Gikan sa YA Matag Semana
Ang Labing Maayong Adlaw sa Kasaysayan Molabaw sa Tanan Natong Labing Grabe nga mga Adlaw
Ang Pagkabanhaw ni Jesukristo dili lamang usa ka gutlo sa kasaysayan—usa kini ka adlaw-adlaw nga tinubdan sa paglaom alang kanako.
Nakasinati ka na ba og usa ka hingpit nga makapausab sa kinabuhi nga gutlo—ang matang nga daw makaguba sa tanan? Nakasinati ako, ug wala na akoy mahimo aron mapugngan kini.
Usa ka minuto, kami sa akong mga igsoon naglingkod sa sopa sa sala, hilom nga naghulat. Pagkasunod, murag nahugno ang tibuok nakong kalibotan.
Ang kaswal nga pagpasabot sa akong papa sa iyang desisyon nga mopasaka og diborsiyo supak sa tanan nga akong gihunahuna nga akong nahibaloan. Abi nako nga malipayon kami nga pamilya. Abi nako nga ang adlaw-adlaw nga pagtuon sa kasulatan ug pag-ampo sa pamilya mao ang makapahimo kanamo nga magkauban.
Sukad niadto, daghan ang nausab. Ang akong malipayon nga mga handumanan sa pagkabata nagsugod sa pagkaaslom. Ang akong mga ginikanan nangaminyo pag-usab [sa lain]. Ang akong mga igsoon nagsugod sa pagpili og mga pagdapig.
Natingala ko unsay nahitabo sa akong kinabuhi.
Ang Adlaw nga Mipasalig Kami sa Pagsunod ni Kristo
Gibati nga kini dili gayod patas—ngano nga ang desisyon sa usa ka tawo nakaguba sa akong kinabuhi?
O naguba ba kini? Sa makadiyot, ang pagdiborsyo sa akong mga ginikanan gibati nga mao ang labing importante nga adlaw sa akong kinabuhi. Apan ang usa ka pakigpulong ni Elder Dieter F. Uchtdorf sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles nakapahunahuna kanako og usab niini.
Siya mitudlo, “Ang labing importante nga adlaw sa kasaysayan sa katawhan mao ang adlaw nga si Jesukristo, ang buhing Anak sa Dios, nagmadaugon batok sa kamatayon ug sala alang sa tanang mga anak sa Dios.”
Unya midugang siya nga ang labing importante nga adlaw sa atong mga kinabuhi mao ang adlaw nga mipasalig kita nga mosunod ni Jesukristo—usa ka adlaw nga iyang gilaoman nga “magbalik-balik sa tibuok natong kinabuhi.”
Mao nga, oo, samtang ang diborsyo sa akong mga ginikanan nakapausab gayod sa akong kinabuhi, ang Pag-ula ni Jesukristo nakapausab sa agianan sa kasaysayan sa katawhan. Ug dili lang kana; akong nakat-onan nga tungod sa mga panghitabo sa Pasko sa Pagkabanhaw, si Kristo makapausab sa dagan sa akong kinabuhi—matag adlaw.
Pagpahiuli sa Paglaom
Samtang nagpanaw ko sa kinabuhi human sa diborsyo sa akong mga ginikanan, akong nakat-onan nga si Jesukristo mao gayod ang kataposan nga tinubdan sa kalinaw ug paglaom.
Si Apostol Pablo mitawag ni Kristo nga “ang pangulong pari sa mga maayong butang nga ania na dinhi” (Mga Hebreo 9:11). Ang pangulong mga pari sa Iyang atubangan mihalad og mga hayop nga susama sa Iyang halad sa umaabot. Si Jesukristo dayon mihalad sa Iyang kaugalingong kinabuhi isip ang walay kinutoban nga sakripisyo sa pag-ula—nagtubos kanato gikan sa sala ug kamatayon sa kahangtoran ug nagtudlo kanato padulong sa paglaom sa pagkabanhaw ug kinabuhing dayon. Tungod sa Iyang sakripisyo, makasalig kita nga ang maayong mga butang moabot kanato niini nga kinabuhi ug sa sunod.
Kana nga kaseguroan—nga ang akong kaugmaon mas hayag kay sa akong kasamtangang mga kahimtang—naghatag kanako sa paglaom nga akong gikinahanglan aron makapadayon. Para nako, ang Pasko sa Pagkabanhaw mao ang usa ka pagsaulog niana nga paglaom.
Ang adlaw nga gilansang si Kristo sa krus, daw nahanaw ang paglaom. Si Elder Joseph B. Wirthlin (1917–2008) sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles miingon, “Nagtuo ako nga ang tanang adlaw sukad sa sinugdanan sa kasaysayan sa kalibotan, kadto nga Biyernes mao ang pinakangitngit.”
Siya mipadayon:
“Matag-usa kanato adunay atong kaugalingon nga Biyernes—kadtong mga adlaw nga ang kalibotan mismo ingon og nabungkag ug ang mga tipak sa atong kalibotan nagkatag libot kanato nga piniraso. …
“Apan akong ipamatuod kaninyo sa ngalan sa Usa kinsa mibuntog sa kamatayon—ang Dominggo moabot.”
Kadtong unang Dominggo sa Pasko sa Pagkabanhaw miabot, nag-iway sa kangitngit sa nangaging mga adlaw sa likod niini. Ang Pagkabanhaw ni Kristo mipahiuli sa paglaom sa Iyang mga tinun-an sa matag edad. Kini nga paglaom mahimong madala ngadto sa atong adlaw-adlaw nga mga kinabuhi.
Pag-ayo sa Unsay Naguba
Si Elder Gerrit W. Gong sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles mitudlo: “Si [Jesukristo] buhi—dili lamang kaniadto, apan karon; dili para sa uban, apan sa tanan. Mianhi Siya ug moanhi aron sa pag-ayo sa nasakitan, paghaw-as sa mga nabilanggo, pag-ayo sa mga buta, ug sa paghatag og kagawasan niadtong kinsa mga nasamdan. Kana matag usa kanato. Ang Iyang makatubos nga mga saad magamit, bisan unsa pay atong kagahapon, atong karon, o mga kabalaka sa atong umaabot.
Ang makaayong gahom ni Kristo tinuod. Sulod sa mga tuig, wala ko makigsulti sa akong amahan. Naningkamot ko nga kalimtan ang iyang gibuhat. Nangamuyo ko sa grasya ni Kristo aron tabangan ko nga mawala ang akong kasuko. Ang Espiritu mitabang nako nga masabtan unsay buhaton, ug sa kataposan, nakapasaylo ra ko niya. Ang among relasyon, samtang nagpaayo pa, gihatagan og bag-ong kinabuhi.
Ang Pasko sa Pagkabanhaw mao ang usa ka pahinumdom nga pinaagi ni Jesukristo, ang paglaom mobuntog sa kawalay paglaom, ang kinabuhi mobuntog sa kamatayon, ug ang kahayag mobuntog sa kangitngit. Ang pagpili sa pagsunod Kaniya mao ang desisyon nga naghulma sa akong kinabuhi—dili usa nga hinimo sa laing tawo.
Sa usa ka punto, kitang tanan moatubang og mga gutlo nga makapausab sa atong kinabuhi. Ang katahom sa ebanghelyo mao ang pagkahibalo nga kadtong mga adlawa dili mao ang labing importante. Ang labing importante nga adlaw nahitabo na, ug mahimo natong puy-an kini matag adlaw.