มาระโก 14–15; ลูกา 22–23; ยอห์น 18–19
พระเยซูถูกจับกุม
การตัดสินพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้า
หลังจากพระเยซูสวดอ้อนวอนและทนทุกข์ในสวนเกทเสมนีเสร็จแล้ว ยูดาสก็มาพร้อมกับทหารชาวยิวกลุ่มใหญ่ ยูดาสเคยเป็นอัครสาวกคนหนึ่ง เขารู้ว่าพระเยซูมักจะมาที่สวนนี้ พวกผู้นำชาวยิวจ่ายเงินให้ยูดาสเพื่อให้ช่วยตามหาพระเยซู พวกเขาจะได้จับตัวพระองค์ไป
ยอห์น 18:2–3
ขณะที่ทหารพยายามจะจับตัวพระเยซูไป เปโตรชักดาบออกมา เขาฟันหูทาสของมหาปุโรหิตขาด
ยอห์น 18:10
พระเยซูบอกให้เปโตรเก็บดาบ พระเยซูบอกว่าพระองค์ต้องทำสิ่งที่พระบิดาของพระองค์ต้องการ
ยอห์น 18:11
พระเยซูแตะใบหูของทาสและรักษาหูนั้น
ลูกา 22:51
ทหารจับพระเยซูไปที่บ้านของมหาปุโรหิต ผู้นําชาวยิวคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นด้วย พวกเขาต้องการหาเหตุผลเพื่อให้พระเยซูถูกลงโทษถึงตาย พวกเขาพาคนมาพูดคำโกหกเกี่ยวกับพระองค์
มาระโก 14:53–61
ในที่สุด มหาปุโรหิตถามพระเยซูว่าพระองค์เป็นพระบุตรของพระผู้เป็นเจ้าหรือไม่ พระเยซูตอบว่า “เราเป็น”
มาระโก 14:61–62
คำพูดนี้ทําให้มหาปุโรหิตและผู้นําคนอื่นๆ โกรธ พวกเขาตีพระเยซู ถ่มน้ำลายใส่พระองค์ และเยาะเย้ยพระองค์ พวกเขาตกลงกันว่าพระองค์ควรถูกฆ่า
มาระโก 14:63–65
ขณะที่พระเยซูอยู่ในบ้านของมหาปุโรหิต เปโตรรออยู่ข้างนอก เขานั่งผิงไฟเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น มีคนบอกสามครั้งว่าพวกเขาจําเปโตรได้ว่าเป็นสาวกของพระเยซู แต่ทุกครั้งเปโตรบอกว่าเขาไม่รู้จักพระเยซู
มาระโก 14:54, 66–71
เมื่อไก่ขัน เปโตรจึงจำได้ว่าพระเยซูเคยบอกว่า: เปโตรจะไม่ยอมรับพระองค์ถึงสามครั้ง เปโตรเดินร้องไห้จากไป
มาระโก 14:72
ผู้นําชาวยิวพาพระเยซูไปหาปีลาต ผู้ปกครองชาวโรมัน ผู้คนจำนวนมากก็มาด้วย ผู้นำเหล่านั้นต้องการให้ปีลาตสั่งลงโทษพระเยซูให้ตาย พวกเขาบอกปีลาตว่าพระเยซูเรียกตนเองว่าเป็นกษัตริย์ของพวกยิว
มาระโก 15:1–3; ลูกา 23:2; ยอห์น 18:28–31
ปีลาตถามพระเยซูว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ของพวกยิวหรือไม่ พระเยซูตอบว่า “อาณาจักรของเราไม่ได้เป็นของโลกนี้” พระองค์อธิบายว่าพระองค์มาโลกนี้เพื่อสอนความจริงแก่ผู้คน
ยอห์น 18:33–37
ปีลาตบอกว่าเขาไม่เชื่อว่าพระเยซูทำความผิดอะไร แต่คนจำนวนมากร้องตะโกนว่า “ตรึงเขาที่ไม้กางเขน” ปีลาตจึงตัดสินใจทำตามที่คนต้องการและสั่งให้ฆ่าพระเยซู
มาระโก 15:12–14; ลูกา 23:14–24