เรื่องราวในพระคัมภีร์
พระเยซูทรงรักษาคนโรคเรื้อนสิบคน—ความสําคัญของความสำนึกคุณ


ลูกา 17:11–19

พระเยซูทรงรักษาคนโรคเรื้อนสิบคน

ความสําคัญของความสำนึกคุณ

พระเยซูทรงเห็นคนโรคเรื้อนกลุ่มหนึ่ง

ขณะพระเยซูทรงเดินทาง พระองค์ทรงเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่งและเห็นชายสิบคนที่เป็นโรคผิวหนังร้ายแรงที่เรียกว่าโรคเรื้อน คนที่เป็นโรคเรื้อนต้องอยู่ห่างจากทุกคน แม้แต่ครอบครัว เพื่อไม่ให้คนอื่นป่วยตามไปด้วย

ลูกา 17:11–12

คนโรคเรื้อนขอให้พระเยซูทรงรักษาพวกเขา

คนโรคเรื้อนร้องเรียกพระเยซูและขอให้พระองค์ทรงรักษาพวกเขา พระเยซูทรงบอกให้พวกเขาไปหาปุโรหิตในเมือง มีเพียงปุโรหิตเท่านั้นที่จะตัดสินใจได้ว่าพวกเขาสามารถอยู่ร่วมกับคนอื่นอีกครั้งได้หรือไม่

ลูกา 17:13–14; ดู เลวีนิติ 14:2–3 ด้วย

คนโรคเรื้อนหายเป็นปกติ

ขณะที่คนโรคเรื้อนสิบคนเดินไปพบพวกปุโรหิต ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น ความเจ็บป่วยของพวกเขาหายไป พวกเขาหายจากโรค!

ลูกา 17:14

คนโรคเรื้อนคนหนึ่งขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงรักษาเขา

เมื่อคนโรคเรื้อนคนหนึ่งเห็นว่าเขาหายจากโรค เขากลับมาขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าด้วยเสียงอันดัง เขาเป็นชาวสะมาเรีย

ลูกา 17:15–16

พระเยซูทรงพูดกับชายคนนั้นเรื่องศรัทธา

ชายคนนั้นทรุดตัวลงที่เท้าของพระเยซูเพื่อขอบคุณสำหรับสิ่งที่พระองค์ทำ พระเยซูทรงถามว่าอีกเก้าคนที่หายจากโรคแล้วอยู่ที่ไหน มีเพียงคนเดียวที่กลับมาขอบคุณพระองค์! แล้วพระเยซูทรงบอกชายคน‍นั้นว่า “จงลุกขึ้นและไปเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ตัวท่านหายเป็นปกติแล้ว”

ลูกา 17:16–19