Usa ka Sulat ngadto sa mga Tawong Naglisod sa Pagpasaylo

Minahal nga higala,

Ang pagbati nga nasakitan o nasilo ingon og usa ka kasinatian sa tanan. Ang mga tawo sa atong palibot sa kasagaran mosulti o mohimo og mga butang nga magpabati nato og kasuko, wala matagad, masilo, ubos ang pagtan-aw, o mopakawalay bili.

Pipila ka tuig nang milabay, gipasakitan ko og usa tawo gikan sa simbahan. Nasuko ko og nasagmuyo, ug gusto ko nga kadtong tawhana mangayog pasaylo, apan wala niya himoa. Gisulayan nako sa pagkahikalimot ang nahitabo, naghunahuna nga ang kasakit ug kapungot nga akong gibati mahanaw ra.

Apan gidala-dala nako kadtong mga pagbati sa kapungot sulod sa daghang katuigan. Ang ngil-ad nakong pagbati niining tawhana wala gayod mawala.

Usa ka adlaw nakigsulti ko sa usa ka higala mahitungod niini nga sitwasyon. Usa ka hunahuna misulod sa akong kasingkasing:

Mopasaylo.

Ang Espiritu nag-aghat kanako sa pagpasaylo niining tawhana nga gikayugtan kaayo nako. Nakalitan ko.

Unsaon kaha nga akong mapasaylo kining tawhana? Ako ang nasakitan, busa angay lang nga ako ang pangayoan og pasaylo, di ba?

Naglisod ko niini nga pag-aghat sulod sa taas nga panahon. Apan, akong gipamalandongan ang ehemplo sa Manluluwas ug ang Iyang mga pagtulun-an mahitungod sa pagpasaylo:

“Kay kon mopasaylo kamo sa mga tawo sa ilang mga paglapas, pasayloon usab kamo sa inyong langitnong Amahan:

“Apan kon dili man kamo mopasaylo sa mga tawo sa ilang mga paglapas, ang inyong Amahan dili usab mopasaylo sa inyong mga paglapas” (Mateo 6:14–15).

Gani bisan anaa sa krus, ang Manluluwas mihangyo sa Iyang Amahan sa pagpasaylo sa mga sundalo nga milansang Kaniya sa krus (tan-awa sa Lucas 23:34).

Usab akong gihinumdoman ang pagdapit ni Presidente Russell M. Nelson nga “magbansay sa pagpaubos, kaisog, ug kalig-on nga gikinahanglan sa pagpasaylo ug sa pagtinguha og kapasayloan. …

“… Kon ang kapasayloan sa karon ingon og imposible, pangayo og gahom pinaagi sa makatubos nga dugo ni Jesukristo sa pagtabang kaninyo.”

Dihang kining tanan anaa sa akong hunahuna, nag-ampo ko og maayo. Nag-ampo ko sa Langitnong Amahan, nag-ingon, “Kon Imo mang kabubut-on nga pasayloon ko kining tawhana, ablihi ang mga pultahan ug tabangi ko nga mahitabo kini, tungod kay wala akoy kalig-on sa paghimo niini sa akong kaugalingon.”

Pagkasunod adlaw sa simbahan, akong nakita ang akong kaugalingon nga nakigsulti sa tawo nga nakapasakit kanako. Gigiyahan sa Espiritu, mibati ko nga ako ang mangayo og pasaylo kaniya. Nangayo ko’g pasaylo sa pagkadili nako maayong higala sa ubang higayon, ug nangutana kon pasayloon ba ko niya. Iya kong gipasaylo, ug agig balos nangayo siya kanako og pasaylo sa iyang nabuhat. Gipasaylo nako sila.

Gitalikdan nako kana nga kasinatian nga nahupay. Ang nasakitan nakong mga pagbati wala dayon nawala dihadiha, apan mas naarang-arang na ang akong pagbati. Gawasnon na ako sa kahapdos ug sa kasubo nga dugay na nakong giantos. Pwede na kong magpadayon nga malinawon.

Usahay kini ingon og imposible ang pagpasaylo. Apan ang pagdumot magdugang lamang sa kasakit. Ang Langitnong Amahan dili gusto nga padayon kitang mag-antos sa kasakit, kasubo, ug sa kasuko nga gibayaran og mahal ni Jesus aron lamang kita makalingkawas gikan niini. Kay Siya nahigugma man kanato, gusto Siya nga mobati kita og kalipay.

Akong higala, palihog pagmahimong andam nga isalikway ang mga palas-anon nga imong gihuptan. Ihatag kini ngadto sa Manluluwas ug tugoting mosulod ang Iyang gugma diha sa imong kinabuhi. Ayaw pilia ang padayon nga masakitan. Hinoon pilia Siya.

Si Sister Kristin M. Yee, Ikaduhang Magtatambag sa Kinatibuk-ang Kapangulohan sa Relief Society, mipamatuod: “Ang Ginoo nagkinahanglan kanato sa pagpasaylo alang sa atong kaugalingong kaayohan. Apan Siya wala mag-ingon kanato sa pagbuhat niini nga wala ang Iyang panabang, Iyang gugma, Iyang pagsabot. Pinaagi sa atong mga pakigsaad uban sa Ginoo, matag usa kanato makadawat sa makapalig-on nga gahom, giya, ug sa tabang nga atong gikinahanglan sa pagpasaylo ug mapasaylo.”

Minahal kong higala, gipangga ka sa hilabihan. Ang imong dalan ngadto sa pagpasaylo tingali dili sama kay sa akoa. Apan kay kita mga anak man sa Dios ug gipangga sa hilabihan, atimanon Niya kitang matag-usa, sumala sa tinagsatagsa natong mga panginahanglan. Iyang ipakita ngari kanato ang dalan sa pagkaayo, bisan og kini magkinahanglan man og panahon.

Hinaot nga magtinguha ka sa kapasayloan sa imong kalag nga gikinahanglan kaayo nimo. Manghinaot ko nga ang akong mga pulong nakatabang diha kanimo, apan labaw sa tanan, manghinaot ko nga ang Espiritu mopamatuod diha kanimo sa kamatuoran nga ang Manluluwas magdala og kalinaw, kahupayan, ug pagkaayo.

Nagmahal,

Inyong higala