« ថ្ងៃទី១០–១៦ ខែសីហា ‹ គង់តែខ្ញុំនឹងទុកចិត្តដល់ទ្រង់ដែរ › ៖ យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២ » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី១០–១៦ ខែសីហា ‹ គង់តែខ្ញុំនឹងទុកចិត្តដល់ទ្រង់ដែរ › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
The Judgments of Job [ ការកាត់សេចក្តីរបស់យ៉ូប ] ដោយ យ៉ូសែប ប្រ៊ីកឃី
ថ្ងៃទី១០–១៦ ខែសីហា ៖ « គង់តែខ្ញុំនឹងទុកចិត្តដល់ទ្រង់ដែរ »
យ៉ូប ១–៣; ១២–១៤; ១៩; ២១–២៤; ៣៨–៤០; ៤២
វាធម្មតាទេក្នុងការងឿងឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីរឿងអាក្រក់ៗបានកើតឡើងចំពោះមនុស្សល្អ—ឬដូចគ្នាដែរថា ហេតុអ្វីរឿងល្អៗកើតឡើងចំពោះមនុស្សអាក្រក់ ។ ហេតុអ្វីព្រះដែលមានយុត្តិធម៌បានអនុញ្ញាតឲ្យរឿងនោះកើតឡើង ? គម្ពីរយ៉ូប ស្វែងរកសំណួរដូចទាំងនេះ ។ យ៉ូបគឺជាមនុស្សល្អម្នាក់ដែលរឿងអាក្រក់ៗជាច្រើនបានកើតឡើងចំពោះគាត់ ។ ដោយសារការសាកល្បងរបស់យ៉ូប មិត្តភក្តិរបស់លោកបានងឿងឆ្ងល់ថាតើលោកពិតជាមនុស្សល្អដែរឬទេ ។ យ៉ូបបានអះអាងពីសេចក្ដីសុចរិតរបស់លោកផ្ទាល់ ហើយបានងឿងឆ្ងល់ថាតើព្រះពិតជាមានយុត្តិធម៌ដែរឬទេ ។ ប៉ុន្ដែទោះជាលោករងទុក្ខ និងងឿងឆ្ងល់ក៏ដោយ ក៏យ៉ូបបានរក្សាសេចក្ដីទៀងត្រង់ និងសេចក្ដីជំនឿរបស់លោកលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែរ ។ ក្នុងគម្ពីរយ៉ូប សេចក្ដីជំនឿត្រូវបានគេចោទសួរ ហើយសាកល្បង ប៉ុន្តែមិនដែលបោះបង់ចោលទាំងស្រុងឡើយ ។ រឿងនោះពុំមានន័យថា សំណួរទាំងអស់មានចម្លើយនោះទេ ។ ប៉ុន្តែគម្ពីរយ៉ូបបង្រៀនថា រហូតដល់សំណួរទាំងនោះបានទទួលចម្លើយ នោះសំណួរទាំងឡាយអាចដើរទន្ទឹមគ្នានឹងសេចក្តីជំនឿ ។ ហើយមិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងនៅពេលនេះទេ យើងអាចថ្លែងទៅកាន់ព្រះអម្ចាស់របស់យើងថា « គង់តែខ្ញុំនឹងទុកចិត្តដល់ទ្រង់ដែរ » ( យ៉ូប ១៣:១៥ ) ។
សម្រាប់ទិដ្ឋភាពទូទៅស្ដីពីគម្ពីរយ៉ូប សូមមើល « យ៉ូប » នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ ( បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
យ៉ូប ១–៣; ១២–១៣
យើងអាចទុកចិត្តលើព្រះនៅគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់ ។
ជំពូកដំបូងនៃយ៉ូបគូសបញ្ជាក់ជាលក្ខណៈកំណាព្យ អំពីតួនាទីរបស់សាតាំងជាមារសត្រូវ ឬអ្នកចោទប្រកាន់របស់យើង វាមិនពិពណ៌នាអំពីការប្រាស្រ័យទាក់ទងពិតប្រាកដរវាងព្រះ និងសាតាំងនោះទេ ។ នៅពេលបងប្អូនអាននូវអ្វីដែលសាតាំងបាននិយាយអំពីយ៉ូប ( សូមមើល យ៉ូប ១:៩–១១; ២:៤–៥ ) បងប្អូនអាចសួរខ្លួនឯងថា « ហេតុអ្វីខ្ញុំនៅរក្សាសេចក្តីស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះ ? » ហេតុអ្វីបានជាវាមានគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការគោរពតាមព្រះអម្ចាស់តែមួយអង្គឯង ចំពោះហេតុផលដែលសាតាំងបានលើកឡើង ?
តើអ្វីដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនចាប់អារម្មណ៍អំពីចម្លើយរបស់យ៉ូបចំពោះការសាកល្បងរបស់លោក ( សូមមើល យ៉ូប ១:២០–២២; ២:៩–១០ ) ។
មិត្តភក្តិរបស់យ៉ូបបានផ្ដល់យោបល់ថា ព្រះកំពុងដាក់ទោសលោកហើយ ( សូមមើល យ៉ូប ៤–៥; ៨; ១១ ) ។ តើបងប្អូនមើលឃើញបញ្ហាអ្វីខ្លះជាមួយគំនិតនេះ ? សូមអានការឆ្លើយតបរបស់យ៉ូបនៅក្នុង ជំពូកទី ១២–១៣ ។ តើយ៉ូបបានដឹងអ្វីខ្លះអំពីព្រះដែលអនុញ្ញាតឲ្យលោករក្សាការទុកចិត្ត ? តើបងប្អូនដឹងអ្វីខ្លះអំពីព្រះដែលជួយបងប្អូនឲ្យប្រឈមនឹងឧបសគ្គនានា ?
យ៉ូប ១៩
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជាព្រះដ៏ប្រោសលោះរបស់ខ្ញុំ ។
ជួនកាល យើងរៀនពីសេចក្តីពិតដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងអំឡុងពេលដ៏លំបាកបំផុតរបស់យើង ។ សូមពិចារណាពីការសាកល្បងដែលយ៉ូបបានពិពណ៌នានៅក្នុង យ៉ូប ១៩:១–២២ និងសេចក្ដីពិតដែលលោកបានប្រកាសនៅក្នុង ខទី ២៣–២៧ ។ តើបងប្អូនដឹងថា ព្រះប្រោសលោះរបស់បងប្អូនមានព្រះជន្មរស់ដោយរបៀបណា ? តើចំណេះដឹងនេះបានធ្វើឲ្យមានភាពខុសប្លែកអ្វីខ្លះនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ?
សូមពិចារណាច្រៀង ឬស្ដាប់ទំនុកតម្កើងមួយបទអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដូចជាបទ « ខ្ញុំដឹងថាព្រះប្រោសលោះខ្ញុំនៅរស់ » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ៧៦ ) ។ តើពាក្យពេចន៍អ្វីខ្លះពីបទចម្រៀងនេះបង្ហាញពីអារម្មណ៍បងប្អូនអំពីទ្រង់ ?
សូមមើលផងដែរ គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ១២១:១–១២; ១២២ ។
យ៉ូប ២១–២៤
« កាលណាទ្រង់បានសាកលខ្ញុំស្រេចហើយ នោះខ្ញុំនឹងចេញមកដូចជាមាស » ។
នៅក្នុង យ៉ូប ២១–២៤ បងប្អូននឹងអានការជជែកវែកញែករវាងយ៉ូប និងមិត្តភក្តិរបស់លោក ។ នៅចំណុចសំខាន់នៃការជជែកវែកញែកនេះគឺជាសំណួរមួយដែលមនុស្សជាច្រើនបានសួរ ៖ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សសុចរិតពេលខ្លះរងទុក្ខ ?
ទោះបីជាយើងមិនមានចម្លើយទាំងអស់ក៏ដោយ នៅក្នុងដំណឹងល្អដែលបានស្តារឡើងវិញនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងមានសេចក្តីពិតមួយចំនួនដែលអាចជួយយើងឲ្យយល់ពីទុក្ខលំបាក និងការរងទុក្ខ ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាបទគម្ពីរនៅថ្ងៃចុងក្រោយដែលមានសេចក្តីពិតមួយចំនួនទាំងនេះ ។ តើបទគម្ពីរទាំងនេះបង្រៀនបងប្អូនអ្វីខ្លះអំពីព្រះវរបិតាសួគ៌ និងផែនការរបស់ទ្រង់ ?
អ្នកក៏អាចអានការបង្រៀនរបស់ប្រធាន ស្ពែនស៊ើរ ដបុលយូ ឃឹមបឹល អំពីទុក្ខវេទនានៅក្នុង « Tragedy or Destiny? » ផងដែរ ( Teachings of Presidents of the Church: Spencer W. Kimball [ ឆ្នាំ២០១១ ] ) ទំព័រ ១១–២១ ) ។
ផ្អែកលើអ្វីដែលបងប្អូនបានសិក្សា តើបងប្អូនអាចឆ្លើយចំពោះសំណួរដូចជា « ហេតុអ្វីព្រះអនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សសុចរិតរងទុក្ខ » ដោយរបៀបណា ?
Calm and Stars [ ភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងដួងតារាទាំងឡាយ ] ដោយ យ៉ុងស៊ុង គីម ។ រូបភាពទទួលសិទ្ធិអនុញ្ញាតពី havenlight.com
យ៉ូប ៣៨–៤០; ៤២
ព្រះរាជតម្រិះរបស់ព្រះគឺធំជាងការគិតរបស់ខ្ញុំ ។
ដោយនឿយណាយជាមួយនឹងការចោទប្រកាន់របស់មិត្តភក្តិរបស់លោក ( សូមមើល យ៉ូប ១៦:១–៥; ១៩:១–៣ ) យ៉ូបបានទូលសួរដល់ព្រះម្តងហើយម្តងទៀតថា ហេតុអ្វីបានជាលោកត្រូវរងទុក្ខខ្លាំងដូច្នេះ ( សូមមើល យ៉ូប ១៩:៦–៧; ២៣:១–៩; ៣១ ) ។ ព្រះអម្ចាស់មិនបានប្រទានហេតុផលច្បាស់លាស់នៅក្នុងគម្ពីរយ៉ូបទេ ។ ប៉ុន្តែទ្រង់បានបង្រៀននូវសារលិខិតដ៏មានសារៈសំខាន់មួយនៅក្នុង ជំពូកទី ៣៨–៤០ ។ តើបងប្អូននឹងសង្ខេបសារលិខិតនោះយ៉ាងដូចម្តេច ? ឧទាហរណ៍ តើបងប្អូនរៀនអ្វីខ្លះពីសំណួររបស់ព្រះអម្ចាស់នៅក្នុង យ៉ូប ៣៨:១–៧, ១៨–២៤ ?
បងប្អូននឹងកត់សម្គាល់ឃើញថា ព្រះអម្ចាស់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់យ៉ូបអំពីការបង្កបង្កើតមួយចំនួនរបស់ទ្រង់ និងការងារដ៏អស្ចារ្យផ្សេងទៀត ( សូមមើល យ៉ូប ៣៨–៣៩ ) ។ បងប្អូនអាចមើលទៅការបង្កបង្កើតទាំងនោះមួយចំនួន ( ឬរូបភាពពីការបង្កបង្កើត ) ។ តើការបង្កបង្កើតទាំងនេះជួយបងប្អូនគិតខុសប្លែកពីព្រះយ៉ាងដូចម្តេច ? អំពីការសាកល្បងរបស់បងប្អូន ? តើវាផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈរបស់យ៉ូបយ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល យ៉ូប ៤២:១–៦; សូមមើលផងដែរ ម៉ូសេ ១:៨–១០ ) ។
ខាងក្រោមនេះគឺជាសារលិខិតពីសន្និសីទទូទៅពីរដែលអាចជួយផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈរបស់យើង ៖ ថាម៉ារ៉ា ដបុលយូ រូនៀ « ការមើលទៅគ្រួសាររបស់ព្រះតាមកញ្ចក់បង្រួមទិដ្ឋភាព » ( លីហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ៦២–៦៩ ) រ័សុល អិម ណិលសុន « គិតដល់សេឡេស្ទាល ! » ( លីអាហូណា ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ទំព័រ ១១៧–១២០ ) ។ នៅក្នុងសារលិខិតមួយណាក៏បាន សូមរកមើលអ្វីមួយដែលបងប្អូនចង់ចងចាំ នៅពេលក្រោយដែលការសាកល្បងរបស់បងប្អូនហាក់ដូចជាលើសលប់ ។ តើបងប្អូននឹងរំឭកខ្លួនឯងអំពីអ្វីដែលបងប្អូនបានរៀនដោយរបៀបណា ?
ចូរមានភាពច្នៃប្រឌិត ។ ការរៀនសូត្រមិនចាំបាច់មានតែការអាន ការគិត និងការនិយាយនោះទេ ។ ពេលខ្លះការរៀនសូត្រដែលគួរឲ្យចងចាំបំផុត មកតាមវិធីធ្វើសកម្មភាពខាងរាងកាយ ។ ឧទាហរណ៍ នៅពេលបងប្អូនអានអំពីរបៀបដែលព្រះអម្ចាស់បានប្តូរទស្សនៈរបស់យ៉ូបនៅក្នុង យ៉ូប ៣៨–៤០ បងប្អូនអាចដើរ ឬគយគន់មើលការបង្កបង្កើតរបស់ព្រះអម្ចាស់ ទាំងធំ និងតូចៗ ។ ឬបងប្អូនអាចមើលវត្ថុពីជ្រុងផ្សេងៗគ្នា—ពីខាងលើ ខាងក្រោម នៅជិត នៅឆ្ងាយ និងផ្សេងៗទៀត ។
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី លីអាហូណា និង ដើម្បីកម្លាំងនៃយុវជន ប្រចាំខែនេះ ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
យ៉ូប ១–២; ១២; ១៩
សេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងជួយខ្ញុំក្នុងអំឡុងពេលលំបាក ។
-
សូមលើកទឹកចិត្តកូនៗបងប្អូនឲ្យប្រាប់នូវអ្វីដែលពួកគេដឹងអំពីយ៉ូប ។ ប្រសិនបើពួកគេត្រូវការជំនួយ បងប្អូនអាចបង្ហាញពួកគេទៅកាន់ យ៉ូប ១:១, ១៣–២២; ២:៧–១០ ឬទៅ « យ៉ូប » ( នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ១៤៥–១៤៧ ) ។ តើយ៉ូបឆ្លើយតបទៅនឹងការសាកល្បងដោយរបៀបណា ? ( សូមមើល យ៉ូប ១:២១; ២:១០ ) ។
1:55Job
-
យ៉ូបមានសេចក្តីស្មោះត្រង់នៅក្នុងការសាកល្បងរបស់លោក ដោយសារអ្វីដែលលោកបានដឹងអំពីព្រះអម្ចាស់ ។ ប្រហែលជាបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនអាចមើលរូបភាពព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកដទៃ ( ដូចជារូបភាពខាងក្រោម ឬរូបភាពនៅក្នុង សៀវភៅរូបភាពដំណឹងល្អ ) ។ និយាយអំពីអ្វីដែលបងប្អូនដឹងអំពីទ្រង់ និងលក្ខណៈរបស់ទ្រង់ ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាខគម្ពីរមួយចំនួនដែលបង្ហាញពីអ្វីដែលយ៉ូបបានដឹងអំពីព្រះអម្ចាស់ ៖ យ៉ូប ១២:១០, ១៣, ១៦; ១៩:២៥–២៧ ។ ហេតុអ្វីបានជាវាមានតម្លៃដើម្បីដឹងរឿងទាំងនេះអំពីទ្រង់ ?
He Healed Them All [ ទ្រង់បានព្យាបាលពួកគេទាំងអស់គ្នា ] ដោយ ម៉ៃឃល ម៉ម
យ៉ូប ១៤:១៤ ។
ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះខ្ញុំក៏នឹងរស់ម្ដងទៀតបន្ទាប់ពីខ្ញុំស្លាប់ទៅផងដែរ ។
-
យ៉ូបបានសួរសំណួរសំខាន់មួយនៅក្នុង យ៉ូប ១៤:១៤ ។ ប្រហែលជាបងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនឆ្លាស់វេនគ្នាចែកចាយពីរបៀបបងប្អូនឆ្លើយសំណួរយ៉ូប ។ បងប្អូនអាចរកមើលគំនិតនៅក្នុង អាលម៉ា ១១:៤២–៤៤ នៅក្នុងវីដេអូ « In a Coming Day » ( បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ឬនៅក្នុងបទចម្រៀងអំពីការរស់ឡើងវិញ ដូចជា « តើព្រះយេស៊ូវរស់ឡើងវិញឬ » ( សៀវភៅចម្រៀងកុមារ ទំព័រ ៤៥ ) ។
#BECAUSEofHIM: An Easter Message of Hope and Triumph
យ៉ូប ១៦:១–៥; ២២:៥
មិត្តល្អជួយលើកស្ទួយ និងលើកទឹកចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក ។
-
នៅពេលដែលយ៉ូបសោកសៅ មិត្តភក្តិរបស់លោកបាននិយាយថា ព្រះកំពុងដាក់ទណ្ឌកម្មគាត់ពីព្រោះគាត់បានមានបាប ( សូមមើល យ៉ូប ២២:៥ ) ។ ប្រសិនបើយើងជាមិត្តភក្តិរបស់យ៉ូប តើយើងនឹងព្យាយាមជួយគាត់ដោយរបៀបណា ? តើពាក្យសម្ដីរបស់យើងអាចជួយអ្នកដទៃនៅក្នុងគ្រាដែលពួកគេជួបទុក្ខសោកយ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល យ៉ូប ១៦:៥ ) ។ សូមពិចារណាបង្ហាញរូបភាពមួយ ឬច្រើននៅក្នុងគម្រោងនេះ នៅពេលបងប្អូនពិភាក្សាអំពីសំណួរទាំងនេះ ។
-
សូមពិចារណាសុំកូនៗបងប្អូនឲ្យរាយបញ្ជីនូវគុណសម្បត្តិខ្លះៗរបស់មិត្តល្អ និងរកមើលឈ្មោះមិត្តមួយណាដែលមានគុណសម្បត្តិទាំងនេះ ។ បន្ទាប់មក បងប្អូនអាចមើលរូបភាពនៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ តើព្រះយេស៊ូវគឺជាមិត្តល្អចំពោះយើងម្នាក់ៗតាមរបៀបណាខ្លះ ? បងប្អូនប្រហែលជាគិតពីនរណាម្នាក់ដែលកំពុងឆ្លងកាត់ពេលលំបាក ។ សូមរៀបចំផែនការពីរបៀបដែលបងប្អូននឹងធ្វើជាមិត្តភក្តិដូចជាព្រះគ្រីស្ទចំពោះពួកគេ ។
យ៉ូប ១៩:២៣–២៧
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជាព្រះដ៏ប្រោសលោះរបស់ខ្ញុំ ។
-
បន្ទាប់ពីអាន យ៉ូប ១៩:២៣–២៧ បងប្អូន និងកូនៗបងប្អូនអាចនិយាយអំពីរបៀបដែលបងប្អូនដឹងថា ព្រះប្រោសលោះរបស់យើងនៅមានព្រះជន្ម ។ បងប្អូនអាចធ្វើការជាមួយគ្នាដើម្បីដាក់ទីបន្ទាល់របស់បងប្អូន ( ឬគំនូររបស់ពីព្រះអង្គសង្រ្គោះ) នៅក្នុងសៀវភៅមួយ ( សូមមើល ខទី ២៣ ) ។
-
បងប្អូនក៏អាចច្រៀងចម្រៀងមួយបទដែលថ្លែងទីបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ដូចជាបទ « ខ្ញុំដឹងថាព្រះប្រោសលោះខ្ញុំនៅរស់ » ( ទំនុកតម្កើង លេខ ៧៦ ) ។ សូមចែកចាយឃ្លាចេញពីទំនុកតម្កើងដែលពង្រឹងដល់ទីបន្ទាល់របស់អ្នកលើទ្រង់ ។ ហេតុអ្វីបានជាវាសំខាន់ដើម្បីដឹងថាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទមានព្រះជន្មរស់ ?
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត ប្រចាំខែនេះ ។