Εδώ είμαι

Ο Κύριος υποσχέθηκε ατελείωτους απογόνους στον Αβραάμ και στη Σάρρα. Αυτή η ευλογία άργησε να έρθει ή μάλλον ήρθε στον χρόνο του Κυρίου. Ωστόσο, ο Κύριος έθεσε σε δοκιμασία την πίστη του Αβραάμ, όταν του ζήτησε να θυσιάσει τον γιο του, Ισαάκ, ο οποίος ήταν η ευλογία για την οποία είχαν προσευχηθεί και περίμεναν τόσο καιρό. Μπορεί να έχουμε διαβάσει πολλές φορές αυτήν την αφήγηση από τις γραφές, αλλά πόσο συχνά έχουμε βάλει τον εαυτό μας στη θέση του Αβραάμ;

Είναι δύσκολο ακόμη και να φαντασθούμε τα συναισθήματα ενός στοργικού πατέρα πριν από μία τέτοια ανάθεση. Ωστόσο, η αποφασιστικότητα του Αβραάμ να υπακούσει δεν παύει ποτέ να με εκπλήσσει καθώς προετοιμαζόταν να πάει σε ένα βουνό στον Μοριά και να προσφέρει την αιτούμενη θυσία. Σε μία έκφραση προθυμίας και υποταγής στο θέλημα του Επουράνιου Πατέρα, η απάντησή του πάντοτε παρέμενε: «Εδώ είμαι». (Βλ. Γένεσις 22:1-2.)

Ως αντάλλαγμα για την υπακοή του, ευλογήθηκε με τη διατήρηση της ζωής του Ισαάκ, καθώς επίσης και με υπέροχες και άπειρες ευλογίες για τον ίδιο, για τη Σάρρα και για τους απογόνους τους (βλ. Γένεσις 22:15-18).

Η υποταγή του Σωτήρος

Χωρίς αμφιβολία, το υπέρτατο παράδειγμα υπακοής και υποταγής στον Επουράνιο Πατέρα επικεντρώνεται στον Σωτήρα, Ιησού Χριστό. Έδειξε την προθυμία Του να υπακούσει με το να έλθει στη Γη· με το να βαπτισθεί, με το να είναι καθαρός και τέλειος· και δίνοντας τη ζωή Του ως προσφορά και παίρνοντας επάνω Του τους πόνους, τα βάσανα, τις αδυναμίες, τις αμαρτίες και τον θάνατο του λαού Του, ώστε να ξέρει πώς να μας συμπαρίσταται κατά τη σάρκα (βλ. Άλμα 7:11-13).

Τόσο έντονη ήταν η εμπειρία που, για μία στιγμή, Τον έκανε να ρωτήσει αν υπήρχε κάποιος τρόπος να αφήσει εκείνο το πικρό ποτήρι να παρέλθει. Αμέσως μετά είπε: «Όμως, όχι το δικό μου θέλημα, αλλά το δικό σου ας γίνει» (Κατά Λουκάν 22:42) –με άλλα λόγια: «Εδώ είμαι»– δείχνοντας έτσι την προθυμία Του να κάνει το θέλημα του Πατέρα.

Πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε εκείνη την προθυμία να προσφέρουμε ένα «Εδώ είμαι» ως απάντηση σε κάθε αίτημα που μας κάνει ο Επουράνιος Πατέρας ως μέλη της Εκκλησίας ή μερικές φορές σε προσωπικό επίπεδο;

Ο Παύλος δίδαξε τους Ρωμαίους: «Εκπλήρωση του νόμου η αγάπη» (Προς Ρωμαίους 13:10). Αν ήθελα να βρω τη λέξη που να αντικαθιστά ως συνώνυμο τη φράση «εκπλήρωση του νόμου», νομίζω ότι η λέξη υπακοή θα ερχόταν γρήγορα στον νου μου. Ως εκ τούτου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η αγάπη είναι υπακοή. Και έτσι η δήλωση του Σωτήρος «αν με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές μου» (Κατά Ιωάννην 14:15) είναι πολύ λογική.

Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε με το «Εδώ είμαι» ή με τα λόγια του Νεφί: «Θα πάω και θα κάνω» (Νεφί Α΄ 3:7). Στη σύγχρονη γλώσσα μας, θα μπορούσαμε να πούμε: «Ασφαλώς είμαι πρόθυμος να κάνω αυτό που προστάζει ο Επουράνιος Πατέρας, ασχέτως των συνθηκών».

Αυτό που θα ήθελα να τονίσω, ωστόσο, είναι η σχέση αγάπης-υπακοής, που σημαίνει ότι υπακούμε τον Πατέρα, επειδή Τον αγαπούμε. Πιστεύω ότι η επιλογή να υπακούμε είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να δηλώσουμε ξεκάθαρα την αγάπη μας για Εκείνον. «Η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή» (Ιακώβου 2:26) και προσωπικά δεν νομίζω ότι η αγάπη για τον Επουράνιο Πατέρα και τον Ιησού Χριστό χωρίς υπακοή είναι πολύ ζωντανή.

Πώς αυξάνουμε την αγάπη μας για Εκείνον και την υπακοή μας σε Εκείνον; Ο Σωτήρας είπε: «Κι αυτή είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα τον μόνον αληθινό Θεό, κι αυτόν που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό» (Κατά Ιωάννην 17:3). Η γνώση για τον Ιησού Χριστό –και μέσω Εκείνου, για τον Πατέρα– μας δίνει τη δυνατότητα να γνωρίζουμε την αγάπη που Εκείνοι έχουν για εμάς και τα απερίγραπτα πράγματα που έχουν κάνει και ακόμα θα κάνουν για εμάς, μεταξύ άλλων και κατά τη διάρκεια των δύσκολων στιγμών που βιώνουμε σε αυτήν τη θνητή ζωή. Η γνώση γι’ Αυτούς αλλάζει την καρδιά μας, κάνοντάς μας να επιθυμούμε να ακολουθούμε το παράδειγμά Τους στις πράξεις μας και να είμαστε πρόθυμοι να πούμε, με λόγια και πράξεις: «Εδώ είμαι». Αυτή η προθυμία αντικατοπτρίζεται στην επιθυμία να διαβάζουμε τις γραφές ή όταν απευθυνόμαστε στον Επουράνιο Πατέρα με προσευχή.

Το «Εδώ είμαι» μπορεί να είναι μία απάντηση σε μία κλήση να υπηρετήσουμε μία ιεραποστολή ή να είμαστε πιο αφοσιωμένοι στην υπακοή εντολών όπως η τήρηση της Ημέρας του Κυρίου αγίας, η τίμηση των γονέων μας ή η επιζήτηση να ζήσουμε μία ηθικά καθαρή ζωή. Το «Εδώ είμαι» είναι η έκφραση που συνοδεύει διαρκώς τους μαθητές του Χριστού, ακόμα και όταν η αιτούμενη θυσία επηρεάζει εκείνο που επιθυμούμε περισσότερο ή για το οποίο έχουμε πληρώσει υψηλό τίμημα.

Αυτή η προθυμία να υπακούσουμε είναι ιδιαίτερα πολύτιμη, ειδικά όσον αφορά στις διαθήκες που συνήψαμε όταν βαπτισθήκαμε ή εισήλθαμε στον ναό. Μπορείτε να φαντασθείτε πώς θα ήταν η ζωή μας, αν σκεφτόμασταν συνεχώς: «Εδώ είμαι», όταν παίρνουμε επάνω μας το όνομα του Χριστού ή για να Τον θυμόμαστε πάντα και να τηρούμε τις εντολές Του; Η μετάληψη μας προσκαλεί να ανανεώσουμε εκείνη τη δέσμευση, η οποία θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται στις πράξεις μας κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Το ίδιο ισχύει όταν πηγαίνουμε στον ναό καθώς συνάπτουμε ή θυμόμαστε τις διαθήκες που συνάπτουμε εκεί.

Θυμάμαι μια συζήτηση που είχα με ένα προσφάτως παντρεμένο ζευγάρι πριν από πολλά χρόνια, ενώ υπηρετούσα ως επίσκοπος. Ένα βράδυ, είχαν μία μακρά, έντονη συζήτηση σχετικά με την πληρωμή της δεκάτης. Ο νέος σύζυγος είχε περάσει μία δύσκολη εβδομάδα στη δουλειά και ήθελε να αποταμιεύσει τα χρήματα που είχε κερδίσει για μερικά από τα προσωπικά έξοδά τους. Ωστόσο, θυμάμαι τα λόγια της νέας συζύγου, όταν μπροστά στον σύζυγό της είπε: «Επίσκοπε, είμαι πρόθυμη να μην κάνω αυτά τα έξοδα και ακόμη και να σταματήσω να τρώω, αν είναι απαραίτητο, αλλά θέλω να πληρώνω τη δεκάτη και να υπακούω τον Κύριο».

Τόσο ηχηρό ήταν το «Εδώ είμαι», που εκφράστηκε με τόσο σπουδαία μαρτυρία από τη νέα σύζυγο, που ο σύζυγος και εγώ αισθανθήκαμε ένα δυνατό πνεύμα κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Τελικά, δεν ξέρω αν ήταν από δική του επιθυμία ή επειδή πείσθηκε από τη σύζυγό του, αλλά ο σύζυγος κατέληξε να πληρώνει τη δεκάτη του εκείνο το σαββατοκύριακο.

Την επόμενη Κυριακή, πριν από τις συγκεντρώσεις, ο νεαρός σύζυγος ζήτησε να μου πει δυο λόγια. Με όψη που ήταν διαφορετική από την προηγούμενη εβδομάδα, μου είπε: «Επίσκοπε, ξέρεις ότι την περασμένη εβδομάδα πλήρωσα τελικά τη δεκάτη μου και φοβόμουν ότι δεν θα είχα αρκετά χρήματα για φαγητό, αλλά ήθελα απλώς να ξέρεις ότι αυτή την εβδομάδα είχαμε διπλάσια χρήματα για φαγητό από ό,τι έχουμε συνήθως. Επίσκοπε, ήταν ένα θαύμα και θέλω πάντα να βλέπω αυτά τα θαύματα στη ζωή μου». Για μένα ήταν σαν να μου έλεγε εκείνος ο νέος άνδρας: «Επίσκοπε, είμαι πρόθυμος να απαντήσω με ένα “Εδώ είμαι” σε οτιδήποτε μου ζητήσει ο Θεός».

Ο Κύριος έχει πει ότι δεσμεύεται, όταν κάνουμε ό,τι μας ζητεί (βλ. Διδαχή και Διαθήκες 82:10). Πιστεύουμε πραγματικά στην αυστηρότητα αυτής της υπόσχεσης;

Ίσως οι ευλογίες να μην έλθουν στον δικό μας χρόνο ή με τον τρόπο που εμείς θέλουμε, αλλά καταθέτω μαρτυρία σε εσάς ότι η υπόσχεση είναι πραγματική και αληθινή. Απαιτεί αγάπη για Εκείνον, υποταγή, επιθυμία να κάνουμε το θέλημά Του και να ζούμε ως μαθητές του Χριστού. Θα μας βοηθήσει και θα μας ευλογήσει να καταλάβουμε και να τηρήσουμε τις διαθήκες μας. Με αυτόν τον τρόπο, όταν μας ζητεί να κάνουμε το θέλημά Του, είθε να απαντούμε με ένα ηχηρό «Εδώ είμαι, Κύριε!»