« ថ្ងៃទី២៤–៣០ ខែសីហា ‹ ខ្ញុំនឹងថ្លែងប្រាប់ពីការដែលទ្រង់បានប្រោសដល់ព្រលឹងខ្ញុំ › ៖ ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦ » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី២៤–៣០ ខែសីហា ‹ ខ្ញុំនឹងថ្លែងប្រាប់ពីការដែលទ្រង់បានប្រោសដល់ព្រលឹងខ្ញុំ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
Saving That Which Was Lost [ ការសង្គ្រោះអ្វីដែលបាត់បង់ ] ដោយ ម៉ៃឃើល ម៉ម
ថ្ងៃទី២៤–៣០ ខែសីហា ៖ « ខ្ញុំនឹងថ្លែងប្រាប់ពីការដែលទ្រង់បានប្រោសដល់ព្រលឹងខ្ញុំ »
ទំនុកដំកើង ៤៩–៥១; ៦១–៦៦; ៦៩–៧២; ៧៧–៧៨; ៨៥–៨៦
អ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើងបានចែកចាយអារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនដ៏ជ្រាលជ្រៅនៅក្នុងកំណាព្យរបស់ពួកគាត់ ។ ពួកគាត់បានសរសេរអារម្មណ៍បាក់ទឹកចិត្ត ខ្លាច និងវិប្បដិសារី ។ នៅពេលខ្លះ ពួកគាត់បានមានអារម្មណ៍ត្រូវបានព្រះបោះបង់ចោល ហើយទំនុកដំកើងមួយចំនួនបង្ហាញនូវអារម្មណ៍ខកចិត្ត និងអស់សង្ឃឹម ។ ប្រសិនបើបងប្អូនធ្លាប់មានអារម្មណ៍នោះ ការអានទំនុកដំកើងអាចជួយបងប្អូនឲ្យដឹងថាមិនមែនបងប្អូនតែម្នាក់ឯងទេដែលមានអារម្មណ៍បែបនេះ ។ ប៉ុន្តែបងប្អូនក៏នឹងរកឃើញទំនុកដំកើងដែលលើកទឹកចិត្តបងប្អូនផងដែរ នៅពេលបងប្អូនមានអារម្មណ៍បែបនោះ ពីព្រោះអ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើងក៏មានការសរសើរដល់ព្រះអម្ចាស់ពីសេចក្តីល្អរបស់ទ្រង់ ស្ញប់ស្ញែងដល់ព្រះចេស្តាទ្រង់ និងរីករាយនៅក្នុងសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ផងដែរ ។ ពួកគាត់បានដឹងថា យើងត្រូវបានផ្ទុកដោយអំពើអាក្រក់ និងអំពើបាប ប៉ុន្តែថាព្រះអម្ចាស់គឺ « ល្អ ទ្រង់បម្រុងតែនឹងអត់ទោស » ( ទំនុកដំកើង ៨៦:៥ ) ។ ពួកគាត់បានយល់ថា ការមានជំនឿលើព្រះអម្ចាស់ពុំមែនមានន័យថា បងប្អូននឹងមិនជួបរឿងស្មុគស្មាញថប់បារម្ភ អំពើបាប ឬភ័យខ្លាចនោះទេ ។ វាមានន័យថាបងប្អូនដឹងថាតើត្រូវទៅរកនរណា ពេលបងប្អូនជួបរឿងបែបនោះ ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
ទំនុកដំកើង ៤៩; ៦២:៥–១២
សេចក្តីប្រោសលោះមកតែតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះ ។
ទំនុកដំកើង ៤៩ មានសារមួយសម្រាប់ « ទាំងធំទាំងតូច ទាំងមានទាំងក្រគ្រប់គ្នា » ( ខទី ២ ) ។ តើបងប្អូននឹងនិយាយថាសារនេះជាអ្វី ? តើបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថា ទំនុកដំកើង ៦២:៥–១២ បន្ថែមអ្វីខ្លះដល់សារនោះ ?
ការអានទំនុកដំកើងទាំងនេះអាចបំផុសគំនិតបងប្អូនឲ្យជញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលយើងត្រូវបានល្បួងឲ្យទុកចិត្តលើអ្វីមួយក្រៅពីព្រះសម្រាប់ការប្រោសលោះ ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៤៩:៦–៧ ) ។ តើជីវិតរបស់បងប្អូនទទួលឥទ្ធិពលតាមរយៈទីបន្ទាល់របស់បងប្អូនដែលថា « ព្រះទ្រង់នឹងលោះព្រលឹង[ របស់បងប្អូន ]ឲ្យរួចពីអំណាចនៃស្ថានឃុំព្រលឹងមនុស្សស្លាប់ » យ៉ាងដូចម្តេច ? ( ទំនុកដំកើង ៤៩:១៥ ) ។
ទំនុកដំកើង ៥១; ៨៥–៨៦
ដោយសារតែសេចក្តីមេត្តាកុរណារបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះ ខ្ញុំអាចត្រូវបានអត់ទោសឲ្យ ។
ស្ដេចដាវីឌបានសរសេរ ទំនុកដំកើង ៥១ បន្ទាប់ពីទ្រង់បានដឹងពីសេចក្ដីត្រូវការដ៏ធំរបស់ទ្រង់សម្រាប់ការអត់ទោស—ជាអ្វីមួយដែលយើងគ្រប់គ្នាត្រូវការ ។ តើខណាមួយដែលរៀបរាប់ពីអារម្មណ៍ដែលបងប្អូនធ្លាប់មាន ? តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីខ្លះនៅក្នុងទំនុកដំកើងនេះដែលផ្ដល់ឲ្យបងប្អូននូវសេចក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ការភ័យទោស ?
បងប្អូនក៏អាចស្រាវជ្រាវ ទំនុកដំកើង ៥១ រកមើលតម្រុយអំពីអត្ថន័យនៃការប្រែចិត្តផងដែរ ។ សូមធ្វើបញ្ជីនៃអ្វីដែលបងប្អូនរកឃើញ ។ សូមមើលថាតើបងប្អូនអាចបន្ថែមនៅក្នុងបញ្ជីរបស់បងប្អូនដោយការស្រាវជ្រាវសារលិខិតរបស់ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន « We Can Do Better and Be Better » ( Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៩ ទំព័រ ៦៧–៦៩ ) ។
តើបងប្អូនពិពណ៌នាយ៉ាងដូចម្ដេចអំពីអារម្មណ៍ដែលទទួលបានការអត់ទោសតាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ ? ប្រសិនបើបងប្អូនត្រូវការជំនួយដើម្បីពិពណ៌នាអំពីអារម្មណ៍របស់បងប្អូន បងប្អូនអាចមើលនៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៥១:១–២, ៧–១២; ៨៥:២–៩ ។ មនុស្សមួយចំនួនចូលចិត្តគូរ ឬស្វែងរករូបភាពដើម្បីបង្ហាញអារម្មណ៍របស់ពួកគេ បងប្អូនអាចសាកល្បងធ្វើបែបហ្នឹងបាន ។ បងប្អូនក៏អាចច្រៀង ឬស្ដាប់ទំនុកតម្កើងមួយអំពីព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដូចជាបទ « ខ្ញុំឆ្ងល់យ៉ាងអស្ចារ្យ » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ១១៥ ) ។
ដើម្បីប្រែចិត្ត យើងត្រូវការសេចក្តីជំនឿមិនត្រឹមតែថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាច លាងសម្អាតយើងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ថាទ្រង់ នឹងលាងសម្អាតយើងផងដែរ ។ តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីខ្លះនៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៨៦:៥, ១៣, ១៥ ដែលជួយបងប្អូនឲ្យដឹងថា ព្រះអង្គសង្គ្រោះមានទាំងលទ្ធភាព និងមានព្រះឆន្ទៈដើម្បីអត់ទោសឲ្យ ?
សូមមើលផងដែរ អាលម៉ា ៣៦; ភីទើរ អែហ្វ មើរស្ស « ទ្រង់អាចព្យាបាល ខ្ញុំ បាន ! » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ៣៩–៤១ ។
ទំនុកដំកើង ៥១:១៣–១៥; ៦៦:៥–២០; ៧១:១៥–២៤
ទីបន្ទាល់របស់ខ្ញុំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ អាចជួយអ្នកដទៃឲ្យមករកទ្រង់ ។
សូមជញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលបងប្អូនទទួលបានទីបន្ទាល់ពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ និងព្រះចេស្តាដ៏ធួនរបស់ទ្រង់ ។ បន្ទាប់មក កាលបងប្អូនសិក្សា ទំនុកដំកើង ៥១:១៣–១៥; ៦៦:៥–២០; ៧១:១៥–២៤ សូមគិតពីរបៀបដែលបងប្អូនអាចអញ្ជើញអ្នកដទៃឲ្យ « មកនេះ ចូរមកមើលការទាំងប៉ុន្មានរបស់ព្រះ » ( ទំនុកដំកើង ៦៦:៥ ) ។ ប្រសិនបើបងប្អូនត្រូវ « ថ្លែងប្រាប់ពីការដែល[ព្រះអម្ចាស់]បានប្រោសដល់ព្រលឹង[បងប្អូន] » ( ទំនុកដំកើង ៦៦:១៦ ) តើបងប្អូននឹងថ្លែងអំពីអ្វីខ្លះ ?
តើការ « និទានពីសេចក្តីសុចរិត[ របស់ទ្រង់ ] ជាដរាបរាល់ថ្ងៃ » មានអត្ថន័យយ៉ាងណាចំពោះបងប្អូន ? ( ទំនុកដំកើង ៧១:២៤ ) ។
សូមមើលផងដែរ អាលម៉ា ២៦ ។
« មកនេះ ចូរស្តាប់ចុះ … ខ្ញុំនឹងថ្លែងប្រាប់ពីការដែល[ ព្រះ ]បានប្រោសដល់ព្រលឹងខ្ញុំ » ( ទំនុកដំកើង ៦៦:១៦ ) ។
ទំនុកដំកើង ៦៣; ៦៩; ៧៧–៧៨
ព្រះអម្ចាស់នឹងជួយខ្ញុំនៅពេលខ្ញុំមានសេចក្ដីត្រូវការ ។
ទំនុកដំកើងជាច្រើនពិពណ៌នាអំពីអារម្មណ៍ដែលឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះ ហើយត្រូវការជំនួយពីទ្រង់យ៉ាងខ្លាំង ( សូមមើល ទំនុកដំកើង ៦៣:១, ៨; ៦៩:១–៨, ១៨–២១; ៧៧:១–៩ ) ។ តើបងប្អូនរកឃើញអ្វីខ្លះនៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៦៣; ៦៩; ៧៧–៧៨ ដែលផ្តល់ការធានាដល់អ្នកនិពន្ធទំនុកដំកើង ?
នៅពេលបងប្អូនថប់អារម្មណ៍ តើវាជួយបងប្អូនឲ្យ « រឭកពីអស់ទាំងការនៃព្រះយេហូវ៉ា » និង « ការអស្ចារ្យដែលទ្រង់បានធ្វើកាលពីដើម » យ៉ាងដូចម្តេច ? ( ទំនុកដំកើង ៧៧:១១ ) ។ ការអស្ចារ្យទាំងនេះមួយចំនួនត្រូវបានពិពណ៌នានៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៧៨ ។ នៅពេលបងប្អូនអានអំពីវា សូមពិចារណានូវអ្វីដែលជួយបងប្អូន « បានតាំងចិត្តសង្ឃឹមដល់ព្រះ [ របស់បងប្អូន ] » ( ខទី ៧ ) ។
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
ពីព្រោះថ្ងៃអាទិត្យនេះ ជាថ្ងៃអាទិត្យសប្ដាហ៍ទី ៥ នៃខែនេះ គ្រូបង្រៀនអង្គការបឋមសិក្សាត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឲ្យប្រើប្រាស់សកម្មភាពរៀននៅក្នុង « ឧបសម្ព័ន្ធ ខ ៖ ការរៀបចំកុមារឲ្យនៅលើផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះពេញមួយជីវិត » ។
ទំនុកដំកើង ៥១; ៨៦:៥, ១៣, ១៥
នៅពេលខ្ញុំធ្វើការជ្រើសរើសខុស ព្រះយេស៊ូវអាចជួយខ្ញុំឲ្យផ្លាស់ប្តូរ ។
-
ដើម្បីជួយកុមាររកឃើញសេចក្ដីពិតអំពីការប្រែចិត្តនៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៥១ បងប្អូនអាចគូររូបបេះដូងធំមួយ ។ បន្ទាប់ពីបងប្អូនអាចជួយកូនៗបងប្អូនឲ្យសរសេរនៅក្នុងបេះដូងនោះនូវរឿងអាក្រក់ៗដែលសាតាំងល្បួងយើងឲ្យធ្វើ ។ តើយើងអាចដកយករឿងទាំងនេះចេញពីដួងចិត្តរបស់យើងដោយរបៀបណា ? សូមឲ្យកូនៗបងប្អូនស្វែងរកពាក្យ « ចិត្ត » នៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៥១:១០, ១៧ ។ សូមនិយាយនូវអ្វីដែលខគម្ពីរទាំងនេះបង្រៀនអំពីការប្រែចិត្ត ។ ចូរឲ្យកូនៗបងប្អូនលុបពាក្យនៅក្នុងរូបបេះដូងចេញ ហើយសរសេរពាក្យថ្មីៗដែលពិពណ៌នានូវរបៀបដែលព្រះយេស៊ូវអាចផ្លាស់ប្ដូរយើងនៅពេលយើងប្រែចិត្ត ។
-
បងប្អូនគួរតែជួយកូនៗបងប្អូនឲ្យរៀនសូត្រពីអត្ថន័យនៃការមាន « ចិត្តខ្ទេចខ្ទាំ ហើយទន់ទាប » ( ទំនុកដំកើង ៥១:១៧ ) ។ ពួកគេអាចប្តូរវេនគ្នាបំបែកបើកអ្វីមួយដែលមានសំបករឹង ដូចជាស៊ុត ឬគ្រាប់ធញ្ញជាតិ ។ បងប្អូនអាចជួយពួកគេប្រៀបធៀបសំបកនោះទៅនឹងរឿងទាំងឡាយដែលរារាំងយើងពីការទទួលអារម្មណ៍នូវសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ ។ តើយើងអាចបើកដួងចិត្តរបស់យើងចំពោះទ្រង់ដោយរបៀបណា ?
-
បងប្អូនក៏អាចរកមើលរូបភាពមួយរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះរួមគ្នា ហើយសួរដល់កូនៗបងប្អូនថា តើពួកគេនឹងប្រើពាក្យអ្វីខ្លះដើម្បីពិពណ៌នាអំពីទ្រង់ ។ សូមអញ្ជើញពួកគេស្វែងរកពាក្យទាំងឡាយដែលពិពណ៌នាពីទ្រង់ នៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៨៦:៥, ១៣, ១៥ ។ ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ដើម្បីដឹងរឿងទាំងនេះអំពីទ្រង់ ?
ទំនុកដំកើង ៦១:២–៣
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាថ្មដារបស់ខ្ញុំ ។
-
កុមារអាចរីករាយនឹងការគូររូបសញ្ញានៅក្នុង ទំនុកដំកើង ៦១:២–៣ ។ តើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជា« ថ្មដា »ដែលខ្ពស់ជាង ( ខទី ២ ) ជា« ទីជម្រក » និង« ប៉មយ៉ាងមាំមួន » ដោយរបៀបណា ? ( ខទី ៣ ) ។
« ដ្បិតទ្រង់បានធ្វើជាទីជ្រកឲ្យទូលបង្គំគឺជាប៉មយ៉ាងមាំ ឲ្យរួចពីខ្មាំងសត្រូវ »( ទំនុកដំកើង ៦១:៣ ) ។
ទំនុកដំកើង ៦៦:១៦; ៧៧:១១; ៧៨:៦–៧
« ទូលបង្គំនឹងរឭកពីអស់ទាំងការនៃព្រះយេហូវ៉ា » ។
-
ចូរសុំឲ្យកូនៗបងប្អូនចែកចាយដំណើររឿងបទគម្ពីរមួយចំនួនដែលពួកគេចូលចិត្ត ( រូបភាពនៅក្នុង សៀវភៅរូបភាពដំណឹងល្អ អាចជួយបាន ) ។ តើរឿងទាំងនេះបង្រៀនយើងអ្វីខ្លះអំពីព្រះអម្ចាស់ ? បងប្អូនអាចអាន ទំនុកដំកើង ៦៦:១៦ រួមគ្នា ហើយប្ដូរវេនគ្នាឆ្លើយសំណួរ« តើព្រះអម្ចាស់បានធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីប្រោសលោះព្រលឹងខ្ញុំ » ?
-
កាលដែលបងប្អូនអាន ទំនុកដំកើង ៧៧:១១; ៧៨:៦–៧ រួមគ្នា បងប្អូនអាចចែកចាយជាមួយគ្នានូវរបៀបដែលបងប្អូនព្យាយាម« រឭកពីអស់ទាំងការនៃព្រះយេហូវ៉ា » ( ទំនុកដំកើង ៧៧:១១ ) រួមបញ្ចូលទាំងកិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ។ តើពិធីសាក្រាម៉ង់ជួយយើងឲ្យ « ចងចាំជានិច្ច » ដោយរបៀបណា ? ( មរ៉ូណៃ ៤:៣; ៥:២ ) ។
ទំនុកដំកើង ៧១:៨
ខ្ញុំអាចប្រាប់អ្នកដទៃអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
-
បន្ទាប់ពីអាន ទំនុកដំកើង ៧១:៨ ជាមួយកូនៗបងប្អូន សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យគូររូបមាត់ធំមួយ ។ សូមឲ្យពួកគេជួយបងប្អូន « បំពេញ » មាត់នោះ ជាមួយនឹងរូបភាព ឬពាក្យតំណាងឲ្យរឿងនានាដែលយើងអាចប្រាប់អ្នកដទៃអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
-
បងប្អូនអាចហុចរូបភាពរបស់ព្រះយេស៊ូវមួយតៗគ្នានៅក្នុងថ្នាក់ ។ កុមារដែលកាន់រូបភាពនោះអាចនិយាយអំពីរឿងមួយដែលពួកគេដឹងអំពីទ្រង់ ។ តើយើងអាចជួយមនុស្សដទៃឲ្យដឹងការណ៍ទាំងនេះបានយ៉ាងដូចម្តេច ?
កុមារមានអ្វីជាច្រើនដើម្បីចែកចាយ ។ « នៅពេលកុមាររៀនអ្វីមួយថ្មី នោះពួកគេចង់ចែកចាយវាជាមួយនឹងអ្នកដទៃដោយឯកឯង ។ សូមលើកទឹកចិត្តដល់បំណងប្រាថ្នានេះដោយការផ្ដល់ឱកាសដល់កុមារតូចៗឲ្យបង្រៀនគោលការណ៍ដំណឹងល្អដល់គ្នាទៅវិញទៅមក ដល់សមាជិកគ្រួសារពួកគេ និងដល់មិត្តរបស់ពួកគេ ។ សូមសុំឲ្យពួកគេចែកចាយជាមួយអ្នកអំពីគំនិតអារម្មណ៍ និងបទពិសោធន៍របស់ពួកគេ ទាក់ទងនឹងគោលការណ៍ដែលអ្នកកំពុងបង្រៀនផងដែរ ។ បងប្អូននឹងឃើញថា ពួកគេមានគំនិតយោបល់សាមញ្ញៗ បរិសុទ្ធ និងមានអានុភាព » ( ការបង្រៀនតាមរបៀបរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ទំព័រ ៣២ ) ។
ទំនុកដំកើង ៨៦:៧
ព្រះវរបិតាសួគ៌ព្រះសណ្ដាប់ឮ ហើយឆ្លើយតបការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំ ។
-
ទំនុកដំកើងជាច្រើន គឺប្រៀបបាននឹងការអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះ ។ នៅពេលបងប្អូនអានទំនុកដំកើងជាមួយកូនៗ បងប្អូនអាចបង្ហាញពួកគេនូវវត្ថុដែលយើងអាចប្រើដើម្បីប្រាស្រ័យទាក់ទងនឹងមនុស្សដែលនៅឆ្ងាយ ដូចជាទូរសព្ទ ឬសំបុត្រ ។ បន្ទាប់មក សូមអាន ទំនុកដំកើង ៨៦:៧ ។ តើយើងអាច « អំពាវនាវ » ដល់ព្រះវរបិតាសួគ៌យ៉ាងដូចម្តេច ? តើទ្រង់ឆ្លើយតបដល់យើងយ៉ាងដូចម្ដេច ?
-
បងប្អូនអាចច្រៀងរួមគ្នានូវចម្រៀងមួយបទអំពីការអធិស្ឋាន ដូចជាបទ « ការអធិស្ឋានរបស់កុមារ » ( សៀវភៅចម្រៀងកុមារ ទំព័រ ១២–១៣ សូមមើលផងដែរ ស៊ូសាន អេច ផតធ័រ « ចូរអធិស្ឋាន ទ្រង់គង់នៅក្បែរ » លីអាហូណា ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ទំព័រ ៧៧–៧៩ ) ។ សូមប្រាប់គ្នាអំពីពេលមួយដែលព្រះបានឆ្លើយតបការអធិស្ឋានរបស់បងប្អូន ។
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត ប្រចាំខែនេះ ។