พระเยซูทรงเลี้ยงอาหารคนหลายพันคน

พระเยซูทรงทราบว่ายอห์นผู้ถวายบัพติศมาถูกฆ่าตายแล้ว พระองค์จึงทรงไปยังสถานที่ห่างไกลจากตัวเมืองเพื่อจะได้มีเวลาอยู่คนเดียว

มัทธิว 14:13

เมื่อผู้คนได้ยินว่าพระเยซูทรงไปไหน พวกเขาก็ติดตามพระองค์ไป พระเยซูทรงเห็นพวกเขา และพระองค์ทรงรู้สึกรักพวกเขา พระองค์ทรงใช้เวลาทั้งวันให้พรและรักษาพวกเขา

มัทธิว 14:13–14

เมื่อใกล้จะสิ้นสุดวัน ผู้คนเริ่มหิว อัครสาวกคิดว่าพระเยซูควรส่งคนกลับไปเอาอาหารในเมือง แต่พระเยซูทรงต้องการให้พวกเขาอยู่ต่อ พระองค์ทรงขอให้อัครสาวกนําอาหารมาเลี้ยงคนเหล่านั้น

มัทธิว 14:15–16

อัครสาวกอันดรูว์พบเด็กชายคนหนึ่งที่มีขนมปังห้าก้อนกับปลาตัวเล็กสองตัวที่จะให้ผู้คน แต่มีผู้ชาย 5,000 คน รวมทั้งผู้หญิงและเด็กด้วยที่ต้องการอาหาร พวกเขาจะเลี้ยงคนจํานวนมากด้วยอาหารเพียงเล็กน้อยเช่นนี้ได้อย่างไร?

มัทธิว 14:17, 21; ยอห์น 6:8–10

พระเยซูทรงขอให้อัครสาวกนําอาหารมาให้พระองค์ พระองค์ทรงบอกให้ผู้คนนั่งลงบนพื้นหญ้า จากนั้นพระเยซูทรงสวดอ้อนวอนขอบคุณพระบิดาบนสวรรค์สําหรับขนมปังกับปลา และทรงให้พรอาหารเหล่านั้น แล้วพระองค์ทรงฉีกขนมปังและปลาเป็นชิ้นๆ

มัทธิว 14:18–19; ยอห์น 6:10–11

พระเยซูทรงขอให้อัครสาวกนําขนมปังและปลาไปแจกให้ผู้คน ทุกคนได้กินจนอิ่ม หลังจากกินเสร็จแล้ว ยังมีอาหารเหลืออีก 12 ตะกร้า!

มัทธิว 14:20; ยอห์น 6:11–13

วันรุ่งขึ้น ผู้คนกลับมาหาพระเยซูอีกครั้ง แต่พระเยซูทรงรู้ว่าพวกเขาหลายคนติดตามพระองค์เพียงเพราะว่าพระองค์ทรงให้อาหารพวกเขา พระเยซูทรงเตือนพวกเขาว่าอาหารอยู่ได้ไม่นาน พระองค์ทรงมีสิ่งที่ดีกว่านั้นมาให้

ยอห์น 6:14, 24–27

พระเยซูทรงพูดว่าพระองค์ทรงเป็นอาหารแห่งชีวิต อาหารให้ชีวิตเราบนแผ่นดินโลก แต่พระเยซูคริสต์ทรงสามารถมอบชีวิตนิรันดร์ให้เราได้อยู่กับพระบิดาบนสวรรค์

ยอห์น 6:35–58

หลายคนไม่ชอบสิ่งที่พระเยซูทรงกำลังพยายามสอน พวกเขาจากไปและตัดสินใจไม่ติดตามพระเยซูอีก

ยอห์น 6:60, 66

จากนั้นพระเยซูทรงพูดกับอัครสาวกของพระองค์ว่า “พวกท่านก็จะจากเราไปด้วยหรือ?” เปโตรตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกข้าพระองค์จะจากไปหาใครได้? พระองค์ทรงมีถ้อยคำแห่งชีวิตนิรันดร์” อัครสาวกไม่ได้จากไป พวกเขารู้ว่าพระเยซูคริสต์ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอดและพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้า

ยอห์น 6:67–69