Dymbilvika Miu

Mamma og pabbi lásu söguna um pálmasunnudag í ritningunum. Þegar Jesús Kristur fór til Jerúsalem, veifaði fólkið pálmagreinum og hrópaði: „Hósanna!“

Lucy systir mín hélt á mynd af Jesú sitjandi á asna. Við hin veifuðum pappírsgreinunum. Ég gladdist yfir því að hugsa um að ég væri að bjóða Jesú velkominn.

Jesús var reiður yfir því að fólk væri að selja hluti í musterinu, svo hann henti þeim út. Við tíndum rusl úr runnunum umhverfis kirkjuna. Ég gleðst yfir því að við gátum hjálpað við að annast hús Guðs!

Mamma las sögur sem Jesús Kristur hafði sagt fólki. Við hlustuðum og notuðum leirinn til að búa til hluti úr sögunum. Lucy bjó til sauð, því Jesús er góði hirðirinn. Ég bjó til lítinn olíulampa. Það hjálpaði mér að muna eftir að hafa hjarta mitt fullt af trú.

Pabbi sagði okkur frá því hvernig María gaf Jesú Kristi sérstaka olíu fyrir fætur hans. Lyktin fyllti allt húsið.

Við höfðum ekki þessa sérstöku olíu. Þess í stað notuðum við kanil til að búa til hressingu. Mamma sagði að þegar við fyndum kanililminn á meðan hressingin væri bökuð, ættum við að hugsa um hvað við gætum gefið Jesú.

Við kveiktum á kertum og sungum lag, alveg eins og Jesús Kristur og lærisveinar hans sungu við Síðustu kvöldmáltíðina. Við átum pítabrauð og drukkum vínberjasafa til að minnast fyrsta sakramentisins. Við höfðum líka granatepli til að minna okkur á blóð Jesú og ólífur í Getsemanegarðinn.

Þegar við borðuðum, heyrðist í þrumu fyrir utan. Mér fannst ég örugg og þakklát vitneskjunni um að Jesús hefði þegar upplifað svartasta storminn.

Við lásum um það hvernig Jesús Kristur dó fyrir okkur. Svo fórum við með tóman blómapottinn út í garð og veltum honum á hliðina, eins og gröf. Við settum jarðveg og grjót í kringum hann en skildum opið eftir óhulið. Mamma gaf okkur litla brúðu sem táknaði líkama Jesú. Við vöfðum hann lotningarfull inn í hvítan dúk og settum hann í blómapottinn.

Þótt þetta væri bara blómapottur, fannst mér samt leiðinlegt að hylja dyrnar með steini.

Mamma sagði að eftir að Jesús Kristur dó, setti hann af stað trúboðsstarf í andaheiminum. Þannig gæti fólk sem ekki hafði lært fagnaðarerindi hans á jörðu samt lært um hann. Í musterum getum við skírst fyrir fólk sem skírðist ekki áður en það dó.

Við Lucy erum enn ekki nógu gamlar til að fara inn í musterið, en við hjálpuðum til við að klippa út prentuðu nafnspjöldin. Mamma og pabbi skiptust á við að gera musterisverk fyrir fólkið á spjöldunum og ganga um lóðina með okkur. Jafnvel utan frá var musterið svolítið eins og himnaríki.

Á páskadagsmorgni var steinninn fyrir framan blómapottinn horfinn og dúkurinn tómur. Það var spjald sem á stóð: Hann er upp risinn!

Ég vissi þegar að Jesús Kristur er ástæða páskanna. Eftir að hafa haldið upp á dymbilviku, finnst mér ég líka þekkja hann örlítið betur.