„26 października — 1 listopada. ‘Ich żałobę obrócę w wesele’: Ks. Jeremiasza 31–33; 36–39; Treny 1; 3” Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)
„26 października — 1 listopada. ‘Ich żałobę obrócę w wesele’”, Przyjdź i naśladuj mnie. Stary Testament, 2026
Jeremiasz opłakujący zburzenie Jerozolimy — Rembrandt van Rijn
26 października — 1 listopada: „Ich żałobę obrócę w wesele”
Ks. Jeremiasza 31–33; 36–39; Treny 1; 3
Kiedy Pan powołał Jeremiasza na proroka, powiedział mu, że jego misją będzie „[wykorzenienie] i [wyplenienie]” (Ks. Jeremiasza 1:10), a Jerozolima była pełna niegodziwości do wykorzenienia i wyplenienia. Ale to była tylko część misji Jeremiasza — został on również powołany do „[odbudowania] i [sadzenia]” (Ks. Jeremiasza 1:10). Co można zbudować lub zasadzić na ruinach, jakie pozostały po buncie ludu przymierza? Inaczej mówiąc: jak możemy budować i sadzić na gruzach, które pozostawił w naszym życiu grzech i przeciwności? Odpowiedzią na to jest „prawdziwa latorośl” (Ks. Jeremiasza 33:15), którą jest obiecany Mesjasz. Daje On możliwość zawarcia „nowego przymierza” (Ks. Jeremiasza 31:31), wymagającego czegoś więcej niż tylko powierzchownego zaangażowania. Jego prawo musi być „w [naszym] wnętrzu […], [wypisane] […] na [naszym] sercu”. To właśnie znaczy dla Pana, że jest naszym Bogiem, a my jesteśmy Jego ludem (zob. Ks. Jeremiasza 31:33). To proces trwający całe życie. Nadal będziemy popełniać błędy i od czasu do czasu rozpaczać. Jednak w czasie naszej rozpaczy Pan obiecuje: „Ich żałobę obrócę w wesele” (Ks. Jeremiasza 31:13).
Omówienie Trenów znajduje się w Przewodniku po pismach świętych pod hasłem „Treny”.
Pomysły dotyczące uczenia się w domu i w kościele
Ks. Jeremiasza 31; 33
Pan wyprowadzi Swój lud przymierza z niewoli.
W Ks. Jeremiasza 31; 33 Pan zapowiedział „narzekanie i gorzki płacz” Izraelitów w niewoli (Ks. Jeremiasza 31:15). Jednakże zaoferował również słowa pocieszenia i nadziei. Szukaj ich podczas czytania tych rozdziałów. Które obietnice odnoszą się do ciebie?
Ks. Jeremiasza 31:31–34; 32:37–42
„I będą moim ludem, a Ja będę ich Bogiem”.
Chociaż Izraelici złamali przymierza, Jeremiasz prorokował, że Pan znów zawrze z nimi „nowe” i „wieczne przymierze” (Ks. Jeremiasza 31:31; 32:40). Co to za przymierze? Możesz poszukać informacji w Przewodniku po pismach świętych pod hasłem „Nowe i wieczne przymierze” (Biblioteka ewangelii).
Czytając Ks. Jeremiasza 31:31–34; 32:37–42, zastanów się:
-
Co to znaczy dla ciebie należeć do ludu przymierza z Bogiem?
-
Co to znaczy, że Jego prawo jest wyryte w twoim sercu?
-
Co obiecuje Pan, kiedy zawierasz z Nim przymierza?
-
W jaki sposób twoja relacja oparta na przymierzu z Panem cię zmienia?
Jakie obietnice złożyłeś Bogu, gdy brałeś udział w świętych obrzędach? W jaki sposób wypełnia On Swoje obietnice złożone tobie?
Zob. David A. Bednar, „‘Będziesz trwał we mnie, a ja w tobie; dlatego chodź ze mną’”, Liahona, maj 2023, str. 123–126.
Ks. Jeremiasza 36
Pisma święte mają moc, by odwrócić mnie od zła.
Dlaczego, zgodnie z treścią Ks. Jeremiasza 36:2–3, Pan nakazał Jeremiaszowi zapisać swoje proroctwa? Czytając Ks. Jeremiasza 36, zastanów się, co następujące osoby czuły w związku z tymi proroctwami:
-
Pan (zob. wersety 1–3, 27–31)
-
Jeremiasz (zob. wersety 4–7, 32.)
-
Baruch (zob. wersety 4., 8–10, 14–18)
-
Jehudi i król Jojakim (zob. wersety 20–26)
-
Elnatan, Delajasz i Gemariasz (zob. werset 25.)
Zastanów się nad twoimi uczuciami względem pism świętych. W jaki sposób pomogły ci odwrócić się od zła?
Ks. Jeremiasza 37–39
Bądź wytrwały w podążaniu za prorokami Boga.
Jakie dowody w Ks. Jeremiasza 37:1–3, 15–21; 38:1–6, 14–28 zauważasz na to, że król Sedekiasz wierzył, iż Jeremiasz jest prawdziwym prorokiem Pana? Jakie widzisz dowody na to, że Sedekiasz w to nie wierzył? Czego się uczysz z tego porównania? Czytając Ks. Jeremiasza 39, zastanów się, co by było inaczej, gdyby Sedekiasz i jego lud podążali za prorokiem i przestrzegali przykazań Pana. (Porównaj to, co stało się z Sedekiaszem, z tym, co stało się z rodziną Lehiego w I Ks. Nefiego 1–2).
Ks. Jeremiasza 38:6–13; 39:15–18
Mogę śmiało bronić tego, co słuszne.
Dworzanie króla uważali, że proroctwa Jeremiasza zniechęcają żołnierzy do walki, więc wtrącili Jeremiasza do brudnej cysterny (zob. Ks. Jeremiasza 38:1–4). Co robi na tobie wrażenie w reakcji Etiopczyka Ebedmelecha (Ks. Jeremiasza 38:6–13)? Zwróć także uwagę na błogosławieństwo, jakiego Pan udzielił Ebedmelechowi, o czym mowa w Ks. Jeremiasza 39:15–18.
W jaki sposób mógłbyś brać przykład z Ebedmelecha?
Płacz Jeremiasza
Treny 1; 3
Pan może złagodzić smutek, który odczuwam z powodu grzechu.
Treny to zbiór wierszy napisanych po zniszczeniu Jerozolimy i znajdującej się tam świątyni. Jak myślisz, dlaczego ważne jest, że Treny zostały zachowane? Zastanów się, co metafory zawarte w Trenach 1 i 3 mówią o wielkim smutku, jaki odczuwał Izrael. Jakie przesłania nadziei pokładanej w Chrystusie znajdujesz (zob. zwłaszcza Treny 3:20–33; zob. także Ew. Mateusza 5:4; List Jakuba 4:8–10; Ks. Almy 36:17–20)?
Prezydent M. Russell Ballard wspomniał o pewnych sytuacjach, w których można stracić nadzieję. Poradził też, gdzie można ją znaleźć:
„Niektórzy z nas mogą żyć z ciężarem frustracji, rozczarowania i smutku. Wielu czuje się bezradnie w obliczu chaosu, który zdaje się przeważać na świecie. Inni rozpaczają nad członkami rodziny, których porwał bystry, szalejący nurt tracących na znaczeniu wartości i upadających norm moralnych […]. Wielu też poddało się i pogodziło się z niegodziwością i okrucieństwem tego świata jako z czymś nie do naprawienia. Porzucili nadzieję […].
Niektórzy pośród nas mogli utracić nadzieję z powodu grzechu i wykroczeń. Człowiek może tak daleko zabrnąć na ścieżkach świata, że nie będzie widział drogi powrotnej i straci całą nadzieję. Błagam wszystkich, którzy wpadli w tę pułapkę przeciwnika, aby nigdy się nie poddawali! Nieważne, jak beznadziejnie może wyglądać sytuacja, lub jak bardzo może się pogorszyć, proszę, uwierzcie mi — zawsze możecie mieć nadzieję. Zawsze” („The Joy of Hope Fulfilled”, Ensign, listopad 1992, str. 31–32).
Zob. także „Spokojny bądź”, Hymny, nr 59.
Skłaniaj inne osoby do brania odpowiedzialności za własny proces uczenia się. Czasami wydaje się, że najprostszym sposobem nauczania jest mówienie nauczanym osobom tego, co naszym zdaniem powinny wiedzieć. Jednak najłatwiejszy sposób nie zawsze jest najlepszy. Starszy David A. Bednar nauczał: „Nie powinniśmy skupiać się na pytaniu: ‘Co im powiem?’. Zamiast tego zadajmy sobie pytania: ‘O co mogę ich poprosić?’. ‘Jakie natchnione pytania mogę zadać, żeby odpowiedź na nie — jeśli zechcą jej udzielić — sprawiła, że zaproszą Ducha Świętego do swego życia?’” (Wieczór z Przedstawicielem Władz Generalnych, 7 lutego 2020, strona: broadcasts.ChurchofJesusChrist.org, zob. także Nauczanie na sposób Zbawiciela, str. 25). Istnieje wiele sposobów na to, aby pomagać nauczanym osobom wziąć odpowiedzialność za własny proces uczenia się. Na przykład w niniejszym zarysie lekcji uczestnicy lekcji zapraszani są do wyszukiwania, rozważania, sporządzania listy, oglądania ilustracji, uczestniczenia w lekcjach z użyciem pomocy dydaktycznych, rysowania, wymiany informacji o tym, czego się uczą i stosowania tego w życiu.
Pomysły dotyczące nauczania dzieci
Ks. Jeremiasza 31:3
Ojciec Niebieski i Jezus kochają mnie „miłością wieczną”.
-
Gdy będziesz czytać z dziećmi Ks. Jeremiasza 31:3, dzieci mogą pomóc ci znaleźć przedmioty (lub ilustracje przedmiotów), które są trwałe, jak np. metalowa moneta, oraz takie, które nie są trwałe, na przykład owoc. Możecie porozmawiać o tym, co oznacza słowo „wieczny” i opowiedzieć sobie nawzajem o tym, jak odczuwacie „wieczną miłość” Ojca Niebieskiego. Możecie również razem zaśpiewać pieśń o tym, że Bóg nad nami czuwa, np. „Naucz mnie chodzić tą drogą” (Śpiewnik dla dzieci, str. 70).
Ks. Jeremiasza 31:31–34; 32:38–41
Bóg pomoże mi dotrzymywać moich przymierzy.
-
Twoje dzieci mogą narysować na kartce serce, a następnie zapisać w nim to, czego nauczyły się z Ks. Jeremiasza 31:31–34 o zawieraniu przymierzy z Bogiem. Możecie przeanalizować przymierze, które ludzie zawierają podczas chrztu (zob. Ks. Mosjasza 18:10, 13) i omówić, co to znaczy mieć te obietnice zapisane w sercu.
Ks. Jeremiasza 36:1–4
Pisma święte są słowem Boga.
-
Strona z zadaniami na ten tydzień może posłużyć twoim dzieciom do nauki o Jeremiaszu, Baruchu i królu (zob. Ks. Jeremiasza 36). Mogą również wykonywać czynności, które pasują do słów z Ks. Jeremiasza 36:4–10, na przykład pisać w księdze (zob. werset 4.) i czytać pisma święte innym ludziom (zob. wersety 8., 10.).
-
Ty i twoje dzieci możecie popatrzeć na jakąkolwiek książkę dla dzieci oraz na egzemplarz pism świętych i porozmawiać o różnicach między nimi. Co sprawia, że pisma święte są wyjątkowe? Może warto, abyście zainspirowali się nawzajem fragmentami z pism świętych, które są dla was wyjątkowe.
Ks. Jeremiasza 38:6–13
Mogę opowiadać się za tym, co właściwe.
-
Możesz wykorzystać ilustrację znajdującą się na końcu zarysu lekcji, aby dzieciom łatwiej było wyobrazić sobie historię Ebedmelecha opisaną w Ks. Jeremiasza 38:6–13. Możesz pomóc im znaleźć werset, w którym opisano, jak Ebedmelech zrobił coś odważnego dla proroka Pana. Co możemy zrobić, aby pokazać, że wiemy, iż nasz prorok w dzisiejszych czasach jest powołany przez Boga?
Treny 1:1–2, 16; 3:22–26
Zbawiciel umożliwił mi uzyskanie przebaczenia za moje grzechy.
-
W ramach wprowadzenia do Trenów możesz wyjaśnić dzieciom, że Izraelici nie odpokutowali i dlatego Jerozolima i świątynia zostały zniszczone. Możecie sobie opowiedzieć, jak byście się czuli, gdybyście wówczas tam mieszkali (zob. Treny 1:1–2, 16). W jaki sposób przesłanie zawarte w Trenach 3:22–26 mogłoby przynieść wam nadzieję?
-
Możecie również opowiedzieć sobie nawzajem o sytuacjach, w których czuliście smutek z powodu złego wyboru, którego dokonaliście. Dzięki czemu w Trenach 3:22–26 lepiej rozumiemy przebaczenie oferowane przez Jezusa Chrystusa?
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnym wydaniu czasopisma Przyjaciel.