Ks. Micheasza; Ks. Nahuma; Ks. Habakuka; Ks. Sofoniasza

Micheasz prosi nas, abyśmy wyobrazili sobie, że mamy „wystąpić przed Panem, pokłonić się Bogu Najwyższemu” (Ks. Micheasza 6:6). Co jest ważne dla Pana, gdy ocenia On twoje życie (wersety 6–8)?

Zob. także Dale G. Renlund, „Wypełniaj prawo, okazuj miłość i w pokorze obcuj z Bogiem”, Liahona, listopad 2020, str. 109–112.

Misją Nahuma było przepowiedzenie zniszczenia Niniwy — stolicy pełnego przemocy imperium Asyrii, które rozproszyło Izrael i brutalnie potraktowało mieszkańców Judy. Nahum rozpoczął od opisu gniewu i niezrównanej mocy Boga, ale mówił też o Jego miłosierdziu i dobroci. Możesz odszukać wersety w rozdziale 1., które ułatwiają zrozumienie każdego z tych atrybutów, a także inne atrybuty Boga, które znajdziesz. Jak myślisz, dlaczego wiedza o tych cechach charakteryzujących Pana jest istotna?

Nawet prorocy czasami mają pytania dotyczące postępowania Pana. Habakuk, który żył w czasach powszechnej niegodziwości w Judzie, rozpoczął swój zapis od zadania Panu kilku pytań (zob. Ks. Habakuka 1:1–4). Jak podsumowałbyś obawy Habakuka? Jakie podobne pytania na temat Boga ludzie dzisiaj zadają? Czy kiedykolwiek miałeś podobne uczucia? Możesz też porównać jego pytania z innymi, które padają w pismach świętych, np. w Ew. Marka 4:37–38 oraz Doktrynie i Przymierzach 121:1–6.

Pan odpowiedział na pytania Habakuka, mówiąc, że wyśle Chaldejczyków (Babilończyków), aby ukarali Judę (zob. Ks. Habakuka 1:5–11). Jednak Habakuk wciąż był zmartwiony, gdyż uważał za niesprawiedliwe, że Pan milczy, „gdy bezbożny [Babilon] pożera sprawiedliwego [Judę]” (zob. wersety 12–17). Co w Ks. Habakuka 2:1–4 inspiruje cię do zaufania Panu, gdy masz pytania, na które nie znałeś odpowiedzi (zob. także Ew. Marka 4:39–40; Doktryna i Przymierza 121:7–8; film pt. „God Will Lift Us Up” [Bóg podniesie nas na duchu], Biblioteka ewangelii)?

4:59

Rozdział 3. Księgi Habakuka to modlitwa uwielbienia i wiary tego proroka. Czym różni się ton wypowiedzi Habakuka w rozdziale 3. od tonu w rozdziale 1.? Oto pomysł na rozważenie wersetów 17–19: zrób listę doczesnych i duchowych błogosławieństw, które zesłał ci Bóg. Następnie wyobraź sobie, że utraciłeś doczesne błogosławieństwa. Jak może to wpłynąć na twoje odczucia względem pozostałych błogosławieństw? Dlaczego może być trudno „[radować] się w Panu” (werset 18.), gdy nastają trudności opisane w wersecie 17.? Zastanów się, jak możesz rozwijać większą wiarę w Boga, nawet jeśli życie wydaje się niesprawiedliwe.

Zob. także Gerrit W. Gong, „Wszystko […] dla naszego dobra”, Liahona, maj 2024, str. 41–44; „Światłem mnie wiedź”, Hymny, nr 46; Tematy i pytania, „Szukanie odpowiedzi na pytania”, Biblioteka ewangelii.

Czytając proroctwa Sofoniasza, zwróć uwagę na postawy i zachowania ludzi, które doprowadziły do zagłady — zob. zwłaszcza Ks. Sofoniasza 1:4–6, 12; 2:8, 10, 15; 3:1–4. Następnie poszukaj cech charakterystycznych ludu, który Bóg zachowa — zob. Ks. Sofoniasza 2:1–3; 3:12–13, 18–19. Jak myślisz, co Pan chce ci przekazać w tych wersetach?

Po przeczytaniu Ks. Sofoniasza 3:14–20 zobacz, na ile sposobów możesz dokończyć zdanie: „Raduj się i wykrzykuj radośnie z całego serca”, ponieważ… Dlaczego ważne jest, abyś znał te powody do radości? Możesz porównać te wersety do doświadczeń opisanych w III Nefim 17 i rozważyć to, co Jezus Chrystus czuje wobec Swojego ludu, w tym także wobec ciebie.

• Twoje dzieci mogą nie wiedzieć, że to właśnie proroctwo Micheasza pomogło Mędrcom odnaleźć dzieciątko Jezus w Betlejem. Korzystając z Ks. Micheasza 5:1 i Ew. Mateusza 2:1–6, dzieci mogą zrekonstruować to wydarzenie. Następnie możecie porozmawiać o tym, dlaczego narodziny Jezusa były tak ważne, że prorocy wiedzieli o nich na wiele lat wcześniej.

• Po przeczytaniu Ks. Nahuma 1:7 twoje dzieci mogą zbudować lub narysować prostą „ostoję”, czyli fortecę (ilustracja przedstawiająca ją znajduje się w tym zarysie lekcji). Z jakich powodów ludzie korzystają z fortecy? Dlaczego czasy, w których żyjemy, można określić mianem „dnia ucisku”? W jakim sensie Jezus Chrystus jest dla nas jak ostoja?

• Aby nawiązać do Ks. Habakuka 2:3, ty i twoje dzieci możecie porozmawiać o tym, co jest dobre, ale musimy na to poczekać, tak jak na dojrzewające owoce lub ciasto rosnące w piekarniku. Co by się stało, gdybyśmy próbowali zjeść owoc lub ciasto, zanim będą gotowe do spożycia? Następnie możecie porozmawiać o proroku Habakuku, który chciał wiedzieć, kiedy Pan położy kres niegodziwości na świecie. Przeczytaj odpowiedź Pana w Ks. Habakuka 2:3. Możesz skłonić dzieci do zastanowienia się nad tym, co obiecuje Bóg. Przy każdym przykładzie możecie wspólnie powiedzieć: „Wyczekuj go, gdyż na pewno się spełni”.

• Aby zilustrować Ks. Habakuka 2:14, ty i twoje dzieci możecie razem wypełnić słoik lub inny pojemnik ilustracjami lub słowami przedstawiającymi to, co robił lub czego nauczał Jezus. W jaki sposób możemy się przyczynić do „napełnienia” świata wiedzą o Panu?

• Możesz też pokazać twoim dzieciom mapę świata (zob. Mapy historyczne Kościoła, nr 7, „Mapa świata”). Pomóż im znaleźć miejsce, gdzie mieszkają oraz miejsca, gdzie służyli misjonarze, których znają. Możecie również razem zaśpiewać pieśń o dzieleniu się ewangelią, na przykład „By prawdę ponieść w świat” (Śpiewnik dla dzieci, str. 92–93). Co możemy powiedzieć bliźnim o Jezusie Chrystusie?

• W Ks. Sofoniasza 3:14–20 dzieci mogą odszukać coś, co sprawia, że chcą „[weselić] się […] [radować] się i [wykrzykiwać] radośnie z całego serca”. Możecie wspólnie zaśpiewać kilka radosnych hymnów lub pieśni i porozmawiać o radości, jaką znajdujecie w ewangelii Jezusa Chrystusa.