Ang Empatiya Makatabang sa Pagtubag sa Imong Lisod nga mga Pangutana

Si Thomas B. Marsh mao ang usa sa labing una nga mga miyembro sa gipahiuli nga Simbahan, apan wala pa moabot og lima ka tuig sukad sa iyang bunyag, ug siya nahimo nang Presidente sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles. Nagkat-on siya unsaon pagsunod sa mga sugo sa Dios, ug ang Dios wala pa mopadayag sa tanang detalye sa iyang mga responsibilidad.

Masabtan nga tingali nagtuo siya, isip presidente, nga siya ang modesisyon kon unsa ang isangon ngadto sa ubang Apostoles. Mao nga sa dihang si Joseph Smith mitawag og duha ka Apostoles nga mosangyaw sa ebanghelyo ngadto sa England, si Presidente Marsh nasagmuyo nga wala siya konsultaha sa desisyon.

Sa unang higayon nga ako nahibalo niini, nasorpresa ko. Ang usa ka Apostol, gitawag sa Dios, nasuko sa propeta?

Ang akong pagkaila sa mga propeta ug apostoles karon kasagaran pinaagi sa opisyal nga mga sibya, mao nga mas lisod alang nako nga hinumdoman nga sila tinuod nga mga tawo—mga tawo nga gitawag sa Dios aron modumala ug moserbisyo, apan mga tawo gihapon.

Si Jonas milikay sa iyang tawag (tan-awa sa Jonas 1). Si Nephi nagbangotan sa iyang pagkadili hingpit, mitawag sa iyang kaugalingon nga “pagkaalaot,” ug miingon nga adunay mga tentasyon ug mga sala nga “yano ra kaayong mosamok [niya]” (2 Nephi 4:17–18).

Ug mao lamang kini ang mga ehemplo gikan sa karaang kasaysayan. Bag-ohay lang, atong nahibaloan nga si Joseph Smith mitugot ni Martin sa pagdala sa 116 ka pahina nga sa kaulahian nawala (tan-awa sa Doktrina ug mga Pakigsaad 3).

Mao nga unsaon nato paggamit niini nga mga istorya aron mapahibalo kon unsaon nato pagsabot ang mga aksiyon nga gihimo kaniadto ug karon?

Ako mituo nga kita makasugod sa samang paagi nga gihimo sa Ginoo sa dihang nakigsulti Siya sa Iyang sulugoon nga si Thomas B. Marsh agi og tubag ngadto sa kasuko ni Thomas: “Nakadungog ako sa imong mga pag-ampo” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:1).

Sa laing mga pulong, kita makasugod pinaagi sa pagpaminaw.

Walay usa nga mas makasabot sa empatiya kay sa Manluluwas. Iyang nasinati ang mga pag-antos sa tanan (tan-awa sa Alma 7:11–12). Kon adunay usa ka tawo nga makatudlo nato kon unsaon nga mas makasabot sa uban ug maminaw inubanan sa empatiya, Siya kana.

Ang Ginoo mipadayon sa pagsulti pinaagi ni Joseph Smith ngadto ni Thomas, nga nag-ingon, “Nasayod ako sa imong kasingkasing, ug nakadungog sa imong mga pag-ampo mahitungod sa imong kaigsoonan” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:11). Bisan kon ang Ginoo mipadayon sa pagpanton ni Thomas, sa akong hunahuna importante kini nga Iyang gipahibalo si Thomas nga Siya nakadungog sa iyang mga pag-ampo.

Sa samang bersikulo, ang Ginoo mawhag, “Dili molabaw ang imong paghigugma kanila kay sa uban, apan higugmaa sila sama sa imong kaugalingon; ug higugmaa ang tanang tawo, ug ang tanan nga nahigugma sa akong ngalan.”

Usa ka rason nga ang Manluluwas nakasabot nato sa hingpit tungod kay Siya nahigugma nato sa hingpit. Kon kita gusto gayod nga makasabot sa unsay nahitabo sa kasaysayan sa Simbahan, ang pagpakita sa atong gugma sa uban makatabang nato nga maminaw inubanan sa tinud-anay nga tinguha.

Kita adunay dako kaayo nga bintaha kon motan-aw og balik sa kasaysayan tungod kay atong makita ang estorya gikan sa sinugdan hangtod sa kataposan; atong makita ang mga sangpotanan nga nahimong milungtad og pipila ka bulan, katuigan, o gani mga dekada nga nahitabo.

Nakapahimo kanang sayon sa paghukom sa mga binuhatan sa usa ka tawo ug moingon, “Dili gyod nako na buhaton sa niana nga paagi.”

Tungod kay wala kita makahibalo sa mga detalye gikan sa kasaysayan, adunay pipila sa konteksto nga wala gayod nato mahibaloi, ug mao nga dili gayod kita makahukom sa unsay nahitabo.

Wala ko mag-ingon nga kinahanglang palabyon o ipasabot lang nga dili importante ang tanan nga wala nato masabti. Ang mga pangutana importante tungod kay makatabang kini kanato sa pagpalambo sa atong panabot. Apan samtang mangita sa mga tubag pinaagi sa pagtuon ug pag-ampo, importante nga ikonsiderar ang sugo sa Ginoo ngadto ni Thomas nga “ayaw himayaa ang inyong mga kaugalingon” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:15). Naghunahuna ko nga ang susama nga pamahayag tingali mao ang “Ayaw paghunahuna nga mas maayo ka kaysa ni bisan kinsa.”

Maayo kini nga tambag alang sa daghang sitwasyon (sama sa mga relasyon), ug maayo kini nga tambag kon magsusi sa mga panghitabo sa kasaysayan. Dili ko maghunahuna nga, kon ibutang sa kahimtang ni Thomas B. Marsh, ni Joseph Smith, o ni bisan kinsa, mas maayo pa ang akong nahimo. Tingali dili ko makahimo sa paagi nga ilang gihimo, apan lagmit gayod makahimo ko sa susama o lahi nga mga sayop.

Bisan unsa pa ang imong mga kabalaka, ang pagpangita og mga tubag nga makahatag og kalinaw magsugod uban sa usa ka tinuod nga tinguha sa pagsunod sa kabubut-on sa Dios ug pagsalig sa Iyang mahangtorong panglantaw. “Pagmapainubsanon; ug ang Ginoo nga imong Dios moagak kanimo pinaagi sa kamot, ug mohatag kanimo og tubag sa imong mga pag-ampo” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:10).

Si Thomas B. Marsh mibiya sa Simbahan sulod sa usa ka panahon apan sa kaulahian mibalik ug gidawat. Sama sa gisulti sa Ginoo kaniya sa nahaunang katuigan, “Bisan pa niana, tungod kay ikaw nagpaubos sa imong kaugalingon ikaw pagabayawon; busa, ang imong tanang sala gipasaylo na” (Doktrina ug mga Pakigsaad 112:3).

Hinaot nga kita mopakita sa usag usa og pipila sa susama nga pagsabot nga gipakita ni Kristo ngari nato.