Prorocy

Prorok Józef Smith został powołany przez Boga, aby głosić przywróconą ewangelię Jezusa Chrystusa i pomagać dzieciom Boga otrzymać obrzędy kapłańskie potrzebne do zbawienia i wywyższenia. Jego następcy, łącznie z obecnym Prezydentem Kościoła, otrzymali to samo upoważnienie i ten sam obowiązek kontynuowania tej pracy jako przedstawiciele Pana. Przeczytaj Doktrynę i Przymierza 107:91–92. Co ten fragment mówi ci o znaczącej roli proroka Pana w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich?

Członkowie Kościoła, którzy starają się podążać za wybranymi sługami Pana, są błogosławieni. Poproś członków swojej grupy, aby porównali prawdy nauczane w Ks. Helamana 13:24–28 i w III Nefim 12:1–2. Dlaczego niektórzy ludzie poważają dawnych proroków, a odrzucają proroków żyjących? Jakie błogosławieństwa dostrzegacie dzięki temu, że mamy obecnie na ziemi żyjących proroków i apostołów?

Ks. Ezechiela 2:7; Ew. Łukasza 1:70; 6:12–13; I Ks. Nefiego 22:2; III Nefi 20:24; Doktryna i Przymierza 107:23

Russell M. Nelson, „Popieranie proroków”, Liahona, listopad 2014, str. 74–76

Prezydent Russell M. Nelson wyjaśnił: „Właśnie dlatego, że [przywódcy Kościoła Pana] głęboko [troszczą] się o wszystkie dzieci Boga, głosimy Jego prawdę. Nie zawsze możemy mówić ludziom to, co chcą usłyszeć. Prorocy rzadko są popularni. Ale zawsze będziemy nauczać prawdy!”. W jakich sytuacjach twoja gotowość, aby zaufać prorokowi Pana, pomogła ci rozpoznać prawdziwość jego przesłania?

Pisma święte ostrzegają przed fałszywymi prorokami, którzy powstaną w dniach ostatnich i będą próbowali zwieść dzieci Boga (zob. Ew. Mateusza 24:24). Pan wyjaśnił, że zawsze będzie powoływał Swoich proroków według ustalonego wzorca przyjętego w Kościele. Przeczytaj Ew. Jana 10:1–2 oraz Doktrynę i Przymierza 43:7. Co to znaczy, że sługa Pana wejdzie przez bramę? W jaki sposób świadomość, że objawienia Pana zawsze przychodzą przez ogólnie uznane kanały kapłaństwa, pomoże ci uniknąć bycia zwiedzionym?

Przeczytaj wraz z członkami swojej grupy następującą wypowiedź Prezydenta Russella M. Nelsona: „Popieranie proroków to osobiste zobowiązanie, że zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby podtrzymać ich prorocze priorytety. Okazane przez nas poparcie jest przysięgą wskazującą, że uznajemy ich powołanie jako proroków za zasadne i dla nas wiążące”. Przeczytajcie Doktrynę i Przymierza 107:22. W jaki sposób możemy popierać Pierwsze Prezydium poprzez nasze „zaufanie, wiarę i [modlitwy]”?

Ew. Mateusza 10:40; III Nefi 28:34; Doktryna i Przymierza 1:14; 112:20, 30–32

„Rozdział 11.: Podążanie za żyjącym prorokiem”, Nauki Prezydentów Kościoła: Ezra Taft Benson (2014), str. 153–162

Apostoł Paweł wyjaśnił, że apostołowie i prorocy są fundamentem Kościoła (zob. List do Efezjan 2:19–20). Przeczytaj List do Efezjan 4:11–14. W jaki sposób apostołowie i prorocy Pana strzegą nas, abyśmy nie byli „[miotani i unoszeni] lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp” (werset 14.)?

Przeczytaj z członkami grupy następującą wypowiedź Starszego Neila L. Andersena:

„Niektórzy kwestionują swoją wiarę, kiedy znajdują wypowiedź jednego z przywódców Kościoła sprzed lat, która wydaje się być niezgodna [niespójna] z naszą doktryną. Jest pewna ważna zasada, która rządzi doktryną Kościoła. Doktryna jest nauczana przez wszystkich 15 członków Pierwszego Prezydium i Kworum Dwunastu Apostołów. Nie jest ukryta w niejasnym fragmencie jakiegoś przemówienia. Prawdziwe zasady są nauczane często i przez wielu ludzi. Nasza doktryna nie jest trudna do odszukania”.

Poproś członków grupy, aby przedyskutowali, w jaki sposób możemy rozpoznać prawdziwe zasady ewangelii i oficjalną doktrynę Kościoła.

Ks. Amosa 3:7; Doktryna i Przymierza 124:125–126

Dallin H. Oaks, „The Sure Witness of Modern Prophets” [Pewne świadectwo współczesnych proroków], Liahona, październik 2023 [wydanie anglojęzyczne], str. 5–7

D. Todd Christofferson, „Doktryna Chrystusa”, Liahona, maj 2012, str. 86–89

W Starym Testamencie czytamy o Naamanie — dowódcy armii króla syryjskiego. Cierpiał on na chorobę zwaną trądem. Dowiedział się, że w Izraelu jest prorok, który ma moc uzdrawiania, i Naaman wyruszył, aby się z nim spotkać (zob. II Ks. Królewska 5:1–9). Przestudiuj II Ks. Królewską 5:10–14. Dlaczego Naaman był sfrustrowany wskazówkami przekazanymi przez proroka Pana? Co takiego się stało, że Naaman w końcu dał posłuch słowom proroka i został uzdrowiony? W jaki sposób możesz zastosować tę historię w swoim życiu?

Decyzja o podążaniu za radami proroków Pana daje poczucie bezpieczeństwa. Przeczytajcie wspólnie z grupą poniższą wypowiedź Prezydenta Henry’ego B. Eyringa:

„Decyzja, by nie przyjąć proroczej wskazówki, zmienia grunt, na którym stoimy. Ów grunt staje się bardziej niebezpieczny. Zlekceważenie proroczej rady zmniejsza naszą moc do przyjmowania natchnionych rad w przyszłości […].

Za każdym razem, kiedy w życiu odwlekałem podążanie za natchnioną radą lub decydowałem, że jestem wyjątkiem, przekonywałem się, że wystawiłem się na niebezpieczeństwo. Za każdym razem, kiedy słuchałem rad proroków, kiedy czułem ich potwierdzenie w modlitwie i postępowałem zgodnie z nimi, przekonywałem się, że wiodły mnie one w bezpieczne miejsce. Podążając tą ścieżką przekonałem się, że droga została dla mnie przygotowana, a trudne miejsca --- wygładzone. Bóg prowadził mnie do bezpiecznego miejsca ścieżką, która została przygotowana z pełną miłości troską, czasem na długo przed tym, jak na nią wszedłem”.

Poproś członków grupy, aby opowiedzieli o tym, w jaki sposób uzyskali większe bezpieczeństwo i ochronę dzięki temu, że zdecydowali się podążać za radą proroka.

Ks. Izajasza 55:8–9; Ks. Mormona 9:7–9; Artykuły wiary 1:9

M. Russell Ballard, „Bóg jest u steru”, Liahona, listopad 2015, str. 24–27