Ks. Daniela 1–7

W pewnym sensie wszyscy żyjemy w Babilonie. Często borykamy się z pokusami, aby porzucić nasze zasady i odwrócić się od wiary w Chrystusa. Czytając Ks. Daniela 1, 3 i 6, zwróć uwagę na to, w jaki sposób Daniel, Szadrach, Meszach i Abed-Nego byli nakłaniani do czynienia tego, o czym wiedzieli, że jest złe. Jak zareagowali w tych sytuacjach (zob. Ks. Daniela 1:10–13; 3:15–18; 6:11)? Co było rezultatem ich wiary? Co w tych historiach może pomóc ci zaufać Panu w obliczu przeciwieństw? Rozważ też następujące pytania:

• Kiedy czułeś presję, aby zrobić coś, o czym wiedziałeś, że jest złe? W jaki sposób Pan pobłogosławił cię za to, że przestrzegałeś Jego przykazań?

• A co dzieje się w sytuacji, gdy nasza wiara nie prowadzi do cudów, o które zabiegamy (zob. na przykład Ks. Almy 14:8–13)? W oparciu o to, co przeczytałeś w Ks. Daniela 3:13–18, jak myślisz, jak Szadrach, Meszach i Abed-Nego odpowiedzieliby na to ostatnie pytanie? Jak ich przykład może wpłynąć na to, jak podchodzisz do swoich prób?

• W jaki sposób twoje prawe wybory mogą doprowadzić innych ludzi do większej wiary w Pana (zob. Ks. Daniela 2:47; 3:28–29)? Zastanów się, jaki wpływ twoje wybory mogą wywierać na innych ludzi.

Zob. także Dieter F. Uchtdorf, „Nie bój się, tylko wierz!”, Liahona, listopad 2015, str. 76–79.

Poprzez objawienie Daniel zrozumiał, że sen Nebukadnesara stanowił zapowiedź ziemskich królestw, które miały istnieć w przyszłości, a także królestwa Boga, które „ostoi się na wieki” (Ks. Daniela 2:44). „Kościół jest tym przepowiedzianym królestwem w dniach ostatnich”, nauczał Starszy D. Todd Christofferson, „utworzonym nie przez człowieka, ale ustanowionym przez Boga niebios, które toczy się niczym kamień ‘wycięty z góry bez pomocy rąk’ i wypełnia ziemię” („Po co nam Kościół?”, Liahona, listopad 2015, str. 111). Pomyśl o królestwie Boga w dniach ostatnich, czytając opis kamienia w Ks. Daniela 2:34–35, 44–45. Jaka jest twoja rola w przyczynianiu się do wypełnienia się tego proroctwa?

Zob. także „Wszystkie narody, usłyszcie wraz!”, Hymny, nr 165; „God Gave Them Knowledge” [Bóg dał im wiedzę] (film), strona ChurchofJesusChrist.org.

13:49

Czytając Ks. Daniela 2:1–15, zastanów się, jak byś się czuł, gdybyś znalazł się na miejscu Daniela. Co zrobił Daniel (zob. Ks. Daniela 2:16–18)? Czego uczymy się z Ks. Daniela 1:17 o tym, jak Bóg przygotował Daniela? Czego możemy się nauczyć ze słów i czynów Daniela po tym, jak otrzymał pomoc od Pana (zob. Ks. Daniela 2:19–30)?

Podczas ziemskiej posługi Zbawiciela wielu Żydów uważało, że tytuł „Syn Człowieczy” z Ks. Daniela 7:13 odnosi się do nadchodzącego Mesjasza. Czego uczysz się o Mesjaszu z Ks. Daniela 7:13–14 (zob. także Ks. Mojżesza 6:57)?

Zbawiciel często mówił o sobie „Syn Człowieczy”. Możesz przypomnieć sobie kilka przykładów: Ew. Mateusza 25:31; Ew. Marka 9:31; 10:45. Czego Pan naucza o sobie w tych wersetach? W Ew. Marka 14:61–64 czytamy, że Jezus użył tego tytułu w ostatnim dniu Swojego doczesnego życia. Zwróć uwagę na reakcję ludzi, którzy usłyszeli Jego deklarację. W jaki sposób proroctwo Daniela o Synu Człowieczym wpływa na twoje uczucia, gdy czytasz wydarzenia opisane w Ew. Marka 15?

Tak jak Jezusa znienawidzono za to, że głosił, iż jest „Synem Człowieczym”, tak i ty możesz spotkać się z prześladowaniami za głoszenie prawdy. Porównaj proroctwo z Ks. Daniela 7:13–14 z obietnicami zawartymi w Doktrynie i Przymierzach 121:29, 46.

Zob. także Doktryna i Przymierza 49:6; Przewodnik po pismach świętych, hasło „Syn Człowieczy”, Biblioteka ewangelii.

• Aby pomóc swoim dzieciom uczyć się na podstawie inspirujących historii zawartych w Księdze Daniela, możesz znaleźć ilustracje przedstawiające wydarzenia opisane w Ks. Daniela 1, 3 i 6 (zob. stronę z zadaniami na ten tydzień lub Album: Ewangelia w malarstwie, nr 23, 25, 26). Następnie możesz położyć ilustracje obrazkiem do dołu i poprosić jedno z dzieci, aby odwróciło jedną ilustrację i opowiedziało historię, którą przedstawia. (Jeśli to przydatne, zajrzyj do rozdziałów pt. „Daniel i jego przyjaciele”, „Szadrach, Meszach i Abed-Nego” oraz „Daniel w lwiej jamie” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 154–156, 160–162, 163–165).

  

  1:39

  

  1:39

  

  1:45

• Skłoń swoje dzieci do zastanowienia się nad sytuacjami, w których mogą czuć presję, aby dokonać złego wyboru, jak to miało miejsce w przypadku Daniela i jego przyjaciół, co zostało opisane w Ks. Daniela 1, 3 i 6. Opowiedzcie sobie nawzajem o tym, w jaki sposób zostaliście pobłogosławieni za dokonanie właściwego wyboru, nawet gdy było to trudne. Zaśpiewajcie razem pieśń związaną z tym tematem, na przykład „Dobro czyń” (Hymny, nr 148).

• Przeczytanie historii o tym, jak Daniel i jego przyjaciele odmawiają królewskiego mięsa i wina, może natchnąć do rozmowy na temat prawa zdrowia, które Ojciec Niebieski dał nam w naszych czasach (zob. Doktryna i Przymierza 89). Możecie odszukać błogosławieństwa, jakie zostały zesłane na Daniela i jego przyjaciół, i porównać je z błogosławieństwami obiecanymi w Słowie Mądrości (zob. Ks. Daniela 1:15–17 oraz Doktryna i Przymierza 89:18–21).

• Gdy będziesz czytać z dziećmi Ks. Daniela 2:31–35, 44–45, możesz poprosić je, aby narysowały sen Nebukadnesara. Wyjaśnij, że kamień w tym śnie symbolizuje Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Czego dowiadujemy się o Kościele z tego snu? Poproś dzieci, aby podały kilka zdarzeń, które zrządził Ojciec Niebieski, aby założyć Swój Kościół w dniach ostatnich. Jeśli potrzebują pomocy, pokaż im ilustracje ukazujące wydarzenia związane z Przywróceniem Kościoła (zob. Album: Ewangelia w malarstwie, nr 90–95).

• Dlaczego modlitwa do Ojca Niebieskiego była dla Daniela tak ważna? Możesz porozmawiać o tym pytaniu z dziećmi podczas wspólnego czytania Ks. Daniela 6. Następnie możecie wyjaśnić sobie nawzajem, dlaczego modlitwa jest dla was ważna. Twoje dzieci mogą narysować siebie, jak modlą się w różnych sytuacjach. Dzieci mogą wykorzystać swoje rysunki, aby uczyć siebie nawzajem, że możemy modlić się do Ojca Niebieskiego bez względu na to, gdzie jesteśmy i czego potrzebujemy.