„Izraelici na pustyni”, Historie ze Starego Testamentu (2022)
„Izraelici na pustyni”, Historie ze Starego Testamentu
II Ks. Mojżeszowa 16
Izraelici na pustyni
Uczenie się, by polegać na Panu
Wkrótce po tym, jak Izraelici wyszli z Egiptu, narzekali, że nie mają wystarczająco jedzenia. Powiedzieli, że było lepiej być niewolnikami w Egipcie, niż umierać z głodu na pustyni.
II Ks. Mojżeszowa 16:1–3
Aby nauczyć Izraelitów ufać Panu, zesłał On chleb z nieba, który mogli każdego dnia podnosić z ziemi. Nazywali go manną. Smakowała jak miód. Pan nie zsyłał manny w sabat, siódmego dnia tygodnia. Szóstego dnia kazał im zbierać tak dużo, aby starczyło im na dwa dni.
II Ks. Mojżeszowa 16:4–5, 14–31
Przez jakiś czas Pan zsyłał im też do jedzenia przepiórki. Rano zbierali mannę, a wieczorem przepiórki. Pan chciał, żeby Izraelici nauczyli się Mu ufać. W ten sposób troszczył się o nich na pustyni.
II Ks. Mojżeszowa 16:11–13