“Sa Unsang Paagi nga ang Semana Santa Mitudlo Nako nga sa Kanunay Adunay Rason aron Mosinggit og Hosanna!,’” Liahona, Abr. 2026.
Gikan sa YA Matag Semana
Sa Unsang Paagi nga ang Semana Santa Mitudlo Nako nga sa Kanunay Adunay Rason aron Mosinggit og “Hosanna!”
Ang “Hosanna” usa ka pagpahayag sa pagtuo sa abilidad sa Dios sa pagluwas kanato, Iyang mga tawo sa pakigsaad.
Ang Dominggo sa Lukay, diin magsugod ang atong mga pagsaulog sa Semana Santa, usa ka malipayong adlaw. Nagtimaan kini sa madaogon nga pagsulod ni Jesukristo ngadto sa Balaan nga Siyudad ug gisaulog gihapon sa mga Kristiyano sa Israel karon.
Niining adlaw, ang panon sa mga tawo “nanguha sila og mga palwa sa palmera, ug nangadto sila aron sa pagsugat kaniya og, Hosanna: Dalaygon ang mianhi sa ngalan sa Ginoo! ang Hari sa Israel!” (Juan 12:13).
Isip estudyante nga nag-eskwela sa laing nasod didto sa Jerusalem, miapil ko niining halandomon nga kalihokan. Samtang nagbarog nga naggunit og mga lukay, nadasig ko nga daghan kaayong ubang mga Kristiyano nga mibiyahe ngadto sa Balaan nga Siyudad tungod kay sila ganahan ug gusto nga isaulog si Jesukristo.
Ang mga tawo nanganta, miabiba, nanagdayeg, ug misayaw. Sama sa panahon ni Jesus, sila miwara-wara sa ilang mga lukay gikan sa tumoy sa Bungtod sa mga Oliva, panaog ngadto sa Walog sa Kidron, agi sa Tanaman sa Getsemani, ug paingon sa Daang Siyudad. Sa tibuok nga prosesyon, nadungog ko ang padayon nga mga pagsinggit og “Hosanna!”
Kadto usa ka kasinatian nga dili gayod nako makalimtan.
Paglabay sa pipila ka tuig, sa laing Dominggo sa Lukay, murag dili kaayo ko malipayon. Imbes magwara-wara sa mga lukay, naghigda ko sa higdaan kay nasakit. Namalandong ko kon unsa ko ka malipayon nga nagsinggit og “Hosanna!” didto sa Israel. Apan dili niana nga buntag.
Taliwala sa akong gibati nga mga reklamo, adunay misantop sa akong hunahuna: “Wala ba gihapon kay nindot nga rason nga mosinggit og ‘Hosanna!’?”
Ang “Hosanna!” usa ka pagpahayag og pagdayeg. Apan mahimo usab kining usa ka pangamuyo: “Dios luwasa kami. Tabangi ko, palihog.” Ug usahay, ang “Hosanna” usa ka pagpahayag sa pagtuo diha sa abilidad sa Dios sa pagluwas sa Iyang mga tawo sa pakigsaad.
Ang paghinumdom sa mga panghitabo sa Semana Santa nakatudlo nako nga kining mga pagsinggit og “Hosanna!” gamhanan—diha sa kadesperado ug diha sa kadaogan. Pinaagi sa upat ka mahinungdanong mga adlaw niini nga semana, nakakat-on ko nga mas ipalanog ang mga sentimento niadtong anaa didto sa Iyang madaogon nga pagsulod duha ka libo ka tuig na ang milabay.
Huwebes: Siya Mitudlo Nako Mahitungod sa Pagtubos
Sa Huwebes, si Jesus mipundok kauban sa Iyang Apostoles alang sa Kataposang Panihapon ug mipasiugda sa sakramento (tan-awa sa Mateo 26:26–29).
Ganahan ko nga ang sakramento nga gipasiugdahan atol sa kataposang semana sa kinabuhi ni Kristo liboan ka tuig ang milabay kabahin na karon sa atong matag semana. Si Presidente Jeffrey R. Holland, Presidente sa Korum sa Napulog Duha ka Apostoles, mitudlo, “Kini nga oras nga gi-orden sa Ginoo mao ang labing sagrado nga oras sa atong semana.”
Duha ka libo ka tuig man ang milabay sa Israel o karon diha sa mga lingkoranan sa inyong lokal nga ward o branch, ang gahom sa Dios sa pagbalaan, pagluwas, ug pagtubos wala mausab.
Tungod niana, makasinggit ko og “Hosanna!” Matag semana, makapangamuyo ko alang sa tabang sa Dios, ug ang Manluluwas makahimo sa pag-ayo nako pag-usab.
Biyernes Santo: Iyang Nabuntog ang mga Kasakit sa Kamatayon
Sa Biyernes Santo, atong hinumdoman ang mga panghitabo bahin sa pagtaral ug Paglansang sa Krus ni Kristo (tan-awa sa Alma 7:11–12).
Bag-ohay lang, akong nahibaloan nga ang usa ka batan-ong asawa ug inahan namatay sa usa ka makaguol nga aksidente. Bisan kon wala kaayo ko makaila niya, mihilak ko tungod niini nga pagkawala. Mihilak ko sa pagkadili patas niining tanan ug sa milagro nga wala mahitabo.
Samtang anaa sa akong kasubo, kini nga mga pulong balik-balik nga misantop sa akong hunahuna:
“Si Kristo makahimo usab sa pag-ayo niini.”
Busa miingon ko og, “Hosanna! Tungod ni Jesukristo ug sa mga kalihokan sa Semana Santa, wala ko mag-inusara sa akong kasagmuyo. Hosanna! Gipas-an ni Jesukristo ang akong mga kasubo. Hosanna! Siya makahimo sa pag-ayo nako, bisan unsa pa nga kasakit ang akong nasinati.”
Sabado: Siya Nagsuporta Nako diha sa Paghulat
Sama sa mga disipulo sa karaang panahon, nakasinati ko og mga adlaw diin mibati ko og kawalay paglaom. Gani mibati ko nga gipasagdan sa Dios. Nangamuyo ko sulod sa daghang katuigan nga makakita ko og usa ka tawo nga akong minyoan. Ug unya sulod sa pipila ka tuig human sa akong pagminyo nga kami unta makabaton og anak bisan pa sa mga hagit nga among giatubang.
Sa gihapon, mibati ko og lawom nga kasakit ug nangandoy alang sa mga saad nga murag sa kasamtangan wala pa tubaga, wala pa makita, o wala pa paminawa sa Dios. Nakasinati ko og kaguol ug kawalay kasegurohan nga wala ko mahibalo kon unsaon pagdumala niini.
Apan alang nako, ang Sabado sa Semana Santa nagrepresentar sa usa ka adlaw sa paghulat. Usa ka adlaw sa pagbati nga wala matubag ang mga gilaoman. Usa ka adlaw sa … tunga-tunga.
Agi og pagpangandam alang sa matag igpapahulay sa Israel, daghan sa atong Judeo nga mga higala magpundok sa Western Wall. Didto, makita ninyo sila nga magsul-ob sa tradisyonal nga sinina, magbarog nga may balaang pagtahod nga nagkupot og mga pag-ampo.
Ilang isulat ang mga pag-ampo sa mga piraso sa papel ug ibutang kini tali sa mga bato niana nga paril. Usa ka tuig human sa usa ka tuig, maghulat sila sa Mesiyas.
Ang pagtan-aw sa ilang debosyon nianang balaan nga dapit nakapausab sa akong pokus sa “tunga-tunga” nga mga Sabado. Samtang nagsimba ko didto sa templo ug nag-ampo, akong nakat-onan nga ang pagpakahilom sa Dios dili parehas sa wala diha ang Dios o pagdumili sa pagtubag sa atong mga pag-ampo.
Adunay pagbalaan sa mga Sabado sa atong kinabuhi tungod sa unsay moabot human niana.
Nakakat-on ko nga moingon og “Hosanna” sa higayon nga ako desperadong naghulat gihapon nga madawat ang unsay gisaad sa Dios nga Iyang mahatag.
Dominggo sa Pasko sa Pagkabanhaw: Siya Nagmadaogon ibabaw sa Tanan, Busa Ako Makahimo Usab
Ganahan ko ni Maria Magdalena ug kon sa unsang paagi nga siya nagrepresentar natong tanan diha sa iyang panginahanglan ni Jesukristo, diha sa iyang kasubo sa paghulat Kaniya diha sa lubnganan, diha sa iyang kapakyas sa pag-ila Kaniya dayon, ug diha sa iyang pagkanailhan Niya pinaagi sa ngalan (tan-awa Juan 20:11–16). Ug ganahan ko nga siya nahimong unang narekord nga saksi ni Kristo isip nabanhaw nga Ginoo.
Sa Jerusalem, ibabaw sa tanaman nga lubnganan nga gituohang dapit nga gilubngan ni Kristo, gikulit kini nga mga pulong: “Siya wala dinhi—kay Siya nabanhaw.”
Kana ang mensahe nga akong nakita nga angayan gayod sa pagsinggit og “Hosanna!”.
Ang walay sulod nga lubnganan usa ka pahinumdom nga si Jesukristo nagluwas nako. Siya nagluwas nako gikan sa mga kasakit sa sala, makahugno nga mga kapakyasan, pagkawala sa mga minahal, kaguol, kawalay kadasig, desperado, ug tanang dili patas mahitungod sa kinabuhi.
Ug Siya mipanalangin hinuon kanako. Siya mipanalangin nako og dili matukib nga kalinaw, makapatunhay nga paglaom, saad sa pagkaayo, malipayong pagpaabot, kadaogan, ug hingpit nga gugma.
Ang akong pag-ampo mao nga bisan asa man kita sa pagpaningkamot alang sa pagtuo diha ni Jesukristo, kamo ug ako makakita og rason sa pag-atubang niining Semana Santa sa samang paagi sa unang pagsugod:
“Hosanna: Dalaygon ang mianhi sa ngalan sa Ginoo! ang Hari sa Israel!” (Juan 12:13).