Mary en Caroline Rollins

Mary Rollins was 12 jaar toen de eerste zendelingen in Kirtland (Ohio) kwamen. Ze hoorde ze over het Boek van Mormon praten. In die tijd was er maar één exemplaar van het boek in Kirtland, en de kerkleider Isaac Morley had het.

Mary ging naar het huis van broeder Morley en vroeg of ze het boek mocht zien. Ze mocht het van broeder Morley vasthouden. Mary vroeg of ze het mee naar huis mocht nemen.

Broeder Morley wilde haar zijn exemplaar van het boek niet geven. Hij had er nog niet veel in gelezen. Mary smeekte broeder Morley of ze het mocht lenen.

Broeder Morley stemde ermee in. Hij zei dat Mary het boek mee naar huis mocht nemen als ze het de volgende dag vroeg terug zou brengen. Mary behandelde het als een schat. Ze bleef bijna de hele nacht op om te lezen.

Toen Mary het boek teruggaf, was broeder Morley verbaasd dat ze zo veel gelezen had. ‘Kind,’ zei hij, ‘neem het boek mee naar huis en lees het uit. Ik kan wel wachten!’

Mary was de eerste in Kirtland die het Boek van Mormon helemaal las. Kort nadat ze het uit had, ontmoette ze de profeet Joseph Smith. Toen hij hoorde hoeveel Mary van het Boek van Mormon hield, zei hij dat ze het exemplaar van broeder Morley mocht houden. Hij zou broeder Morley een ander exemplaar geven.

Later dat jaar verhuisde de familie van Mary naar Independence (Missouri). Ze was blij dat de leiders van de kerk een nieuw boek samenstelden: het Boek der geboden. In dat boek zouden veel openbaringen staan die Jezus Christus aan Joseph Smith had gegeven.

Leer en Verbonden 67; 70:1–4; Saints, deel 1, 178

Maar sommige mensen in Independence waren niet blij met de kerk. Ze wilden dat de heiligen weggingen. Op een dag braken boze mannen in bij het gebouw waar het Boek der geboden werd gedrukt. Ze gooiden de drukpers uit het raam en verstrooiden de pagina’s van het Boek der Geboden op straat.

Saints, deel 1, 177–178

Mary en haar zus, Caroline, keken vanachter een hek toe. Mary zei tegen Caroline dat ze de pagina’s wilde redden voordat ze onleesbaar zouden worden. Caroline was bang voor de boze mannen. ‘Ze zullen ons doden’, zei ze. Maar Mary en Caroline wisten dat het woord van God op die pagina’s stond.

Saints, deel 1, 178

De zussen wachtten tot de mannen niet meer keken. Ze renden de straat op en pakten zoveel mogelijk pagina’s. Terwijl ze wegrenden, zagen sommige mannen hen en riepen dat ze moesten stoppen. Mary en Caroline hielden de pagina’s stevig vast en renden zo snel mogelijk een maïsveld in.

Saints, deel 1, 178–179

Twee mannen achtervolgden de zussen in het maïsveld. De maïs was zo hoog dat Mary en Caroline niet konden zien waar ze heen gingen. Ze lieten zich op de grond vallen en verstopten de pagina’s onder hun lichaam. Ze luisterden stil terwijl de twee mannen door het maïsveld liepen om hen te zoeken.

Saints, deel 1, 179

Al gauw gaven de mannen het op. Mary en Caroline waren veilig. Ze hadden de pagina’s met de openbaringen van de Heer voor het Boek der geboden gered. Nu staan die openbaringen in de Leer en Verbonden.

Saints, deel 1, 179