Przyjdź i naśladuj mnie
Myśli do zapamiętania: „Izrael cały wezwie Pan: ‘Do domu wróć’”


„Myśli do zapamiętania: ‘Izrael cały wezwie Pan: Do domu wróć’”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)

„Myśli do zapamiętania: ‘Izrael cały wezwie Pan: Do domu wróć’”, Przyjdź i naśladuj mnie: Stary Testament, 2026

ikona myśli

Myśli do zapamiętania

„Izrael cały wezwie Pan: ‘Do domu wróć’”

Na pustyni Synaj Mojżesz zgromadził dzieci Izraela u podnóża góry. Tam Pan oświadczył, że chce przemienić tę grupę niedawno wyzwolonych niewolników w potężny lud. „A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym”, powiedział (II Ks. Mojżeszowa 19:6). Obiecał, że będą prosperować i będzie im się wiodło, nawet gdy będą otoczeni przez znacznie większych i potężniejszych wrogów.

Wszystko to miało się wydarzyć nie dlatego, że Izraelici byli liczni, silni lub zręczni. Pan wyjaśnił, że tak się stanie, „jeżeli pilnie słuchać [będą] głosu [Jego] i przestrzegać [Jego] przymierza” (II Ks. Mojżeszowa 19:5). To moc Boga, a nie ich własna, uczyniła ich potężnym narodem.

Jednak Izraelici nie zawsze byli posłuszni głosowi Boga, a z czasem przestali dotrzymywać Jego przymierza. Wielu czciło innych bogów i przyjęło praktyki sąsiednich kultur. Odrzucili to, co uczyniło ich wyróżniającym się narodem — ich relację z Panem opartą na przymierzu. Bez Bożej mocy, która ich chroniła, nic nie mogło powstrzymać ich wrogów.

Rozproszenie

Kilkakrotnie między około 735 a 720 r. p.n.e. Asyryjczycy najechali Północne Królestwo Izraela, będące domem dla dziesięciu z dwunastu plemion, i uprowadzili tysiące Izraelitów do niewoli w różne części asyryjskiego imperium. Ci Izraelici stali się znani jako „zaginione plemiona”, po części dlatego, że zostali przepędzeni z ojczyzny i rozproszeni między inne narody. Jednakże byli też zagubieni w głębszym znaczeniu tego słowa: z czasem stracili poczucie, że są ludem przymierza z Bogiem.

W końcu wielu ludzi w Południowym Królestwie Judy także odwróciło się od Pana. Asyryjczycy zaatakowali i podbili większość tego królestwa; tylko Jerozolima została cudem ocalona. Później, między 597 a 580 r. p.n.e., Babilończycy zniszczyli Jerozolimę, łącznie ze świątynią, i wzięli wielu ludzi w niewolę. Około 70 lat później resztce Judy pozwolono wrócić do Jerozolimy i odbudować świątynię. Wielu ludzi pozostało jednak w Babilonie.

Jerozolima strawiona przez ogień

Zniszczenie Jerozolimy przez Nebuzaradana — William Brassey Hole, © Providence Collection / na licencji goodsalt.com

W miarę upływu czasu Izraelici ze wszystkich plemion zostali „[rozproszeni] […] pomiędzy wszystkie narody, których nie znali” (Ks. Zachariasza 7:14). Niektórych Pan wyprowadził do innych ziem. Inni opuścili Izrael, aby uniknąć pojmania oraz z powodów politycznych lub ekonomicznych.

Wszystkie te wydarzenia nazywamy rozproszeniem Izraela. Posiadanie wiedzy na ten temat jest ważne z kilku powodów. Po pierwsze, jest to główny temat Starego Testamentu — wielu proroków ze Starego Testamentu było świadkami duchowego upadku, który doprowadził do rozproszenia Izraela. Przewidzieli je i ostrzegali przed nim. Niektórzy z nich nawet je przeżyli. Warto o tym pamiętać, czytając Księgi Izajasza, Jeremiasza, Amosa i innych proroków z drugiej części Starego Testamentu. Mając to na uwadze, kiedy będziesz czytać ich proroctwa o Asyrii i Babilonie, bałwochwalstwie i niewoli, zniszczeniu i ostatecznym przywróceniu, dowiesz się, o co w nich chodzi.

Zrozumienie rozproszenia Izraela pomoże ci również lepiej poznać Księgę Mormona, ponieważ Księga Mormona to zapis dziejów gałęzi rozproszonego Izraela. Zapis ten zaczyna się od ucieczki rodziny Lehiego z Jerozolimy około 600 r. p.n.e., tuż przed atakiem Babilończyków. Lehi był jednym z tych proroków, którzy prorokowali o rozproszeniu Izraela. Jego rodzina pomogła wypełnić to proroctwo, zabierając swoją gałąź domu Izraela i sadząc ją po drugiej stronie świata, na kontynentach amerykańskich.

Zgromadzenie

Jednak rozproszenie Izraela to zaledwie połowa historii. Pan nie zapomina o Swoim ludzie ani go nie porzuca, nawet jeśli to on Go opuścił. Wielu proroctwom o rozproszeniu Izraela towarzyszyło wiele obietnic, że pewnego dnia Bóg go zgromadzi.

Ten dzień jest dzisiaj — to czasy, w których żyjemy. Proces zgromadzenia już się rozpoczął. W 1836 roku, tysiące lat po tym, jak zebrał dzieci Izraela u stóp góry Synaj, Mojżesz ukazał się w Świątyni Kirtland, aby dać Józefowi Smithowi „klucze zgromadzenia Izraela z czterech stron świata” (Doktryna i Przymierza 110:11). Teraz, pod kierownictwem osób, którzy dzierżą te klucze, plemiona Izraela są gromadzone z każdego narodu, do którego mogą udać się słudzy Pana.

Mojżesz ukazuje się Józefowi Smithowi i Oliverowi Cowdery’emu w Świątyni Kirtland

Mojżesz, Elias i Eliasz ukazują się w Świątyni Kirtland — Gary E. Smith

Prezydent Russell M. Nelson nazwał to zgromadzenie „najważniejszą rzeczą, która dziś ma miejsce na ziemi. Nic innego nie da się do tego porównać w rozmiarze, ważności i majestacie. I jeśli tak postanowicie, jeśli tego chcecie, możecie być ważną jego częścią”.

Jak możemy pomóc? Na czym polega gromadzenie Izraela? Czy oznacza to przywrócenie dwunastu plemion na ziemię, którą kiedyś zamieszkiwali? W rzeczywistości oznacza to coś znacznie większego o wiecznym znaczeniu. Jak wyjaśnił Prezydent Nelson:

Gdy mówimy o gromadzeniu, stwierdzamy po prostu następującą fundamentalną prawdę: każde z dzieci naszego Niebieskiego Ojca po obu stronach zasłony zasługuje na to, by usłyszeć przesłanie przywróconej ewangelii Jezusa Chrystusa […].

Za każdym razem, gdy robicie cokolwiek, co pomoże komukolwiek — po obu stronach zasłony — zrobić krok w kierunku zawarcia przymierzy z Bogiem i otrzymania niezbędnych obrzędów chrztu i w świątyni, pomagacie gromadzić Izrael. Tak, to takie proste”.

Dzieje się to tak, jak powiedział Izajasz, „jeden za drugim” (Ks. Izajasza 27:12), lub, jak przepowiedział Jeremiasz, „po jednym z każdego miasta i po dwóch z każdego rodu” (Ks. Jeremiasza 3:14).

Zgromadzenie Izraela oznacza sprowadzenie z powrotem do Boga Jego dzieci. Oznacza przywrócenie ich do relacji z Panem opartej na przymierzu. Oznacza ponowne ustanowienie „świętego narodu”, którego ustanowienie zapowiedział On tak dawno temu (II Ks. Mojżeszowa 19:6).

Powróć do domu

Jako osoba, która zawarła przymierze z Bogiem, jesteś częścią domu Izraela. Zostałeś zgromadzony i jesteś osobą, która bierze udział w zgromadzeniu innych ludzi. Wielowiekowa heroiczna historia ludu przymierza zbliża się do punktu kulminacyjnego, a ty odgrywasz w niej kluczową rolę. Teraz jest czas, kiedy „Izrael cały wezwie Pan: ‘Do domu wróć’”.

Oto przesłanie, które głoszą osoby biorące udział w zgromadzeniu: Powróć do przymierza. Powróć do Syjonu. Powróć do Jezusa Chrystusa, Świętego Izraela, a On przyprowadzi cię do domu, do Boga, twojego Ojca.

Przypisy

  1. Zob. V Ks. Mojżeszowa 28:1–14.

  2. Zob. II Ks. Królewska 17:6–7; II Ks. Kronik 36:12–20.

  3. Zob. II Ks. Królewska 17:1–7. Oto dziesięć plemion, które zostały wzięte do niewoli przez Asyrię: Rubena, Symeona, Issachara, Zabulona, Dana, Naftaliego, Gada, Aszera, Efraima i Manassesa. Plemię Lewiego zostało rozproszone po terytoriach innych plemion, aby mogło wykonywać swoje obowiązki kapłańskie.

  4. Zob. II Ks. Królewska 19; Ks. Izajasza 10:12–13.

  5. Zob. II Ks. Królewska 24–25; II Ks. Kronik 36; Ks. Jeremiasza 39; 52.

  6. Zob. Ks. Ezdrasza 1; 7; Ks. Nehemiasza 2.

  7. Zob. II Ks. Nefiego 1:1–5; Ks. Omniego 1:15–16.

  8. Zob. I Ks. Królewska 25:22–26; Ks. Jeremiasza 42:13–19; 43:1–7.

  9. W 70 r. n.e. Jerozolima i jej świątynia zostały ponownie zniszczone, tym razem przez Rzymian, a pozostali Żydzi zostali rozproszeni pośród wielu narodów.

  10. Zob. Ks. Jeremiasza 29:18; Ks. Ezechiela 22:15; Ks. Ozeasza 9:17; Ks. Amosa 5:33; I Ks. Nefiego 1:13.

  11. Zob. I Ks. Nefiego 15:12.

  12. Zob. I Ks. Nefiego 1:13, 18–20; 10:12–14.

  13. Zob. Ks. Izajasza 5:26; 27:12; 54; Ks. Jeremiasza 16:14–15; 29:14; 31:10; Ks. Ezechiela 11:17; 34:12; 37:21–28; Ks. Zachariasza 10:8; I Ks. Nefiego 10:14; 22:25; III Nefi 16:1–5; 17:4.

  14. Russell M. Nelson, „Nadzieja Izraela” (ogólnoświatowe uroczyste spotkanie dla młodzieży, 3 czerwca 2018), Biblioteka ewangelii.

  15. Russell M. Nelson, „Nadzieja Izraela”.

  16. Zob. II Ks. Nefiego 30:2.

  17. Teraz wszyscy radujmy się”, Hymny, nr 3.