ฮอว์นมิลล์

วิลลาร์ด สมิธอายุ 11 ปี ครอบครัวเขาอาศัยอยู่ที่ฮอว์นมิลล์ในมิสซูรีกับวิสุทธิชนคนอื่นๆ พวกเขาต้องการไปรวมกับวิสุทธิชนในฟาร์เวสท์ในอีกไม่นาน

หลักคำสอนและพันธสัญญา 115:7–8; วิสุทธิชน, 1:347–48

วันหนึ่ง วิลลาร์ดอยู่กับพ่อและพี่ชายของเขาชื่อซาร์เดียสและแอลมา ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงปืนและเสียงกรีดร้อง กลุ่มคนเข้ามาทำร้ายวิสุทธิชน

วิสุทธิชน, 1:348–349

ทุกคนวิ่งไปหาที่หลบภัย ผู้ชายและเด็กๆ ซ่อนตัวอยู่ในร้านตีเหล็ก พ่อกับน้องชายของวิลลาร์ดเข้าไปด้วย แต่วิลลาร์ดพลัดหลงกับพวกเขา ไปซ่อนอยู่หลังกองฟืน และได้ยินเสียงปืนดังอยู่รอบตัว

วิสุทธิชน, 1:349, 353

วิลลาร์ดวิ่งจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งเพื่อซ่อนตัว ในที่สุดเสียงปืนก็หยุดลง ผู้ทำร้ายออกจากฮอว์นมิลล์ไปแล้ว

วิสุทธิชน, 1:353

วิลลาร์ดมาที่ร้านตีเหล็กเพื่อตามหาครอบครัว พ่อของเขาและซาร์เดียสถูกฆ่า แต่แอลมาน้องชายของวิลลาร์ดยังมีชีวิตอยู่

วิสุทธิชน, 1:353

แอลมาถูกยิงที่สะโพก เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส วิลลาร์ดอุ้มแอลมาขึ้นและแบกไปที่เต็นท์ของครอบครัว

วิสุทธิชน, 1:353–354

อแมนด้า แม่ของวิลลาร์ด ไม่รู้วิธีรักษาสะโพกของแอลมา แต่เธอรู้ว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงรู้ เธอสวดอ้อนวอน และได้ยินเสียงบอกเธอว่าต้องทําอะไร

วิสุทธิชน, 1:354

อแมนด้าล้างแผลของแอลมาด้วยขี้เถ้า แล้วบดรากไม้เอามาทาบนแผลของเขา เธอเอาผ้าพันสะโพกเขาไว้ “นอนอยู่แบบนั้นแหละ อย่าขยับนะลูก” เธอบอก “พระเจ้าจะทรงทําสะโพกใหม่ให้”

วิสุทธิชน, 1:354–355

ต่อมา ผู้ว่าการรัฐมิสซูรีบอกว่าวิสุทธิชนต้องออกจากรัฐ ไม่เช่นนั้นจะถูกฆ่า แต่สะโพกของแอลมายังไม่ดีขึ้น อแมนด้าสวดอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพระเจ้า เสียงหนึ่งบอกเธอว่าพระเยซูจะไม่ทรงทอดทิ้งครอบครัวเธอ อแมนด้ารู้สึกเหมือนไม่มีอะไรจะมาทําร้ายเธอได้

หลักคำสอนและพันธสัญญา 88:83; วิสุทธิชน, 1:372, 378–379

ไม่นานหลังจากสวดอ้อนวอน อแมนด้าก็ได้ยินลูกๆ ร้องเสียงดัง เธอจึงรีบวิ่งไปหา เมื่อมาถึงก็พบแอลมาก็กำลังวิ่งเล่นอยู่ “ผมหายแล้วครับแม่ ผมหายแล้ว!” เขาบอก สะโพกของเขาหายดีแล้ว! นี่เป็นปาฏิหาริย์จากพระเจ้า อแมนด้ากับลูกๆ ออกจากมิสซูรีไปหาที่ปลอดภัยกับวิสุทธิชนคนอื่นๆ

วิสุทธิชน, 1:379