« គំនិតដែលត្រូវចងចាំ ៖ ការអានកំណាព្យនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ » ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ការអានកំណាព្យនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
គំនិតដែលត្រូវចងចាំ
ការអានកំណាព្យនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់
នៅក្នុងគម្ពីរទាំងឡាយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែលកើតឡើងចាប់តាំងពីគម្ពីរ លោកុប្បត្តិ រហូតដល់នាងអេសធើរ ភាគច្រើនយើងឃើញថាជាដំណើររឿង—ដំណើរនិទានកថាដែលពិពណ៌នាពីព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាសន៍ចេញពីទស្សនៈខាងវិញ្ញាណ ។ ណូអេបានធ្វើទូក ម៉ូសេបានរំដោះអ៊ីស្រាអែល ហាណាបានអធិស្ឋានឲ្យបានកូនប្រុសជាដើម ។ ល ។ ចាប់ផ្តើមជាមួយយ៉ូប យើងរកឃើញនូវរបៀបសរសេរដែលមានលក្ខណៈខុសគ្នា ។ នៅក្នុងគម្ពីរទាំងនេះ អ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់បានងាកទៅប្រើភាសាកំណាព្យ ដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍ដ៏ជ្រាលជ្រៅ ឬការព្យាករដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងរបៀបដែលមិនអាចបំភ្លេចបាន ។
យើងបានឃើញឧទារណ៍ពីរបីនៃកំណាព្យដែលលេចឡើងនៅពាសពេញប្រវត្តិសាស្រ្តគម្ពីរទាំងឡាយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ។ ចេញពីគម្ពីរយ៉ូបតទៅមុខ យើងនឹងឃើញថាកាន់តែមានច្រើន ។ គម្ពីរយ៉ូប ទំនុកដំកើង និងសុភាសិត គឺស្ទើរតែជាកំណាព្យទាំងស្រុង ដែលផ្នែកខ្លះនៃសំណេររបស់ព្យាការី មានដូចជា អេសាយ យេរេមា និងអេម៉ុស ។ ពីព្រោះការអានកំណាព្យគឺខុសគ្នាពីការអានដំណើររឿងមួយ នោះការយល់ដឹងអំពីវា ជាញឹកញាប់ តម្រូវឲ្យមានការខិតខំផ្សេងទៀត ។ ទាំងនេះគឺជាគំនិតមួយចំនួនដែលអាចជួយបងប្អូនស្វែងរកអត្ថន័យបន្ថែមទៀតនៅក្នុងកំណាព្យព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ។
រៀនស្គាល់កំណាព្យហេព្រើរ
ដំបូង វាអាចជួយបងប្អូនដឹងថា កំណាព្យហេព្រើរនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ គឺមិនផ្អែកទៅលើពាក្យចុងចួនដូចជាកំណាព្យប្រភេទផ្សេងនោះទេ ។ ហើយទោះបីជាពាក្យចុងចួន ការលេងពាក្យ និងពាក្យសំឡេងដដែលៗគឺជាលក្ខណៈទូទៅនៃកំណាព្យហេព្រើរពីបុរាណក្ដី ក៏ជាធម្មតាអ្វីៗទាំងនេះត្រូវបាត់បង់នៅក្នុងការបកប្រែដែរ ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី លក្ខណៈពិសេសមួយដែលបងប្អូននឹងឃើញ គឺពាក្យដដែលៗនៃការពិចារណា ឬគំនិត ដែលនៅពេលខ្លះត្រូវបានហៅថា « ភាពស្របគ្នា » ។ នេះគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏សាមញ្ញមួយពីអេសាយ ៖
ឱក្រុងស៊ីយ៉ូនអើយ ចូរពាក់កម្លាំងរបស់ឯង
ឱយេរូសាឡិមអើយ ចូរពាក់សម្លៀកបំពាក់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់អ្នក ។ ( អេសាយ ៥២:១ )
ទំនុកដំកើង ២៩ មានបន្ទាត់ស្របគ្នាជាច្រើន—ឧទាហរណ៍ ៖
ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះយេហូវ៉ាមានអំណាច
ព្រះសូរសៀងនៃព្រះយេហូវ៉ាមានឫទ្ធានុភាព ។ ( ទំនុកដំកើង ២៩:៤ )
ហើយនេះជាឧទាហរណ៍មួយដែលការដឹងថា បន្ទាត់ទីពីរស្របគ្នានឹងបន្ទាត់ទីមួយដែលធ្វើឲ្យវគ្គបទគម្ពីរកាន់តែងាយស្រួលយល់ ៖
យើងក៏ឲ្យឯងរាល់គ្នាមានធ្មេញស្អាត នៅគ្រប់ទាំងទីក្រុងរបស់ឯង
ហើយឲ្យខ្វះខាតអាហារនៅគ្រប់ទីកន្លែងរបស់ឯង ។ ( អេម៉ុស ៤:៦ )
នៅក្នុងឧទាហរណ៍ទាំងនេះ កវីបានលើកឡើងនូវគំនិតមួយឡើងវិញជាមួយនឹងភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួច ។ វិធីសាស្ត្រនេះអាចសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើគំនិតដដែលៗ ហើយប្រើប្រាស់ភាពខុសគ្នា ដើម្បីពិពណ៌នា ឬអភិវឌ្ឍវាឲ្យកាន់តែពេញលេញ ។
នៅក្នុងករណីផ្សេងទៀត ប្រយោគស្របគ្នាទាំងពីរដែលប្រើភាសាស្រដៀងគ្នាដើម្បីបង្ហាញគំនិតផ្ទុយគ្នា ដូចក្នុងឧទាហរណ៍ខាងក្រោម ៖
ពាក្យតបឆ្លើយដោយស្រទន់ នោះរមែងរំងាប់សេចក្តីក្រោធទៅ ៖
តែពាក្យគំរោះគំរើយ នោះបណ្តាលឲ្យមានសេចក្តីកំហឹងវិញ ។ ( សុភាសិត ១៥:១ )
ភាពស្របគ្នាប្រភេទនេះមិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេ ។ អ្នកនិពន្ធបានធ្វើវាឡើងដោយចេតនា ។ វាបានជួយពួកគេបង្ហាញពីអារម្មណ៍ខាងវិញ្ញាណ ឬសេចក្ដីពិតដោយទាំងអំណាច និងភាពស្រស់ស្អាត ។ ដូច្នេះនៅពេលបងប្អូនឃើញភាពស្របគ្នានៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សូមសួរខ្លួនបងប្អូនថា តើវាជួយបងប្អូនឲ្យយល់ពីសាររបស់អ្នកនិពន្ធយ៉ាងដូចម្តេច ។ ឧទាហរណ៍ តើអេសាយបានព្យាយាមចង់និយាយអ្វីខ្លះទាក់ទងនឹង « កម្លាំង » ជាមួយ « ប្រដាប់ដោយសម្លៀកបំពាក់ដ៏រុងរឿង » និង « ស៊ីយ៉ូន » ជាមួយ « យេរូសាឡិម » ? ( អេសាយ ៥២:១ ) ។ តើអ្វីដែលយើងអាចសន្និដ្ឋានបានអំពីឃ្លា « តបឆ្លើយដោយស្រទន់ » ប្រសិនបើយើងដឹងថា « ពាក្យគំរោះគំរើយ » គឺផ្ទុយពីវានោះ ? ( សុភាសិត ១៥:១ ) ។
He Restoreth My Soul [ ទ្រង់កែព្រលឹងខ្ញុំឡើងវិញ ] ដោយ វ៉លធើរ រ៉េន
កំណាព្យរបស់ហេព្រើរជាមិត្តភក្តិថ្មី
មនុស្សខ្លះប្រៀបធៀបការអានកំណាព្យទៅនឹងការជួបមនុស្សថ្មី ។ ដូច្នេះ ការអានកំណាព្យក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ប្រហែលដូចជាការជួបនរណាម្នាក់មកពីប្រទេសឆ្ងាយ និងវប្បធម៌បរទេសដែលនិយាយភាសាផ្សេងពីយើង—ហើយអ្នកដែលមានអាយុលើសពីពីរពាន់ឆ្នាំ ។ ដំបូងឡើយ បុគ្គលរូបនេះប្រហែលជានិយាយអ្វីដែលយើងមិនយល់ ប៉ុន្តែនោះពុំមានន័យថា ពួកគេគ្មានអ្វីដែលមានតម្លៃដើម្បីប្រាប់យើងនោះទេ ។ យើងគ្រាន់តែត្រូវការចំណាយពេលខ្លះៗជាមួយពួកគេ ដោយការព្យាយាមយល់ពីទស្សនៈរបស់ពួកគេ ។ យើងអាចនឹងរកឃើញថា នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់យើង តាមពិតទៅ យើងយល់គ្នាបានយ៉ាងល្អ ។ ហើយបើយើងបង្ហាញការអត់ធ្មត់ និងចិត្តអាណិតអាសូរ នោះបងប្អូនស្គាល់គ្នាថ្មីរបស់យើងអាចក្លាយជាមិត្តសម្លាញ់នៅទីបំផុត ។
ដូច្នេះនៅពេលបងប្អូនអានវគ្គបទគម្ពីរចេញពីអេសាយ ជាឧទាហរណ៍ ពិចារណាវាជាការណែនាំខ្លួនដំបូងរបស់បងប្អូនចំពោះអ្នកស្គាល់គ្នាថ្មី ។ សូមសួរខ្លួនបងប្អូនថា « តើអ្វីទៅជាចំណាប់អារម្មណ៍ខ្ញុំ ? » តើវគ្គបទគម្ពីរនេះធ្វើឲ្យបងប្អូនមានអារម្មណ៍យ៉ាងដូចម្តេច—សូម្បីតែបងប្អូនមិនយល់គ្រប់ពាក្យក្តី ? បន្ទាប់មកសូមអានម្តងទៀត អានឲ្យបានច្រើនដង បើអាចធ្វើបាន ។ សូមពិចារណាអានវាឲ្យខ្លាំងៗ មនុស្សមួយចំនួនបានរកឃើញអត្ថន័យបន្ថែមតាមរបៀបនោះ ។ សូមកត់សម្គាល់ពាក្យជាក់លាក់ដែលអេសាយបានជ្រើសរើស ជាពិសេសពាក្យដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនស្រមៃឃើញជារូបភាពនៅក្នុងចិត្តរបស់បងប្អូន ។ តើរូបភាពទាំងនេះធ្វើឲ្យបងប្អូនមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ? តើវាផ្ដល់យោបល់អ្វីខ្លះអំពីអារម្មណ៍របស់អេសាយ ? ពេលដែលបងប្អូនសិក្សាពាក្យពេចន៍អ្នកនិពន្ធរបស់ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់កាន់តែច្រើន នោះបងប្អូននឹងឃើញថាពួកគាត់ជ្រើសរើសពាក្យ និងបច្ចេកទេសរបស់ពួកគាត់ដោយចេតនាដើម្បីបង្ហាញសារខាងវិញ្ញាណដ៏ជ្រាលជ្រៅ ។
កំណាព្យអាចជាមិត្តភក្តិដ៏ល្អអស្ចារ្យ ពីព្រោះវាជួយយើងយល់ពីអារម្មណ៍ និងបទពិសោធន៍របស់យើង ។ កំណាព្យក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់គឺមានតម្លៃជាពិសេស ពីព្រោះវាជួយយើងឲ្យយល់ពីអារម្មណ៍ និងបទពិសោធន៍ដ៏សំខាន់បំផុតរបស់យើង—ដែលភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយព្រះ ។
កាលដែលបងប្អូនសិក្សាកំណាព្យនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ សូមចងចាំថា ការសិក្សាព្រះគម្ពីរគឺមានតម្លៃបំផុត នៅពេលវាដឹកនាំយើងទៅរកព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ សូមស្វែងរកទីសម្គាល់ រូបភាព និងសេចក្តីពិតដែលស្ថាបនាសេចក្តីជំនឿរបស់បងប្អូននៅលើទ្រង់ ។ សូមស្ដាប់រកការបំផុសគំនិតមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ កាលបងប្អូនសិក្សា ។
អក្សរសិល្ប៍ប្រាជ្ញា
នៅក្នុងផ្នែកមួយនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ កំណាព្យគឺជាអ្វីដែលពួកអ្នកប្រាជ្ញហៅថា « អក្សរសិល្ប៍ប្រាជ្ញា » ។ យ៉ូប សុភាសិត និង សាស្តា ចូលក្នុងប្រភេទនេះ ។ ខណៈដែលទំនុកដំកើងបង្ហាញអារម្មណ៍នៃការសរសើរ ការទួញយំ និងការថ្វាយបង្គំ អក្សរសិល្ប៍ប្រាជ្ញាផ្តោតទៅលើការទូន្មានដែលមិនចេះរីងស្ងួត ឬជ្រាលជ្រៅ ជាសំណួរបែបទស្សនវិជ្ជាវិញ ។ ឧទាហរណ៍ គម្ពីរយ៉ូប ស្វែងយល់ពីយុត្តិធម៌របស់ព្រះ និងមូលហេតុនៅពីក្រោយការរងទុក្ខវេទនារបស់មនុស្ស ។ សុភាសិត ផ្តល់ឲ្យនូវឱវាទអំពីរបៀបរស់នៅឲ្យបានល្អ រួមទាំងសម្ដីប្រកបដោយប្រាជ្ញាដែលប្រមូលបាន ហើយចែកពីជំនាន់មុនៗ ។ ហើយសាស្តា ក៏ចាប់ផ្តើមឆ្ងល់អំពីគោលបំណងនៃជីវិតនេះ—នៅពេលអ្វីៗហាក់ដូចជាឆ្លងកាត់តែមួយភ្លែត ហើយដោយព្រាវ តើយើងរកឃើញអត្ថន័យពិតនៅឯណា ? បងប្អូនប្រហែលជាគិតអំពីអក្សរសិល្ប៍ប្រាជ្ញាជាការសន្ទនាប្រកបដោយការគិតគូរជាមួយអ្នកប្រឹក្សាដែលបំផុសគំនិត ដែលចង់ចែកចាយការសង្កេតឃើញអំពីព្រះ និងពិភពលោកដែលទ្រង់បានបង្កើត—ហើយប្រហែលជាជួយបងប្អូនឲ្យយល់អំពីរឿងទាំងនេះប្រសើរជាងមុនបន្តិច ។