« ថ្ងៃទី៤–១០ ខែឧសភា ‹ កុំឲ្យចេះតែបះបោរនឹងព្រះយេហូវ៉ា ឬខ្លាច › ៖ ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧ » ៖ ចូរមកតាមខ្ញុំ—សម្រាប់គេហដ្ឋាន និងសាសនាចក្រ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦ ( ឆ្នាំ២០២៦ )
« ថ្ងៃទី៤–១០ ខែឧសភា ‹ កុំឲ្យចេះតែបះបោរនឹងព្រះយេហូវ៉ា ឬខ្លាច › » ចូរមកតាមខ្ញុំ ៖ ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ឆ្នាំ២០២៦
វាលខ្សាច់ក្បែរឧបទ្វីបស៊ីណាយ
ថ្ងៃទី៤–១០ ខែឧសភា ៖ « កុំឲ្យចេះតែបះបោរនឹងព្រះយេហូវ៉ា ឬខ្លាច »
ជនគណនា ១១–១៤; ២០–២៤; ២៧
ទោះជាដើរដោយថ្មើរជើងក្ដី ក៏វាមិនចំណាយពេល ៤០ ឆ្នាំដើម្បីធ្វើដំណើរចេញពីទីរហោស្ថានស៊ីណាយទៅកាន់ដែនដីសន្យាក្នុងស្រុកកាណានដែរ ។ ប៉ុន្តែនោះគឺជារយៈពេលដែលកូនចៅអ៊ីស្រាអែលត្រូវការ—គឺមិនមែនដើម្បីបំពេញចម្ងាយខាងភូមិសាស្ត្រទេ ប៉ុន្តែដើម្បីបំពេញចម្ងាយខាងវិញ្ញាណ ៖ ចម្ងាយរវាងប្រភេទមនុស្សដែលពួកគេបានធ្វើកាលពីមុន និងប្រភេទមនុស្សដែលពួកគេនឹងប្រែក្លាយក្នុងនាមជារាស្រ្តនៃសេចក្តីសញ្ញារបស់ព្រះ ។
គម្ពីរជនគណនារៀបរាប់ពីរឿងដែលបានកើតឡើងនៅអំឡុង ៤០ ឆ្នាំនោះ រួមទាំងមេរៀនដែលកូនចៅអ៊ីស្រាអែលត្រូវរៀនពីមុនចូលទៅក្នុងដែនដីសន្យាផងដែរ ។ ពួកគេបានរៀនអំពីការស្មោះត្រង់ចំពោះពួកអ្នកបម្រើដ៏ជម្រើសរបស់ព្រះអម្ចាស់ ( សូមមើល ជនគណនា ១២ ) ។ ពួកគេបានរៀនពីការទុកចិត្តលើព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ សូម្បីតែពេលដែលអនាគតមើលទៅដូចជាគ្មានសង្ឃឹមក្ដី ( សូមមើល ជនគណនា ១៣–១៤ ) ។ ហើយពួកគេបានរៀនថា ការខ្វះសេចក្ដីជំនឿនាំមកនូវការខូចខាតខាងវិញ្ញាណ ប៉ុន្តែពួកគេអាចប្រែចិត្ត ហើយមើលទៅព្រះអង្គសង្គ្រោះសម្រាប់ការព្យាបាល ( សូមមើល ជនគណនា ២១:៤–៩ ) ។
នៅក្នុងរបៀបមួយចំនួន យើងគ្រប់គ្នាប្រៀបដូចជាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលដែរ ។ យើងស្គាល់ថាតើទីរហោស្ថានខាងវិញ្ញាណមានលក្ខណៈបែបណា ហើយមេរៀនដែលពួកគេបានរៀនអាចជួយយើងឲ្យរៀបចំខ្លួនចូលទៅក្នុងដែនដីសន្យារបស់យើង ៖ គឺជីវិតដ៏នៅអស់កល្បជានិច្ចជាមួយនឹងព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង ។
សម្រាប់ទិដ្ឋភាពទូទៅស្ដីពីគម្ពីរជនគណនា សូមមើល « ជនគណនា » នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ ។
គំនិតសម្រាប់ការរៀនសូត្រនៅឯគេហដ្ឋាន និងនៅឯសាសនាចក្រ
ជនគណនា ១១:១១–១៧, ២៤–២៩; ១២
វិវរណៈគឺមានចំពោះមនុស្សគ្រប់រូប ប៉ុន្តែព្រះដឹកនាំសាសនាចក្ររបស់ទ្រង់តាមរយៈព្យាការីរបស់ទ្រង់ ។
នៅក្នុង ជនគណនា ១១:១១–១៧, ២៤–២៩ សូមកត់សម្គាល់ពីបញ្ហាដែលម៉ូសេបានជួបប្រទះ និងពីដំណោះស្រាយដែលព្រះបានបង្ហាញ ។ តើបងប្អូនគិតថាម៉ូសេចង់មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច នៅពេលលោកបានពោលថា លោកប្រាថ្នា « ឲ្យបណ្តាជនទាំងឡាយរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ចេះទាយដែរ » ? ( ខទី ២៩ ) ។ នៅពេលបងប្អូនជញ្ជឹងគិតពីសំណួរនេះ សូមរកមើលចម្លើយដែលអាចមាននៅក្នុងសារលិខិតរបស់ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន « Revelation for the Church, Revelation for Our Lives » ( Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៨ ទំព័រ ៩៣–៩៦ ) ។
ការនិយាយថា យើងទាំងអស់គ្នាអាចទទួលបានវិវរណៈ ទោះជាយ៉ាងណាមិនមែនមានន័យថា យើងទាំងអស់គ្នាអាចដឹកនាំរាស្ដ្ររបស់ព្រះតាមរបៀបដែលម៉ូសេបានធ្វើនោះទេ ។ ព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកត់ត្រានៅក្នុង ជនគណនា ១២ បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ពីការណ៍នេះ ។ តើដាស់តឿនអ្វីខ្លះដែលបងប្អូនរកឃើញនៅក្នុងជំពូកនេះ ? តើបងប្អូនមានអារម្មណ៍ថា ព្រះអម្ចាស់សព្វព្រះទ័យឲ្យបងប្អូនយល់ដឹងអ្វីខ្លះអំពីវិវរណៈផ្ទាល់ខ្លួន និងការធ្វើតាមព្យាការីរបស់ទ្រង់ ?
សូមមើលផងដែរ នីហ្វៃទី១ ១០:១៧; គោលលទ្ធិ និងសេចក្ដីសញ្ញា ២៨:១–៧; ដាល្លិន អេក អូក « Two Lines of Communication » Liahona ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១០ ទំព័រ ៨៣–៨៦ ។
សូមផ្តោតអារម្មណ៍ទៅលើអ្វីដែលសំខាន់បំផុត ។ មនុស្សមួយចំនួនមានអារម្មណ៍សន្ធប់ជាមួយនឹងការផ្ដល់យោបល់អំពីការអានប្រចាំសប្តាហ៍នៅក្នុង ចូរមកតាមខ្ញុំ ។ ពេលបងប្អូនពិនិត្យមើលគម្រោងនេះ សូមធ្វើតាមព្រះវិញ្ញាណ ។ សូមពិចារណាពីតម្រូវការផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បងប្អូន និងតម្រូវការរបស់មនុស្សដែលបងប្អូនអាចនឹងបង្រៀន ។ ការយល់ដឹង និងការអនុវត្តនូវគោលការណ៍ មួយ ទាំងស្រុងក្នុងមួយសប្តាហ៍ អាចមានប្រយោជន៍ជាងការអានជំពូកជាច្រើន ប៉ុន្តែសើៗ ។
ជនគណនា ១២:៣
« ម៉ូសេលោកសុភាពណាស់ » ។
មនុស្សមួយចំនួនភ្ញាក់ផ្អើលពេលដឹងថា ម៉ូសេជាអ្នកដឹកនាំដ៏ខ្លាំងក្លាដែលឈរនៅចំពោះផារ៉ោន ហើយបានធ្វើអព្ភូតហេតុដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលដោយព្រះចេស្ដារបស់ព្រះអម្ចាស់ ក៏ជាមនុស្សដ៏ « សុភាពណាស់ » ផងដែរ ( ជនគណនា ១២:៣ ) ។ តើសុភាពមានន័យដូចម្តេច ? សូមពិចារណាស្ដាប់ការពន្យល់របស់អែលឌើរ ដេវីឌ អេ បែដណា នៅក្នុង« Meek and Lowly of Heart »( Liahona ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១៨ ទំព័រ ៣០–៣៣ ) ឬ« ស្លូតបូត, ភាពស្លូតបូត »នៅក្នុងសេចក្ដីណែនាំដល់បទគម្ពីរទាំងឡាយ( បណ្ណាល័យដំណឹងល្អ ) ។
តើបងប្អូនរៀនអ្វីខ្លះពីគំរូរបស់ម៉ូសេអំពីសុភាពនៅក្នុង និក្ខមនំ ១៨:១៣–២៥; ជនគណនា ១១:២៦–២៩; ជនណនា ១២; ហេព្រើរ ១១:២៤–២៧ និង ម៉ូសេ ១:១០–១១ ? បងប្អូនក៏អាចជញ្ជឹងគិតពីរបៀបដែលព្រះអង្គសង្រ្គោះបានបង្ហាញសុភាព ( សូមមើល ម៉ាថាយ ១១:២៩; ២៧:១១–១៤; លូកា ២២:៤១–៤២; យ៉ូហាន ១៣:៤–៥ ) ។ តើគំរូទាំងនេះបង្រៀនបងប្អូនអ្វីខ្លះ ?
ជនគណនា ១៣–១៤
ដោយមានសេចក្តីជំនឿលើព្រះអម្ចាស់ ខ្ញុំអាចមានសង្ឃឹមចំពោះអនាគត ។
នៅពេលបងប្អូនអាន ជនគណនា ១៣–១៤ សូមព្យាយាមដាក់ខ្លួនជំនួសឲ្យពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ។ បងប្អូនគិតថា ហេតុអ្វីពួកគេចង់« ត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីព្ទវិញ » ? ( ជនគណនា ១២:៣ ) ។ តើបងប្អូននឹងរៀបរាប់ពី « វិញ្ញាណ » ផ្សេងទៀតដែលកាលែបមានយ៉ាងដូចម្ដេច ? ( ជនគណនា ១៤:២៤ ) ។ តើអ្វីទៅដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនចាប់អារម្មណ៍អំពីសេចក្ដីជំនឿរបស់កាលែប និងយ៉ូស្វេ ហើយតើបងប្អូនអាចយកគំរូរបស់ពួកគេទៅអនុវត្តក្នុងស្ថានភាពដែលបងប្អូនជួបយ៉ាងដូចម្ដេច ?
អ្នកស៊ើបការសម្ងាត់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលដប់នាក់ភ័យខ្លាច ។ យ៉ូស្វេ និងកាលែបមានជំនឿ ។ Joshua and Caleb: Obedient Spies [ យ៉ូស្វេ និងកាលែប ៖ អ្នកស៊ើបការសម្ងាត់ដែលគោរពប្រតិបត្តិ ] ដោយ Douglas Klauba. © Lifeway Collection/បានអជ្ញាប័ណ្ណពី goodsalt.com
ជនគណនា ២១:៤–៩
បើខ្ញុំមើលទៅព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដោយសេចក្តីជំនឿ នោះទ្រង់អាចព្យាបាលខ្ញុំខាងវិញ្ញាណបាន ។
ពួកព្យាការីក្នុងព្រះគម្ពីរមរមនបានដឹងពីដំណើររឿងដែលមាននៅក្នុង ជនគណនា ២១:៤–៩ ហើយបានយល់ពីសារៈសំខាន់ខាងវិញ្ញាណរបស់វា ។ អានការបង្រៀនរបស់ពួកលោកអំពីដំណើររឿងនេះនៅក្នុង នីហ្វៃទី១ ១៧:៤០–៤១; អាលម៉ា ៣៣:១៨–២២ និង ហេលេមិន ៨:១៣–១៥ ។ ទាំងនេះគឺជាសំណួរមួយចំនួនដើម្បីជញ្ជឹងគិតនៅពេលបងប្អូនសិក្សា ៖
-
តើពស់លង្ហិនអាចតំណាងឲ្យអ្វី ?
-
តើពស់ចឹកអាចតំណាងឲ្យអ្វី ?
-
ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលត្រូវ « [ មើល ] រូបពស់លង្ហិន » ( ជនគណនា ២១:៩ ) ដើម្បីបានជាសះស្បើយ ។ តើបងប្អូនគិតថា ហេតុអ្វីមនុស្សមួយចំនួនបានបដិសេធមិនព្រមមើល ? តើមានអ្វីស្រដៀងគ្នានេះធ្លាប់កើតឡើងចំពោះបងប្អូនដែរឬទេ ?
-
តើបងប្អូនទទួលអារម្មណ៍បំផុសគំនិតឲ្យធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីកាន់តែ « សម្លឹងមើលទៅព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដោយនូវសេចក្ដីជំនឿ » យ៉ាងពេញលេញ ហើយទទួលបានការព្យាបាល ? ( ហេលេមិន ៨:១៥ ) ។
ការអានវគ្គបទគម្ពីរទាំងនេះអាចរំឭកបងប្អូនអំពីពេលវេលាផ្សេងទៀតនៅក្នុងបទគម្ពីរ នៅពេលដែលមនុស្សត្រូវការដើម្បីរក្សាការផ្តោតអារម្មណ៍របស់ពួកគេទៅលើព្រះគ្រីស្ទ ។ ឧទាហរណ៍ ប្រៀបធៀបសារលិខិតនៃ ជនគណនា ២១:៤–៩ ជាមួយ ម៉ាថាយ ១៤:២៥–៣១ និង នីហ្វៃទី១ ៨:២៤–២៨ ( សូមមើលផងដែររូបភាពនៅចុងបញ្ចប់នៃគម្រោងប្រចាំសប្តាហ៍នេះ ) ។ តើអ្វីដែលទាញយើងចេញពីព្រះគ្រីស្ទ ? តើទ្រង់ប្រទានពរដល់មនុស្សដែលផ្ដោតលើទ្រង់យ៉ាងដូចម្ដេច ?
សូមមើលផងដែរនូវបទ៖ « ព្រះយេស៊ូវអើយគ្រាន់តែនឹកឡើង » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ ៨០ ) ។
ជនគណនា ២២–២៤
ខ្ញុំអាចធ្វើតាមព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះ ទោះជាមនុស្សដទៃព្យាយាមអូសទាញខ្ញុំមិនឲ្យធ្វើដូច្នោះក្ដី ។
នៅពេលបាឡាក ជាស្ដេចស្រុកម៉ូអាប់បានដឹងថា ពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលកំពុងធ្វើដំណើរមក ទ្រង់បានហៅបាឡាម ជាបុរសម្នាក់ដែលចេះឲ្យពរ និងដាក់បណ្ដាសា ។ បាឡាកចង់ឲ្យគាត់ដាក់បណ្ដាសាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ។ សូមកត់សម្គាល់ពីរបៀបដែលបាឡាកបានព្យាយាមអូសទាញបាឡាម ( សូមមើល ជនគណនា ២២:៥–៧, ១៥–១៧ ) ហើយគិតពីការល្បួងទាស់នឹងព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះដែលបងប្អូនអាចជួប ។ តើអ្វីទៅដែលធ្វើឲ្យបងប្អូនមានចំណាប់អារម្មណ៍ទៅលើការឆ្លើយតបរបស់បាឡាមនៅក្នុង ជនគណនា ២២:១៨, ៣៨; ២៣:៨, ១២, ២៦; ២៤:១៣ ? ជាអកុសល បាឡាមហាក់ដូចជាចុះចាញ់នឹងការដាក់សម្ពាធ ហើយបានក្បត់នឹងអ៊ីស្រាអែល ( សូមមើល ជនគណនា ៣១:១៦; យូដាស ១:១១ ) ។ សូមពិចារណាពីរបៀបដែលបងប្អូនអាចនៅបន្តស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះអម្ចាស់ ទោះជាមានសម្ពាធមកពីមនុស្សដទៃក្ដី ។
គំនិតសម្រាប់បង្រៀនកុមារ
ជនគណនា ១១:៤–១០
ខ្ញុំអាចដឹងគុណចំពោះអ្វីដែលព្រះបានប្រទានដល់ខ្ញុំ ។
-
សូមសួរកូនៗបងប្អូន ថាតើពួកគេចងចាំអព្ភូតហេតុមួយចំនួនដែលព្រះអម្ចាស់បានធ្វើដើម្បីជួយពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលដែរឬទេ ( សូមមើល « គ្រោះកាចនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ » និង « បុណ្យរំលង » នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ៦៧–៧៤ ) ។ បន្ទាប់មក បងប្អូនអាចសង្ខេបសម្រាប់ពួកគេនូវ ជនគណនា ១១:៤–១០ ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានភ្លេចពរជ័យរបស់ពួកគេ ហើយកំពុងត្អូញត្អែរ ។ តើពរជ័យអ្វីខ្លះដែលយើងភ្លេចនៅពេលខ្លះ ?
-
នៅពេលបងប្អូនច្រៀង ឬស្ដាប់បទចម្រៀងអំពីអំណរគុណ ដូចជាបទ « ចូររាប់ព្រះពរ » ( ទំនុកតម្កើង ល.រ. ១៦៤ ) កូនៗបងប្អូនអាចគូររូបភាពនៃពរជ័យដែលព្រះអម្ចាស់បានប្រទានដល់ពួកគេ ។
ជនគណនា ១២
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះទ័យចង់ឲ្យខ្ញុំធ្វើតាមព្យាការីរបស់ទ្រង់ ។
-
ដើម្បីណែនាំពី ជនគណនា ១២ បងប្អូនអាចប្រាប់កូនៗបងប្អូនថា ព្រះអម្ចាស់មិនសព្វព្រះទ័យនឹងអើរ៉ុន និងម៉ារាមជាបងប្រុស និងបងស្រីរបស់ម៉ូសេទេ ។ សូមអញ្ជើញពួកគេឲ្យអាន ជនគណនា ១២:១–២ ដើម្បីស្វែងយល់អំពីមូលហេតុ ។ សូមពិចារណាប្រើប្រាស់ សៀវភៅរូបភាពដំណឹងល្អ ដើម្បីជួយកូនៗបងប្អូនស្វែងរកគំរូរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលគោរពព្យាការីរបស់ព្រះអម្ចាស់ ហើយត្រូវបានប្រទានពរ ។ តើយើងមានពរយ៉ាងណា នៅពេលយើងធ្វើតាមព្យាការីរបស់ព្រះអម្ចាស់ ?
ជនគណនា ២១:៦–៩
ខ្ញុំអាចមើលទៅព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
-
បងប្អូនអាចប្រើប្រាស់ « ម៉ូសេ និងពស់លង្ហិន » នៅក្នុង ដំណើររឿងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ទំព័រ ៨៣–៨៤ ដើម្បីជួយកូនៗបងប្អូនរៀនពីអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅក្នុង ជនគណនា ២១:៦–៩ ។ តើពស់លង្ហិនដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទយ៉ាងដូចម្តេច ? ( សូមមើល យ៉ូហាន ៣:១៤–១៥ ) ។ កូនៗបងប្អូនប្រហែលជាចូលចិត្តធ្វើរូបសត្វពស់ក្រដាស ហើយសរសេរលើរូបសត្វពស់នោះនូវដំណើររឿងសាមញ្ញមួយចំនួនដែលពួកគេអាចធ្វើបាន « សម្លឹងមើលទៅព្រះរាជបុត្រានៃព្រះដោយនូវសេចក្ដីជំនឿ » ( ហេលេមិន ៨:១៥ ) ។
1:2Moses and the Brass Serpent
-
កូនធំៗអាចជ្រើសរើសបទគម្ពីរមួយនៅក្នុងចំណោមបទគម្ពីរខាងក្រោមនេះហើយចែកចាយនូវអ្វីដែលវាបន្ថែមដល់ការយល់ដឹងរបស់ពួកគេអំពីដំណើររឿងនោះ ៖ នីហ្វៃទី១ ១៧:៤១; អាលម៉ា ៣៣:១៨–២០; ហេលេមិន ៨:១៣–១៥; គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ៦:៣៦ ។
Bronze Serpent [ ពស់លង្ហិន ] ដោយ ប្រីនធ៍ អ៊ីវ៉ានស៍
ជនគណនា ២២–២៤
ខ្ញុំអាចធ្វើតាមព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះ ទោះជាមនុស្សដទៃព្យាយាមអូសទាញខ្ញុំមិនឲ្យធ្វើដូច្នោះក្ដី ។
-
សូមសង្ខេប ជនគណនា ២២:១–១៨ សម្រាប់កូនៗបងប្អូន ដោយបញ្ជាក់អំពីរបៀបដែលបាឡាមបានបដិសេធមិនព្រមដាក់បណ្តាសាប្រជាជនរបស់ព្រះឡើយ ទោះបីជាបាឡាក ជាស្តេចម៉ូអាប់បានផ្តល់កិត្តិយស និងទ្រព្យសម្បត្តិដល់គាត់ក៏ដោយ ។ បន្ទាប់មក បងប្អូនអាចជួយកូនៗបងប្អូនស្វែងរកខគម្ពីរខាងក្រោមសម្រាប់ឃ្លាដែលពួកគេមានអារម្មណ៍បង្ហាញថា បាឡាមចង់ធ្វើតាមព្រះ ៖ ជនគណនា២២:១៨; ២៣:២៦; ២៤:១៣ ។ ប្រហែលជាកូនៗបងប្អូនអាចជ្រើសរើសឃ្លាមួយដែលពួកគេចូលចិត្ត ហើយសរសេរវានៅលើកាតមួយសម្រាប់ជួយពួកគេឲ្យចងចាំដើម្បីគោរពតាមព្រះអម្ចាស់ ។
សម្រាប់គំនិតបន្ថែម សូមមើលការចុះផ្សាយទស្សនាវដ្តី ប្រិយមិត្ត នៅខែនេះ ។
ខាងលើផ្នែកខាងឆ្វេង៖ ការឆ្កាងព្រះគ្រីស្ទ ។ ខាងលើផ្នែកខាងស្តាំ ៖ Moses and the Brass Serpent [ ម៉ូសេ និងពស់លង្ហិន ] ជូឌីធ មេហរ៍ ។ ខាងក្រោមផ្នែកខាងឆ្វេង ៖ Finisher of Faith [ មេសម្រេចសេចក្តីជំនឿរបស់យើង ] ដោយ ខេលស៊ី និង ចេស៊ី ឡាចវៀវ ។ ខាងក្រោមផ្នែកខាងស្តាំ ៖ Lehi’s Dream [ សុបិនរបស់លីហៃ ] ដោយ ជើរី ថមសិន