“อัครสาวกรับใช้งานเผยแผ่ในบริเตนใหญ่,” เรื่องราวในหลักคําสอนและพันธสัญญา (2024)
“อัครสาวกรับใช้งานเผยแผ่ในบริเตนใหญ่,” เรื่องราวในหลักคําสอนและพันธสัญญา
กรกฎาคม 1838–กรกฎาคม 1841
อัครสาวกรับใช้งานเผยแผ่ในบริเตนใหญ่
วางใจในสัญญาของพระเจ้า
ในการเปิดเผยต่อโจเซฟ สมิธ พระเจ้าทรงเรียกอัครสาวกให้ไปทำงานเผยแผ่ที่บริเตนใหญ่ อีกฝั่งของมหาสมุทร แม้เป็นเรื่องยากที่โจเซฟจะให้อัครสาวกไปไกลขนาดนี้ แต่เขาวางใจในพระเจ้า เป็นเรื่องยากที่อัครสาวกจะต้องจากครอบครัวด้วย แต่พระเจ้าทรงสัญญาว่าจะประทานพรให้
ฮีเบอร์ ซี. คิมบัลล์ กับภรรยาชื่อไวเลต มีครอบครัวลูกยังเล็ก พวกเขามีลูกอายุเพียงหนึ่งเดือน หลายคนในครอบครัวพวกเขาป่วยหนัก
วิสุทธิชน, 1:405
บริคัม ยังก์ป่วยเช่นกันและครอบครัวเขาก็ยากจน แต่แมรี แอน ภรรยาของบริคัมบอกเขาว่า “ไปทํางานเผยแผ่ของคุณเถิด และพระเจ้าจะทรงอวยพรคุณ”
วิสุทธิชน, 1:404–5
บริคัมเริ่มออกเดินทาง แต่พอไปถึงบ้านของฮีเบอร์ เขาอ่อนแรงจนเดินไม่ได้ เขาพักอยู่กับครอบครัวของฮีเบอร์สองสามวัน
วิสุทธิชน, 1:405
แมรี แอนมาดูแลบริคัมจนกระทั่งเขากับฮีเบอร์หายดีพอจะออกเดินทาง ทั้งคู่อ่อนแอมาก แต่พวกเขาต้องการสั่งสอนพระกิตติคุณ
วิสุทธิชน, 1:405
ฮีเบอร์กับบริคัมบอกลาภรรยาและขึ้นไปนั่งท้ายเกวียน พวกเขารู้สึกไม่ดีที่ต้องจากครอบครัวที่ป่วยหนักและยากจน ขณะเกวียนขับออกไป ฮีเบอร์บอกบริคัมว่า “นี่มันยากจริงๆ” เขาอยากช่วยให้ครอบครัวรู้สึกกล้าหาญ ฮีเบอร์ขอให้คนขับเกวียนหยุด
วิสุทธิชน, 1:405–6
ไวเลตได้ยินเสียงจากข้างในบ้าน เธอไปยังประตูที่แมรี แอนยืนอยู่ พวกเธอเห็นฮีเบอร์กับบริคัมยืนอยู่ท้ายเกวียนพร้อมกับโบกหมวกตะโกนว่า “ไชโย! ไชโย! ไชโยเพื่ออิสราเอล!” พวกผู้หญิงตอบกลับว่า “ลาก่อน! ขอพระผู้เป็นเจ้าอวยพร!”
วิสุทธิชน, 1:406
หลังจากการเดินทางข้ามมหาสมุทรอันยาวนาน ฮีเบอร์กับบริคัมก็มาถึงบริเตนใหญ่ พวกท่านกับอัครสาวกคนอื่นๆ สอนคนมากมายเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์และพระกิตติคุณ หลายพันคนรับบัพติศมาเข้าร่วมศาสนจักรของพระผู้ช่วยให้รอด
วิสุทธิชน, 1:408–11
หลายคนที่รับบัพติศมาในบริเตนใหญ่ย้ายไปนอวูเพื่อช่วยสร้างเมืองและพระวิหาร พระเจ้าทรงรักษาสัญญาว่าจะดูแลครอบครัวของฮีเบอร์กับบริคัมขณะรับใช้เป็นผู้สอนศาสนา
วิสุทธิชน, 1:437–39