การรับใช้เฉกเช่นพระคริสต์ ทำให้ใจอ่อนลง เปิดประตูสู่โอกาส ในคอร์ซิกา

จากจุดเริ่มต้นที่เรียบง่ายเหล่านี้ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ศาสนจักรหยั่งรากบนเกาะแห่งนี้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นบ้านเกิดของนโปเลียน โบนาปาร์ต ไม่นานงานเผยแผ่ศาสนาก็เฟื่องฟู หลังจากนั้นสามเดือน ผู้คนมากกว่า 40 คนเข้าร่วมการประชุมศาสนพิธีวันอาทิตย์ในสถานที่ประชุมที่ยอดเยี่ยมซึ่งจัดโดยนายกเทศมนตรี

“เมื่อมองย้อนกลับไป เราจะเห็นว่าพระหัตถ์ของพระเจ้าประจักษ์ชัดในจังหวะเวลาและวิธีสถาปนาศาสนจักรบนเกาะคอร์ซิกา” ริชาร์ด ดับเบิลยู. แธตเชอร์ ประธานคณะเผยแผ่มาร์แซย์ ฝรั่งเศสในขณะนั้นซึ่งปัจจุบันคือคณะเผยแผ่ลียง ฝรั่งเศส กล่าว

แต่การตั้งหลักมั่นบนเกาะไม่ได้มาง่ายๆ ความพยายามก่อนหน้านี้ในการส่งผู้สอนศาสนาไปที่นั่นต้องเผชิญกับการต่อต้านและการข่มขู่ว่าจะเกิดอันตราย “ความรู้สึกต่อต้านชาวฝรั่งเศสที่คุกรุ่นขึ้นโดยชาวคอร์ซิกาพื้นเมืองกําลังเพิ่มขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1990” บราเดอร์แธตเชอร์กล่าว

ชาวคอร์ซิกาพื้นเมืองแสดงความไม่พอใจต่อบุคคลภายนอกด้วยการทําระเบิดที่ผลิตขึ้นเองเพื่อทําลายธุรกิจและทรัพย์สินต่างชาติ “ไม่ใช่เรื่องแปลก” ดาริน ดิวส์นัป ซึ่งเป็นเอ็ลเดอร์ในขณะนั้นกล่าว “ที่ได้ยินเสียงระเบิดหลายครั้งทุกวันในเมือง เราไม่ใช่ชาวฝรั่งเศส แต่เราก็ไม่ใช่ชาวคอร์ซิกาเช่นกัน”

ผู้สอนศาสนาได้รับคําเตือนถึงอันตราย และเมื่อเกิดระเบิดขึ้นในละแวกบ้าน ผู้สอนศาสนาทั้งสี่คนบนเกาะถูกถอนไปยังอีกส่วนหนึ่งของคณะเผยแผ่ในแผ่นดินใหญ่ของฝรั่งเศส

“ผู้สอนศาสนาของเราไม่ได้อยู่บนเกาะนี้แล้ว” บราเดอร์แธตเชอร์กล่าว โดยกล่าวว่าอุปสรรคครั้งนี้เป็นโอกาสให้เรียนรู้และเติบโต

เพื่อให้เข้าใจจุดประสงค์ของสวรรค์ดีขึ้น ผู้สอนศาสนาจึงให้คํามั่นสัญญาที่จะศึกษาพระชนม์ชีพและการปฏิบัติศาสนกิจของพระผู้ช่วยให้รอดเพื่อเรียนรู้วิธีของพระองค์ให้ดียิ่งขึ้น พวกเขาศึกษาพระกรณียกิจการรับใช้และความเห็นอกเห็นใจของพระองค์ ซึ่งรวมถึงการเลี้ยงอาหาร การรักษา และการให้ความรัก และสรุปได้ว่าการรับใช้สําคัญต่อการได้รับความเชื่อมั่นจากผู้คนซึ่งควรเป็นการรับใช้ในวิธีของพระเจ้าด้วย

ด้วยความตั้งใจใหม่ว่าจะรับใช้ จึงส่งผู้สอนศาสนาสามคนไปเปิดเขตเพื่อทำงานเผยแผ่ที่คอร์ซิกาอีกครั้งในเดือนมีนาคม ปี 1992 คราวนี้พวกเขาถูกส่งไปยังเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของเกาะ เมืองบาสเตีย ที่นั่นพวกเขาตัดสินใจพบปะผู้คนอย่างเป็นธรรมชาติแทนที่จะเคาะประตูซึ่งบางครั้งทําให้เกิดความกลัวในหมู่คนในพื้นที่

“การสวดอ้อนวอนของเราได้รับคำตอบ เราตระหนักว่าการรับใช้สามารถแสดงให้เห็นถึงความจริงใจของเราต่อชุมชนและทําให้ใจของผู้คนที่ต่อต้านบุคคลภายนอกอ่อนลงได้” บราเดอร์แธตเชอร์กล่าว

ผู้สอนศาสนาใหม่แนะนําตนเองกับคนในพื้นที่โดยเสนอความช่วยเหลือทุกวิถีทางที่พวกเขาทําได้ พวกเขากําจัดวัชพืชในสวนของครอบครัว ซ่อมรถยนต์ และในกรณีของนายกเทศมนตรี พวกเขาได้ทาสีโรงแรมของเขาที่สีซีดจางไปตามสภาพอากาศ พวกเขามักผูกมิตร และความพยายามของพวกเขาได้รับการชื่นชม เกือบทุกครั้งมีคนขอให้พวกเขานั่งดื่ม “limonata” (น้ำมะนาว) สักแก้วและกล่าวว่า “เล่าเรื่องศาสนจักรของคุณให้เราฟังที” บราเดอร์แธตเชอร์กล่าว ไม่นาน “โชคชะตาของเราเปลี่ยนไปอย่างมาก”

การแนะนําชื่อผู้สนใจตั้งแต่ช่วงแรกๆ นําไปสู่การบัพติศมาของครอบครัวโลตา ซึ่งนําไปสู่การแนะนําชื่ออื่นอีก เมื่อผู้สอนศาสนาเข้าไปในบ้านของผู้ที่ได้รับการแนะนํา คุณแม่ของครอบครัวหนึ่งผู้สวดอ้อนวอนมาตลอดขอให้รู้ความจริง “คุกเข่าลงร้องไห้ด้วยความสํานึกคุณต่อพระเจ้าที่ทรงตอบคําสวดอ้อนวอนของเธอ”

ช่วงแรกๆ ของการรับใช้ในบาสเตีย ผู้สอนศาสนาไปเป็นอาสาสมัครที่โรงพยาบาลคาทอลิกแห่งสำคัญ แต่พระคุณเจ้าที่ดูแลโรงพยาบาลปฏิเสธการรับใช้นั้นเมื่อรู้เกี่ยวกับศาสนาของพวกเขา เขาลังเลที่จะให้ศาสนาคริสต์ต่างนิกายมามีส่วนร่วมในโรงพยาบาล

สองสามเดือนต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1992 ส่วนที่มีผู้ชมหนาแน่นของสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งพังลงมาระหว่างการแข่งขันชิงแชมป์ทําให้มีผู้เสียชีวิต 19 คน และผู้ชมที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายพันคนถูกส่งไปโรงพยาบาล

ภาพถ่ายโดย เครก ปีเตอร์สัน

ผู้ประสบภัยล้นโรงพยาบาล แฟนฟุตบอลที่ได้รับบาดเจ็บเต็มห้องและเรียงรายอยู่ตามโถงทางเดิน บางคนถูกส่งไปฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ด้วยเครื่องบินเพื่อรับการรักษา พระคุณเจ้าท่านนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีอาสาสมัครผู้มีความสามารถ ท่านนึกถึงการ์ดที่ผู้สอนศาสนาฝากไว้และโทรขอความช่วยเหลือจากพวกเขา

ผู้สอนศาสนาวิ่งวุ่นจากงานหนึ่งไปอีกงานหนึ่งนาน 36 ชั่วโมง โดยช่วยดูแลภาวะฉุกเฉินภายใต้การดูแลหลายรูปแบบ เช่น การแขวนสายน้ำเกลือ การขันเชนาะ การทําความสะอาดห้อง และการเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บ พวกเขาให้พรฐานะปุโรหิตแก่สมาชิกสาขาที่ได้รับบาดเจ็บจากเหตุอาคารถล่มครั้งนี้

เมื่อพระคุณเจ้าสังเกตเห็นความพยายามอย่างไม่ลดละของผู้สอนศาสนา เขาจึงเรียกคนเหล่านั้นมารวมกันและนําพวกเขาไปทั่วโรงพยาบาล โดยบอกผู้ป่วยว่าผู้สอนศาสนาเป็นคนของพระผู้เป็นเจ้าและให้พวกเขาให้พรผู้บาดเจ็บ

บราเดอร์แธตเชอร์จําได้ว่า: “เราได้รับความเคารพความชื่นชมจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงของเมืองและจากผู้มีอำนาจทางศาสนาคนสําคัญจากการรับใช้ของเรา” นั่นทําให้ใจผู้คนอ่อนลงและช่วยขจัดการต่อต้านในชุมชน เขากล่าว “นี่สําคัญมากต่อความสําเร็จของงานสอนศาสนาของเรา”

เจสัน ซูลเยร์ ประธานคณะเผยแผ่ลียง ฝรั่งเศสในปี 2024 กล่าวว่า: “วันนี้ ปาฏิหาริย์ของการเติบโตยังคงดําเนินต่อไปในคอร์ซิกา แม้จะมีการหยุดชะงักต่างๆ บ้าง ในปี 2024 สมาชิก 14 คนของสาขาบาสเตียเดินทางไปพระวิหารปารีส ฝรั่งเศสเพื่อทํางานพระวิหารหลายวัน เป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดที่เดินทางจากเกาะเมดิเตอร์เรเนียนอันห่างไกลแห่งนี้ไปพระวิหาร ด้วยความช่วยเหลือของคู่สามีภรรยาผู้สอนศาสนาเต็มเวลาอาวุโสและเอ็ลเดอร์และซิสเตอร์ที่กระตือรือร้นห้าคน พระเจ้ายังคงอวยพรเกาะสวรรค์แห่งนี้ด้วยผู้เปลี่ยนใจเลื่อมใสใหม่”