“ວັນທີ 4–10 ເດືອນພຶດສະພາ. ‘ຢ່າກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີຍ, ແລະ ຢ່າສູ່ຢ້ານ’: ຈົດບັນຊີ 11–14; 20–24; 27,” ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ—ສຳລັບບ້ານ ແລະ ໂບດ: ພຣະຄຳພີເດີມ 2026 (2026)

“ວັນທີ 4–10 ເດືອນພຶດສະພາ. ‘ຢ່າກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີຍ, ແລະ ຢ່າສູ່ຢ້ານ,’” ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ: ພຣະຄຳພີເດີມ 2026

ທະເລຊາຍໃກ້ກັບແຫລມຊີນາຍ

ວັນທີ 4–10 ເດືອນພຶດສະພາ: “ຢ່າກະບົດຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີຍ, ແລະ ຢ່າສູ່ຢ້ານ”

ຈົດບັນຊີ 11–14; 20–24; 27

ແມ່ນແຕ່ຍ່າງເອົາ, ມັນອາດບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເວລາເຖິງ 40 ປີ ໃນການເດີນທາງຈາກຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານແຫ່ງຊີນາຍ ໄປຫາແຜ່ນດິນແຫ່ງຄຳສັນຍາຢູ່ໃນການາອານ. ແຕ່ລູກຫລານຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ໃຊ້ເວລາຫລາຍເຖິງຂະໜາດນັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນເພາະຄວາມໄກຂອງແຜ່ນດິນ ແຕ່ແມ່ນຄວາມໄກຂອງທາງວິນຍານ: ຄວາມໄກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ພວກເຂົາເປັນໃຜ ແລະ ຜູ້ທີ່ພວກເຂົາສາມາດກາຍເປັນ ໃນຖານະຜູ້ຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ.

ພຣະທຳຈົດບັນຊີ ບັນຍາຍບາງສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ 40 ປີເຫລົ່ານັ້ນ, ລວມທັງບົດຮຽນທີ່ລູກຫລານຂອງອິດສະຣາເອນຕ້ອງໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງຄຳສັນຍາ. ພວກເຂົາໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບການເປັນຄົນຊື່ສັດຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ເບິ່ງ ຈົດບັນຊີ 12). ພວກເຂົາໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບການໄວ້ວາງໃຈໃນອຳນາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າອະນາຄົດເບິ່ງບໍ່ແຈ່ມໃສກໍຕາມ (ເບິ່ງ ຈົດບັນຊີ 13–14). ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຮຽນຮູ້ວ່າ ການເປັນຄົນທີ່ບໍ່ຊື່ສັດຈະນຳອັນຕະລາຍມາໃຫ້ທາງວິນຍານ, ແຕ່ພວກເຂົາສາມາດກັບໃຈ ແລະ ຫວັງເພິ່ງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດເພື່ອການປິ່ນປົວ (ເບິ່ງ ຈົດບັນຊີ 21:4–9).

ໃນທາງໃດທາງໜຶ່ງ ເຮົາທຸກຄົນກໍເປັນຄືກັນກັບຊາວອິດສະຣາເອນ. ເຮົາຮູ້ວ່າການຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານທາງວິນຍານເປັນແນວໃດ, ແລະ ບົດຮຽນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮຽນຮູ້ ກໍສາມາດຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ກະກຽມທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນແຫ່ງຄຳສັນຍາຂອງເຮົາ: ຊີວິດນິລັນດອນຢູ່ນຳພຣະບິດາເທິງສະຫວັນຂອງເຮົາ.

ສຳລັບພາບລວມຂອງພຣະທຳຈົດບັນຊີ, ໃຫ້ເບິ່ງ “ຈົດບັນຊີ” ໃນ ຄູ່ມືພຣະຄຳພີ.

ແນວຄິດສຳລັບການຮຽນຮູ້ຢູ່ທີ່ບ້ານ ແລະ ຢູ່ທີ່ໂບດ

ຈົດບັນຊີ 11:11–17, 24–29; 12

ການເປີດເຜີຍມີໃຫ້ທຸກໆຄົນ, ແຕ່ພຣະເຈົ້ານຳພາສາດສະໜາຈັກຂອງພຣະອົງຜ່ານທາງສາດສະດາຂອງພຣະອົງ.

ໃນ ຈົດບັນຊີ 11:11–17, 24–29, ໃຫ້ສັງເກດເບິ່ງບັນຫາທີ່ໂມເຊໄດ້ປະເຊີນ ແລະ ຂໍ້ແກ້ໄຂທີ່ພຣະເຈົ້າສະເໜີມອບໃຫ້. ທ່ານຄິດວ່າໂມເຊໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ ເມື່ອເພິ່ນເວົ້າວ່າ ເພິ່ນປາດຖະໜາ “ໃຫ້ທຸກຄົນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນສາດສະດາ”? (ຂໍ້ທີ 29). ຂະນະທີ່ທ່ານໄຕ່ຕອງຄຳຖາມນີ້, ໃຫ້ຊອກຫາຄຳຕອບທີ່ເປັນໄປໄດ້ຢູ່ໃນຂ່າວສານຂອງປະທານຣະໂຊ ເອັມ ແນວສັນ “Revelation for the Church, Revelation for Our Lives” (Liahona, May 2018, 93–96).

ການເວົ້າວ່າເຮົາທຸກຄົນສາມາດໄດ້ຮັບການເປີດເຜີຍ, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເຮົາທຸກຄົນສາມາດນຳພາຜູ້ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າເໝືອນດັ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ເຮັດ. ເຫດການໃນ ຈົດບັນຊີ 12 ໃຫ້ຄວາມແຈ່ມແຈ້ງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ມີຂໍ້ຄວນລະວັງໃດແດ່ທີ່ທ່ານພົບເຫັນຢູ່ໃນບົດນີ້? ທ່ານຮູ້ສຶກວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢາກໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໃຈສິ່ງໃດກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍສ່ວນຕົວ ແລະ ການເຮັດຕາມສາດສະດາຂອງພຣະອົງ?

ເບິ່ງ 1 ນີໄຟ 10:17; ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 28:1–7; Dallin H. Oaks, “Two Lines of Communication,” Liahona, Nov. 2010, 83–86 ນຳອີກ.

ເອົາໃຈໃສ່ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ຜູ້ຄົນບາງຈຳນວນຮູ້ສຶກໜັກໃຈກັບຄຳແນະນຳການອ່ານປະຈຳອາທິດໃນປຶ້ມ ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ. ຂະນະທີ່ທ່ານທົບທວນໂຄງຮ່າງນີ້, ຈົ່ງເຮັດຕາມພຣະວິນຍານ. ໃຫ້ພິຈາລະນາຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົວທ່ານເອງ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ຄົນທີ່ທ່ານອາດຈະກຳລັງສິດສອນນຳອີກ. ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການນຳໃຊ້ຫລັກທຳຂໍ້ ໜຶ່ງ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນໃນໜຶ່ງອາທິດ ກໍສາມາດເປັນປະໂຫຍດຫລາຍກວ່າການອ່ານຫລາຍບົດພຽງແຕ່ແບບຜິວເຜີນເທົ່ານັ້ນ.

ຈົດບັນຊີ 12:3

“ໂມເຊເປັນຄົນອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົວທີ່ສຸດ.”

ບາງຄົນແປກໃຈເມື່ອຮູ້ວ່າໂມເຊ, ຜູ້ນຳຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂອງຟາໂຣ ແລະ ສະແດງປະຕິຫານທີ່ໜ້າອັດສະຈັນດ້ວຍອຳນາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ, ກໍເປັນຄົນ “ອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົວທີ່ສຸດ” ເຊັ່ນກັນ (ຈົດບັນຊີ 12:3). ການເປັນຄົນອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົວນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ໃຫ້ພິຈາລະນາທີ່ຈະສຶກສາຄຳອະທິບາຍຂອງແອວເດີ ເດວິດ ເອ ແບ໊ດນາ ໃນ“Meek and Lowly of Heart” (Liahona, May 2018, 30–33) ຫລື “ອ່ອນໂຍນ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ” ໃນ ຄູ່ມືພຣະຄຳພີ (ຫ້ອງສະໝຸດພຣະກິດຕິຄຸນ).

ທ່ານໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຍັງແດ່ຈາກຕົວຢ່າງຂອງໂມເຊ ກ່ຽວກັບຄວາມອ່ອນໂຍນໃນ ອົບພະຍົບ 18:13–25; ຈົດບັນຊີ 11:26–29; ຈົດບັນຊີ 12; ເຮັບເຮີ 11:24–27; ແລະ ໂມເຊ 1:10–11? ທ່ານອາດຈະຍັງໄຕ່ຕອງວິທີທີ່ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ສະແດງຄວາມອ່ອນນ້ອມຖ່ອມຕົວແນວໃດ (ເບິ່ງ ມັດທາຍ 11:29; 27:11–14; ລູກາ 22:41–42; ໂຢຮັນ 13:4–5). ຕົວຢ່າງເຫລົ່ານີ້ສິດສອນຫຍັງແດ່ໃຫ້ກັບທ່ານ?

ຈົດບັນຊີ 13–14

ດ້ວຍສັດທາໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເຮົາສາມາດມີຄວາມຫວັງສຳລັບອະນາຄົດ.

ຂະນະທີ່ທ່ານອ່ານ ຈົດບັນຊີ 13–14, ໃຫ້ສົມມຸດຕົວເອງວ່າເປັນຊາວອິດສະຣາເອນ. ທ່ານຄິດວ່າເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຢາກ “ກັບຄືນໄປເອຢິບ”? (ຈົດບັນຊີ 14:3). ທ່ານຈະບັນຍາຍ “ທ່າທີ” ແຕກຕ່າງຂອງກາເລັບແນວໃດ? (ຈົດບັນຊີ 14:24). ແມ່ນຫຍັງທີ່ປະທັບໃຈທ່ານກ່ຽວກັບສັດທາຂອງກາເລັບ ແລະ ໂຢຊວຍ, ແລະ ທ່ານອາດນຳໃຊ້ຕົວຢ່າງຂອງເຂົາເຈົ້າໃນສະຖານະການທີ່ທ່ານປະເຊີນແນວໃດ?

ໂມເຊ ແລະ ນັກສືບຊາວອິດສະຣາເອນບາງຈຳນວນ. — ນັກສືບຊາວອິດສະຣາເອນຈຳນວນສິບຄົນພາກັນຢ້ານ; ໂຢຊວຍ ແລະ ກາເລັບມີສັດທາ. Joshua and Caleb: Obedient Spies [ໂຢຊວຍ ແລະ ກາເລັບ: ນັກສືບຜູ້ເຊື່ອຟັງ], ໂດຍ ດັກລັດ ຄລໍບາ © Lifeway Collection/licensed ຈາກ goodsalt.com

ຈົດບັນຊີ 21:4–9

ຖ້າຫາກເຮົາຫວັງເພິ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດດ້ວຍສັດທາ, ພຣະອົງສາມາດປິ່ນປົວເຮົາທາງວິນຍານໄດ້.

ສາດສະດາໃນພຣະຄຳພີມໍມອນຮູ້ຈັກເລື່ອງລາວທີ່ພົບເຫັນຢູ່ໃນ ຈົດບັນຊີ 21:4–9 ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມສຳຄັນທາງວິນຍານຂອງມັນ. ໃຫ້ອ່ານຄຳສອນຂອງພວກເພິ່ນກ່ຽວກັບເລື່ອງລາວນີ້ໃນ 1 ນີໄຟ 17:40–41; ແອວມາ 33:18–22; ແລະ ຮີລາມັນ 8:13–15. ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນບາງຄຳຖາມເພື່ອໃຫ້ໄຕ່ຕອງ ຂະນະທີ່ທ່ານອ່ານ:

ງູທອງສຳລິດເປັນຕົວແທນໃຫ້ຫຍັງ?
ການຖືກງູກັດອາດໝາຍເຖິງຫຍັງ?
ຊາວອິດສະຣາເອນຕ້ອງ “[ຫລຽວເບິ່ງ] ງູທອງສຳລິດ” (ຈົດບັນຊີ 21:9) ເພື່ອຮັບການປິ່ນປົວ. ທ່ານຄິດວ່າເປັນຫຍັງບາງຄົນຈຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຫລຽວເບິ່ງ? ມີເລື່ອງແບບນັ້ນເຄີຍເກີດຂຶ້ນກັບທ່ານຢູ່ບໍ?
ທ່ານຮູ້ສຶກໄດ້ຮັບການດົນໃຈໃຫ້ເຮັດສິ່ງໃດຫລາຍຕື່ມອີກ ເພື່ອ “ຫລຽວເບິ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ” ແລະ ໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວ? (ຮີລາມັນ 8:15).

ການອ່ານຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫລົ່ານີ້ອາດຈະເຕືອນທ່ານເຖິງຊ່ວງເວລາອື່ນໆໃນພຣະຄຳພີເມື່ອຜູ້ຄົນຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ໃນພຣະຄຣິດ. ຍົກຕົວຢ່າງ, ໃຫ້ປຽບທຽບຂ່າວສານລະຫວ່າງ ຈົດບັນຊີ 21:4–9 ກັບ ມັດທາຍ 14:25–31 ແລະ 1 ນີໄຟ 8:24–28 (ເບິ່ງຮູບພາບຕ່າງໆໃນຕອນທ້າຍຂອງໂຄງຮ່າງອາທິດນີ້ ນຳອີກ). ແມ່ນຫຍັງທີ່ດຶງເຮົາໃຫ້ຫ່າງອອກໄປຈາກພຣະຄຣິດ? ພຣະອົງໃຫ້ພອນແກ່ຜູ້ຄົນທີ່ມຸ່ງໝັ້ນເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ພຣະອົງແນວໃດ?

ເບິ່ງ “Jesus, the Very Thought of Thee” (Hymns, no. 141) ນຳອີກ.

ຈົດບັນຊີ 22–24

ເຮົາສາມາດເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຖ້າຫາກວ່າຄົນອື່ນພະຍາຍາມຊັກຊວນເຮົາບໍ່ໃຫ້ເຮັດກໍຕາມ.

ເມື່ອບາຫລາກ, ກະສັດຂອງໂມອາບ, ໄດ້ຍິນວ່າຊາວອິດສະຣາເອນກຳລັງເດີນທັບມາ, ເພິ່ນໄດ້ເອີ້ນໃຫ້ບາລາອາມມາເຂົ້າເຝົ້າ, ຜູ້ທີ່ສາມາດກ່າວອວຍພອນ ແລະ ກ່າວສາບແຊ່ງ. ບາຫລາກຢາກໃຫ້ລາວສາບແຊ່ງຊາວອິດສະຣາເອນ. ໃຫ້ສັງເກດເບິ່ງວິທີທີ່ບາຫລາກໄດ້ພະຍາຍາມຊັກຊວນບາລາອາມ (ເບິ່ງ ຈົດບັນຊີ 22:5–7, 15–17), ແລະ ໃຫ້ຄິດກ່ຽວກັບການລໍ້ລວງທີ່ທ່ານອາດຈະຕ້ອງປະເຊີນ ເພື່ອໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ປະທັບໃຈທ່ານກ່ຽວກັບຄຳຕອບຂອງບາລາອາມ ຢູ່ໃນ ຈົດບັນຊີ 22:18, 38; 23:8, 12, 26; 24:13? ໜ້າເສຍໃຈ, ທີ່ ໃນທີ່ສຸດບາລາອາມໄດ້ຍິນຍອມຕໍ່ຄວາມກົດດັນ ແລະ ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຊາວອິດສະຣາເອນ (ເບິ່ງ ຈົດບັນຊີ 31:16; ຢູດາ 1:11). ໃຫ້ໄຕ່ຕອງວິທີທີ່ທ່ານສາມາດຊື່ສັດຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ຄືເກົ່າ ເຖິງແມ່ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມກົດດັນຈາກຄົນອື່ນກໍຕາມ.

ແນວຄິດສຳລັບການສິດສອນເດັກນ້ອຍ

ຈົດບັນຊີ 11:4–10

ເຮົາສາມາດກະຕັນຍູຕໍ່ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ກັບເຮົາ.

ຖາມລູກໆຂອງທ່ານເບິ່ງວ່າ ພວກເຂົາຈື່ຈຳສິ່ງມະຫັດສະຈັນບາງຢ່າງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກະທຳເພື່ອຊ່ວຍເຫລືອຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຫລືບໍ່ (ເບິ່ງ “ໄພພິບັດຕ່າງໆໃນປະເທດເອຢິບ” ແລະ “ງານປັດສະຄາ” ໃນ ເລື່ອງພຣະຄຳພີເດີມ, 67–74). ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດສະຫລຸບຂໍ້ພຣະຄຳພີ ຈົດບັນຊີ 11:4–10, ໃຫ້ພວກເຂົາຟັງ, ໂດຍເນັ້ນວ່າຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ລືມພອນຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ພາກັນຈົ່ມ. ພອນຢ່າງໃດແດ່ທີ່ບາງຄັ້ງເຮົາກໍລືມໄປ?
ຂະນະທີ່ພວກທ່ານຟັງ ຫລື ຮ້ອງເພງກ່ຽວກັບຄວາມກະຕັນຍູ, ດັ່ງເຊັ່ນ “ນັບພຣະພອນຂອງທ່ານ” (ເພງສວດ ແລະ ເພງຂອງເດັກນ້ອຍ, 8), ລູກໆຂອງທ່ານສາມາດແຕ້ມຮູບພອນຕ່າງໆ ທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

ຈົດບັນຊີ 12

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະສົງໃຫ້ເຮົາເຮັດຕາມສາດສະດາຂອງພຣະອົງ.

ເພື່ອແນະນຳ ຈົດບັນຊີ 12, ທ່ານສາມາດບອກກັບລູກໆຂອງທ່ານວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ພໍພຣະໄທໃຫ້ກັບອາໂຣນ ແລະ ມີຣີອາມ, ອ້າຍ ແລະ ເອື້ອຍຂອງໂມເຊ. ເຊື້ອເຊີນພວກເຂົາໃຫ້ອ່ານ ຈົດບັນຊີ 12:1–8 ເພື່ອຄົ້ນຫາວ່າເປັນຫຍັງ. ຈົ່ງພິຈາລະນານຳໃຊ້ ປື້ມຮູບພຣະກິດຕິຄຸນ ເພື່ອຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານຊອກຫາຕົວຢ່າງຜູ້ຄົນໃນພຣະຄຳພີ ຜູ້ທີ່ຢຳເກງສາດສະດາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ຮັບພອນ. ເຮົາຈະໄດ້ຮັບພອນແນວໃດເມື່ອເຮົາເຮັດຕາມສາດສະດາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ?

ຈົດບັນຊີ 21:6–9

ເຮົາສາມາດຫວັງເພິ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

ທ່ານສາມາດນຳໃຊ້ “ໂມເຊ ແລະ ງູທອງສຳລິດ” ໃນ ເລື່ອງພຣະຄຳພີເດີມ, 83–84, ເພື່ອຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານໃຫ້ຮຽນຮູ້ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ ຈົດບັນຊີ 21:6–9. ງູທອງສຳລິດເໝືອນກັນກັບພຣະເຢຊູຄຣິດແນວໃດ? (ເບິ່ງ ໂຢຮັນ 3:14–15). ລູກໆຂອງທ່ານອາດຈະມັກການເຮັດງູຈາກເຈ້ຍ ແລະ ຂຽນສິ່ງທີ່ລຽບງ່າຍທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້ລົງໃສ່ເຊັ່ນ “ຫລຽວເບິ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍສັດທາ” (ຮີລາມັນ 8:15).

1:2
Moses and the Brass Serpent
ເດັກນ້ອຍຜູ້ທີ່ອາຍຸຫລາຍກວ່າສາມາດເລືອກຂໍ້ພຣະຄຳພີຕໍ່ໄປນີ້ ແລະ ແບ່ງປັນສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້: 1 ນີໄຟ 17:41; ແອວມາ 33:18–20; ຮີລາມັນ 8:13–15; ຄຳສອນ ແລະ ພັນທະສັນຍາ 6:36.

Bronze Serpent [ງູທອງສຳລິດ], ໂດຍ ບເຣັ້ນ ອີແວນສ໌

ຈົດບັນຊີ 22–24

ເຮົາສາມາດເຮັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ຖ້າຫາກວ່າຄົນອື່ນພະຍາຍາມຊັກຊວນເຮົາບໍ່ໃຫ້ເຮັດກໍຕາມ.

ສະຫລຸບ ຈົດບັນຊີ 22:1–18 ໃຫ້ກັບລູກໆຂອງທ່ານຟັງ, ໂດຍການເນັ້ນເຖິງບາລາອາມໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະສາບແຊ່ງຜູ້ຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າ ບາຫລາກ, ກະສັດຂອງຊາວໂມອາບ, ໄດ້ສະເໜີບຳເໜັດ ແລະ ຄວາມລ້ຳລວຍໃຫ້ກັບເພິ່ນກໍຕາມ. ຈາກນັ້ນທ່ານສາມາດຊ່ວຍລູກໆຂອງທ່ານຊອກຫາວະລີໃນຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ທີ່ພວກເຂົາຮູ້ສຶກໄດ້ວ່າ ບາລາອາມປາດຖະໜາທີ່ຈະເຮັດຕາມພຣະເຈົ້າ: ຈົດບັນຊີ 22:18; 23:26; 24:13. ບາງທີລູກໆຂອງທ່ານສາມາດເລືອກ ວະລີໜຶ່ງທີ່ພວກເຂົາມັກ ແລະ ຂຽນລົງໄວ້ໃນບັດເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາເຊື່ອຟັງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ, ໃຫ້ເບິ່ງວາລະສານ Friend ສະບັບຂອງເດືອນນີ້.

ພາບປະກອບທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນພຣະເຢຊູຢູ່ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ງູທອງສຳລິດ, ພຣະເຢຊູກຳລັງຊ່ວຍເປໂຕຍ່າງຢູ່ເທິງໜ້ານ້ຳ, ແລະ ພາບນິມິດຂອງລີໄຮ. — ຊ້າຍເທິງ: The Crucifixion of Christ [ການຄຶງຂອງພຣະຄຣິດ]. ຂວາເທິງ: Moses and the Brass Serpent [ໂມເຊ ແລະ ງູທອງສຳລິດ], ໂດຍ ຈູດິດ ເມີ. ຊ້າຍລຸ່ມ: Finisher of Faith [ຜູ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສັດທາເຖິງທີ່ສຳເລັດ], ໂດຍ ແຄວຊີ ແລະ ແຈຊີ ໄລ້ຫວີບ. ຂວາລຸ່ມ: Lehi’s Dream [ຄວາມຝັນຂອງລີໄຮ], ໂດຍ ແຈຣີ ທອມສັນ

ໜ້າກິດຈະກຳປະຖົມໄວ: ເຮົາສາມາດຫວັງເພິ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ — ຊ້າຍເທິງ: The Crucifixion of Christ [ການຄຶງຂອງພຣະຄຣິດ]. ຂວາເທິງ: Moses and the Brass Serpent [ໂມເຊ ແລະ ງູທອງສຳລິດ], ໂດຍ ຈູດິດ ເມີ. ຊ້າຍລຸ່ມ: Finisher of Faith [ຜູ້ຊົງເຮັດໃຫ້ສັດທາເຖິງທີ່ສຳເລັດ], ໂດຍ ແຄວຊີ ແລະ ແຈຊີ ໄລ້ຫວີບ. ຂວາລຸ່ມ: Lehi’s Dream [ຄວາມຝັນຂອງລີໄຮ], ໂດຍ ແຈຣີ ທອມສັນ