Jezus Christus: de hoop en belofte van Pasen

God, onze eeuwige Vader in de hemel, Jezus Christus, zijn geliefde Zoon, en de Heilige Geest zijn dicht bij ons. Hun oneindige en eeuwige licht, mededogen en verlossende liefde zijn met het doel van de schepping en de essentie van ons bestaan verweven (zie Alma 30:44; Mozes 6:62–63).

Tijdens de raadsvergadering in de hemel zongen de morgensterren samen en juichten al de kinderen van God (zie Job 38:7). Wij kozen voor keuze. Nu wandelen we in geloof. Door onze eigen ondervinding ontdekken we Gods beloofde schoonheid, helderheid, vreugde en doel te midden van de onzekerheden, ontmoedigingen en moeilijkheden van het sterfelijk leven.

Het is niet de bedoeling dat we in ons eentje in existentiële onzekerheid ronddwalen. We kunnen met de hemel communiceren, geloof en saamhorigheid opbouwen in onze gezinnen en in de gemeenschap van de heiligen, en door middel van bereidwillige en vreugdevolle gehoorzaamheid aan Gods geboden de meest oprechte, vrije, authentieke en vreugdevolle versie van onszelf worden. De verzoening van en door Jezus Christus brengt deze verbondsrelatie teweeg.

De hoop van het leven en de zending van Jezus Christus

De hoop en belofte van Pasen omvatten elke dag de zegeningen en leerstellingen die Jezus Christus tijdens zijn aardse bediening bracht. Jezus Christus was in het begin voorgeordend en werd als de eniggeboren Zoon van God geboren (zie Jakob 4:5; Alma 12:33–34; Mozes 5:7, 9). ‘Hij nam toe in wijsheid en grootte en in genade bij God en de mensen’ (Lukas 2:52). Jezus Christus streefde ernaar enkel de wil van zijn Vader te doen, Hij vergaf zonden, genas zwakheden, wekte de doden op en troostte de zieken en eenzamen.

Nadat Hij een keer veertig dagen had gevast, getuigde Hij: ‘De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen die gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid’ (Lukas 4:18–19; zie ook Jesaja 61:1).

Dat zijn wij allemaal.

Bij het laatste avondmaal waste Jezus Christus de voeten van zijn discipelen (zie Johannes 13:4–8). Zowel in de Oude als de Nieuwe Wereld stelde het ‘levende water’ en ‘het Brood des levens’ het avondmaal in. In de heilige verordening van het avondmaal roepen we de Vader aan en verbinden we ons ertoe de naam van Jezus Christus op ons te nemen, Hem altijd indachtig te zijn en zijn geboden te onderhouden, opdat wij zijn Geest altijd bij ons mogen hebben (zie Lukas 22:19–20; 3 Nephi 18:7, 10–11).

In de hof van Gethsémané leed Jezus meer dan de mens kan verdragen om ons te verlossen en verzoening te brengen. Uit elke porie kwam bloed. Hij leed deze pijnen voor allen, opdat wij niet behoeven te lijden als wij ons bekeren (zie Leer en Verbonden 18:11; 19:16).

Jezus Christus werd verraden en valselijk beschuldigd, Hij werd bespot en gegeseld, en er werd een doornenkroon op zijn nederige hoofd gedrukt (zie Mattheüs 27:26, 29; Markus 15:15, 17, 20, 31; Lukas 22:63; Johannes 19:1–2). ‘Om onze ongerechtigheden verbrijzeld […] door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen’ (Jesaja 53:5). Hij werd ‘aan het kruis verhoogd’ zodat Hij ons tot Zich kon trekken (zie 3 Nephi 27:14–15). Zelfs aan het kruis vergaf Jezus Christus (zie Lukas 23:34). Hij vroeg Johannes om voor zijn moeder te zorgen (zie Johannes 19:26–27). Hij voelde Zich in de steek gelaten (zie Mattheüs 27:46; Markus 15:34). Hij zei dat Hij dorst had (zie Johannes 19:28) zodat de Schriften vervuld zouden worden. Toen alles volbracht was, gaf Hij uit Zichzelf de geest (Lukas 23:46; zie ook Johannes 10:17–18).

Jezus Christus weet hoe Hij ons te hulp moet komen in tijden van ziekte, zwakheid, eenzaamheid, isolement en moeilijkheden (zie Alma 7:12). Dergelijke moeilijkheden zijn vaak het gevolg van de keuzes van anderen. Hij weet ook hoe Hij Zich met ons moet verheugen in onze vreugde en dankbaarheid, hoe Hij tranen van geluk met ons moet huilen als onze vreugde volkomen is. Teder roept Hij ons in zijn naam, met zijn stem, tot zijn kudde. Hij roept iedereen, overal. Hij nodigt ons uit om het sterfelijk leven vanuit een eeuwig perspectief te bekijken en te begrijpen. Als we oprecht wandelen en onze verbonden nakomen, belooft Hij dat alle dingen voor ons welzijn kunnen samenwerken (zie Leer en Verbonden 90:24; Romeinen 8:28).

Op zijn tijd en wijze vindt herstelling plaats – niet alleen van hoe dingen waren, maar ook van wat ze kunnen worden. Jezus Christus kan ons werkelijk uit knechtschap en zonde, dood en hel bevrijden en kan ons helpen onze goddelijke identiteit te vervullen en door middel van geloof en bekering meer te worden dan we ons ooit kunnen voorstellen.

Dankzij Jezus Christus is de dood niet het einde. Met Pasen verklaren we:

Door het gebod en de macht van zijn Vader kon Jezus zijn leven afleggen en het weer opnemen (zie Johannes 10:17). Terwijl zijn lichaam in het graf lag, diende en organiseerde Jezus Christus in de geestenwereld en verkondigde ‘hun bevrijding van de banden van de dood’ (Leer en Verbonden 138:16).

Op de ochtend van de derde dag stond Hij op uit het graf. Hij sprak tot Maria. Hij verscheen aan twee discipelen op de weg naar Emmaüs, zijn apostelen en anderen. (Zie Mattheüs 28; Markus 16; Lukas 24; Johannes 20.)

In een chiasmatisch getuigenis vroeg Hij zijn discipelen hun netten aan de andere kant van het schip uit te werpen; en hoewel ze weer vol vis waren, braken de netten deze keer niet (zie Johannes 21:6–11; Lukas 5:3–7). Hij gaf de discipelen te eten en vroeg Petrus drie keer om zijn schapen en lammeren te hoeden (zie Johannes 21:12–17). Hij voer ten hemel op en zei dat zijn discipelen van toen, en wij allemaal nu, het heerlijke nieuws van Pasen en zijn evangelie aan alle naties, geslachten en volken moesten verkondigen (zie Mattheüs 28:19–20; Markus 16:15).

Jezus Christus is onze goede Herder en het Lam van God. Hij heeft zijn leven gegeven voor zijn schapen en wijdt zijn leven aan hen. In de hof en aan het kruis droeg Hij het ondraaglijke en bracht Hij verzoening voor ons. Hij toont ons in tijd en eeuwigheid door zijn voorbeeld ‘dat door zijn dood de weg naar zaligheid [ontsloten is]’.

Door de kracht van Christus’ verzoening en opstanding zullen ons lichaam en onze geest in een fysieke opstanding herenigd worden. We zullen glorierijk zijn, hersteld in gelaat en fysieke gestalte, alles zoals vanouds. Zelfs de haren op ons hoofd zullen hersteld worden. We zullen vrij zijn van kwalen van de tijd, ziekte, lichamelijke ongelukken en mentale beperkingen. Door de verzoening van Christus kunnen we alle soorten geestelijke afscheiding en de geestelijke dood overwinnen. Op voorwaarde van bekering worden we van elke zonde en elk verdriet bevrijd en opengesteld voor een eeuwige volheid van liefde en vreugde. Zuiver, rein en vrij kunnen we in onze dierbaarste familiebanden terugkeren naar de glorierijke, celestiale tegenwoordigheid van God onze Vader en Jezus Christus.

We zullen onze dierbaren weerzien. Wanneer we herenigd zijn met onze dierbaren, zien we elkaar met een eeuwig perspectief – met meer liefde, begrip en vriendelijkheid. Door de verzoening van Jezus Christus kunnen we onthouden wat het belangrijkst is, en wat niet belangrijk is vergeten. Met groter geloof en dankbaarheid onze Heiland en onze relaties zien, schenkt ons gemoedsrust, verlicht lasten, verzoent harten en verenigt gezinnen in tijd en eeuwigheid.

De hoop op overvloed en vreugde

Door Jezus Christus omvat Pasen dat de vensters van de hemel opengaan, de vrucht van de wijnstok zich vermenigvuldigt en landen aangenaam worden. Door Jezus Christus omvat Pasen troost en zorg voor weduwen en wezen, de hongerigen en hulpelozen, zij die bang, mishandeld of onschuldig in gevaar zijn. Elke persoon indachtig, nodigt Jezus Christus ons uit om net zoals Hij opmerkzaam te zijn en te dienen met liefde en mededogen.

In alle goede dingen herstelt Jezus Christus overvloedig (zie Johannes 10:10; Alma 40:20–24). Hij belooft dat ‘de aarde vol [is], en er is meer dan genoeg’ (Leer en Verbonden 104:17). Zijn herstelling van alle dingen omvat de volheid van zijn evangelie, zijn priesterschapsgezag en -macht, en de heilige verordeningen en verbonden in zijn kerk, die zijn naam draagt, De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

Door Jezus Christus omvat Pasen dat meer heilige huizen van de Heer op veel plaatsen dichter bij Gods kinderen komen, waardoor de leer van verlossers op de berg Zion (zie Obadja 1:21) in ons hart wordt gebracht. De Heer verschaft ons een heiligende, onzelfzuchtige manier om op aarde datgene te bieden wat overleden dierbaren in de eeuwigheid nodig hebben en verlangen, maar zelf niet kunnen verkrijgen.

Dat is mijn hoop, belofte en getuigenis. Ik getuig van God, onze Vader; onze Heiland en Verlosser, Jezus Christus; en de Heilige Geest. Mogen wij met Pasen en elke dag weer eeuwige hoop en belofte vinden in Gods plan van geluk, met zijn verbondspad van goddelijke transformatie van sterfelijkheid tot onsterfelijkheid en eeuwig leven. Moge de zekerheid van de verzoening van Jezus Christus elke dag weer onze lasten verlichten, ons helpen anderen in hun verdriet te troosten, en onze ziel bevrijden om zijn volledige vreugde te ontvangen.

Door de hoop en belofte van Pasen vervult Jezus Christus de verlangens van ons hart en beantwoordt Hij onze zielsvragen.