“ประเมินผลการเรียนรู้ของท่าน 7: โยบ—ปัญญาจารย์” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี (2026)
“ประเมินผลการเรียนรู้ของท่าน 7: โยบ—ปัญญาจารย์” พันธสัญญาเดิม คู่มือครูเซมินารี
สุภาษิต 1–4; 15–16; 22; 31; ปัญญาจารย์ 1–3; 11–12: บทเรียนที่ 112
ประเมินผลการเรียนรู้ของท่าน 7
โยบ–ปัญญาจารย์
การใคร่ครวญและการประเมินการเรียนรู้ทางวิญญาณของเราสามารถช่วยให้เราเข้าใกล้พระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์มากขึ้น บทเรียนนี้จะช่วยให้นักเรียนใคร่ครวญถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ รวมทั้งการเติบโตระหว่างการศึกษาพันธสัญญาเดิมเมื่อเร็วๆ นี้
การเตรียมของนักเรียน: เชื้อเชิญให้นักเรียนมาชั้นเรียนโดยพร้อมแบ่งปันเรื่องราวหรือคําสอนในพันธสัญญาเดิมที่ส่งผลต่อความก้าวหน้าทางวิญญาณของพวกเขา
กิจกรรมการเรียนรู้ที่อาจทําได้
การที่นักเรียนศึกษาโยบผ่านปัญญาจารย์อาจเน้นผลลัพธ์ต่างจากที่ได้รับการประเมินในบทเรียนนี้ หากเป็นเช่นนั้น ให้ปรับกิจกรรมเพื่อประเมินการเติบโตของนักเรียนจากผลลัพธ์ที่มุ่งเน้นในชั้นเรียน
ในบทเรียนนี้ นักเรียนจะมีโอกาสประเมินความก้าวหน้าของตนเองในด้านต่อไปนี้:
-
อธิบายว่าการฟื้นคืนพระชนม์เป็นส่วนหนึ่งในแผนของพระบิดาบนสวรรค์ (หมายเหตุ: กิจกรรมนี้อิงกับคําสอนจากบทเรียนที่ 98: “โยบ 14, 19”)
-
รู้สึกถึงความปรารถนามากขึ้นที่จะนมัสการพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ (หมายเหตุ: กิจกรรมนี้อิงจากคําแนะนําจากบทเรียนที่ 101: “บทนําสดุดี ส่วนที่ 2” บทเรียนอื่นๆ จากสดุดีและหนังสือต่างๆ ในพันธสัญญาเดิมอาจช่วยให้นักเรียนเพิ่มความปรารถนาที่จะนมัสการพระเจ้าเช่นกัน)
-
ศึกษาพระคัมภีร์ด้วยตนเองเป็นประจํา (หมายเหตุ: กิจกรรมนี้อิงกับคําสอนจากบทเรียนที่ 107: “สดุดี 119” ถึงแม้ชั้นเรียนไม่ได้ศึกษาบทเรียนนั้น แต่การเชื้อเชิญให้นักเรียนประเมินการศึกษาพระคัมภีร์ส่วนตัวเป็นช่วงๆ จะช่วยความก้าวหน้าทางวิญญาณของพวกเขาได้)
ตรวจสอบเป็นประจํา
ในการเริ่มต้นบทเรียน ท่านอาจช่วยให้นักเรียนเห็นคุณค่าของการตรวจสอบสิ่งสําคัญต่างๆ เป็นประจํา แทนที่จะจดจ่ออยู่กับการตรวจสอบหลังจากเกิดปัญหา ท่านอาจต้องการให้ดูรูปภาพของรายการที่ต้องตรวจตราเป็นประจํา หรือท่านอาจเล่าเรื่องส่วนตัวว่าท่านได้รับพรอย่างไรจากการใช้เวลาตรวจสอบบางอย่าง
-
เหตุใดการตรวจสอบสิ่งต่อไปนี้เป็นประจําจึงสําคัญ? อาจเกิดอะไรขึ้นหากเราไม่ใช้เวลาตรวจสอบสิ่งเหล่านี้?
-
ยานพาหนะ
-
ความก้าวหน้าสู่การสําเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลาย
-
สุขภาพร่างกาย (เช่น ตา หู ฟัน และสุขภาพทั่วไป)
ท่านอาจเปลี่ยนการสนทนาในชั้นเรียนเป็นเรื่องทางวิญญาณโดยถามคําถาม เช่น:
-
ท่านคิดว่าเหตุใดการตรวจสอบความก้าวหน้าทางวิญญาณของเราเป็นระยะจึงเป็นสิ่งสําคัญ?
-
การสังเกตความก้าวหน้าที่เราทําและการปรับเปลี่ยนที่เราทําได้จะเป็นประโยชน์อย่างไร?
ใช้เวลาตรวจสอบว่าการศึกษาพันธสัญญาเดิมช่วยให้ท่านก้าวหน้าทางวิญญาณอย่างไรในปีนี้ ขณะที่ท่านตรวจสอบความก้าวหน้าของตน ท่านอาจไตร่ตรองหรือเขียนคําตอบของคําถามต่อไปนี้อย่างน้อยหนึ่งข้อ:
-
ท่านได้เรียนรู้อะไรเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ซึ่งเป็นสิ่งสําคัญต่อท่าน?
-
มีเรื่องราวพระคัมภีร์หรือคําสอนเฉพาะเจาะจงที่ส่งผลต่อท่านหรือไม่? ถ้ามี นั่นส่งผลต่อท่านอย่างไร?
-
ท่านมีความสุขกับความก้าวหน้าที่ท่านทําอยู่หรือไม่? อะไรนําไปสู่สิ่งนั้น หรือท่านจะทําอะไรบ้างเพื่อช่วยให้ท่านได้ผลลัพธ์ที่ต้องการ?
หลังจากใช้เวลาไตร่ตรองและเขียน เชื้อเชิญอาสาสมัครให้แบ่งปันความคิดและความประทับใจบางอย่างของพวกเขา
อธิบายว่าการฟื้นคืนพระชนม์เป็นส่วนหนึ่งในแผนของพระบิดาบนสวรรค์
ท่านอาจเขียนคําถามต่อไปนี้บนกระดาน แทนที่จะให้นักเรียนตอบคําถาม เชื้อเชิญให้พวกเขาแบ่งปันว่าใครอาจถามหรือบางคนอาจถามในสถานการณ์ใดบ้าง
-
เราจะมีชีวิตอีกครั้งหลังจากเราตายหรือไม่?
ช่วยให้นักเรียนเข้าใจว่าความรู้ของเราเรื่องการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์สามารถช่วยเราตอบคําถามนี้ได้
กิจกรรมต่อไปนี้จะช่วยนักเรียนฝึกอธิบายสิ่งที่พวกเขาเข้าใจเกี่ยวกับการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ ในบทเรียนที่ 98: “โยบ 14, 19” นักเรียนอาจเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่อตอบคําถามของโยบ: “ถ้ามนุษย์ตายแล้ว เขาจะมีชีวิตอีกได้หรือ?” (โยบ 14:14) เชื้อเชิญให้นักเรียนทบทวนย่อหน้านั้นในสมุดบันทึกการศึกษาและอ่านข้ออ้างอิงพระคัมภีร์ที่พวกเขาอาจรวมไว้ในคําตอบ
หากนักเรียนไม่ได้เขียนคําตอบสําหรับคําถามของโยบ ท่านอาจให้ข้ออ้างอิงพระคัมภีร์ต่อไปนี้แก่พวกเขาเพื่ออ่าน
-
1 โครินธ์ 15:20–22
หลังจากนักเรียนมีเวลาทบทวนสิ่งที่เขียนหรือพระคัมภีร์ข้างต้นสองสามนาทีแล้ว เชื้อเชิญให้พวกเขาแต่ละคนเลือกหมายเลขระหว่างหนึ่งถึงสี่ จัดนักเรียนเป็นกลุ่มเล็กๆ กับคนที่เลือกตัวเลขต่างกัน เชื้อเชิญให้พวกเขาแบ่งปันกับกลุ่มว่าพวกเขาจะอธิบายการฟื้นคืนพระชนม์และบทบาทของพระเยซูคริสต์ในสถานการณ์ด้านล่างซึ่งสอดคล้องกับตัวเลขที่พวกเขาเลือกอย่างไร
-
เพื่อนร่วมชั้นที่โรงเรียนที่อยากรู้ว่าศาสนจักรของเราสอนอะไรเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย
-
เพื่อนในที่ทํางานที่เพิ่งทราบว่าพี่น้องของตนป่วยระยะสุดท้าย
-
เด็กเล็กในชั้นเรียนปฐมวัย
-
พูดในพิธีศพของปู่ย่าตายายคนหนึ่งของท่าน
หลังจากนักเรียนมีโอกาสแบ่งปันกันแล้ว ท่านอาจขอให้นักเรียนสองสามคนที่เต็มใจแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้จากประสบการณ์นี้ ซึ่งอาจรวมถึงข้อคิดใหม่ที่พวกเขาเรียนรู้เกี่ยวกับพระเยซูคริสต์และการฟื้นคืนพระชนม์หรือสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้โดยการอธิบายให้ผู้อื่นฟัง
รู้สึกถึงความปรารถนามากขึ้นที่จะนมัสการพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์
ส่วนหนึ่งของบทเรียนที่ 101: “บทนําสดุดี ส่วนที่ 2” นักเรียนอาจเริ่มสร้างวีดิทัศน์ บทกวี ภาพวาด มีม หรือการแสดงออกอื่นๆ ของความคิดและความรู้สึกเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ เชื้อเชิญให้นักเรียนค้นหาหรือจดจําโครงการของพวกเขา แสดงคําถามต่อไปนี้และให้นักเรียนตอบลงในสมุดบันทึกการศึกษา ท่านอาจเปิดเพลงคลอเบาๆ ขณะที่นักเรียนทํากิจกรรมนี้
ใช้เวลาสักครู่นึกถึงประสบการณ์ที่ท่านได้สร้างสรรค์งานนี้ อัญเชิญพระวิญญาณบริสุทธิ์ให้ทรงช่วยท่านนึกถึงความรู้สึกที่ท่านแสดงออก
-
ท่านเรียนรู้หรือรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ตั้งแต่ท่านสร้างการแสดงออกของการนมัสการนี้?
-
มีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง (หากมี) ที่ท่านสังเกตเห็นในวิธีที่ท่านคิดหรือรู้สึกเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์และพระเยซูคริสต์ตั้งแต่ท่านสร้างสิ่งนี้? วันนี้ท่านรู้สึกอย่างไร?
-
เมื่อดูโครงการของท่าน ท่านจะเพิ่มอะไร? ท่านจะเปลี่ยนอะไร?
ท่านอาจเปิดโอกาสให้นักเรียนที่เต็มใจแต่ยังไม่ได้แบ่งปันโครงการของตนแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาสร้าง สิ่งที่มีความหมายต่อพวกเขาเกี่ยวกับประสบการณ์นั้น หรือความรู้สึกของพวกเขา
ศึกษาพระคัมภีร์ด้วยตนเองเป็นประจํา
ในบทเรียนที่ 107: “สดุดี 119” ท่านอาจสร้างบทเรียนที่ใช้อุปกรณ์จริงโดยการหรี่ไฟในห้องและเปิดโคมไฟหรือไฟฉาย หากเป็นเช่นนั้น ท่านอาจทบทวนบทเรียนที่ใช้อุปกรณ์จริงนี้อีกครั้งและขอให้นักเรียนอ่าน สดุดี 119:105 เชื้อเชิญให้พวกเขาแบ่งปันสิ่งที่จําได้จากบทเรียนนั้น รวมถึงพระวจนะของพระผู้เป็นเจ้าเป็นเหมือนแสงสว่างในชีวิตเราอย่างไร
ในบทเรียนนั้นท่านอาจเชื้อเชิญให้นักเรียนตั้งเป้าหมายศึกษาพระคัมภีร์ส่วนตัวหรือใคร่ครวญว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้างกับเป้าหมายที่ตั้งไว้ เชื้อเชิญให้นักเรียนประเมินว่าเป้าหมายการศึกษาของตนเป็นอย่างไรและเป้าหมายนั้นช่วยพวกเขาอย่างไร ในการทําเช่นนี้ ท่านอาจแสดงคําแนะนําต่อไปนี้
ให้เขียนในสมุดบันทึกการศึกษาว่าการศึกษาพระคัมภีร์ของท่านเป็นอย่างไร ท่านอาจระบุคําตอบของบางข้อต่อไปนี้:
-
การดําเนินตามเป้าหมายของท่านอย่างสมํ่าเสมอเป็นอย่างไรบ้าง?
-
ท่านรู้สึกว่าพระเจ้าทรงกําลังนําทางท่านขณะศึกษาพระคัมภีร์หรือไม่? เพราะเหตุใด?
-
ท่านกําลังเผชิญอุปสรรคอะไรบ้าง หากมี?
-
ท่านอาจต้องการปรับปรุงการศึกษาพระคัมภีร์ของท่านต่อไปอย่างไร?
เชื้อเชิญให้นักเรียนแบ่งปันความคิด หากพวกเขาแบ่งปันความสําเร็จ ท่านอาจถามคําถาม เช่น “สิ่งนี้ส่งผลต่อชีวิตท่านอย่างไร?” หรือ “ท่านทําอะไรที่ช่วยนําไปสู่ผลลัพธ์นี้?” หากพวกเขาแบ่งปันความยากลําบากที่มี ท่านอาจเชื้อเชิญให้ชั้นเรียนมองหาพระคัมภีร์ คํากล่าวจากผู้นําศาสนจักร หรือแบ่งปันประสบการณ์ส่วนตัวที่อาจช่วยได้ พยายามสร้างบรรยากาศให้นักเรียนพยายามช่วยเหลือและสนับสนุนซึ่งกันและกัน
ท่านอาจแบ่งปันเป้าหมายการศึกษาพระคัมภีร์และประสบการณ์ของท่านเองด้วย