‘Tempels: toevluchtsoorden voor Zion’, Liahona, juni 2025.
Historische perspectieven op het huis des Heren
Tempels: toevluchtsoorden voor Zion
We komen bijeen in de tempel en vinden daar een toevluchtsoord tegen de stormen van het leven.
Foto’s, Gillian Needham, Martin Hunter en Cameron Spencer/Getty Images
Op 22 februari 2011 om 12.51 uur veroorzaakte een aardbeving met een kracht van 6,3 op de schaal van Richter ernstige schade in Christchurch (Nieuw-Zeeland). 185 mensen stierven en enkele duizenden raakten gewond. De angst en chaos in de stad waren voelbaar. Ik moest enkele uren door het puin rijden om mijn kinderen van school te halen en mijn man te vinden, die zich in het deel van de stad bevond waar de meeste schade was.
Toen we weer thuis waren, moesten we beslissen wat we zouden doen. Het was niet veilig om te blijven, dus diezelfde middag nog pakten we snel wat spullen en reden we naar het noorden. We beseften niet dat we onderweg veel wonderen zouden meemaken.
Toen we de stad verlieten, was onze tank bijna leeg, maar we konden benzine tanken bij het eerste tankstation dat weer openging. Ons busje had ook mechanische problemen, dus brachten we het voor reparatie naar een garage. Toen we de auto ophaalden, hoefden we niets te betalen. De monteur zei dat hij de slachtoffers van de aardbeving wilde helpen. Vrienden en familieleden waren vriendelijk en kalmeerden ons en onze kinderen.
Uiteindelijk reden we naar Hamilton, ruim 800 kilometer ten noorden van Christchurch. Ons jonge gezin kon in een van de studentenkamers van een buiten gebruik gestelde school naast de Hamiltontempel (Nieuw-Zeeland) verblijven. Daar bij de tempel probeerden we onze kinderen te genezen van het trauma dat we als aardbevingsvluchtelingen doormaakten.
Ik weet nog dat ik naar de torenspits van de tempel keek en diep ademhaalde voordat ik naar binnen ging, omdat het moed vergde om me ervan te overtuigen dat die niet ook in elkaar zou storten zoals de vele gebouwen in onze woonplaats. In de wachtruimte van de tempel gaf de Geest ons gemoedsrust terwijl we onze volgende stappen planden: hoe we orde in de chaos konden scheppen en voorwaarts konden gaan.
De auteur en haar gezin bij de Hamiltontempel (Nieuw-Zeeland)
Toevlucht voor de storm
In het begin van de herstelling zei de Heer: ‘Ik gebied u Mij een huis te bouwen voor de vergadering van mijn heiligen, opdat zij Mij kunnen aanbidden’ (Leer en Verbonden 115:8). De Heer legde uit dat deze vergadering van de heiligen een bescherming zou zijn ‘en een toevlucht voor de storm’ (Leer en Verbonden 115:6). In de nasleep van een aardbeving was de Hamiltontempel een toevluchtsoord voor mijn gezin.
De Hamiltontempel werd in 1954 aangekondigd, gevolgd door een oproep voor hulp bij de bouw. De heiligen in Nieuw-Zeeland reageerden onmiddellijk. Sommige jonge mannen, jonge vrouwen en echtparen werden formeel als werkzendeling geroepen. Anderen werden geworven door familie en vrienden. Sommigen voelden zich gewoon geïnspireerd om de mensen die bij de bouw betrokken waren te komen helpen door voedsel of financiële steun te geven.
Na de inwijding van de tempel in 1958 kwamen veel heiligen uit Nieuw-Zeeland en Oceanië naar de tempel om hun begiftiging en verzegeling te ontvangen. Bijvoorbeeld, toen Vaha’i en Sela Tonga uit het land Tonga hoorden dat er in Nieuw-Zeeland een tempel zou worden gebouwd, maakten ze plannen om de inwijding bij te wonen. Ondanks financiële obstakels voor de reis waren Vaha’i en Sela het eerste echtpaar dat zich in de Hamiltontempel liet verzegelen.
Foto van de Hamiltontempel (Nieuw-Zeeland), Brent Thomson
Toevlucht voor de wereld
De Suvatempel (Fiji) is ook een toevluchtsoord voor de heiligen in Oceanië die zich daar hebben vergaderd. De tempel werd op 18 juni 2000 ingewijd, toen er veel burgerlijke onrust heerste. In het inwijdingsgebed bad president Gordon B. Hinckley (1910–2008): ‘U hebt ons begunstigd met een tempel op dit eiland. We hoeven niet langer ver over de oceaan te reizen om het werk te doen dat U heilig en noodzakelijk hebt verklaard voor uw heiligen in deze bedeling van de laatste dagen. U hebt onze gebeden gehoord en naar onze smeekbeden geluisterd dat deze zegen tot ons mocht komen.’ Tijdens een gespannen tijd vonden de heiligen in Fiji vrede binnen de muren van de tempel, een letterlijk toevluchtsoord voor de conflicten.
Op 20 februari 2016 verwoestte cycloon Winston duizenden huizen. Volgens metingen was het de zwaarste storm die ooit Fiji had getroffen. De volgende dag wijdde president Henry B. Eyring, toenmalig eerste raadgever in het Eerste Presidium, de Suvatempel (Fiji) opnieuw in, na een renovatie van 16 maanden. Hij bad: ‘Wij danken U voor uw trouwe heiligen in dit prachtige land. Wij roepen uw zegeningen over hen af, opdat zij met liefde en vrede gezegend mogen worden, dat hun land vruchtbaar zal zijn, en dat zij voorspoedig en beschermd zullen worden in hun rechtschapen ondernemingen. Wij vragen dat ze beschermd worden tegen de stormen van de natuur en tegen de conflicten van mensen terwijl ze wandelen in gehoorzaamheid aan uw geboden.’
Tempels bieden een geestelijk toevluchtsoord door ons op Jezus Christus te wijzen. Als we door onze verbonden met Hem verbonden blijven, kunnen we geestelijke stormen zoals beproevingen en verleidingen doorstaan. President Russell M. Nelson heeft beloofd: ‘Niets zal u meer helpen om de roede van ijzer vast te houden dan zo vaak als u kunt naar de tempel te gaan. Niets zal u meer beschermen wanneer de wereldse misten van duisternis op uw pad komen.’
Nu er wereldwijd veel meer tempels aangekondigd, in aanbouw of in bedrijf zijn, wordt het voor heiligen steeds makkelijker om in tempels bijeen te komen en hun toevlucht te zoeken. Ongeacht de afstand voelen de volgelingen van de Heer zich aangetrokken tot zijn huis als ze het toevluchtsoord nodig hebben dat Hij zijn verbondsvolk heeft beloofd. Als we trouw zijn aan de verbonden die we in het huis des Heren hebben gesloten, vinden we altijd onze grootste vrede en toevlucht bij onze Heiland, Jezus Christus.