Eliasz i kapłani Baala

Królestwo Izraela cierpiało dalej z powodu braku wody. Król Achab kazał ludziom, by czcili fałszywego bożka imieniem Baal.

I Ks. Królewska 18:1–2, 17–18

Pan wysłał proroka Eliasza, aby spotkał się z Achabem. Eliasz zaprosił cały lud na szczyt góry. Rzucił wyzwanie królowi i jego kapłanom, by się przekonali, czy to Pan czy Baal jest prawdziwym Bogiem.

I Ks. Królewska 18:19–21

Eliasz wyjaśnił, na czym polega wyzwanie. On oraz kapłani mieli złożyć cielca na ołtarzu, ale nie podpalać go. Zamiast tego kapłani mieli modlić się do Baala, by rozpalił ogień, a Eliasz miał się modlić do Pana, by rozpalił ogień. Eliasz wiedział, że tylko prawdziwy Bóg może rozpalić ogień.

I Ks. Królewska 18:22–25

Kapłani Baala modlili się do swojego boga od rana do południa, ale nic się nie stało. Eliasz śmiał się z nich i mówił, że ich bóg Baal pewnie teraz śpi.

I Ks. Królewska 18:26–27

Kapłani rozzłościli się, wskoczyli na ołtarz i krzyczeli aż do wieczora. Mieli nadzieję, że ich bóg odpowie, ale ogień się nie pojawił.

I Ks. Królewska 18:28–29

Nadeszła kolej Eliasza. Wybudował ołtarz dla Pana, wykopał wokół niego rów i przygotował ofiarę.

I Ks. Królewska 18:30–32

Eliasz poprosił, aby ludzie napełnili cztery wiadra wodą i wylali ją trzykrotnie na drewno na ołtarzu. Ołtarz i drewno były mokre. Woda wypełniła cały rów.

I Ks. Królewska 18:33–37

Eliasz modlił się do Pana, aby pokazał On prawdziwą moc Boga. Ogień Pana się pojawił i strawił ofiarę, drewno, kamienie i wodę. Ludzie wiedzieli, że Bóg Eliasza jest prawdziwym Bogiem. Eliasz modlił się o ustanie suszy, i Pan zesłał deszcz.

I Ks. Królewska 18:38–41