In de waarheid onderwijzen waardoor mensen veranderen

Jastus Suchi Obadiah, Kisumu (Kenia)

Het evangelie van Jezus Christus is waar. Zijn leer verandert levens. En daardoor wordt het leven van jonge mensen in Kenia veranderd.

Ik ben president van een kleine kerkgemeente die in september 2024 is gesticht. Ongeveer twee derde van onze leden is jong. Ze komen wekelijks naar de kerk en de meeste reizen verscheidene kilometers. Sommigen lopen; sommigen komen op de fiets.

De ouders van veel van die jongeren zijn geen lid van de kerk, maar ze hebben hun kinderen wel toestemming gegeven om zich te laten dopen. Onlangs sprak ik met een van de ouders. Hij wilde meer weten over de kerk waar zijn zoon naartoe ging.

‘Ik heb mijn zoon zien veranderen’, zei hij. ‘Hij is anders. Hij is thuis gehoorzaam en aardig. Ik wil weten waarom.’

Deze vader kwam naar de kerk en zag met eigen ogen dat het gedrag van zijn zoon door de leringen van de Heiland en het herstelde evangelie was veranderd. ‘Nu weet ik dat mijn zoon naar een goede plek gaat’, zei hij na afloop. ‘Ik zal anderen ook toestemming geven.’

Vorig jaar zijn er in mijn gemeente ruim dertig jongeren gedoopt. In de komende twee tot drie jaar zullen veel jongeren uit de gemeente op zending gaan. We zijn heel blij voor hen. Het is onze taak ze kansen te bieden om hun bekering tot Jezus Christus en zijn herstelde evangelie te verdiepen. Dus schrijven we ze in voor kerkprogramma’s zoals het seminarie en instituut, zodat ze zich goed kunnen voorbereiden.

‘Veel optimisme’

Toen ik van zending thuiskwam, hadden we in heel Kenia nog maar twaalf gemeenten. Nu hebben we meer dan 100 units. Het is geweldig om te zien hoe de kerk groeit, vooral in het westen van Kenia.

Een van de redenen dat er in mijn gemeente zo veel jongeren zijn, is dat het zendingswerk onder hen heel effectief is. De meesten van hen zitten op dezelfde school en ze nodigen elkaar uit om naar de kerk te gaan. Dat heeft voor veel optimisme gezorgd.

Een andere factor die tot de groei in Kenia heeft bijgedragen, zijn de teruggekeerde zendelingen. Ze zijn een grote kracht voor de kerk. Als ze van hun zending thuiskomen, keren ze terug met geloof in Jezus Christus en een getuigenis van zijn herstelde evangelie. Ze hebben leiderschapsvaardigheden ontwikkeld. Ze blijven in de kerk. Ze trouwen met andere leden van de kerk. Hun kinderen groeien op in de kerk. En hun kinderen zijn de kerk tot kracht.

Een andere factor is de pioniers die in de jaren 1990 en de beginjaren 2000 in Nairobi woonden. Nu ze met pensioen gaan, keren ze terug naar hun dorpen op het platteland van Kenia. Ze dragen hun getuigenis met zich mee, ze worden vertrouwd, en ze vertellen familieleden en vrienden over het evangelie.

Maar het leven van een lid van de kerk was moeilijk in de jaren 1990 in Nairobi, omdat er veel krantenartikelen verschenen waarin de kerk zwart werd gemaakt.

Ik ben blij dat de kerkleden in die tijd trouw en standvastig bleven. Ze doorstonden veel. Veel heiligen waren overal en in alles wat ze deden een groot voorbeeld. Dat maakte een groot verschil.

‘Een ander mens’

Op zending was ik in de gelegenheid om mijn broeders en zusters in Kenia en Oeganda in het evangelie van Jezus Christus te onderwijzen. Ik kreeg een getuigenis van Jezus Christus, wat ook heel belangrijk was. Toen ik in 1997 thuiskwam, was ik een ander mens (zie 2 Korinthe 5:17).

Ik had de kans om met collega’s uit verschillende landen samen te werken. De meesten van hen vertelden me dat ze na hun zending weer gingen studeren. Ik merkte dat ik dat ook wilde.

Mijn collega’s gaven me veel hoop, maar toen ik na mijn zending terugging naar ons nederige leven en huis, was dat een cultuurschok. Maar ik wist dat onze hemelse Vader me zou helpen, zodat ik die tijd met veel geloof en hoop kon doorkomen.

Door leningen van de kerkelijke onderwijsinstellingen aan teruggekeerde zendelingen kon ik gaan studeren. Ik studeerde voor medisch analist, en behaalde in 2002 mijn diploma. Sindsdien heb ik veel kerkroepingen mogen vervullen. Toen ik naar het westen van Kenia ging, stichtten we onder leiding van het gebiedspresidium een kerkgroep in Kakamega. Die groep groeide uit tot een gemeente die nu in tweeën is gesplitst.

‘Ze weten dat de kerk een toevluchtsoord is waar ze het evangelie van Jezus Christus leren’, zegt Jastus over jonge mensen die zich tot de kerk aangetrokken voelen.

Bomen en een tent

Momenteel vergaderen we in een tent met ruim honderd zitplaatsen. We laten één kant open voor extra capaciteit. Als er veel extra mensen zijn, nemen ze onder nabijgelegen bomen plaats.

Voorlopig houden we alleen een avondmaalsdienst. Sommige gemeenteleden lopen twee uur heen en terug om naar de kerk te gaan, van het avondmaal te nemen en van elkaars aanwezigheid te genieten.

De boodschap die onze jonge leden aanspreekt, is het gevoel dat ze erbij horen als ze naar de kerk komen. Ze weten dat de kerk een toevluchtsoord is waar ze het evangelie van Jezus Christus horen en karaktervolle mannen en vrouwen worden. Ze weten dat de mensen om hen geven. Ze weten dat de kerk een plek is waar ze waarheid, deugdzaamheid, eerlijkheid, integriteit en hard werken leren. Ze weten dat de mensen in de kerk hen zullen inspireren om hard te studeren.

Toen ik jong was, nodigde een vriend me uit om naar De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen te komen. Ik was nog maar een kleine jongen die niets bezat, maar mijn geloof in Jezus Christus en mijn getuigenis van zijn herstelde evangelie groeiden hard. De leden van de kerk vertrouwden me en investeerden tijd in me. Ik vind het fijn dat ik nu hetzelfde voor jonge mensen kan doen.

Het evangelie van Jezus Christus is waar. Zijn leer verandert levens. En daardoor wordt het leven van jonge mensen in Kenia veranderd.