เปาโลเปรียบเทียบศาสนจักรกับกายของพระคริสต์

โครินธ์เป็นเมืองใหญ่ที่พลุกพล่าน สมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์หลายคนอาศัยอยู่ที่นั่น แต่พวกเขาทั้งหมดมาจากที่ต่างกันและแตกต่างกันมาก เปาโลต้องการช่วยให้พวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกันและมองเห็นความดีในกันและกัน เขาจึงเขียนจดหมายถึงพวกเขา

1 โครินธ์ 1:11–13

ในจดหมายของเขา เปาโลบอกวิสุทธิชนว่าพวกเขาทุกคนมีของประทานพิเศษจากพระผู้เป็นเจ้า บางคนมีของประทานแห่งศรัทธา บางคนมีของประทานเพื่อทําปาฏิหาริย์ บางคนฉลาด และบางคนรักษาคนอื่น บางคนสามารถพูดภาษาอื่นได้ วิสุทธิชนทุกคนมีของประทานแตกต่างกัน แต่ทั้งหมดมาจากพระผู้เป็นเจ้า

1 โครินธ์ 12:3–11, 29–30

เปาโลสอนว่าถึงแม้วิสุทธิชนจะแตกต่างกัน แต่ศรัทธาในพระเยซูนําพวกเขามารวมกัน เมื่อพวกเขาตัดสินใจทําตามคําสอนของพระเยซู รับบัพติศมา และเข้าร่วมศาสนจักรของพระองค์ พวกเขากลายเป็นคนกลุ่มเดียว เป็นหนึ่งเดียวกันในพระเยซูคริสต์

1 โครินธ์ 12:27

เปาโลบอกว่าศาสนจักรเป็นเหมือนร่างกายที่มีหัว แขน ขา และเท้า อวัยวะทุกส่วนของร่างกายทําสิ่งที่แตกต่างกัน หูไม่ควรรู้สึกแย่เพราะแตกต่างจากตา และหัวไม่สามารถพูดกับเท้าได้ว่า “ฉันไม่ต้องการเธอ” แต่ละส่วนมีความสําคัญ และทุกส่วนทํางานร่วมกัน

1 โครินธ์ 12:12–14

เปาโลเรียกวิสุทธิชนในเมืองโครินธ์ว่า “กายของพระคริสต์” พระองค์ต้องการให้พวกเขาทํางานด้วยกันเหมือนส่วนต่างๆ ของร่างกาย โดยใช้ของประทานที่แตกต่างเพื่อช่วยเหลือและเป็นพรแก่กัน

1 โครินธ์ 12:15–27

เพื่อทําเช่นนี้ ผู้คนจําเป็นต้องมีความรักแบบพิเศษ เรียกว่าจิตกุศล นี่คือความรักที่พระเยซูคริสต์มีต่อทุกคน เปาโลบอกว่าการมีจิตกุศลหมายถึงการอดทนกับผู้อื่นแม้เมื่อพวกเขาใจร้าย ซึ่งหมายถึงการไม่หยาบคาย ไม่เห็นแก่ตัว หรืออิจฉา และหมายถึงการรักความจริงและมีความหวัง

1 โครินธ์ 13:1–7; โมโรไน 7:47

เปาโลบอกวิสุทธิชนในเมืองโครินธ์ว่าจิตกุศลจะอยู่ตลอดไป ไม่ว่าเราจะมีของประทานอะไรอีก เราทุกคนต้องมีจิตกุศล พวกเราทุกคนสามารถมีจิตกุศลได้หากเราทูลขอพระบิดาบนสวรรค์ด้วยสุดใจของเราและพยายามเป็นผู้ติดตามที่แท้จริงของพระเยซูคริสต์

1 โครินธ์ 13:1–3, 8; โมโรไน 7:48