« អត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើង ៖ ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« អត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើង ៖ ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ » សៀវភៅសិក្សាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សម្រាប់គ្រូបង្រៀនថ្នាក់សិក្ខាសាលា
ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ៖ ការធ្វើការជ្រើសរើស ៖ មេរៀនទី ១៧៣
អត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើង
ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ
ក្រុមយុវនារីនៃសាសនាចក្រទូទាំងពិភពលោកប្រកាសថា « ខ្ញុំគឺជាបុត្រីសំណព្វរបស់ព្រះបិតាមាតាសួគ៌ដែលមាននិស្ស័យនៃព្រះ និងជោគវាសនាដ៏អស់កល្បជានិច្ច » ( « បាវចនាយុវនារី » ) ។ ក្រុមយុវជនប្រកាសថា « ខ្ញុំជាបុត្រាសំណព្វរបស់ព្រះ ហើយទ្រង់មានការងារឲ្យខ្ញុំធ្វើ » ( « បាវចនាកូរ៉ុមបព្វជិតភាពអើរ៉ុន » ) ។ មេរៀននេះនឹងផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សគិតពិចារណាពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់ពួកគេ ។
ការរៀបចំសិស្ស ៖ អញ្ជើញសិស្សគិតពិចារណាពីបន្ទាត់ដំបូងនៃ « បាវចនាយុវនារី» ឬ « បាវចនាកូរ៉ុមបព្វជិតភាពអើរ៉ុន » ។ ពួកគេអាចព្យាយាមទន្ទេញវា ឬរំឭកវាច្រើនដងពេញមួយថ្ងៃ ។ សិស្សអាចចែកចាយពីរបៀបដែលការធ្វើបែបនេះមានឥទ្ធិពលលើអាកប្បកិរិយា ឬសកម្មភាពរបស់ពួកគេ ។
សកម្មភាពរៀនសូត្រដែលអាចមាន
ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ !
នៅដើមនៃវគ្គសិក្សាថ្នាក់សិក្ខាសាលានេះមានមេរៀនព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាច្រើន ដែលនិយាយអំពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើង ។ ឧទាហរណ៍ មេរៀនទី ៣ ៖ « អ័ប្រាហាំ ៣ » មេរៀនទី ៤ ៖ « ម៉ូសេ ១:១–១១ » មេរៀនទី ៥ ៖ « ម៉ូសេ ១:១២–២៦ » និង មេរៀនទី ៨ ៖ « លោកុប្បត្តិ ១:២៦–២៧ » ។ មេរៀននេះនឹងរំឭកឡើងវិញនូវសេចក្តីពិតអំពីអត្តសញ្ញាណដ៏ទេវភាពពីមេរៀនក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ផ្សេងទៀត ។ អាចរំឭកមេរៀននេះឡើងវិញ ប្រសិនបើសិស្សបានរៀនមេរៀនទាំងនេះហើយ ឬរំឭកមេរៀនជាមុន ដែលពួកគេនឹងសិក្សានៅពេលក្រោយនៅក្នុងថ្នាក់សិក្ខាសាលា ។
សូមពិចារណាចាប់ផ្តើមថ្នាក់ដោយបង្ហាញកញ្ចក់មួយដល់សិស្ស ។ សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យពិភាក្សាសំណួរខាងក្រោមជាមួយនឹងដៃគូ ៖
-
តើអ្នកមើលកញ្ចក់ញឹកញាប់ប៉ុនណាពេញមួយថ្ងៃ ?
-
តើអ្នកគិតអ្វីជាធម្មតា នៅពេលអ្នកមើលរូបរបស់អ្នកនៅក្នុងកញ្ចក់ ?
ចូរពិចារណាផ្ដល់សេចក្ដីថ្លែងការណ៍ខាងក្រោមនេះដល់សិស្សម្នាក់ៗ ៖
អែលឌើរ ហ្គែរី អ៊ី ស្ទីវ៉ែនសុន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានផ្ដល់ការអញ្ជើញដូចខាងក្រោមដល់យុវវ័យ ៖
ក្មួយៗជាច្រើនចាប់ផ្តើមថ្ងៃរបស់ខ្លួនដោយការឈរនៅមុខកញ្ចក់ ។ ថ្ងៃស្អែក សប្តាហ៍នេះ ឆ្នាំនេះ ជានិច្ចកាល ចូរឈរមួយសន្ទុះ នៅពេលខ្លួនឯងមើលក្នុងកញ្ចក់នោះ ។ ចូរគិតក្នុងចិត្ត ឬបើក្មួយៗចូលចិត្ត ចូរនិយាយខ្លាំងៗថា ៖ « មើលខ្ញុំចុះ ! ខ្ញុំអស្ចារ្យណាស់ ! ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ ! ទ្រង់ស្គាល់ខ្ញុំ ! ទ្រង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំ ! » ( « ការបំផុសគំនិតពីព្រះវិញ្ញាណ » លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ៤៥ )
ដើម្បីគូសបញ្ជាក់ពីការអញ្ជើញរបស់អែលឌើរ ស្ទីវ៉ែនសុន នោះអ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សឲ្យក្រោកឈរ ហើយសូត្រសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់លោកជាមួយគ្នា ដោយចាប់ផ្តើមដោយ « មើលខ្ញុំចុះ ! ខ្ញុំអស្ចារ្យណាស់ ! »
សូមផ្ដល់ពេលឲ្យសិស្សគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីជញ្ជឹងគិតដូចខាងក្រោម ៖
-
តើអ្នកគិតថាសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់អែលឌើរ ស្ទីវ៉ែនសុន គឺពិតអំពីអ្នកដែរឬទេ ? ហេតុអ្វីពិត ឬហេតុអ្វីមិនពិត ?
នៅពេលអ្នកសិក្សាវគ្គបទគម្ពីរនៅក្នុងមេរៀននេះ សូមជញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលវាទាក់ទងនឹងអ្នក ។ នៅពេលដែលអ្នកធ្វើដូច្នេះ នោះព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធអាចជួយបញ្ជាក់ឡើងវិញ ឬបង្កើនទំនុកចិត្តរបស់អ្នកអំពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់អ្នក ។
ឧទាហរណ៍មួយដកស្រង់ពីបទគម្ពីរ
សូមពិចារណាគូរតារាងខាងក្រោមនៅលើក្ដារខៀន ហើយអញ្ជើញសិស្សឲ្យចម្លងវាចូលទៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់ពួកគេ ។ អ្នកអាចកាត់បន្ថយចំនួនវគ្គបទគម្ពីរដែលសិស្សនឹងសិក្សាតាមតម្រូវការរបស់សិស្សរបស់អ្នក ឬម៉ោងដែលមានក្នុងថ្នាក់ ។
យើងរៀនច្រើនអំពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើងពីបទពិសោធន៍ និងការបង្រៀនរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ។ ថ្វីបើវគ្គបទគម្ពីរទាំងនេះជាច្រើននិយាយអំពីមនុស្សនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ក៏ដោយ ក៏សេចក្តីពិតនេះអាចអនុវត្តចំពោះយើងផងដែរ ។
មុនពេលសិស្សចាប់ផ្តើមសិក្សាវគ្គបទគម្ពីរទាំងនេះ វាអាចមានប្រយោជន៍ក្នុងការសិក្សាវគ្គណាមួយជាមួយគ្នា ។ ខាងក្រោមនេះគឺជារបៀបមួយដែលអ្នកអាចធ្វើការណ៍នេះបាន ។
សូមអាន ម៉ូសេ ១:៣, ៦, ១២–១៣ ហើយរកមើលភាពខុសគ្នាដែលវគ្គបទគម្ពីរនេះបានធ្វើឡើងចំពោះម៉ូសេ ដើម្បីដឹងថាលោកជាកូនរបស់ព្រះ ។
-
តើអ្នកបានរកឃើញអ្វីខ្លះ ?
សិស្សអាចចែកចាយសេចក្តីពិតដូចជា ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ ហើយទ្រង់មានការងារសម្រាប់ខ្ញុំធ្វើ ឬ ដឹងថា ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ អាចជួយខ្ញុំយកឈ្នះលើការល្បួង ។ នៅលើក្ដារខៀន គូររូបព្រួញចេញពី ម៉ូសេ ១:៣, ៦, ១២–១៣ ទៅកាន់រង្វង់ថ្មី ។ សរសេរសេចក្តីពិតទាំងនេះ ឬសិស្សផ្សេងទៀតប្រហែលជាបានកំណត់នៅក្នុងរង្វង់ថ្មីទាំងនេះ ។ សិស្សអាចត្រូវបានអញ្ជើញឲ្យធ្វើកិច្ចការដូចគ្នានេះនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់ពួកគេ ។
ប្រសិនបើសិស្សអាចទទួលអត្ថប្រយោជន៍មកពីការពិភាក្សាជាច្រើនអំពីសេចក្ដីពិតនេះ សូមពិចារណាការប្រើសម្ភារមកពីមេរៀនទី ៤ ៖ « ម៉ូសេ ១–១១ » និងមេរៀនទី ៥ ៖ « ម៉ូសេ ១:១២–២៦ » ។
-
តើការដឹងសេចក្ដីពិតទាំងនេះបានធ្វើឲ្យមានភាពខុសប្លែកក្នុងជីវិតរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្ដេច ( ឬតើវាអាចធ្វើឲ្យមានភាពខុសប្លែកយ៉ាងដូចម្ដេច ) ?
-
តើព្រះអាចមានកិច្ចការអ្វីខ្លះដើម្បីឲ្យអ្នកសម្រេចបាន ?
ការសិក្សា និងការពិភាក្សារបស់សិស្ស
សូមពិចារណាបែងចែកសិស្សជាគូៗ ឬជាក្រុមតូចៗ ហើយផ្ដល់ការណែនាំខាងក្រោម ។ អ្នកអាចកែសម្រួលការណែនាំនេះតាមពេលវេលាដែលថ្នាក់មាន ។
កំណត់ចំណាំ ៖ អ្នកអាចអញ្ជើញសិស្សដែលអាន លោកុប្បត្តិ ១:២៦–២៧ ឲ្យមើលកថាខណ្ឌទីពីរនៃ « ក្រុមគ្រួសារ ៖ ការប្រកាសដល់ពិភពលោក »ផងដែរ សម្រាប់គំនិតយោបល់បន្ថែមទៀត ។ ប្រសិនបើសិស្សមិនស្គាល់ដំណើររឿងរបស់ម្ចាស់ក្សត្រីអេសធើរទេ សូមពិចារណាពន្យល់ថា នាងគឺជាស្ត្រីសាសន៍យូដានៅពើស៊ី ដែលបានប្រថុយជីវិតរបស់នាង ដើម្បីជួយសង្រ្គោះរាស្ដ្ររបស់ព្រះអម្ចាស់ពីការបំផ្លិចបំផ្លាញ ។
-
សូមអានវគ្គបទគម្ពីរលើតារាងដែលនៅសល់ចំនួនបី ឬច្រើន ។
-
នៅលើតារាងក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមគូសព្រួញចេញពីបទគម្ពីរនីមួយៗដែលអ្នកអាន ។ គូររង្វង់ថ្មីនៅចុងបញ្ចប់នៃព្រួញទាំងនេះ ។
-
នៅក្នុងរង្វង់ថ្មីទាំងនេះ សូមសរសេរនូវអ្វីដែលបទគម្ពីរនោះបង្រៀនអំពីអត្តសញ្ញាណ ឬគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់អ្នក ។
-
ពិភាក្សាជាមួយក្រុមរបស់អ្នកពីរបៀបដែលការបង្រៀនទាំងនេះបានប៉ះពាល់ដល់ជីវិតរបស់អ្នក ឬរបៀបដែលវាអាចធ្វើឲ្យមានភាពខុសប្លែក ។
នៅពេលសិស្សបានបញ្ចប់ អ្នកអាចអញ្ជើញពួកគេឲ្យបន្ថែមសេចក្ដីពិតមួយចំនួនដែលពួកគេបានរៀនទៅក្នុងតារាងនៅលើក្ដារខៀន ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាសេចក្តីពិតដែលសិស្សអាចកំណត់ រួមជាមួយនឹងមេរៀនអមមកជាមួយ ។
អ័ប្រាហាំ ៣:២២–២៣ ។ ខ្ញុំបានរស់នៅជាមួយព្រះវបិតាសួគ៌ក្នុងនាមជាបុត្រាបុត្រីវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ពីមុនខ្ញុំបានកើតមក ។ សូមមើលមេរៀនទី ៣ ៖ « អ័ប្រាហាំ ៣ » ។
អ័ប្រាហាំ ៣:២៤–២៦ ។ ខ្ញុំត្រូវបានបញ្ជូនមកផែនដីដើម្បីមើលថា តើខ្ញុំនឹងរក្សានូវព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះឬទេ ។
លោកុប្បត្តិ ១:២៦–២៧ ។ ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះវរបិតាព្រះវរមាតាសួគ៌ ដែលបានបង្កើតតាមរូបព្រះអង្គទ្រង់ ។ សូមមើលមេរៀនទី ៨ ៖ « លោកុប្បត្តិ ១:២៦–២៧ » ។ សូមមើលកថាខណ្ឌទីពីរនៃ « ក្រុមគ្រួសារ ៖ ការប្រកាសដល់ពិភពលោក »ផងដែរ ។
នាងអេសធើរ ៤:១៤ ។ ព្រះវបិតាសួគ៌ដាក់ខ្ញុំនៅក្នុងស្ថានភាពដែលខ្ញុំអាចជួយសម្រេចការងាររបស់ទ្រង់ ។ សូមមើលមេរៀនទី ៩៤ ៖ « នាងអេសធើរ វគ្គទី ១ » ។
ទំនុកដំកើង ៨២:៦ ។ ខ្ញុំជាកូនរបស់ព្រះ ហើយដែលមានសក្តានុពលដើម្បីក្លាយដូចជាទ្រង់ ។
យេរេមា ១:៥ ។ មុនពេលខ្ញុំកើត ព្រះអម្ចាស់បានស្គាល់ខ្ញុំ ហើយបានផ្តល់ឲ្យខ្ញុំនូវទំនួលខុសត្រូវជាក់លាក់ដើម្បីបំពេញនៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់ ។ សូមមើលមេរៀនទី ១៣០ ៖ « យេរេមា ១ » ។
ម៉ាឡាគី ២:១០ ។ យើងទាំងអស់គ្នាគឺជាបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះ យើងគួរតែប្រព្រឹត្តិចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដោយសណ្តានចិត្តល្អ ។
អ្នកអាចជ្រើសរើសសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយចំនួនដែលសិស្សបានសរសេរនៅលើក្ដារខៀន ហើយពិភាក្សាវាដោយប្រើសម្ភារចេញពីមេរៀនដែលត្រូវគ្នា ។ សូមមើលចុងមេរៀននេះសម្រាប់កំណែពេញលេញនៃក្រាហ្វិកនេះ ។ ឬអ្នកអាចសួរសំណួរមួយ ឬច្រើនដូចតទៅនេះ ៖
-
ហេតុអ្វីបានជាអ្នកគិតថា ការដឹងសេចក្ដីពិតនេះមានសារៈសំខាន់ ?
-
តើបទពិសោធន៍អ្វីខ្លះដែលបានជួយអ្នកឲ្យជឿថា រឿងនេះគឺជាការពិត ?
-
តើការដឹងពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់អ្នកដទៃអាចមានឥទ្ធិពលលើរបៀបដែលយើងប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេដោយរបៀបណា ?
អ្នកអាចបង្ហាញសេចក្តីថ្លែងការណ៍នេះជាផ្នែកមួយនៃការពិភាក្សាអំពីសំណួរមុនៗ ៖
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានអង្វរយើងឲ្យគោរពដល់កូនចៅគ្រប់រូបរបស់ព្រះ នៅពេលលោកបានមានប្រសាសន៍ ៖
យើងម្នាក់ៗមានសក្តានុពលដ៏ទេវភាព ពីព្រោះយើងម្នាក់ៗគឺជាបុត្ររបស់ព្រះ ។ យើងម្នាក់ៗមានសិទ្ធិស្មើគ្នានៅក្នុងព្រះនេត្រទ្រង់ ។ ការបញ្ចូលសេចក្តីពិតនេះគឺមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅណាស់ ។ បងប្អូនប្រុសស្រី សូមស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់នូវអ្វីដែលខ្ញុំនឹងថ្លែងនៅពេលបន្តិចទៀតនេះ ។ ព្រះពុំបានសព្វព្រះទ័យពូជសាសន៍មួយ ជាងពូជសាសន៍មួយទៀតនោះទេ ។ គោលលទ្ធិរបស់ទ្រង់អំពីបញ្ហានេះគឺច្បាស់លាស់ណាស់ ។ ទ្រង់អញ្ជើញមនុស្ស ទាំងអស់ ឲ្យមករកទ្រង់ « ទាំងខ្មៅ និងស ទាំងបាវគេ និងសេរី ទាំងប្រុស និងស្រី » [ នីហ្វៃទី២ ២៦:៣៣ ] ។
ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ដល់អ្នកថា ជំហររបស់អ្នកចំពោះព្រះភក្រ្តព្រះគឺមិនត្រូវបានកំណត់ដោយពណ៌សម្បុររបស់អ្នកនោះឡើយ ។ ការសព្វព្រះទ័យ ឬមិនសព្វព្រះទ័យជាមួយព្រះគឺអាស្រ័យទៅលើការលះបង់របស់អ្នកចំពោះព្រះ និងបទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ ហើយមិនមែនដោយពណ៌សម្បុររបស់អ្នកនោះឡើយ ។
ខ្ញុំសោកស្តាយដែលបងប្អូនប្រុសស្រី មានស្បែកខ្មៅរបស់យើងនៅទូទាំងពិភពលោកបានស៊ូទ្រាំនឹងការឈឺចាប់ នៃការរើសអើង និងការប្រកាន់ពូជសាសន៍នេះ ។ នៅថ្ងៃនេះ ខ្ញុំសូមអំពាវនាវដល់សមាជិករបស់យើងនៅគ្រប់ទីកន្លែងឲ្យនាំមុខនៅក្នុងការបោះបង់ចោលនូវអាកប្បកិរិយា និងសកម្មភាពនៃការរើសអើងនេះ ។ ខ្ញុំសូមអង្វរបងប្អូនឲ្យលើកកម្ពស់ដល់ការគោរពបុត្រាបុត្រីរបស់ព្រះទាំងអស់ ។
សំណួរសម្រាប់យើងម្នាក់ៗគឺដូចគ្នា ដោយមិនគិតពូជសាសន៍នោះទេ ។ តើ បងប្អូន ស្ម័គ្រចិត្តទុកឲ្យព្រះឈ្នះនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូនដែរឬទេ ? ( « Let God Prevail » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ ទំព័រ ៩៤ ) ។
សេចក្ដីបញ្ចប់
សូមស្រមៃថា ពេលអ្នកចេញពីថ្នាក់សិក្ខាសាលា សិស្សម្នាក់ទៀតបាននិយាយ ៖ « ខ្ញុំមិនសូវជឿអំពីអ្វីដែលយើងបានរៀនថ្ងៃនេះទេ ។ តើអ្នកពិតជាជឿអ្វីៗទាំងអស់អំពីអត្តសញ្ញាណ និងគោលបំណងដ៏ទេវភាពរបស់យើងដែរទេ ? »
ជញ្ជឹងគិតពីរឿងដែលអ្នកប្រហែលជាបានរៀន និងទទួលអារម្មណ៍ ។ នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ហេតុការសិក្សារបស់អ្នក សូមសរសេរការឆ្លើយតបខ្លីមួយដែលអ្នកអាចចែកចាយជាមួយមិត្តរបស់អ្នក ។
សូមអញ្ជើញសិស្សពីរបីនាក់ឲ្យចែកចាយពីអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ ។ សូមលើកទឹកចិត្តសិស្សឲ្យដាក់សេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់អែលឌើរ ស្ទីវ៉ែនសុន នៅលើកញ្ចក់ដែលពួកគេប្រើជាញឹកញាប់ ដើម្បីពួកគេអាចធ្វើតាមការអញ្ជើញរបស់លោក ។ រូបភាពខាងក្រោមផ្តល់នូវគំនិតមួយចំនួនអំពីរបៀបដែលតារាងពេញលេញអាចលេចឡើងបន្ទាប់ពីសិស្សបញ្ចប់សកម្មភាពសិក្សានេះ ។