I Ks. Mojżeszowa 24–33

Podczas czytania I Ks. Mojżeszowej 24 zadaj sobie pytanie, dlaczego Abraham uważał małżeństwo swojego syna Izaaka za bardzo ważne. Dlaczego Bóg przykłada dużą wagę do małżeństwa?

Jakie cechy Rebeki mogły przyczynić się do silnego małżeństwa i rodziny (zob. szczególnie wersety 15–28, 57–61)?

Zob. także Tematy i pytania, „Małżeństwo”, Biblioteka ewangelii.

W kulturze Izaaka i Rebeki najstarszy syn otrzymywał pierworództwo, co oznaczało większe dziedzictwo wraz z większymi obowiązkami związanymi z troską o rodzinę. Podczas czytania I Ks. Mojżeszowej 25:29–34 rozważ, dlaczego Ezaw był gotów oddać swoje pierworództwo za posiłek. Jakie lekcje płyną dla ciebie z tej historii? Korzystne może być sporządzenie dwóch list: (1) wieczne błogosławieństwa, którymi Bóg chce cię obdarzyć oraz (2) rzeczy tego świata, które mogą cię rozpraszać. Następnie możesz przeczytać ten fragment, zastępując słowo „pierworództwo” pozycjami z pierwszej listy, a słowo „soczewica” pozycjami z listy drugiej. W jaki sposób będziesz skupiać się na Zbawicielu i wiecznych błogosławieństwach Jego ewangelii?

Zob. także Ew. Mateusza 6:19–33; M. Russell Ballard, „Pamiętanie o tym, co ma największe znaczenie”, Liahona, maj 2023, str. 105–107.

Śpiąc na kamieniu, który podłożył sobie pod głowę, Jakub miał sen, który odmienił jego życie. Było to tak święte doświadczenie, że Jakub nazwał to miejsce Betel, czyli „dom Boży”, mówiąc: „Zaprawdę, Pan jest na tym miejscu” (I Ks. Mojżeszowa 28:16).

Podczas czytania I Ks. Mojżeszowej 28 możesz zadać sobie pytanie, co sprawiło, że to doświadczenie było dla Jakuba tak święte. Przez co wtedy przechodził? Jak mógł się wówczas czuć? Możesz także poszukać w wersetach 10–22 słów i sformułowań, które przypominają ci o domu Pana. Jakie masz odczucia co do Boga, Jego domu i Jego przymierzy?

Na końcu tego zarysu lekcji znajduje się obraz przedstawiający sen Jakuba. Możesz odnieść się do niego podczas czytania. Co byś zrobił, gdybyś miał zrobić własną artystyczną interpretację jego snu? Jakie prawdy z tej historii starałbyś się przedstawić?

Hymn „Bliżej cię, Boże mój” (Hymny, nr 48) został zainspirowany doświadczeniem Jakuba. Jaki związek dostrzegasz między tą pieśnią a I Ks. Mojżeszową 28:10–22? W jaki sposób świątynia pomaga ci zbliżyć się do Boga? Możesz poszukać odpowiedzi na to pytanie w przesłaniu Prezydenta Russella M. Nelsona pt. „Świątynia i wasza duchowa podstawa” (Liahona, listopad 2021, str. 93–96). Możesz także przejrzeć przymierza i błogosławieństwa domu Pana opisane w Podręczniku ogólnym, 27.2 (Biblioteka ewangelii). W jaki sposób dotrzymywanie tych przymierzy wnosi moc Boga w twoje życie?

Podczas czytania I Ks. Mojżeszowej 29:31–35 i 30:1–24 znajdź słowa opisujące, jak miłosierny był Bóg dla Racheli i Lei. Rozważ, w jaki sposób Bóg „wejrzał […] na niedolę [twoją]” i „wspomniał” na ciebie (I Ks. Mojżeszowa 29:32; 30:22).

Gdy Jakub wrócił do Kanaanu, „zląkł się bardzo i zatrwożył”, niepokojąc się tym, jak Ezaw go przyjmie (I Ks. Mojżeszowa 32:7). W trakcie czytania I Ks. Mojżeszowej 32–33, zastanów się nad własnymi relacjami rodzinnymi — być może szczególnie nad tą, która wymaga uzdrowienia. Historia ta może zainspirować cię do wyciągnięcia do kogoś ręki. Pytania, które mogą pokierować tobą podczas czytania:

• Jak Jakub przygotował się na spotkanie z Ezawem?

• Czym według ciebie wyróżnia się modlitwa Jakuba zapisana w I Ks. Mojżeszowej 32:9–12?

• Czego uczysz się o przebaczeniu z przykładu Ezawa?

• W jaki sposób Zbawiciel pomaga nam uleczyć relacje rodzinne?

• Aby podkreślić imponujący przykład życzliwości Rebeki, możesz pokazać dzieciom poniższą ilustrację lub stronę z zadaniami na ten tydzień, gdy będziesz streszczać historię zawartą w I Ks. Mojżeszowej 24:10–21. Twoje dzieci mogą zechcieć odegrać tę historię. Może to skłonić was do rozmowy o zaobserwowanych przez was aktach życzliwości.

• Możecie zaśpiewać razem pieśń o byciu życzliwym, np. „Życzliwy bądź” (Śpiewnik dla dzieci, str. 83). Dzieci mogą nasłuchiwać słowa „życzliwy” i wstawać za każdym razem, gdy je usłyszą. W jaki sposób możemy być życzliwi jak Rebeka?

• Możesz wykorzystać historię pt. „Jakub i Ezaw” (w publikacji Historie ze Starego Testamentu, str. 38–41), aby przybliżyć dzieciom historię opisaną w I Ks. Mojżeszowej 25:21–34. Twoje dzieci mogą wyobrazić sobie, że Ezaw poprosił je o radę, czy powinien wymienić swoje pierworództwo na miskę soczewicy. Co by mu powiedzieli?

  

  2:5

• Jakie sprawy mają wieczne znaczenie dla ciebie i twoich dzieci? Dzieci mogą znaleźć ilustracje lub przedmioty, które symbolizują te sprawy. W jaki sposób możemy okazać Panu, że te sprawy są dla nas ważne?

• Podczas wspólnego czytania I Ks. Mojżeszowej 28:10–22 możesz użyć drabiny lub schodów (bądź ilustracji podobnej do tej na końcu tego zarysu lekcji), aby porozmawiać o tym, w jakim sensie nasze przymierza przypominają drabinę. Dzieci mogą udawać, że wspinają się po drabinie, a ty, na każdym szczeblu, możesz mówić o sytuacjach, w których obiecujemy posłuszeństwo Bogu, na przykład, gdy przyjmujemy chrzest, sakrament lub gdy udajemy się do świątyni. W jaki sposób nasze przymierza zbliżają nas do Boga?

• Aby przedstawić te wersety, możesz wyjaśnić, że po wielu latach dojmujących uczuć Jakub miał ponownie spotkać się z Ezawem. Przeczytajcie wspólnie I Ks. Mojżeszową 32:6–11. Co czuł Jakub? Co zrobił, aby uzyskać pomoc? Przeczytajcie razem I Ks. Mojżeszową 33:1–4, by znaleźć odpowiedź, której Pan udzielił w następstwie modlitwy Jakuba. Gdyby Jakub i Ezaw mogli dziś z nami porozmawiać, co by powiedzieli, aby nam pomóc zakończyć nasze rodzinne spory?