„23 lutego – 1 marca. ‘Czy jest cokolwiek niemożliwego dla Pana?’: I Ks. Mojżeszowa 18–23”, Przyjdź i naśladuj mnie — do studiowania w domu i w kościele. Stary Testament, 2026 (2026)
„23 lutego — 1 marca. ‘Czy jest cokolwiek niemożliwego dla Pana?’”, Przyjdź i naśladuj mnie, 2026
Sara i Izaak — Scott Snow
23 lutego — 1 marca: „Czy jest cokolwiek niemożliwego dla Pana?”
I Ks. Mojżeszowa 18–23
Życie Abrahama i Sary, przepełnione zarówno bolesnymi, jak dobrymi przeżyciami, jest świadectwem prawdy, jaką Abraham poznał w trakcie wizji — że na ziemi jesteśmy poddani próbie, „aby sprawdzić, czy [wykonamy] wszystko, co [nam] Pan, [nasz] Bóg, nakaże” (Ks. Abrahama 3:25). Czy Abraham i Sara wykazali się wiarą? Czy nadal pokładali wiarę w obietnicę Boga dotyczącą licznego potomstwa, mimo że wciąż nie mieli dzieci, będąc w podeszłym wieku? A kiedy Izaak przyszedł na świat, czy ich wiara przetrwała to, co niewyobrażalne — nakaz poświęcenia swojego syna, przez którego Bóg obiecał wypełnić to przymierze?
Abraham i Sara ufali Bogu, a On ufał im (zob. I Ks. Mojżeszowa 15:6; List do Rzymian 4.3). W I Ks. Mojżeszowej 18–23 znajdujemy historie z życia Abrahama, Sary i innych osób, które mogą nas skłonić do przemyślenia naszej zdolności zawierzania obietnicom Boga, aby unikać niegodziwości, nigdy nie patrzeć wstecz i ufać Bogu bez względu na ofiarę, jaka musi być poniesiona. Wypróbowując nas, Bóg również nas udoskonala.
Pomysły dotyczące uczenia się w domu i w kościele
I Ks. Mojżeszowa 18:9–14; 21:1–7
Pan wypełnia Swoje obietnice w Swoim czasie.
Pan złożył wiernym chwalebne obietnice, jednak czasem okoliczności naszego życia mogą sprawić, że zastanawiamy się, w jaki sposób te obietnice mogą się spełnić. Abraham i Sara mogli się tak czuć. Czego uczysz się z ich doświadczeń? Przed studiowaniem pomocne może być zapoznanie się z tym, co Pan obiecał w I Ks. Mojżeszowej 17:4, 15–22. Jak zareagowali Abraham i Sara (zob. także Tłumaczenie Józefa Smitha, I Ks. Mojżeszowa 17:23 [w Pomocach do studiowania]; I Ks. Mojżeszowa 18:9–12)? Co w odpowiedzi uczynił Pan, aby umocnić ich wiarę w Jego obietnice (zob. I Ks. Mojżeszowa 18:14)?
Co w tych wersetach podbudowuje twoją wiarę? Jakie inne doświadczenia — w twoim życiu lub życiu kogoś innego — pogłębiły twoją wiarę w to, że Pan dotrzymuje Swych obietnic w Swoim czasie i na Swój sposób? Możesz także zastanowić się, w jaki sposób możesz podtrzymać swoją wiarę, kiedy obiecane błogosławieństwa nie nadejdą w tym życiu. Jaką radę odnajdujesz w Liście do Hebrajczyków 11:8–13 i w przesłaniu Prezydenta Russella M. Nelsona pt. „Chrystus zmartwychwstał. Wiara w Niego przeniesie góry” (Liahona, maj 2021, str. 101–104)?
Zob. także Doktryna i Przymierza 88:68.
I Ks. Mojżeszowa 19:12–29
Pan nakazuje nam, abyśmy unikali niegodziwości i nie oglądali się za siebie.
Czego uczysz się o uciekaniu przed niegodziwością, kiedy czytasz o Locie i jego rodzinie? Na przykład, co urzeka cię w słowach aniołów i tym, jak pomogli Lotowi i jego rodzinie w ucieczce przed zagładą (zob. I Ks. Mojżeszowa 19:12–17)? Jak Pan pomógł tobie i twojej rodzinie uciec przed złymi wpływami w świecie lub odnaleźć ochronę przed nimi? Zastanów się nad sytuacjami, w których możesz być kuszony, aby „[obejrzeć] się za siebie” (werset 26.), podczas gdy powinieneś patrzeć w przyszłość z wiarą w Zbawiciela. W jaki sposób Ew. Łukasza 9:62 pogłębia twoje zrozumienie tego zagadnienia?
Zob. także Tłumaczenie Józefa Smitha, I Ks. Mojżeszowa 19:9–15 (w Pomocach do studiowania).
I Ks. Mojżeszowa 19:26
Co złego uczyniła żona Lota?
Starszy Jeffrey R. Holland nauczał:
„Wygląda na to, że w przypadku żony Lota problemem nie było tylko to, iż obejrzała się za siebie, ale że w sercu pragnęła wrócić. Prawdopodobnie jeszcze zanim wyszli poza mury miasta, już tęskniła za tym, co Sodoma i Gomora miały jej do zaoferowania […].
Możliwe, że żona Lota obejrzała się, mając żal do Pana o to, że kazał jej wszystko porzucić […]. Tak więc nie tylko spojrzała za sobie. Spojrzała za siebie z tęsknotą. Mówiąc w skrócie, jej przywiązanie do przeszłości było większe, niż pewność dotycząca przyszłości. Najwyraźniej, przynajmniej po części, na tym polegał jej grzech.
Błagam was, abyście nie rozpamiętywali minionych dni ani z tęsknotą na próżno nie wracali do przeszłości, ale cenili te dni, które macie za sobą. Z przeszłości mamy się uczyć, a nie w niej żyć. Oglądamy się za siebie po to, aby czerpać to, co najlepsze, a nie to, co najgorsze. A kiedy nauczymy się tego, co jest nam potrzebne, i weźmiemy ze sobą to, co najlepsze z naszych doświadczeń, wtedy będziemy patrzeć przed siebie i pamiętać, że wiara zawsze wskazuje przyszłość […].
Skupianie się na poprzednim życiu, w tym na popełnionych błędach, po prostu nie jest właściwe! Nie taka jest ewangelia Jezusa Chrystusa […].
Do wszystkich ludzi każdego pokolenia wołam: ‘Pamiętajcie o żonie Lota’ [Ew. Łukasza 17:32]. Wiara tyczy się przyszłości. Opiera się na przeszłości, ale nigdy nie pragnie w niej pozostać. Wiara ufa, że Bóg przygotował wspaniałe rzeczy dla każdego z nas i że Chrystus naprawdę jest ‘arcykapłanem dóbr przyszłych’ (List do Hebrajczyków 9:11)” („The Best Is Yet to Be”, Ensign, styczeń 2010, str. 24, 26–27).
Abraham i Izaak — Harold Copping
I Ks. Mojżeszowa 22:1–19
Gotowość Abrahama do złożenia Izaaka w ofierze jest na podobieństwo Boga i Jego Syna.
Choć nie znamy wszystkich powodów, dla których Bóg przykazał Abrahamowi złożyć w ofierze Izaaka, to wiemy, że była to próba jego wiary w Boga. Wiemy również, że było to „na podobieństwo Boga i Jego Jednorodzonego Syna” (Ks. Jakuba 4:5). W trakcie czytania I Ks. Mojżeszowej 22:1–19, możesz odnaleźć symbole lub podobieństwa pomiędzy ofiarowaniem Izaaka przez Abrahama a złożeniem przez Ojca ofiary ze Swojego Syna, Jezusa Chrystusa. W poniższej tabeli możesz zapisać to, co znajdziesz:
|
Abraham i Izaak |
Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus |
|---|---|
Abraham i Izaak Izaak był jednorodzonym synem Abrahama i Sary (I Ks. Mojżeszowa 22:2; zob. także List do Hebrajczyków 11:17) | Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus Jezus Chrystus jest Jednorodzonym Synem Ojca (Ew. Jana 3:16) |
Abraham i Izaak Izaak miał zostać złożony w ofierze zamiast baranka (I Ks. Mojżeszowa 22:7–9) | Ojciec Niebieski i Jezus Chrystus Jezus Chrystus jest Barankiem Bożym (Ew. Jana 1:29) |
Jakie symbole lub podobieństwa zadość czyniącej ofiary Zbawiciela mają dla ciebie największe znaczenie? Możesz zaśpiewać lub przeczytać słowa hymnu, który ukazuje miłość Ojca Niebieskiego do nas, np. „Z miłości Syna dał nam Bóg”, Hymny, nr 104. Możesz także zapisać swoje uczucia na temat Ojca Niebieskiego i Jezusa Chrystusa oraz poświęcenia, jakiego dokonali dla ciebie.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ofierze naszego Zbawiciela, możesz przeczytać przesłanie Prezydenta Jeffreya R. Hollanda pt. „Oto Baranek Boży” (Liahona, maj 2019, str. 44–46). Dlaczego baranek jest tak potężnym symbolem Syna Bożego? Co, według nauk Prezydenta Hollanda, zwiększa twój szacunek wobec daru Ojca Niebieskiego?
Zob. także film pt. „Akedah (The Binding)” (film), Biblioteka ewangelii.
Akedah (The Binding)
Do nauczania używaj pomocy wizualnych. Aby urozmaicić nauczanie i uczenie się, możesz wykorzystać jedną lub kilka ilustracji z tego zarysu lekcji podczas studiowania historii opisanych w I Ks. Mojżeszowej 18–23. Na przykład, wraz z rodziną lub klasą możecie zwrócić uwagę na szczegóły ilustracji przedstawiających Abrahama i Izaaka. Porozmawiajcie o tym, dlaczego te szczegóły są ważne w tej historii, i odnajdźcie te szczegóły w pismach świętych. W jaki sposób podkreślają one symbolikę ofiary Syna Bożego?
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnych wydaniach czasopism Liahona oraz Dla wzmocnienia młodzieży.
Pomysły dotyczące nauczania dzieci
I Ks. Mojżeszowa 17:15–21; 18:14; 21:1–7
Mogę zaufać, że Bóg dotrzyma obietnic.
-
Aby dowiedzieć się o zaufaniu, jakie pokładali Abraham i Sara w obietnicach Boga, wraz z dziećmi możesz porozmawiać o sytuacji, w której musieliście poczekać na coś, czego naprawdę pragnęliście. Następnie możecie przyjrzeć się ilustracji przedstawiającej Sarę i Izaaka, która znajduje się na początku tego zarysu lekcji i porozmawiać o obietnicy, jaką Bóg złożył jej i Abrahamowi (zob. także rozdział pt. „Abraham i Sara” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 28–31). Pomóż swoim dzieciom uświadomić sobie, co obiecuje nam Bóg, jeśli jesteśmy Mu wierni. Zachęć ich, aby byli cierpliwi i ufali, że Bóg dotrzyma Swoich obietnic.
2:20Abraham and Sarah
-
Aby przybliżyć dzieciom ważną prawdę zawartą w I Ks. Mojżeszowej 18:14, możesz zapisać każde słowo z pierwszego zdania tego wersetu na osobnych kartkach. Następnie pomieszaj kartki i poproś dzieci, aby ułożyły te słowa we właściwej kolejności. Wraz z dziećmi możesz następnie przeczytać I Ks. Mojżeszową 17:15–21; 21:1–7, aby znaleźć przykład czegoś, co Pan uczynił, a co wydawało się niemożliwe. Opowiedz dzieciom o swojej wierze w to, że Pan wypełni Swoje obietnice, nawet jeśli wydają się niemożliwe do spełnienia lub zajmują dużo czasu.
I Ks. Mojżeszowa 19:15–26
Mogę uciec przed niegodziwością.
-
Zapytaj dzieci o sytuacje, w których ktoś może poprosić je o zrobienie czegoś, o czym wiedzą, że nie jest właściwe. Jak byśmy „uszli” takiej sytuacji? Streść I Ks. Mojżeszową 19:15–26, wyjaśniając, że rodzina Lota mieszkała w bardzo niegodziwym mieście i aniołowie ostrzegli ich, aby uciekli. Gdy wraz z dziećmi będziesz wspólnie czytać wersety 15–17, 26., zapytaj je, co może oznaczać dla nas dzisiaj „uchodzić” przed złem i „nie oglądać się za siebie” (werset 17.).
Sodoma — Julius Schnorr von Carolsfeld
I Ks. Mojżeszowa 22:1–14
Abraham był posłuszny Panu.
-
Wykorzystaj ilustracje przestawiające Abrahama i Izaaka oraz Ukrzyżowanie (zob. Album: Ewangelia w malarstwie, ilustracje 9, 57), aby pomóc dzieciom porównać historię opisaną w I Ks. Mojżeszowej 22 z ofiarą Zbawiciela (zob. Ew. Mateusza 27:26–37). Czego dowiadujemy się o Ojcu Niebieskim i Jezusie Chrystusie z opowieści o Abrahamie i Izaaku oraz o Ukrzyżowaniu? (Zob. także rozdział pt. „Abraham i Izaak” w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 34–37).
2:0Abraham and Isaac
-
Pomyśl o prostej grze, w którą możesz zagrać ze swoimi dziećmi, w której będą musiały postępować zgodnie ze wskazówkami? Być może te wskazówki mogą prowadzić do ukrytej ilustracji przedstawiającej Zbawiciela. Gra może skłonić do rozmowy o tym, co Ojciec Niebieski przykazał nam robić, abyśmy mogli ponownie żyć z Nim i z Jezusem Chrystusem. Możecie zaśpiewać razem pieśń, na przykład: „Słuchaj przykazań” (Śpiewnik dla dzieci, str. 68–69). Przydatna może być również strona z zadaniami przeznaczonymi na ten tydzień.
Więcej materiałów znajdziesz w aktualnym wydaniu czasopisma Przyjaciel.