โจเซฟและซิดนีย์ถูกทำร้าย

บางคนชอบสิ่งที่โจเซฟ สมิธสอนเกี่ยวกับพระบิดาบนสวรรค์ พระเยซูคริสต์ และสวรรค์ แต่บางคนก็ไม่ชอบ บางคนโกรธและต้องการหยุดไม่ให้โจเซฟสอน

หลักคำสอนและพันธสัญญา 76; วิสุทธิชน, 1:149–50

คืนหนึ่ง โจเซฟอยู่จนดึกเพื่อช่วยเอ็มมาดูแลลูกแฝดคนหนึ่งที่รับมาเป็นลูกบุญธรรม เด็กคนนั้นป่วยมาก

วิสุทธิชน, 1:150

เอ็มมาอุ้มลูกและบอกให้โจเซฟพักผ่อน เพราะเขาต้องเทศนาในตอนเช้า ในที่สุด ทั้งโจเซฟและเอ็มมาก็หลับไป

วิสุทธิชน, 1:150

ทันใดนั้น ประตูเปิดออก และกลุ่มผู้ชายโกรธวิ่งเข้ามาในห้อง เอ็มมากรีดร้องขณะพวกเขาจับแขน จับขา และทึ้งผมของโจเซฟ พวกเขาลากโจเซฟออกจากบ้าน

วิสุทธิชน, 1:150–51

โจเซฟพยายามจะดิ้นให้หลุดจากคนพวกนั้น แต่ก็ถูกรั้งไว้แน่น โจเซฟเห็นว่าคนพวกนั้นลากซิดนีย์ ริกดันเพื่อนของเขาออกจากบ้านไปด้วย

วิสุทธิชน, 1:151

พวกเขาฉีกเสื้อผ้าโจเซฟออก แล้วราดนํ้ามันดินที่ทั้งร้อนและเหนียวลงทั่วผิวหนังและเส้นผมเขา จากนั้นก็โรยขนนกทั่วตัวโจเซฟแล้ววิ่งหนีไป

วิสุทธิชน, 1:152

หลังจากชายเหล่านั้นไปแล้ว โจเซฟเดินโซเซกลับบ้าน เอ็มมาตกใจมากเมื่อเห็นโจเซฟ เพื่อนๆ ที่อาศัยอยู่ใกล้เคียงได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นจึงรีบมาช่วย เอ็มมาขูดนํ้ามันดินออกจากผิวของโจเซฟ ตลอดคืนนั้น เอ็มมากับเพื่อนๆ ช่วยดูแลโจเซฟและซิดนีย์

หลักคำสอนและพันธสัญญา 25:5; วิสุทธิชน, 1:153

วันรุ่งขึ้น โจเซฟยังคงเจ็บปวดมาก แต่เขาแต่งตัวออกไปสอนคนกลุ่มหนึ่งเกี่ยวกับพระเยซูคริสต์ บางคนในกลุ่มชายที่ทำร้ายเขามาฟังเขาสอน ต่อมาในวันนั้น โจเซฟให้บัพติศมาคนสามคน เขายังคงทํางานของพระเจ้าต่อไป แม้มีคนพยายามมาหยุดยั้ง

หลักคำสอนและพันธสัญญา 24:8; วิสุทธิชน, 1:153