Het goddelijke plan van onze hemelse Vader

Illustratie, Agnieszka Więckowska

Als zendingsleider in Brazilië sprak ik tegen het eind van 2023 een week lang met 60 van onze 160 zendelingen. Een van hen, een zoneleider, vroeg of hij me onder vier ogen kon spreken. Tijdens ons gesprek gaf hij me een schoenendoos en zei hij dat zijn ouders een extra paar schoenen hadden gekocht voor iemand in het zendingsgebied die ze zou kunnen gebruiken.

Ontroerd bedankte ik hem voor de vrijgevigheid en attentheid van zijn ouders. Ik wenste echter stilletjes dat de kleine schoenen, maat 42, een grotere, gangbare maat waren die de meeste zendelingen droegen. Toch was ik dankbaar en legde de schoenen in mijn auto.

Twee dagen later voerde ik gesprekken met nog meer zendelingen en nodigde ik een zendeling met een glimlach uit in mijn kantoor te komen. Hij was nog maar vier weken eerder uit Guatemala aangekomen. Toen ik vroeg hoe het met hem ging, begon hij te snikken.

Met tranen in zijn ogen vertelde hij hoe hij zich schaamde toen een andere zendeling hem in alle onschuld had geplaagd omdat hij de bovenste knoop van zijn overhemd niet had dichtgedaan. Hij was nog maar pas lid van de kerk en was in een eenoudergezin opgegroeid. Zijn moeder verdiende nauwelijks genoeg om hem en haar andere twee kinderen te onderhouden. De overhemden die hem waren geschonken, waren te klein, dus gebruikte hij de knoop van zijn versleten stropdas om de losse bovenste overhemdsknoop te verbergen.

Ik gaf hem wat geld dat een lid van de kerk had gedoneerd voor zendelingen die kleding nodig hadden, en zei dat hij nieuwe overhemden moest kopen. Toen zag ik dat zijn schoenen uit elkaar vielen. Plots herinnerde ik me de schoenen in mijn auto! Ik vroeg hem welke schoenmaat hij had, en zag dat hij kleine voeten had.

‘Ik heb maat 42’, antwoordde hij.

Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik uitlegde dat de ouders van een andere zendeling net een paar schoenen in zijn maat hadden gedoneerd. We namen samen een foto en stuurden die naar de zoneleider. Zijn vader, die toevallig ook Guatemalaans was, was ontroerd dat hij een zendeling uit zijn geboorteland had geholpen.

In ons zendingsgebied vinden dit soort zegeningen dagelijks plaats. Sommige mensen zeggen misschien dat het gewoon toeval is, maar ik ben het eens met ouderling Neal A. Maxwell (1926–2004), die ze toeschrijft aan het ‘goddelijke plan’ van een liefdevolle hemelse Vader.