Pagpahiuyon sa Atong Kabubut-on ngadto sa Iyang Kabubut-on

Minahal kong mga higala, kon kita mopili nga tugotan ang Dios nga mahimong labing importante nga impluwensiya sa atong kinabuhi kay sa magtinguha lang para sa atong kaugalingon, molambo kita sa atong pagkadisipulo ug modugang sa atong kapasidad nga mahiusa ang atong hunahuna ug kasingkasing ngadto sa Manluluwas. Sa laing bahin, kon dili nato tugotan ang pamaagi sa Dios nga mopatigbabaw sa atong kinabuhi, mapasagdan kitang mag-inusara, ug sa walay dinasig nga giya sa Ginoo, makapangatarongan kita sa hapit bisan unsay atong gibuhat o wala buhata. Makapangatarongan usab kita sa atong kaugalingon sa paghimo sa mga butang sa kaugalingon natong paagi, sa pag-ingon nga, “gibuhat lang nako sa kaugalingon nakong paagi.” …

Samtang ang mga personal nga kahimtang sama sa henetika, hiyograpiya, ug mga pisikal ug mental nga hagit moimpluwensiya sa atong panaw, sa mga butang nga importante gayod, dunay luna diin kita gawasnong makapili kon mosunod man kita o dili sa sundanan nga giandam sa Ginoo sa atong kinabuhi. …

Isip mga disipulo ni Kristo, tinguhaon nato ang pagsubay sa dalan nga Iyang gimarkahan alang kanato atol sa Iyang mortal nga pangalagad. Dili lamang kita magtinguha sa pagbuhat sa Iyang kabubut-on ug sa tanan nga makapahimuot Kaniya apan magtinguha sa pagsunod Kaniya. …

Mopamatuod ko nga ang pagsunod sa kabubut-on sa Ginoo sa atong kinabuhi makapahimo kanato nga makaplagan nato ang perlas nga labing bililhon sa kalibotan—sa gingharian sa langit. Manghinaot ko nga ang matag usa kanato, sa atong panahon ug atong higayon, makapamahayag, uban sa kamasaligon sa pakigsaad, ngadto sa atong Langitnong Amahan ug Manlulwas nga si Jesukristo nga “kon unsay maayo Kanimo, maayo kanako.”