ព្រះ តែងតែ គង់នៅជាមួយបងប្អូន
សូម្បីតែនៅពេលដែលខ្ញុំមិនជឿលើព្រះ ទ្រង់នៅតែស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយមើលថែខ្ញុំ ។
រចនារូបភាពដោយ យូរ៉ាន ឌូអូ
ព្រះស្គាល់ខ្ញុំមុនខ្ញុំស្គាល់ទ្រង់ ។
នៅពេលដែលខ្ញុំមានអាយុប្រាំបីឆ្នាំ ពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាបានជួបជីដូន និងមីងរបស់ខ្ញុំនៅតាមផ្លូវ ។ បន្ទាប់ពីបានរៀនអំពីដំណឹងល្អ យើងទាំងអស់គ្នាបានទទួលពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹក ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅឆ្នាំ២០២០ យើងត្រូវឈប់ទៅព្រះវិហារដោយសារតែវីរុសកូវីដ ។ ទីបំផុតយើងបានឈប់ជឿ ។
ពីរឆ្នាំមុន ខ្ញុំថែមទាំងមិនជឿលើព្រះ ឬដឹងថាទ្រង់ពិតឬអត់ផង ។ ថ្ងៃមួយបន្ទាប់ពីចេញពីរៀន ខ្ញុំចង់ឆ្លងផ្លូវទៅទិញនំចំណី ។ ប៉ុន្តែសំឡេងមួយបានប្រាប់ខ្ញុំថា កុំឆ្លងផ្លូវ ។ ខ្ញុំបានឈប់ ហើយរថយន្តពីរគ្រឿងបានបុកគ្នានៅនឹងមុខខ្ញុំ ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបានឆ្លងផ្លូវ នោះរថយន្តនឹងបុកខ្ញុំ ឬប្រហែលជាសម្លាប់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំដឹងនៅពេលនោះថា ព្រះបានស្គាល់ខ្ញុំ ហើយស្រឡាញ់ខ្ញុំ ។ ទោះបីជាខ្ញុំមិនជឿលើទ្រង់ និងមិនបានទៅព្រះវិហារនៅពេលនោះក៏ដោយ ទ្រង់នៅតែស្រឡាញ់ខ្ញុំ និងបានការពារខ្ញុំ ។
ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមអានព្រះគម្ពីរមរមនម្តងទៀត ហើយបានដឹងថា វាជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមត្រឡប់ទៅព្រះវិហារវិញផងដែរ ។ នៅពេលដែលខ្ញុំទៅព្រះវិហារ ខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍នៃភាពសុខសាន្ត សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ និងជំនួយពីទ្រង់ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ទ្រង់តែងតែគង់នៅជាមួយខ្ញុំ ហើយការណ៍នោះធ្វើឲ្យខ្ញុំសប្បាយចិត្ត ។
ទំនុកតម្កើងដែលខ្ញុំចូលចិត្តគឺ « ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ » ព្រោះវារំឭកខ្ញុំថា ព្រះវរបិតាសួគ៌ស្រឡាញ់យើង និងជួយយើង ។ ខ្ញុំក៏ចូលចិត្តបទគម្ពីរ នីហ្វៃទី២ ២:២៧ ផងដែរ ដែលនិយាយអំពីរបៀបដែលយើងមានសេរីភាពក្នុងការជ្រើសរើសរវាងខុស និងត្រូវ ។
ព្រះគង់នៅជាមួយខ្ញុំនៅក្នុងបញ្ហាប្រឈមរបស់ខ្ញុំ
ជាច្រើនខែមុន ប្អូនប្រុសរបស់ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមមកព្រះវិហារជាមួយខ្ញុំ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីមួយរយៈក្រោយមកគាត់បានឈប់មក ។ គាត់បារម្ភអំពីអ្វីដែលមិត្តភក្តិរបស់គាត់ និងអ្នកដទៃគិតអំពីគាត់ ។ គាត់គិតថា វាជាការអាម៉ាស់ក្នុងការទៅព្រះវិហាររបស់យើង ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រាប់គាត់ថា មិត្ដភក្ដិគាត់គិតបែបណាវាមិនសំខាន់នោះទេ ។ អ្វីដែលសំខាន់គឺជាអ្វីដែលព្រះទ្រង់ព្រះតម្រិះ ។
គ្រួសារខ្ញុំមិនទៅព្រះវិហារទេ ។ ខ្ញុំទៅតែម្នាក់ឯង ។ ដោយសារផ្លូវផ្ទះរបស់ខ្ញុំពុំមានឡានក្រុងទៅអគារព្រះវិហារ នោះខ្ញុំដើរប្រហែល ៣០ នាទីដើម្បីទៅទីនោះ ។ គ្រួសារខ្ញុំបារម្ភពីអ្វីដែលមនុស្សដទៃទៀតនឹងគិតអំពីពួកគេ ប៉ុន្តែខ្ញុំនិយាយថាវាមិនសំខាន់ទេព្រោះខ្ញុំដឹងថាវាជាការពិត ។
នៅពេលដែលខ្ញុំជួបជាមួយមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំ ពេលខ្លះពួកគេផឹកកាហ្វេ ។ ហើយនៅពេលដែលខ្ញុំឃើញបែបនោះ ពេលខ្លះខ្ញុំចង់ផឹកកាហ្វេដែរ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំចាំថា ព្រះគង់នៅជាមួយខ្ញុំ ។ ទ្រង់កាន់ដៃខ្ញុំ ហើយជួយខ្ញុំ ។ ខ្ញុំឮសំឡេងមួយដែលប្រាប់ខ្ញុំមិនឲ្យធ្វើវា ហើយខ្ញុំដឹងថា ព្រះកំពុងជួយខ្ញុំយកឈ្នះបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះ ។
វាពិបាកក្នុងការទៅព្រះវិហារដោយគ្មានគ្រួសាររបស់នាង ប៉ុន្តែ ណារ៉ា ដឹងថាព្រះស្រឡាញ់ និងប្រទានពរដល់នាង ។ ទ្រង់ថែមទាំងធ្លាប់បានការពារនាងពីគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ផងដែរ ។
ដំបូន្មានរបស់ខ្ញុំចំពោះអ្នកដទៃដូចជារូបខ្ញុំ
ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវផ្តល់ដំបូន្មានដល់នរណាម្នាក់ដែលនៅក្នុងស្ថានភាពដូចជាខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា បងប្អូនមានពរជ័យខ្លាំងណាស់ ហើយបងប្អូនមានសេចក្ដីជំនឿខ្លាំងណាស់ ។ បងប្អូនមិននៅម្នាក់ឯងទេ ព្រោះសមាជិកសាសនាចក្រ និងពួកអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាអាចផ្តល់ដំបូន្មានល្អៗដល់បងប្អូនបាន ។ ព្រះស្រឡាញ់បងប្អូន ។ បងប្អូនគឺជាបុត្រា ឬបុត្រីរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់សព្វព្រះទ័យជួយបងប្អូន ។
អ្នកនិពន្ធរស់នៅទីក្រុងយេរេវ៉ាន ប្រទេសអាមេនី ។