Στην υπηρεσία Του

Εικονογράφηση υπό Briana Kranz

Αν η πιο σπαρακτική ανθρώπινη εμπειρία είναι να υπομείνουμε την τραγική, απροσδόκητη απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, νομίζω ότι η δεύτερη πιο δύσκολη εμπειρία μπορεί να συμβεί όταν o πρώτος που έμαθε για το συμβάν κοιτάζει στα μάτια μια μητέρα και έναν πατέρα και τους λέει ότι το παιδί τους πέθανε.

Ένα πρωί με έστειλαν να ενημερώσω μια οικογένεια ότι η μικρότερη κόρη τους είχε σκοτωθεί, ενώ επέστρεφε με το αυτοκίνητό της από το πανεπιστήμιο. Είχε αποκοιμηθεί στο τιμόνι και πέθανε ακαριαία όταν το αυτοκίνητό της παρασύρθηκε από τον δρόμο και συνετρίβη βίαια. Ήταν πρωί του Πάσχα.

Φοβόμουν τον πόνο που επρόκειτο να προκαλέσω σε αυτήν την οικογένεια. Με κάποιο περίεργο τρόπο, σχεδόν ένιωσα σαν να συνέθλιβα την οικογένεια με αυτά τα νέα, ήμουν κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνος.

Κτύπησα το κουδούνι και ένας άνδρας πλησίασε. Τα μάτια μας συναντήθηκαν μέσα από το παράθυρο στην πόρτα. Πάγωσε, δείχνοντας μια ένταση στο πρόσωπό του. Ήξερε πως η παρουσία μου εξηγούσε την απουσία της κόρης του. Ξαφνικά, έλαβα μία πνευματική προτροπή:

«Τζέισον, ξέχνα τον εαυτό σου. Είσαι στην υπηρεσία μου και δικαιούσαι τη δύναμή μου. Χρησιμοποίησέ την. Εμπιστεύσου την. Το Άγιο Πνεύμα θα σε καθοδηγήσει για να φέρεις κατανόηση και αποφασιστικότητα σε εκείνους που είναι διχασμένοι ή συγχυσμένοι».

Ο άνδρας άνοιξε την πόρτα με τρεμάμενο χέρι. Η πνευματική αυτοπεποίθηση αντικατέστησε την απροθυμία μου καθώς συστηθήκαμε και ζήτησα να μπω μέσα. Αν και ενδυναμωμένος από το Άγιο Πνεύμα, η καρδιά μου αισθανόταν βαθιά οδύνη για αυτόν. Ήθελα να συμμερισθώ τον πόνο του, να θρηνήσω μαζί του και να κλάψω μαζί του (βλ. Μωσία 18:8-9), πιστεύοντας ότι έτσι ίσως θα μετριάσω τον πόνο του.

Περπατήσαμε σε έναν μικρό διάδρομο και μπήκαμε σε ένα δωμάτιο όπου είχαν συγκεντρωθεί η γυναίκα και τα παιδιά του. Με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ένιωσα αυτοπεποίθηση και διαύγεια νου. Απάντησα στις ερωτήσεις τους και μετά έδωσα τη μαρτυρία μου ότι, χάρη στον Ιησού Χριστό, τη θυσία και την Ανάστασή Του, θα ξαναδούν την κόρη τους.

Μέσα από αυτήν την εμπειρία, η πίστη μου στον Κύριο εξελίχθηκε σε εμπιστοσύνη. Ήλπιζα ότι και η δική τους επίσης.

Ο Πρεσβύτερος Πωλ Μ. Πίπερ των Εβδομήκοντα δίδαξε: «Μερικές φορές ο καλύτερος τρόπος να μάθουμε να εμπιστευόμαστε τον Θεό είναι απλώς με το να Τον εμπιστευθούμε».

Η εμπιστοσύνη στον Κύριο με έχει βοηθήσει να έχω δύναμη να βοηθώ άλλους. Έχει επίσης ενδυναμώσει τη μαρτυρία μου και έχει προετοιμάσει το έδαφος για αμέτρητες ευκαιρίες να υπηρετώ άλλους για Εκείνον.