Η θλίψη μου μετατράπηκε σε χαρά

Εικονογράφηση υπό Briana Kranz

Όταν ήμουν 18 ετών, ο παππούς μου από την πλευρά της μητέρας μου απεβίωσε. Μέχρι τότε στη ζωή μου, δεν είχα χάσει κανέναν δικό μου άνθρωπο. Ήξερα ότι θα συνέβαινε κάποια μέρα, αλλά δεν περίμενα να συμβεί τόσο ξαφνικά.

Ο παππούς μου ήταν καλά στην υγεία του, αλλά απροειδοποίητα υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Η γιαγιά μου τον πήγε γρήγορα στο νοσοκομείο, αλλά πέθανε τέσσερεις ημέρες αργότερα.

Είναι οδυνηρό να χάνεις κάποιον τόσο ξαφνικά για πρώτη φορά. Ήταν παράξενο να έχω τον παππού μου να παρευρίσκεται σε κάθε σημαντικό γεγονός της ζωής μου και μετά να εξαφανίζεται.

Μετά την κηδεία, βρήκα έναν τρόπο να τιμήσω τη μνήμη του παππού μου και τον χρόνο που περάσαμε μαζί. Του άρεσε να δουλεύει στο φορτηγό του και να κάνει άλλα έργα. Στην πραγματικότητα, όταν έπαθε το εγκεφαλικό, βρισκόταν στο γκαράζ του κρατώντας ένα κλειδί στα χέρια του, που ήταν γεμάτα κάλους, και δούλευε όπως συνήθως.

Αποφάσισα να ασχοληθώ και εγώ με τα αυτοκίνητα. Κάνοντάς το αυτό με βοηθά να αισθάνομαι κοντά σε εκείνον. Στράφηκα επίσης στην προσευχή και στις γραφές, όπου βρήκα τη γαλήνη να προχωρήσω με πίστη και ελπίδα μέσα στην απουσία του.

«Υπάρχει ανάσταση» μου υπενθύμιζε ο προφήτης Αβιναδί «γι’ αυτό ο τάφος δεν έχει νίκη, και το κεντρί του θανάτου καταπιώθηκε με τον Χριστό» (Μωσία 16:8).

Ο θάνατος του παππού μου με βοήθησε να αποκτήσω μία προοπτική που έκανε την Εξιλέωση του Ιησού Χριστού ακόμη πιο σημαντική στη ζωή μου. Ακριβώς όπως τίμησα τον παππού μου δουλεύοντας σε αυτοκίνητα, συνειδητοποίησα ότι τιμούμε τον Ιησού Χριστό –και μπορούμε να αισθανθούμε κοντά Του– καθώς προσπαθούμε να ζούμε όπως έζησε Εκείνος, μελετώντας τα λόγια Του, διαδίδοντας το Ευαγγέλιό Του και κάνοντας «τα έργα του Πατέρα [Του]» (Κατά Ιωάννην 10:37). Κάνοντας το αυτό δίνει βαθύτερο νόημα στην Εξιλέωση του Σωτήρος και αυξάνει την εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον.

«Όταν κλαίμε από λύπη ή χαρά, ο Ιησούς Χριστός μάς καταλαβαίνει τέλεια» δίδαξε ο Πρεσβύτερος Γκέρριτ Γ. Γκονγκ της Απαρτίας των Δώδεκα Αποστόλων. «Εκείνος μπορεί να είναι παρών στις στιγμές που χρειαζόμαστε περισσότερο τα μεγάλα δώρα της αιωνιότητας: την Εξιλέωση του Ιησού Χριστού, την Ανάσταση, την Αποκατάσταση».

Ο Ιησούς Χριστός έχει μετατρέψει τη θλίψη μου σε χαρά. Χάρη σε Εκείνον και στην Εξιλέωσή Του, ξέρω ότι θα ξαναδώ τον παππού μου.