សំឡេងពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ
ខ្នើយនៅលើឥដ្ឋ
ខ្ញុំជួយការងារផ្ទះរបស់ម្ដាយខ្ញុំដោយក្ដីរីករាយ ប៉ុន្ដែហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំតែងតែឃើញមានខ្នើយមួយនៅលើឥដ្ឋអញ្ចឹង ?
អស់ពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ខ្ញុំបានមកលេងផ្ទះម្ដាយខ្ញុំ ដើម្បីជួយធ្វើការងារផ្ទះគាត់ ។ គាត់អាយុ ៨០ ឆ្នាំ ហើយជាសមាជិកដ៏ស្មោះត្រង់នៃសាសនាចក្រនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៃពួកបរិសុទ្ធថ្ងៃចុងក្រោយ ។
ម្ដាយរបស់ខ្ញុំបានរស់នៅតែឯង តាំងពីឪពុកខ្ញុំបានទទួលមរណភាពទៅ ។ ក្ដីសប្បាយរីករាយដ៏ខ្លាំងបំផុតរបស់គាត់គឺ ការទៅលេងផ្ទះកូនៗទាំងបីរបស់គាត់ ការចំណាយពេលជាមួយពួកគេ និងចៅៗរបស់គាត់ ព្រមទាំងការចម្អិនម្ហូបដែលធ្វើឲ្យមានភាពកក់ក្ដៅដល់ព្រលឹងវិញ្ញាណ ។
រាល់ពេលដែលខ្ញុំទៅលេងផ្ទះម្ដាយរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីសម្អាតផ្ទះ និងរៀបចំអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងឲ្យមានរបៀបរៀបរយ នោះខ្ញុំឃើញមានខ្នើយចាស់មួយនៅលើឥដ្ឋ ។ ខ្ញុំតែងរើសវាឡើង ហើយដាក់វានៅលើកៅអីម្ដងហើយម្ដងទៀត ដោយរអ៊ូតែម្នាក់ឯងអំពីការមិនយកចិត្តទុកដាក់របស់ម្ដាយខ្ញុំ ។
លើកក្រោយ ពេលខ្ញុំត្រឡប់មកលេង និងជួយម្ដាយខ្ញុំទៀត ខ្ញុំបានឃើញខ្នើយនោះនៅលើឥដ្ឋម្ដងទៀត ។ ខ្ញុំមិនដែលនិយាយអ្វីអំពីខ្នើយនោះទៅកាន់ម្ដាយខ្ញុំទេ ប៉ុន្ដែនៅព្រឹកមួយ ខ្ញុំបានដឹងពីមូលហេតុដែលខ្នើយនោះនៅលើឥដ្ឋរហូតអញ្ចឹង ។
ម្ដាយខ្ញុំត្រូវការទ្រនាប់ទន់ដើម្បីលុតជង្គង់លើ ហើយអធិស្ឋាន ។ គាត់គឺជាស្ដ្រីចំណាស់ម្នាក់ ប៉ុន្ដែសេចក្ដីជំនឿដ៏មិនរង្គោះរង្គើរបស់គាត់បាននាំឲ្យគាត់លុតជង្គង់ចុះអធិស្ឋានរាល់ថ្ងៃ ។ គាត់អធិស្ឋានសម្រាប់កូនៗ និងចៅៗរបស់គាត់ ។ គាត់អធិស្ឋានសម្រាប់មិត្តភក្ដិរបស់គាត់ ។ គាត់អធិស្ឋានសម្រាប់អស់អ្នកដែលត្រូវការបំផុត ។ ហើយគាត់អធិស្ឋានសម្រាប់អស់អ្នកដែលគាត់តែងតែស្រឡាញ់ជានិច្ច ហើយទោះក្នុងវ័យចំណាស់របស់គាត់ក្ដី ក៏គាត់នៅតែខ្វល់ខ្វាយដល់ពួកគេដោយសប្បុរសដែរ ។
សព្វថ្ងៃនេះ ខ្ញុំលែងរអ៊ូតែម្នាក់ឯងទៀតហើយ នៅពេលខ្ញុំឃើញខ្នើយនោះនៅលើឥដ្ឋ ។ ពេលខ្លះ ខ្ញុំក៏លុតជង្គង់លើទ្រនាប់ទន់ៗនោះដើម្បីអធិស្ឋានទៅព្រះវរបិតាសួគ៌ផងដែរ ហើយបង្ហាញការដឹងគុណចំពោះសេចក្ដីជំនឿ និងគំរូរបស់ម្ដាយខ្ញុំ ។