ការស្វែងរក ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
សេចក្ដីពិតទាំងប្រាំយ៉ាងនេះអាចជួយយើងឲ្យស្គាល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង នៅក្នុងការសិក្សាព្រះគម្ពីររបស់យើងនៅឆ្នាំនេះបាន ។
ថ្ងៃមួយ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានជួបនឹងសិស្សពីរនាក់របស់ទ្រង់នៅតាមផ្លូវរវាងទីក្រុងយេរូសាឡិម និងភូមិអេម៉ោស ។ នៅពេលទ្រង់បានយាងជាមួយនឹងពួកលោក នោះទ្រង់បានបង្រៀនពួកលោកអំពីតួនាទីរបស់ទ្រង់ ដូចបានរៀបរាប់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ដែលយើងហៅថាព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅពេលនេះ ។
« រួចទ្រង់ក៏ស្រាយន័យសេចក្តី ដែលតម្រូវដល់ទ្រង់ពីក្នុងគម្ពីរទាំងឡាយឲ្យគេស្តាប់ ចាប់តាំងពីគម្ពីរលោកម៉ូសេ និងគម្ពីរពួកហោរារៀងមក » ( លូកា ២៤:២៧ ) ។ ការរៀនសូត្រអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ និងបេសកកម្មរបស់ទ្រង់ គឺជាបទពិសោធន៍ខាងវិញ្ញាណដ៏ជ្រាលជ្រៅមួយសម្រាប់ពួកសិស្សទាំងពីររូប ហើយពួកលោកបានទូលអង្វរសូមឲ្យទ្រង់បន្ដនៅយូរជាងនេះ ( សូមមើល លូកា ២៤:២៨–៣២ ) ។
ដូចជាអ្នកដើរតាមរបស់ព្រះគ្រីស្ទកាលពីសម័យមុនទាំងនោះដែរ យើងមានឱកាសដើម្បីស្គាល់ព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង តាមរបៀបដ៏មានអត្ថន័យជាងនេះ នៅពេលយើងស្វែងយល់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅឆ្នាំនេះ ។ កំណត់ត្រានេះ ដែលដូចគ្នានឹងគម្ពីរម៉ូសេ និងគម្ពីរអ័ប្រាហាំនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមុក្តាដ៏មានតម្លៃមហិមាដែរ ផ្ដល់ការយល់ដឹងកាន់តែពេញលេញមួយដល់យើងថា តើទ្រង់ជានរណា—លក្ខណៈរបស់ទ្រង់ បេសកកម្មរបស់ទ្រង់ និងទំនាក់ទំនងរបស់ទ្រង់ជាមួយនឹងព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់ និងពួកយើងម្នាក់ៗ ។ យើងត្រូវការការយល់ដឹងនេះ ដើម្បីទទួលបានអំណោយទាននៃជីវិតដ៏អស់កល្បជានិច្ច ( សូមមើល យ៉ូហាន ១៧:៣ ) ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាសេចក្ដីពិតប្រាំយ៉ាង ដែលអាចជួយយើងឲ្យទទួលស្គាល់ និងយល់កាន់តែច្បាស់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរយៈព្រះគម្ពីរដ៏បរិសុទ្ធពីបុរាណនេះ ។
សេចក្ដីពិតទី ១ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះយេហូវ៉ា
នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី យើងអានអំពីគ្រាមួយ ដែលព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានហៅព្រះអង្គទ្រង់ថាជាព្រះយេហូវ៉ា ( សូមមើល យ៉ូហាន ៨:៥៨ លេខយោង ខ ) ។ ប្រជាជនបានខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានព្យាយាមចោលថ្មលើទ្រង់ដែលបាននិយាយមើលងាយព្រះ ( សូមមើល យ៉ូហាន ៨:៥៩ ) ។ ពួកគេមិនបានដឹងពីសេចក្ដីពិតដ៏មានតម្លៃមួយ ដែលនៅបន្ដយល់ខុសដោយមនុស្សជាច្រើននៅសព្វថ្ងៃនេះ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះយេហូវ៉ា ជាព្រះនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ។១
ប្រហែលមូលហេតុមួយនៃការយល់ខុសជាញឹកញាប់អំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ គឺដោយសារព្រះនាម « ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » មិនបានប្រើនៅក្នុងព្រះគម្ពីរនោះ ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកនិពន្ធបានប្រើព្រះបរមងារជាច្រើនដើម្បីសំដៅទៅលើទ្រង់ ដូចជា « ព្រះ » « ព្រះដ៏ជាព្រះ » ឬ « ព្រះអម្ចាស់ » ។២ កាលណាយើងដឹងពីការណ៍នេះ នោះយើងចាប់ផ្ដើមមើលឃើញព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទកាន់តែច្បាស់ឡើង នៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូល ។ ឧទាហរណ៍ ៖
-
នៅពេលម៉ូសេបានមានបន្ទូលទៅកាន់ « ព្រះ » នៅគុម្ពបន្លាដែលឆេះ នោះលោកកំពុងមានបន្ទូលទៅព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( សូមមើល និក្ខមនំ ៣:៦ ) ។៣
-
ដូចគ្នាផងដែរ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានហៅព្រះអង្គទ្រង់ថាជា « ព្រះដ៏ជាព្រះដែលមហិមា » ទៅកាន់ យ៉ូសែប ស៊្មីធ ( គោលលទ្ធិ និង សេចក្ដីសញ្ញា ២៩:១ ) ។
-
យ៉ូហាន-បាទីស្ទ ត្រូវបានហៅឲ្យរៀបចំផ្លូវទទួល « ព្រះអម្ចាស់ » ( ម៉ាថាយ ៣:៣ ) ។ នេះគឺជាការបំពេញពាក្យព្យាករនៅក្នុង អេសាយ ៤០:៣ ដែលបានព្យាករអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
-
សូមមើលតារាងនៅលើទំព័រ ១៧ សម្រាប់ឧទាហរណ៍ផ្សេងៗទៀតអំពីព្រះយេហូវ៉ានៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងមូល ។
សេចក្ដីពិតទី ២ ៖ វត្ថុ និងព្រឹត្តិការណ៍ទាំងឡាយអាចបង្រៀនយើងអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់យើង
លោកអ័ដាម និងនាងអេវ៉ាត្រូវបានបញ្ជាឲ្យបូជាសត្វ ទុកជាផ្នែកមួយនៃការថ្វាយបង្គំរបស់ពួកលោក ។ យញ្ញបូជាបែបនេះរំឭកយើងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាកូនចៀមនៃព្រះ បានអនុញ្ញាតឲ្យគេសម្លាប់ទ្រង់ ទុកជាផ្នែកមួយនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។
លោកអ័ដាម និងនាងអេវ៉ាថ្វាយយញ្ញបូជា ដោយ ខេធ ឡាសិន
ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់មានពោរពេញទៅដោយនិមិត្តសញ្ញា និងដំណើររឿងជាច្រើន ដែលអាចរំឭកយើងអំពីជំនួយ ដែលព្រះអង្គសង្គ្រោះបានប្រទាន ។ ឧទាហរណ៍ ៖
-
បទគម្ពីរជាច្រើនរៀបរាប់ពីគ្រា ដែលប្រជាជនដ៏ស្មោះត្រង់ត្រូវបានបញ្ជាឲ្យបូជា សត្វ ទុកជាផ្នែកមួយនៃការថ្វាយបង្គំរបស់ពួកគេ ។ ឧទាហរណ៍ កូនចៅអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានបង្គាប់ឲ្យបូជាកូនចៀមមួយ និងលាបឈាមកូនចៀមនោះនៅនឹងមាត់ទ្វាររបស់ពួកគេ ។ អស់អ្នកដែលបានធ្វើដូច្នេះ ត្រូវបានថែរក្សាការពារពីគ្រោះកាចដ៏សាហាវនៅក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទ ។ យញ្ញបូជាបែបនេះរំឭកយើងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដែលជាកូនចៀមនៃព្រះ បានអនុញ្ញាតឲ្យគេសម្លាប់ទ្រង់ ទុកជាផ្នែកមួយនៃដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់ ។ ពលិកម្មរបស់ទ្រង់សង្គ្រោះយើងចេញពីសេចក្តីស្លាប់ខាងរូបកាយ និងខាងវិញ្ញាណ ។ ( សូមមើល និក្ខមនំ ១២:១៣ ) ។
-
នៅពេលព្យាការីអេលីយ៉ាបានគេចខ្លួនឲ្យរួចជីវិត ហើយបានលាក់ខ្លួននៅវាលរហោស្ថាន នោះលោកបានមានអារម្មណ៍សោកសៅ ហើយបានថ្លែងថា លោកបន់តែឲ្យលោកស្លាប់ទេ ។ នៅពេលលោកបានសម្រាន្ដ នោះមាន នំប៉័ង និងទឹក យ៉ាងអព្ភូតហេតុមកចិញ្ចឹមបីបាច់ និងទំនុកបម្រុងដល់លោក ដែលធ្វើឲ្យលោកមានកម្លាំងបន្ដទៅមុខទៀត ។ ការណ៍នេះអាចរំឭកយើងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាទឹករស់ និងនំប៉័ងជីវិត ។ ទ្រង់គឺជាប្រភពនៃសេចក្ដីសង្ឃឹមដ៏សំខាន់របស់យើង ។ ( សូមមើល ពង្សាវតារក្សត្រ ទី១ ១៩:១–៨ ) ។៤
-
អ្នកនិពន្ធគម្ពីរទំនុកតម្កើងម្នាក់បានសរសេរថា « ព្រះបន្ទូលនៃទ្រង់ជា ចង្កៀង ដល់ជើងទូលបង្គំ » ( ទំនុកដំកើត ១១៩:១០៥; បានបន្ថែមការគូសបញ្ជាក់ ) ។ មីកា បានថ្លែងទីបន្ទាល់ថា « កាលណាខ្ញុំអង្គុយក្នុងទីងងឹត នោះព្រះយេហូវ៉ានឹងជា ពន្លឺ ដល់ខ្ញុំ » ( មីកា ៧:៨; បានបន្ថែមការគូសបញ្ជាក់ ) ។ ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកលោករំឭកយើងថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាពន្លឺនៃពិភពលោកនេះ ដែលដឹកនាំយើងឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់គេហដ្ឋានសួគ៌ារបស់យើងវិញ ។
ដូចដែលបងប្អូនបានអាន បងប្អូនអាចរកឃើញការណ៍ផ្សេងៗទៀត ដែលរំឭកយើងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងសមត្ថភាពរបស់ទ្រង់ដើម្បីសង្គ្រោះយើង—ដូចជា នៅពេលគ្រួសាររបស់ណូអេត្រូវបានសង្គ្រោះពីទឹកជំនន់នៅក្នុងទូកធំ ឬនៅពេលយ៉ូណាសមានពេលវេលាដើម្បីប្រែចិត្ត ខណៈនៅក្នុងពោះត្រីធំ ។ ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះអាចរំឭកយើងថា ព្រះអង្គសង្គ្រោះអាចនាំយើងឲ្យឆ្លងកាត់ព្យុះជីវិតបាន ហើយថាទ្រង់នឹងប្រទានឱកាសឲ្យយើងត្រឡប់មកកាន់ផ្លវូត្រូវជានិច្ច ។ ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ៧:១; យ៉ូណាស ១:១៧ ) ។
សេចក្ដីពិតទី ៣ ៖ ព្រះយេហូវ៉ាគឺជាព្រះផ្ទាល់ខ្លួន
នៅពេលខ្លះ វាមើលទៅអាចដូចជាព្រះនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ក្រោធព្រះទ័យ និងពោរពេញដោយការសងសឹក ។ យើងគួរតែចាំក្នុងចិត្តថា អ្នកនិពន្ធដើមនៃគម្ពីរនេះស្ថិតនៅក្នុងវប្បធម៌ពីបុរាណ ដែលមានទំនៀមទម្លាប់ និងការពិពណ៌នាដែលអាចពិបាកឲ្យយើងយល់បានពេញលេញនៅសព្វថ្ងៃនេះ ។ សៀវភៅសិក្សា ចូរមកតាមខ្ញុំ ការពិភាក្សាជាក្រុម និងការបំភ្លឺគំនិតមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ អាចជួយយើងឲ្យសម្របអ្វីដែលយើងបានអាននៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទៅនឹងអ្វីដែលយើងដឹងអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមកពីគម្ពីរផ្សេងទៀតនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ។
ហើយនេះគឺជាបុគ្គលិកលក្ខណៈគួរឲ្យកត់សម្គាល់មួយនៃព្រះយេហូវ៉ា ដែលពួកសិស្សធ្លាប់បានស្គាល់អំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ ៖ ទ្រង់គឺជាព្រះ ផ្ទាល់ខ្លួន មួយអង្គ ។ ការធ្វើអន្ដរាគមន៍របស់ទ្រង់ ទាំងក្នុងរបៀបដ៏អស្ចារ្យមហិមា និងរបៀបតូចតាច បង្ហាញថា ទ្រង់ត្រៀមព្រះកាយជាស្រេចជានិច្ច ដើម្បីរំដោះអស់អ្នកដែលទុកចិត្តលើទ្រង់ ។ នេះគឺជាឧទាហរណ៍មួយចំនួនអំពីការងារបម្រើរបស់ទ្រង់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ៖
-
បន្ទាប់ពីលោកអ័ដាម និងនាងអេវ៉ាបានរំលង នោះព្រះអម្ចាស់បានស្លៀកពាក់ឲ្យ ឬបិទបាំងពួកលោកដោយអាវពីស្បែក ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ៣:២១ ) ។ ពាក្យជាភាសាហេព្រើរសម្រាប់ដង្វាយធួនមានន័យថា « បិទបាំង » ឬ « អភ័យទោសឲ្យ » ។
-
ទ្រង់បានអញ្ជើញហេណុកឲ្យដើរជាមួយនឹងទ្រង់ ( សូមមើល ម៉ូសេ ៦:៣៤ ) ហើយបានលើកស្ទួយប្រជាជននៃក្រុងស៊ីយ៉ូន ( សូមមើល ម៉ូសេ ៧:៦៩ ) ។
-
ទ្រង់បានរៀបចំយ៉ូសែប ដើម្បីរំដោះគ្រួសាររបស់លោក និងអ្នកដទៃទៀតជាច្រើនរាប់មិនអស់ពីគ្រោះទុរភិក្ស ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ៣៧–៤៦ ) ។
-
ទ្រង់បានដឹកនាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែលឆ្លងកាត់វាលរហោស្ថាន ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ១៣:២១–២២ ) ។
-
ទ្រង់បានយាងមកជួប អើរ៉ុន និង ម៉ារាម ដើម្បីពង្រឹងសេចក្ដីជំនឿរបស់ពួកគេលើព្យាការីដែលនៅរស់ ( សូមមើល ជនគណនា ១២:៥ ) ។
-
ទ្រង់បានដឹកនាំនាងរស់ ហើយបានរក្សាទុកពូជពង្សរបស់ទ្រង់តាមរយៈពូជរបស់នាង ( សូមមើល នាងរស់ ៣:១០–១១; ៤:១៤–១៧ ) ។
-
ទ្រង់បានហៅក្មេងប្រុស សាំយូអែល ចំឈ្មោះ ( សូមមើល សាំយូអែល ទី១ ៣:៣–១០ ) ។
-
ទ្រង់បានប្រទានកម្លាំងដល់នាងអេសធើរ ឲ្យមានចិត្តក្លាហាន ដើម្បីសង្គ្រោះប្រជាជនរបស់នាង ( សូមមើល នាងអេសធើរ ២:១៧; ៨:៤–១១ ) ។
សេចក្ដីពិតទី ៤ ៖ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជួយយើងឲ្យច្បាំងចម្បាំងរបស់យើង
ពេលខ្លះ ជីវិតប្រចាំថ្ងៃមានអារម្មណ៍ថាដូចជាចម្បាំងមួយ ។ យើងពិតជានៅចំកណ្ដាលចម្បាំងខាងវិញ្ញាណមួយរវាងការល្អ និងការអាក្រក់មែន តែមិនដូចជាចម្បាំងដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នោះទេ ។ យើងអំពាវនាវជាមួយនឹងទាហានសម័យដើមថា « ឱ ! សូមនាំយើងព្រះយេហូវ៉ា » ។៥ នៅក្នុងបទគម្ពីរទាំងនេះ យើងស្ដាប់ឮការឆ្លើយតបដែលធានាអះអាងរបស់ទ្រង់ ៖
-
« យើងមិនដែលខាននឹងប្រោសឯង ក៏មិនដែលបោះបង់ចោលឯងឡើយ » ( យ៉ូស្វេ ១:៥ ) ។
-
« កុំឲ្យភ័យខ្លាចអ្វីឡើយ ក៏កុំឲ្យស្រយុតចិត្ត ដោយព្រោះពួកធំទាំងម៉្លេះនេះដែរ ដ្បិតចំបាំងនេះមិនមែនស្រេចនៅអ្នករាល់គ្នាទេ គឺស្រេចនៅព្រះវិញ » ( របាក្សត្រ ទី២ ២០:១៥ ) ។
-
« យើងនឹងចម្រើនកម្លាំងដល់ឯង … អើ យើងនឹងទ្រឯង ដោយដៃស្តាំដ៏សុចរិតរបស់យើង » ( អេសាយ ៤១:១០ ) ។
-
« យើងនៅជាមួយ ដើម្បីនឹងជួយឲ្យឯងរួច » ( យេរេមា ១:៨ ) ។
សេចក្ដីពិតទី ៥ ៖ ការសន្យារបស់ព្រះអម្ចាស់នៅបន្ដ
យើងមានទំនាក់ទំនងជិតដិតនឹងមនុស្សដ៏ស្មោះត្រង់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ជាងអ្វីដែលយើងអាចដឹងទៅទៀត ។ អ្នកមើលឆុតពីបុរាណបានទន្ទឹងរង់ចាំ និងបានសរសេរអំពីព្រះជន្មរមែងស្លាប់របស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ឧទាហរណ៍ អេសាយបានពិពណ៌នាអំពីព្រះអម្ចាស់ដោយពាក្យសម្ដីដ៏មានអានុភាពយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់វាក្លាយជាផ្នែកមួយនៃតន្ដី្រដែលយើងស្ដាប់ឮជាញឹកញាប់នៅបុណ្យអ៊ីស្ទើរ និងបុណ្យគ្រីស្ទម៉ាស់ ( សូមមើល អេសាយ ៧; ៩; ៤០; និង ៥៣ ) ។៦
ដូចជាព្យាការីទាំងនោះដែរ យើងក៏ទន្ទឹងរង់ចាំដល់ការយាងមករបស់ព្រះគ្រីស្ទផងដែរ—លើកនេះគឺទន្ទឹងរង់ចាំការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ទ្រង់ ដើម្បីសោយរាជ្យដោយផ្ទាល់នៅលើផែនដីនេះ ។៧ ហើយនៅពេលយើងរៀបចំពិភពលោកនេះសម្រាប់ការយាងមកជាលើកទីពីររបស់ទ្រង់ នោះយើងទទួលបានកម្លាំងពីសេចក្ដីពិត និងការសន្យាដែលបានកត់ត្រាទុកតាំងពីដំបូងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ដូចជា ៖
-
ពររបស់លោកអយ្យកោ ដែលរួមមានការប្រកាសអំពីវង្សអ៊ីស្រាអែល ដែលយើងស្ថិតនៅ ។ សេចក្ដីសញ្ញាដែលព្រះអម្ចាស់បានចុះជាមួយនឹងអ័ប្រាហាំរាប់ពាន់ឆ្នាំកន្លងទៅ អនុវត្តចំពោះយើងក្នុងនាមជាសមាជិកសាសនាចក្រដែលចុះសេចក្ដីសញ្ញានាសព្វថ្ងៃនេះ មិនថាយើងនៅក្នុងផ្នែកណានៃកុលសម្ព័ន្ធនោះទេ ។ ( សូមមើល លោកុប្បត្តិ ១៣:១៤–១៧; អ័ប្រាហាំ ២:៩–១១ ) ។
-
ព្រះបញ្ញត្តិដើម្បីរក្សាថ្ងៃឈប់សម្រាកជាបរិសុទ្ធ ដែលព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលនឹងជា « ទីសម្គាល់ដល់យើង ហើយនឹងឯងរាល់គ្នា នៅអស់ទាំងដំណតទៅ ដើម្បីឲ្យបានដឹងថា យើងនេះជាព្រះយេហូវ៉ាដែលញែកឯងរាល់គ្នាចេញជាបរិសុទ្ធ » ( និក្ខមនំ ៣១:១៣ ) ។
-
ការលាងជម្រះ ការចាក់ប្រេងតាំង និងការបំពាក់សម្លៀកបំពាក់ដ៏ពិសិដ្ឋ ដែលជាផ្នែកនៃការថ្វាយបង្គំនៅក្នុងព្រះវិហារបរិសុទ្ធនាសព្វថ្ងៃនេះ ត្រូវបានប្រទានដល់អើរ៉ុន និងកូនចៅរបស់លោកពីដំបូងមក ( សូមមើល លេវីវិន័យ ៨ ) ។
សូមគិតអំពីបុរស និងស្ដ្រីជាច្រើននាក់ដែលបានពលីជីវិតខ្លួន ដើម្បីនាំឲ្យយើងមកដល់ចំណុចនេះនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ដ្រមនុស្សលោក ។ យើងស្ថាបនាលើកិច្ចខិតខំដ៏ពិសិដ្ឋរបស់ពួកគេ ហើយមានចក្ខុវិស័យដូចពួកគេដែរ អំពីពិភពលោកមួយដែលដឹកនាំដោយព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។ ដូចប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានបង្រៀន ៖ « បន្ទាប់ពី ៤០០០ ឆ្នាំ នៃការគិតទុកជាមុន និងការរៀបចំ នេះហើយជាជំនាន់ដែលត្រូវបានចាត់តាំង ជាពេលដែលដំណឹងល្អត្រូវបានប្រគល់ឲ្យពូជមនុស្សទាំងឡាយនៅលើផែនដី ។ នេះគឺជាពេលនៃការប្រមូលពួកអ៊ីស្រាអែលដែលបានសន្យាទុក ។ ហើយយើងអាចចូលរួមបាន ! »៨
ឆ្នាំសិក្សាដ៏អស្ចារ្យមួយ
ព្រះគ្រីស្ទគ្រងរ៉ូបពណ៌ក្រហម ដោយ មីនើវ៉ា ថាយឈើត ទទួលបានសិទ្ធិអនុញ្ញាតពីសារមន្ទីរប្រវត្តិសាស្រ្តសាសនាចក្រ
យើងមានដំណើររឿងនៃដើមដំបូងនៃមនុស្សជាតិនៅក្នុងដៃរបស់យើង—ជាដំណើររឿង របស់យើង ក្នុងនាមជាគ្រិស្ដសាសនិកក្នុងសេចក្ដីសញ្ញា ។ ដោយសារតែដង្វាយធួនរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះយើងដឹងពីរបៀបដែលដំណើរដ៏អស្ចារ្យនេះនឹងបញ្ចប់ ។ សាតាំងនឹងត្រូវបានបំផ្លាញចោល ហើយពួកសុចរិតនឹងមានជ័យជំនះ ។ ប៉ុន្ដែ តើដំណើររឿងនីមួយៗរបស់យើងនឹងត្រូវលាតត្រដាងដោយរបៀបណា ?
តើយើងនឹងជ្រើសរើសដើរជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនៅឆ្នាំនេះទេ ? តើយើងនឹងអង្វរទ្រង់ឲ្យគង់នៅជាមួយយើង ហើយអន្ទះសាចង់ស្ដាប់អ្វីដែលទ្រង់បង្រៀនដែរឬទេ ?
ទ្រង់គឺជាព្រះអង្គសង្គ្រោះដែលពេញដោយក្ដីស្រឡាញ់ និងផ្ទាល់ខ្លួន ដែលយើងអាចស្ដាប់ឮព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ គោលលទ្ធិ និង សេចក្តីសញ្ញា ដែលព្រះជន្មរបស់ទ្រង់ត្រូវបានកត់ត្រានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី ហើយដែលការបង្រៀនត្រូវបានបង្រៀនយ៉ាងសាមញ្ញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរមរមន ។ ដោយមានការអនុវត្តបន្ដិចបន្ដួច នោះយើងនឹងអាចរកឃើញការងារបម្រើរបស់ទ្រង់ ដែលមាននៅគ្រប់ទំព័រនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ផងដែរ ។ ទ្រង់គឺជាអង្គដ៏សំខាន់នៃមនុស្សជាតិកាលពីអតីតកាល បច្ចុប្បន្នកាល និងអនាគតកាល ។ ទ្រង់បាន—ហើយនឹងតែងតែ—គង់នៅក្បែរយើងតាមគ្រប់ជំហានជានិច្ច ។