‘Voorbeeld, zegeningen en een prachtig leven’, Liahona, oktober 2025.
Onder heiligen der laatste dagen
Voorbeeld, zegeningen en een prachtig leven
Door het voorbeeld van haar leerkracht op de middelbare school wilde mijn moeder meer over de kerk weten.
De auteur (links) met haar nieuwe vriendin, Sara
Toen ik laatst toezicht hield op een dansavond, besloot ik vriendschap te sluiten met een andere volwassene die daar om dezelfde reden was. Ik kwam erachter dat we elkaar kort daarvoor hadden ontmoet, dat zij in een andere ring woonde en dat we gemeenschappelijke vriendinnen hadden. Ik kwam er ook achter dat ze uit Rochester (New York, VS) kwam, waar haar familie al jaren woonde.
Ik vertelde mijn nieuwe vriendin, Sara, dat mijn moeder in Rochester was geboren en getogen. Sara vroeg naar de meisjesnaam van mijn moeder. Ik hield vol dat ze haar echt niet kende. Mijn moeder was toen geen lid van de kerk.
Ik legde uit dat mijn moeder in haar eerste studiejaar aan de universiteit in Missouri lid van de kerk was geworden. Op de middelbare school had ze een leerkracht die ze respecteerde. Hij was altijd vriendelijk en was een groot voorbeeld van de liefde van de Heiland.
Mijn moeder kwam erachter dat hij lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen was. Toen ze naar de universiteit ging, wilde ze meer over zijn geloof te weten komen.
‘Mijn vader was 35 jaar lang leraar Engels in Rochester’, zei Sara. ‘Op welke middelbare school heeft je moeder gezeten?’
Ik stuurde snel een sms-bericht naar mijn moeder en vroeg haar op welke school ze had gezeten en wie de leerkracht was die haar ertoe had gebracht om naar de kerk te gaan.
‘Eastridge High, David Anderson’, antwoordde ze.
David Anderson was Sara’s vader!
We beleefden een bijzonder moment toen mijn moeder uitlegde wat voor geweldige ervaringen ze had gehad sinds ze lid van de kerk was geworden: ze was in de tempel getrouwd, vier van haar acht kinderen en veel van haar kleinkinderen waren op zending geweest, en ze had talloze andere zegeningen ontvangen.
Toen Sara de volgende dag mijn moeders verhaal aan haar vader vertelde, huilde hij van dankbaarheid. Hij was na zijn huwelijk lid van de kerk geworden en had zelf een zending willen vervullen, maar hij was weduwnaar en had twee vrouwen verloren. Toen hij het verhaal van mijn moeder hoorde, kreeg hij het gevoel dat hij echt een prachtig leven had gehad.
Mijn familie is dankbaar voor meneer Anderson, de verbondsgetrouwe leerkracht op de middelbare school, wiens voorbeeld een 18-jarig meisje inspireerde om naar waarheid te zoeken en haar leven en dat van de volgende generaties te veranderen.
Dankzij het evangelie van Jezus Christus kan het leven prachtig zijn voor allen die bereid zijn de Heiland te volgen en hun verbonden na te komen.