សំឡេងពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ
ពួកគេមានព្រះគម្ពីរមរមននៅទីនេះ !
នៅពេលខ្ញុំកាន់ព្រះគម្ពីរមរមននៅក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំ នោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា បន្ទុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានសម្រាលដោយភាពកក់ក្ដៅនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
រូបថតដោយ យ៉ាកុប អេ ប្រោន
នៅថ្ងៃសៅរ៍ដ៏ត្រជាក់ស្រស់ស្រាយមួយនៅពាក់កណ្ដាលរដូវរងារ ភរិយារបស់ខ្ញុំ និងខ្ញុំបានឆ្លៀតឱកាស ដើម្បីស្គាល់អ្នកជិតខាងរបស់យើងឲ្យកាន់តែច្បាស់ ។ យើងទើបតែប្ដូរផ្ទះយើង រាប់ពាន់ម៉ែលស៍មកកាន់ភាគខាងកើតនៃសហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីទទួលបានឱកាសអប់រំ និងអាជីពការងារ ។
យើងបានសម្រេចចិត្តដើរទៅសាកលវិទ្យាល័យនៅក្បែរនោះ ដែលពួកយើងទាំងពីរនាក់មិនដែលបានទៅ ។ មិនយូរប៉ុន្មាន យើងបានរកឃើញបណ្ណាល័យធំមួយរបស់សាកលវិទ្យាល័យនោះ ។ យើងចូលចិត្តអាន ហើយភរិយាខ្ញុំ ដែលជានិស្សិតថ្នាក់អនុបណ្ឌិត ចង់ដឹងថាតើគាត់អាចរកឃើញធនធានអ្វីខ្លះសម្រាប់ការសិក្សារបស់គាត់ ។ ដោយសារគាត់កំពុងសិក្សាប្រវត្តិសាស្ដ្រខាងសាសនា នោះយើងបានមើលសៀវភៅជាច្រើននៅផ្នែកសាសនានៅក្នុងបណ្ណាល័យនោះ ។ នៅពេលយើងមើលទៅចំណងជើងដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយចំនួន នោះខ្ញុំប្រទះឃើញមានសៀវភៅដ៏តូចមួយ ដែលមានក្របពណ៌ខៀវដែលខ្ញុំធ្លាប់ឃើញពីមុនមក ។
« ពួកគេមានព្រះគម្ពីរមរមននៅទីនេះ ! » ខ្ញុំបាននិយាយខ្សឹបៗដោយរំភើបចិត្ត ។
ខ្ញុំបានយកសៀវភៅនោះចេញពីធ្នើរ ។ វាជាគម្ពីរចាស់មួយក្បាល ហើយខ្ញុំចង់ដឹងថា តើគម្ពីរនេះនៅទីនោះយូរប៉ុណ្ណាហើយ ។ អ្វីដែលទាក់ចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំខ្លាំងគឺ ក្រដាសមួយផ្ទាំងតូចមួយស៊កនៅខាងក្នុងក្របមុខ ។
ក្រដាសនោះមានសរសេរទីបន្ទាល់ដ៏ខ្លីមួយ ដោយគូស្វាមីភរិយាមួយគូមកពីទីក្រុងប្លេកហ្វូត រដ្ឋអៃដាហូ ស.រ.អា. ។ នៅក្នុងទីបន្ទាល់របស់ពួកគេ ពួកគេបានពន្យល់ថាព្រះគម្ពីរមរមនគឺជាអ្វី និងមូលហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ ។ ពួកគេបានចែកចាយទីបន្ទាល់ដ៏ខ្លី ប៉ុន្ដែមានអានុភាពមួយអំពីគម្ពីរនោះ ហើយពួកគេបានអញ្ជើញអ្នកអានឲ្យអធិស្ឋានដើម្បីដឹងថា តើវាគឺជាការពិតឬទេ ។
ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេគឺសាមញ្ញ ប៉ុន្ដែសារលិខិតរបស់ពួកគេចាក់ដោតចិត្តខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំង ។ ប្រហែលគូស្វាមីភរិយានេះសរសេរទីបន្ទាល់របស់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យអ្នកដែលមិនមានសេចក្ដីជំនឿដូចយើងអាន ។ ប្រហែលពួកគេបានជូនគម្ពីរនេះដល់នរណាម្នាក់ ដែលពួកគេស្គាល់ ។ តើនរណាទៅដឹងថា តើគម្ពីរនេះបានប្ដូរម្ចាស់ប៉ុន្មានដងហើយ ឬតើវាបានធ្វើដំណើរប៉ុន្មានម៉ែលស៍ ទម្រាំមកដល់បណ្ណាល័យនៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យនេះនោះ ?
នៅពេលខ្ញុំកាន់ព្រះគម្ពីរនេះនៅក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំ នោះព្រះវិញ្ញាណបានបំពេញដួងចិត្តខ្ញុំ ។ នៅគ្រានោះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា បន្ទុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានសម្រាលដោយភាពកក់ក្ដៅនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
ថ្ងៃនៅក្នុងបណ្ណាល័យនោះ បន្ដរំឭកខ្ញុំអំពីពរជ័យដែលខ្ញុំទទួលបាន តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរមរមន និងអំពីសារៈសំខាន់នៃការចែកចាយទីបន្ទាល់របស់ខ្ញុំអំពីគម្ពីរនេះ ។ ទីបន្ទាល់របស់យើងអាចធ្លាក់ « ទៅក្នុងកន្លែងថ្ម » ឬ « ធ្លាក់ទៅក្នុងដីល្អ » ( សូមមើល ម៉ាថាយ ១៣:៣–៩ ) ប៉ុន្ដែ វាសំខាន់ដែលយើងត្រូវចែកចាយទីបន្ទាល់របស់យើង ។ ព្រះនឹងធ្វើឲ្យប្រាកដថា ទីបន្ទាល់នោះនឹងថ្លែងនៅពេលវេលាត្រឹមត្រូវ នៅកន្លែងត្រឹមត្រូវ និងទៅកាន់មនុស្សត្រឹមត្រូវ ។