“ออกจากนอวูไปตะวันตก” เรื่องราวในหลักคําสอนและพันธสัญญา (2024)
“ออกจากนอวูไปตะวันตก” เรื่องราวในหลักคําสอนและพันธสัญญา
มิถุนายน 1844–กรกฎาคม 1847
ออกจากนอวูไปตะวันตก
วิสุทธิชนทําและรักษาสัญญากับพระเจ้า
โจเซฟ สมิธตายแล้ว ตอนนี้บริคัม ยังก์และอัครสาวกคนอื่นๆ นําศาสนจักร บริคัมรู้ว่าวิสุทธิชนในนอวูไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกเขาต้องย้ายออก แต่พระเจ้าทรงต้องการให้พวกเขาสร้างพระวิหารให้เสร็จก่อน ทรงต้องการให้พวกเขาทําพันธสัญญากับพระองค์และผนึกเป็นครอบครัว
วิสุทธิชน, 1:571, 579–580
หลังจากนั้นไม่กี่เดือน พระวิหารก็พร้อมให้ผู้คนทําพันธสัญญาที่นั่น วิสุทธิชนหลายพันคนมาที่พระวิหาร บริคัมอยู่ในพระวิหารจนดึกเพื่อช่วยพวกเขาทําพันธสัญญากับพระเจ้า ในที่สุดบริคัมบอกทุกคนว่าพวกเขาต้องออกจากนอวู
วิสุทธิชน, 1:582
เมื่อบริคัมตื่นขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น วิสุทธิชนอีกหลายคนรออยู่ที่พระวิหาร บริคัมบอกว่านอวูไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พวกเขาต้องหาบ้านใหม่ในตะวันตก และสัญญาว่าพวกเขาจะได้สร้างพระวิหารใหม่เมื่อไปถึงที่นั่น
วิสุทธิชน, 1:582–583; 2:13–14
แต่วิสุทธิชนไม่ยอมย้ายออกไป พวกเขาต้องการทําพันธสัญญากับพระเจ้าก่อนออกเดินทางไปบ้านใหม่
วิสุทธิชน, 1:583
บริคัมเห็นสีหน้าของพวกเขาแล้วเปลี่ยนใจ เขาใช้เวลาที่เหลือของวันนั้นและวันถัดมาช่วยวิสุทธิชนทําพันธสัญญาในพระวิหาร
วิสุทธิชน, 1:583
เมื่อวิสุทธิชนทําพันธสัญญากับพระเจ้าแล้ว ก็ถึงเวลาออกจากนอวู บริคัมรู้ว่าพระเจ้าทรงเตรียมสถานที่ไว้ให้แล้ว เขาเห็นสถานที่นั้นในนิมิต ทุกคนเริ่มออกเดินทาง อากาศหนาวและพื้นดินมีแต่โคลน ผู้คนล้มป่วย อาหารของพวกเขาใกล้จะหมดแล้ว
วิสุทธิชน, 2:16–18, 20–21
วิสุทธิชนยังต้องเดินทางอีกไกล บริคัมสงสัยว่าพวกเขาจะเดินทางไกลและยากลําบากเช่นนั้นได้อย่างไร จึงสวดอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพระผู้เป็นเจ้า
วิสุทธิชน, 2:46
พระเจ้าทรงให้การเปิดเผยแก่บริคัม ทรงสอนบริคัมให้รู้วิธีนําวิสุทธิชน พระองค์ตรัสว่าพวกเขาควรช่วยกันดูแลคนยากจน
พระเจ้าตรัสว่าวิสุทธิชนควรระลึกถึงพันธสัญญาที่ทําไว้กับพระองค์ ถ้าทำเช่นนั้น พระองค์จะทรงอวยพรและช่วยเหลือพวกเขาในการเดินทาง
หลักคำสอนและพันธสัญญา 136:4, 11, 42; วิสุทธิชน, 2:47
การเดินทางยังคงยากลําบากมาก บางคนเสียชีวิต แต่เพราะพันธสัญญาพระวิหารที่ทำไว้ วิสุทธิชนรู้ว่าจะได้พบกับสมาชิกครอบครัวอีกครั้ง
ไม่กี่เดือนต่อมา วิสุทธิชนกลุ่มแรกก็มาถึงหุบเขาซอลท์เลคในปี 1847 เมื่อบริคัม ยังก์เห็นหุบเขานั้น เขาพูดว่า “สถานที่นี้ใช่แน่แล้ว” นี่คือที่เดียวกับที่เขาเคยเห็นในนิมิต ที่แห่งนี้วิสุทธิชนจะปลอดภัย ที่นี่พวกเขาสามารถนมัสการพระเจ้าและทํางานของพระองค์อย่างสงบ
วิสุทธิชน, 2:17, 64–67
ตลอดหลายปี วิสุทธิชนเดินทางมามากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาสร้างพระวิหารอีกหลายแห่งที่ผู้คนจะทําพันธสัญญากับพระเจ้าได้ ทั้งยังส่งผู้สอนศาสนาไปทั่วโลกเพื่อสอนพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ ศาสนจักรของพระผู้ช่วยให้รอดเติบโตอย่างต่อเนื่อง เป็นพรแก่ลูกๆ ของพระบิดาบนสวรรค์ทุกแห่ง