I Ks. Królewska 12–13; 17–22

W jaki sposób opisałbyś błąd, jaki popełnił król Rechabeam, syn Salomona, w I Ks. Królewskiej 12:1–14? Jakie cechy Chrystusowe mogłyby pomóc Rechabeamowi w ocaleniu jego królestwa (zob. werset 7.; Ew. Mateusza 20:25–28; Ks. Mosjasza 2:10–21)? W jaki sposób możesz wykorzystać te atrybuty jako przywódca — czy to w powołaniu kościelnym, czy też jako przywódca we własnym życiu?

Prorok Eliasz poprosił wdowę, aby dała mu jedzenie i wodę, zanim nakarmi siebie i swojego głodującego syna. Dlaczego to robił? Prośba Eliasza może być postrzegana jako błogosławieństwo dla tej małej rodziny. Potrzebowali błogosławieństw Pana, a ofiara niesie ze sobą błogosławieństwa — łącznie z błogosławieństwem posiadania silniejszej wiary.

W trakcie czytania I Ks. Królewskiej 17:8–16 wyobraź sobie, że jesteś tą wdową. Co w jej postawie wywarło na tobie wrażenie? Możesz także sporządzić listę wyborów, które wymagają wiary w Jezusa Chrystusa (zob. np.: Dla wzmocnienia młodzieży. Przewodnik do dokonywania wyborów [2022]). Czego uczymy się od tej wdowy o wykazywaniu się wiarą?

W jakim sensie czyny Elizeusza opisane w I Ks. Królewskiej 19:19–21 przypominają postępowanie wdowy?

Pomyśl o poświęceniach, jakich dokonałeś, aby podążać za Zbawicielem. Czego uczysz się z I Ks. Królewskiej 17:8–16; 19:19–21 o tych poświęceniach? W jaki sposób twoja wiedza o Zbawicielu pomaga ci, gdy On prosi cię o dokonanie poświęceń? W jaki sposób cię pobłogosławił?

Zob. także Ew. Mateusza 4:18–22; 6:25–33; Ew. Łukasza 4:24–26; „Elijah and the Widow of Sarephath” [Eliasz i wdowa z Sarepty] (film), Biblioteka ewangelii; „Gdy wiara silna”, Hymny, nr 63.

10:13

Izraelici mogli uważać, że mają dobre powody, aby oddawać cześć Baalowi, który był uznawany za boga burz i deszczu. Po trzech latach suszy rozpaczliwie potrzebowali deszczu. A kult Baala był społecznie akceptowany i wspierany przez króla i królową. Podczas czytania I Ks. Królewskiej 18 zastanów się, dlaczego ktoś w naszych czasach może być niezdecydowany, czy powinien podążać za Panem. Co, twoim zdaniem, Pan próbował przekazać na Swój temat w tym rozdziale? Jakie doświadczenia pomogły ci zobowiązać się do podążania za Zbawicielem?

Zob. także D. Todd Christofferson, „Wybór i zobowiązanie” (Ogólnoświatowe uroczyste spotkanie dla młodych dorosłych, 12 stycznia 2020), Biblioteka ewangelii.

Niestety, cud na górze Karmel nie ułatwił Eliaszowi jego misji. W rzeczywistości jego życie było w niebezpieczeństwie i musiał ukrywać się w jaskini na pustkowiu. Zmagając się z samotnością i zniechęceniem, doświadczył dzięki Panu czegoś, co znacznie różniło się od tego, co wydarzyło się na górze Karmel. Czego doświadczenie Eliasza z I Ks. Królewskiej 19:1–18 uczy cię o sposobie, w który Pan komunikuje się z tobą, gdy jesteś w potrzebie?

Zastanów się, kiedy czułeś, że Pan do ciebie przemówił. Jak opisałbyś sposób, w jaki On komunikuje się z tobą? Dlaczego słowa „cichy” i „łagodny” to dobre określenia na głos Ducha? Jakie inne słowa odnajdujesz w Ks. Helamana 5:30 oraz w Doktrynie i Przymierzach 6:22–23; 11:12–14? Co musisz robić, aby częściej otrzymywać przewodnictwo od Pana?

Zob. także Ks. Psalmów 46:10.

• Aby pomóc dzieciom poznać historie wiary z I Ks. Królewskiej 17, możesz pokazać im ilustracje lub przedmioty ilustrujące te historie, na przykład ptaki, chleb lub chłopca. Kiedy będziesz opowiadać dzieciom te historie, poproś je, aby znalazły ilustrację lub przedmiot, który pasuje do każdej z nich. Historia pt. „Prorok Eliasz” (w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 121–124) może ułatwić ci opowiedzenie ich. Czego każda z tych historii uczy nas o okazywaniu wiary Jezusa Chrystusa?

  

  1:58

• Skłoń dzieci do zastanowienia się nad tym, w jaki sposób mogą okazywać swoją wiarę w Jezusa Chrystusa. Zaśpiewaj z nimi pieśń o wierze, na przykład: „I Have Faith in the Lord, Jesus Christ” [Wierzę w Pana, Jezusa Chrystusa] (Biblioteka ewangelii) i opowiedzcie sobie nawzajem, czego nauczyliście się z tej pieśni o wierze.

• Twoje dzieci mogą narysować to, o co Pan poprosił wdowę, by dała Eliaszowi (zob. I Ks. Królewska 17:12–13) i co wdowa otrzymała w zamian (zob. I Ks. Królewska 17:15–16). (Zob. też stronę z zadaniami na ten tydzień). Mogą również poszukać ilustracji innych ludzi, którzy zrezygnowali z czegoś, czego pragnęli, na rzecz czegoś lepszego. Poproś dzieci, by znalazły ilustracje w Albumie: Ewangelia w malarstwie lub podręczniku Przyjdź i naśladuj mnie. O co Pan prosi nas, byśmy poświęcili? W jaki sposób On nam błogosławi?

• Podczas wspólnego czytania I Ks. Królewskiej 18:17–39 dzieci mogą wybrać jeden werset i narysować to, co opisuje. Następnie przy pomocy rysunków mogą opowiedzieć tę historię własnymi słowami. (Zob. także historię pt. „Prorok Eliasz i kapłani Baala” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 125–128).

  

  2:17

• Skłoń dzieci do zastanowienia się nad sytuacjami, w których będą musiały wybrać między podążaniem za Jezusem Chrystusem a niepodążaniem za Nim. Mogą narysować siebie, gdy dokonują właściwego wyboru. Opowiedzcie sobie nawzajem o tym, dlaczego postanowiliście podążać za Jezusem.

• Gdy będziesz streszczać I Ks. Królewską 19:9–12, poproś dzieci, aby wykonywały gesty, które symbolizują silny wiatr, trzęsienie ziemi i ogień. Następnie poproś, żeby usiadły spokojnie, gdy będziecie razem cichym głosem mówić: „A po ogniu cichy łagodny powiew” (werset 12.). (Zob. Także historię pt. „Pan przemawia do Eliasza” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 129–131). Opowiedz swoim dzieciom o sytuacjach, w których sam słyszałeś cichy, spokojny głos Ducha Świętego.

  

  1:48

• Po chichu zaśpiewajcie razem pieśń o Duchu Świętym. Co może utrudniać nam rozpoznawanie wpływu Ducha Świętego? Co może nam pomóc Go usłyszeć?