ลูกา 17:11–19
พระเยซูทรงรักษาคนโรคเรื้อนสิบคน
ความสําคัญของความสำนึกคุณ
ขณะพระเยซูทรงเดินทาง พระองค์ทรงเข้าไปในหมู่บ้านแห่งหนึ่งและเห็นชายสิบคนที่เป็นโรคผิวหนังร้ายแรงที่เรียกว่าโรคเรื้อน คนที่เป็นโรคเรื้อนต้องอยู่ห่างจากทุกคน แม้แต่ครอบครัว เพื่อไม่ให้คนอื่นป่วยตามไปด้วย
ลูกา 17:11–12
คนโรคเรื้อนร้องเรียกพระเยซูและขอให้พระองค์ทรงรักษาพวกเขา พระเยซูทรงบอกให้พวกเขาไปหาปุโรหิตในเมือง มีเพียงปุโรหิตเท่านั้นที่จะตัดสินใจได้ว่าพวกเขาสามารถอยู่ร่วมกับคนอื่นอีกครั้งได้หรือไม่
ลูกา 17:13–14; ดู เลวีนิติ 14:2–3 ด้วย
ขณะที่คนโรคเรื้อนสิบคนเดินไปพบพวกปุโรหิต ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น ความเจ็บป่วยของพวกเขาหายไป พวกเขาหายจากโรค!
ลูกา 17:14
เมื่อคนโรคเรื้อนคนหนึ่งเห็นว่าเขาหายจากโรค เขากลับมาขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าด้วยเสียงอันดัง เขาเป็นชาวสะมาเรีย
ลูกา 17:15–16
ชายคนนั้นทรุดตัวลงที่เท้าของพระเยซูเพื่อขอบคุณสำหรับสิ่งที่พระองค์ทำ พระเยซูทรงถามว่าอีกเก้าคนที่หายจากโรคแล้วอยู่ที่ไหน มีเพียงคนเดียวที่กลับมาขอบคุณพระองค์! แล้วพระเยซูทรงบอกชายคนนั้นว่า “จงลุกขึ้นและไปเถิด ความเชื่อของท่านทำให้ตัวท่านหายเป็นปกติแล้ว”
ลูกา 17:16–19