Ks. Amosa; Ks. Abdiasza; Ks. Jonasza

W Ks. Amosa 3:3–6 prorok Amos przedstawił przykłady wniosków, jakie możemy wyciągnąć ze znaków, które słyszymy lub widzimy: kiedy lew ryczy, na pewno schwycił zdobycz; jeśli ptak zostanie złapany w pułapkę, musiała tam być przynęta. W wersetach 7–8 Amos odnosi to do proroków. Jakie wnioski możemy wyciągnąć z proroctw proroka? Czego jeszcze dowiadujesz się o prorokach, czytając Ks. Amosa 7:10–15?

Co Pan objawił ci poprzez Swoich proroków?

Starszy Ulisses Soares powiedział, że „prorocy to znak Bożej miłości” („Prorocy mówią poprzez moc Ducha Świętego”, Liahona, maj 2018, str. 99). Zastanów się, jak byś dokończył zdanie: „Wiem, że Bóg mnie kocha, ponieważ posyła proroków, którzy…”. Oto kilka fragmentów pism świętych, które mogą być przydatne: V Ks. Mojżeszowa 18:18; Ks. Ezechiela 3:16–17; List do Efezjan 4:11–14; I Ks. Nefiego 22:2; Doktryna i Przymierza 21:4–6; 84:36–38; 107:91–92.

Co powiedziałbyś komuś, kto uważa, że prorocy nie są dziś potrzebni?

Zob. także Tematy i pytania, „Prorocy”, Biblioteka ewangelii.

Na co, zgodnie z treścią Ks. Amosa 4:6–13, miał nadzieję Pan po tym, jak Izraelici doświadczyli prób (zob. także Ks. Helamana 12:3)? Chociaż próby mogły nie być zesłane na ciebie przez Boga, zastanów się, w jakim sensie mogły stanowić okazję do zwrócenia się ku Niemu?

Czytając Ks. Amosa 5:4, 14–15, rozważ, w jaki sposób Pan okazał ci łaskę. W jaki sposób poszukiwanie Go przyniosło ci życie?

Czytając Ks. Amosa 8:11–12, zastanów się, dlaczego głód można porównać do życia bez słowa Bożego (zob. także Ew. Jana 6:26–35; II Ks. Nefiego 9:50–51; 32:3; Ks. Enosa 1:4–8). Skąd wiesz, że odczuwasz duchowy głód?

Wersety te mogą również odnosić się do okresu Wielkiego Odstępstwa (zob. Tematy i pytania, „Odstępstwo”, Biblioteka ewangelii). W jaki sposób ten duchowy „głód” wpłynął na dzieci Boże? W jaki sposób Przywrócenie zaspokoiło twój duchowy głód?

Zob. także film pt. „The Great Apostasy” [Wielkie odstępstwo], Biblioteka ewangelii.

16:36

Odnosząc się do Ks. Abdiasza 1:21, Prezydent Gordon B. Hinckley wyjaśnił, że stajemy się zbawicielami na górze Syjon, kiedy otrzymujemy obrzędy za zmarłych w świątyni (zob. „Uwagi na zakończenie”, Liahona, listopad 2004, str. 105) [w anglojęzycznej Biblii mowa w tym wersecie o ‘saviours’, czyli zbawicielach, nie ocalonych — przyp. tłum.]. W jaki sposób ta praca jest podobna — choćby tylko w niewielkim stopniu — do tego, co uczynił dla nas Zbawiciel? W jaki sposób ta praca umożliwiła ci zbliżenie się do Jezusa Chrystusa?

Niniwa była miastem wrogim Izraelowi, znanym z przemocy i okrucieństwa. Jonaszowi wydawało się niemożliwe, żeby mieszkańcy Niniwy byli gotowi odpokutować. Interesujące może być porównanie postawy Jonasza (zob. Ks. Jonasza 1; 3–4) z uczuciami Almy i synów Mosjasza (zob. Ks. Mosjasza 28:1–5; Ks. Almy 17:23–25). Czego uczysz się z Ks. Jonasza 3, co inspiruje cię do dzielenia się ewangelią nawet z tymi ludźmi, którzy mogą wydawać się niegotowi do dokonania zmian?

Czytając Księgę Jonasza, szukaj przykładów miłosierdzia Pana. Jak myślisz, dlaczego „Jonaszowi bardzo się to nie podobało, tak że się rozgniewał” (Ks. Jonasza 4:1), kiedy Pan okazał miłosierdzie mieszkańcom Niniwy? Gdy czytasz rozdział 4., jak myślisz, co Pan próbował Jonaszowi uzmysłowić? Zastanów się, w jakich sytuacjach doświadczyłeś Jego miłosierdzia w swoim życiu. Czego uczysz się od Jonasza, aby być bardziej miłosiernym?

• Aby wyjaśnić twoim dzieciom treść Ks. Amosa 3:7, możesz wyszeptać jednemu z nich proste przesłanie i poprosić, aby przekazało je pozostałym dzieciom. W jakim sensie posłaniec w tej zabawie przypomina proroka? Dlaczego Pan daje nam proroków?

• Aby dowiedzieć się więcej o tym, co robią prorocy, ty i twoje dzieci możecie przejrzeć ostatnie przesłania obecnego Prezydenta Kościoła. Możecie również wspólnie zaśpiewać pieśń, np.: „Idź za prorokiem” (Śpiewnik dla dzieci, str. 58–59). Opowiedzcie sobie nawzajem, dlaczego postanowiliście podążać za prorokiem Boga.

• Poproś dzieci, aby udawały, że są głodne, kiedy będziesz czytać Ks. Amosa 8:11–12. Jakie to uczucie, gdy jesteśmy spragnieni słowa Bożego? Dzieci mogą udawać, że jedzą, podczas gdy przytaczacie swoje ulubione fragmenty z pism świętych.

• Możesz znaleźć w Przewodniku po pismach świętych hasło „Odstępstwo” (Biblioteka ewangelii) lub rozdział „Czasy po Nowym Testamencie” (w publikacji Historie z Nowego Testamentu, str. 167–170), aby wyjaśnić dzieciom „głód”, który był skutkiem Wielkiego Odstępstwa, i jego kres, który nastał wraz z Przywróceniem. Opowiedzcie sobie nawzajem o tym, dlaczego jesteście wdzięczni za to, że Pan przywrócił Swoją ewangelię w naszych czasach.

  

  2:52

• Aby przybliżyć dzieciom historię Jonasza, możecie przejrzeć rozdział pt. „Prorok Jonasz” w publikacji Historie ze Starego Testamentu; zob. także stronę z zadaniami na ten tydzień). Następnie możesz zapytać:

  • Co się stało, gdy Jonasz nie był posłuszny Panu (zob. Ks. Jonasza 1:4–17; 2:1)?

  • Co zrobił Jonasz, aby odpokutować (zob. Ks. Jonasza 1:10–12; 2:2–5, 10; 3:1–4)?

  • Co się stało, gdy Jonasz w końcu okazał posłuszeństwo (zob. Ks. Jonasza 3:5)?

  

  2:30

• Twoje dzieci mogą opowiedzieć historię Jonasza lub ją zainscenizować. Opowiedzcie sobie nawzajem o doświadczeniach, kiedy Pan chciał, abyście zrobili coś, co było dla was trudne. Jak wam pomógł?

• Twoje dzieci mogą udawać, że przeprowadzają wywiad z Jonaszem o jego przeżyciach. Jakie pytania by mu zadały? Zachęć je, aby zadawały pytania o to, czego Jonasz dowiedział się o Panu. Co na przykład mógłby powiedzieć Jonasz o miłosierdziu Pana (zob. np. Ks. Jonasza 2:8–11; 3:10; 4:2)?.

• Niech twoje dzieci zastanowią się z twoją pomocą nad sytuacjami, kiedy Zbawiciel okazywał miłosierdzie ludziom. Opisy takich zdarzeń można znaleźć na przykład w: Ew. Marka 2:3–12, Ew. Łukasza 23:33–34 i Ew. Jana 8:1–11. Ty i twoje dzieci możecie poszukać ilustracji przedstawiających te przykłady. W jakich sytuacjach mamy okazję, by okazać innym miłosierdzie?