Sakripisyo ug ang Templo

Sa karaang Israel, ang kahigayonan sa pag-apil sa pisikal nga mga sakripisyo sagad mao ang nagdala sa mga tawo ngadto sa templo sa Jerusalem. Ang mga tudling sa Biblia naghulagway og eskedyul sa inadlaw, sinemana, ug tinuig nga mga halad diha sa templo, ingon man usab sa piho nga mga halad alang sa pipila ka panghitabo sa kinabuhi (tan-awa sa Levitico 1–7; Numeros 28–29). Kini nga mga sakripisyo nanawagan sa nagkalain-laing aspeto sa relasyon sa mga tawo ngadto sa Dios. Pananglitan:

• Ang mga halad sa sala ug mga halad sa kalapasan nagpahinumdom sa mga tawo nga makig-uli sa Dios ug motahod sa Iyang mga sugo.

• Ang mga halad sa pakigdait nagsaulog sa relasyon sa pakigsaad sa Dios ngadto sa Iyang katawhan ug nagpakita og pasalamat alang sa mga panalangin.

• Ang mga halad nga sinunog ug mga halad nga pagkaon miila sa presensiya sa Dios ug nagpakita sa debosyon sa mga tawo ngadto Kaniya.

Kon ang usa ka tawo mihalad man og usa ka gamay nga sukod sa lugas, usa ka parisan sa mga langgam, o usa ka himsog nga hayop sa panon, ang mga sakripisyo naglambigit sa paghatag sa usa ka butang nga adunay bili. Agig dugang, ang pagsakripisyo og usa ka butang mao ang pagpakigbahin niini ngadto sa Dios ug sa uban. Atol sa daghang sakripisyo, kini nga pagpakigbahin literal. Ang dugo ug tambok sa usa ka halad nga hayop mahimong ihalad diha sa altar samtang ang mga pari makadawat sa panit aron gamiton sa umaabot ug ang naghatag makadawat og karne aron kan-on. Pinaagi sa mga sakripisyo sa templo, ang mga anak sa Israel mahimong simbolikanhon nga mopakigbahin og pagkaon ngadto sa ilang Langitnong Amahan ug sa Hari.

Ang mga pamilya sa Jerusalem makatan-aw sa mga inalisngaw nga aso nga mosaka gikan sa mga altar sa templo paingon sa langit ug makaila sa “humot nga halad-sinunog” sa mga karne, mga abot, ug mga ilimnon nga gihalad ngadto sa Ginoo (tan-awa sa Levitico 1:9, 13, 17). Kini nga mga halad mikonektar sa ilang kaugalingong mga hayop, mga tanom, yuta, ug paghago ngadto sa Dios. Ang matarong nga mga hari miabiabi sa mga magpapanaw gikan sa tabok sa gisaad nga yuta ngadto sa mga panghitabo sama sa mga pagsaulog sa Pagpalabay sa templo, diin ang matag pamilya mihalad og usa ka nating karnero isip usa ka sakripisyo (tan-awa sa 2 Cronicas 29–30; 35). Ang pag-apil sa mga sakripisyo ug pagpakigbahin sa mga pista uban sa ubang mga magsisimba nagsilbi nga usa ka gamhanan nga pahinumdom sa giambitan nga espirituhanong panulundon ug padulngan. Ang mga Israelita mahimong mobiya sa templo nga mas andam sa paghimo sa adlaw-adlaw nga mga sakripisyo alang sa Dios ug sa usag usa.

Ang kahimtang sa templo sa pagpakigbahin ug pakigdait pinaagi sa sakripisyo makita kaayo diha sa Bag-ong Tugon. Sa dihang si Jesus bata pa, ang Iyang pamilya mibiyahe ngadto sa templo aron sa paghalad og mga sakripisyo ug nahimamat ang mga tawo sama ni Ana, Simeon, ug relihiyoso nga mga magtutudlo (tan-awa sa Lucas 2). Ang kataposan sa misyon ug pangalagad ni Jesus miabot sa dihang Siya mipanaw sa kataposang higayon ngadto sa templo, dayon gihalad ang Iyang kinabuhi isip usa ka sakripisyo alang sa uban. Human sa kamatayon ni Jesus, ang Apostoles kanunayng miduaw sa templo ug mitudlo sa mga tawo nga nagpundok gikan sa daghang nasod aron maanaa didto. Ang pipila ka tagsulat sa Bag-ong Tugon mihulagway sa Pag-ula ni Jesus pinaagi sa mga pagtandi ngadto sa mga sakripisyo sa templo.

Sakripisyo diha sa Pagpahiuli

Sa panahon nga ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw nagtukod og mga templo, ang ilang pagsabot sa sakripisyo nalunsay. Ang Basahon ni Mormon nagpasabot nga ang mahinungdanon nga katuyoan sa karaang mga sakripisyo mao ang pag-andam sa mga hunahuna sa mga tawo alang sa umaabot nga sakripisyo ni Jesukristo. Ang sakripisyo nga Iyang gikinahanglan gikan kanato mao ang “usa ka masulub-on nga kasingkasing ug usa ka mahinulsolon nga espiritu” (3 Nephi 9:20). Sa pagsimba sa templo sa ulahing mga adlaw, ang pisikal nga mga pahinumdom sa sakripisyo ni Jesukristo nag-andam kanato sa paghigugma, pagserbisyo, ug pagsakripisyo sama sa gibuhat ni Jesus.

Ang mga Santos sa Ulahing mga Adlaw mihalad sa ilang panahon, mga talento, ug mga kabtangan aron sa pagtabang sa pagtukod sa nag-una nga mga templo. Si Lucy Mack Smith miila nga ang buhat sa Kirtland Temple naghiusa sa mga tawo. “Adunay usa lamang ka nag-una nga kadasig sa tanan namong mga hunahuna,” miingon siya, “ug kana mao ang pagtukod sa balay sa Ginoo.” Si Jesukristo mipakita didto sa nahuman nga templo ug misaad nga ang mga Santos makasulod sa Iyang presensiya didto: “Ako magpakita sa akong kaugalingon ngadto sa akong katawhan diha sa kaluoy dinhi niini nga balay” (Doktrina ug mga Pakigsaad 110:7).

Sa Nauvoo, daghang lalaki ang misakripisyo sa ilang oras pinaagi sa pagtrabaho sa pagtukod sa templo sa ika-10 nga bahin sa mga adlaw. Ang Relief Society naorganisar human ang usa ka mananahi, si Margaret Cook, miduol sa iyang amo, si Sarah Granger Kimball, mahitungod sa usa ka plano alang sa mga babaye sa pagtampo pinaagi sa paghimo og mga sinina alang sa mga trabahante sa pagtukod sa templo. Kini nga mga paningkamot nagpasabot nga ang mga trabahante sa pagtukod sa Nauvoo Temple kanunay nga gisul-oban pinaagi sa mga sakripisyo sa ilang mga isig ka Santos. Sa pioneer nga mga templo sa Kirtland, Nauvoo, ug Utah, ang gipakigbahin nga mga sakripisyo sa mga materyal ug kahago nakatabang sa pagkonektar sa mga templo sa kahangtoran ngadto sa mga pamilya niadtong mitampo.

Ang mga kontribusyon sa matag adlaw nga mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, sama nianang sa biyuda kinsa mihatag sa unsay anaa kaniya ngadto sa tipiganan sa bahandi sa templo sa panahon ni Jesus, nagpadayon sa paghimo sa pagtukod sa templo nga posible (tan-awa sa Marcos 12:41–44). Sa daghang mga sitwasyon, ang mga Santos misakripisyo usab aron makaabot sa templo. Pananglitan, human ang mga seremonya sa templo hingpit nga nahubad ngadto sa Kinatsila niadtong 1945, ang mga Santos gikan sa Mexico, sa Estados Unidos, ug sa kadugayan sa Central America miapil sa tinuig nga mga karaban sa pagbisita sa Mesa Arizona Temple. Ang mga miyembro subay sa rota ug sa Mesa nagtanyag sa mga magpapanaw og mga pagkaon, mga dapit nga kapuy-an, ug gamhanan nga giambitan nga mga kasinatian.

Bisan kon ang mga Santos karon moabang og mga bus para sa susama nga karaban, magpadayon sa usa ka regular nga ward temple night, o mohan-ay og mga pagbisita sa kabatan-onan ngadto sa templo, ang giambitan nga mga tradisyon sa templo makatabang kanato nga mapaduol ngadto sa Dios ug sa usag usa samtang kita mahinumdom sa sakripisyo ni Jesukristo.

Diha sa templo, nakigsaad kita sa pagsunod sa balaod sa sakripisyo, nga naglakip sa pagsagop sa espiritu sa sakripisyo ug pagpakigbahin samtang mobalik kita sa paghimo sa buhat sa Ginoo sa gawas nga kalibotan. Ang atong kaandam sa pagbiya sa kalibotanong mga tinguha ug magpuyo sa mas taas ug mas balaan nga paagi nagpakita sa Ginoo nga kita andam sa paghalad ngadto Kaniya og “usa ka masulub-on nga kasingkasing ug usa ka mahinulsolon nga espiritu” (3 Nephi 9:20).

Sama nga ang karaang mga Israelita sagad makadawat ug bahin sa ilang mga sakripisyo aron makakaon sa pisikal nga paagi, sagad atong makaplagan nga ang atong kaugalingong mga sakripisyo nagpakaon kanato sa espirituwal nga paagi. Sa atong pagsulod sa balay sa Ginoo, atong mahinumdoman nga ang panahon nga atong gihalad sa pag-apil sa buhat sa templo labaw pa kay sa usa ka butang nga atong gibiyaan—panahon kini nga atong makapakigbahin sa Ginoo ug usa ka bililhong oportunidad sa pagbarog nga maghiusa diha sa Iyang presensiya.