การกลับใจทุกวันอาจฟังดูซับซ้อน—แต่ไม่จําเป็นต้องเป็นเช่นนั้น

หลังจากนั้น สองสามปีที่แล้ว ประธานรัสเซลล์ เอ็ม. เนลสันกล่าวว่า “ไม่มีสิ่งใดเป็นอิสระ มีเกียรติ หรือสำคัญต่อความก้าวหน้าของเรามากไปกว่าการมุ่งเน้นที่การกลับใจทุกวันอย่างสม่ำเสมอ”

ถ้อยคำนั้นทําให้ฉันทึ่งมาก

ฉันตระหนักเสมอว่าฉันปฏิบัติต่อการกลับใจเหมือนเครื่องมือฉุกเฉิน—ที่ทําเมื่อจําเป็นจริงๆ เท่านั้น แต่นี่คือศาสดาพยากรณ์บอกว่าฉันควรจะทํา ทุกวัน—และควรรู้สึก ดีหรือ?

พูดตามตรง เพราะฉันคิดว่าการกลับใจเป็นรายการงานแสนยืดยาวและเจ็บปวดที่เคร่งครัด การคิดว่าจะต้องทําทุกวันฟังดูเหน็ดเหนื่อยและน่าหวั่นใจยิ่งกว่าแค่เล่นเกมทายการกลับใจที่ฉันคุ้นเคย ฉันยังไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนหรือจะเป็นเช่นไรสําหรับฉัน

ไม่นานหลังจากนั้น ฉันเข้าศูนย์ฝึกอบรมผู้สอนศาสนาและเริ่มศึกษา สั่งสอนกิตติคุณของเรา ที่นั้น ฉันได้อ่าน “การกลับใจเป็นกระบวนการหันมาหาพระผู้เป็นเจ้าและหันหลังให้บาป เมื่อเรากลับใจ การกระทำ ความปรารถนา และความคิดของเราจะเปลี่ยนมาสอดคล้องกับพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้ามากขึ้น”

เมื่อฉันอ่านข้อความนั้น พระวิญญาณทรงช่วยให้ฉันตระหนักว่าการกลับใจไม่ได้เป็นเพียงรายการตรวจสอบที่ต้องทำหรือสิ่งที่เราทําหลังจากทําผิดพลาดครั้งใหญ่เท่านั้น

แก่นแท้ของการกลับใจ คือ การเปลี่ยนแปลง

และนั่นหมายความว่าไม่ใช่แค่เกี่ยวกับบาป แต่หมายความว่าทุกครั้งที่ฉันตั้งเป้าหมายจะเป็นเหมือนพระเยซูคริสต์มากขึ้น—เติบโตทางวิญญาณ ร่างกาย หรือสติปัญญาในวิธีที่สอดคล้องกับพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า—ฉันกําลังกลับใจ

แน่นอนว่ามีบางครั้งที่บาปบางอย่างเรียกร้องให้เราพบกับผู้นําฐานะปุโรหิตเพื่อขอความช่วยเหลือและการนําทาง แต่เมื่อนึกถึงการกลับใจทุกวันโดยเฉพาะ ฉันคิดว่าเป็นการพูดคุยกับพระผู้เป็นเจ้าเป็นประจําเพื่อดูว่าฉันทําสิ่งที่พระองค์ทรงต้องการให้ฉันทําหรือไม่ และเมื่อพระวิญญาณทรงช่วยให้ฉันเห็นว่าฉันทําได้ดีขึ้น การกลับใจหมายถึงการเลือกเปลี่ยนเส้นทางและแสวงหาความช่วยเหลือจากพระผู้ช่วยให้รอดขณะอยู่บนเส้นทางพันธสัญญา

ขณะพยายามคิดว่าการกลับใจทุกวันหมายความว่าอย่างไร ถ้อยคําจากเอ็ลเดอร์เดวิด เอ. เบดนาร์ แห่งโควรัมอัครสาวกสิบสองช่วยฉัน ท่านกล่าวว่า:

“การสวดอ้อนวอนในตอนเช้าอย่างมีความหมายเป็นสิ่งสําคัญในการสร้างทางวิญญาณในแต่ละวัน—และเกิดขึ้นก่อนการสร้างทางโลกหรือการกระทำที่เกิดขึ้นจริงในแต่ละวัน …

“ตอนสิ้นสุดวัน เราคุกเข่าลงอีกครั้งและรายงานต่อพระบิดา … เรากลับใจและด้วยความช่วยเหลือจากพระวิญญาณของพระเจ้าเราหาวิธีที่เราสามารถทำได้ดีกว่าเดิม และเป็นคนที่ดีกว่าเดิมในวันรุ่งขึ้น”

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ: สวดอ้อนวอนถึงพระผู้เป็นเจ้า ทูลขอการนำทางจากพระองค์ ทำตาม รายงานกลับ ทำซ้ำ

ต่อไปนี้เป็นวิธีบางประการฉันได้นำคำแนะนำนั้นมาปรับใช้ในชีวิตของตนเอง:

• ฉันตั้งเป้าหมายประจําสัปดาห์ระหว่างการประชุมศีลระลึก ฉันใคร่ครวญสิ่งที่ทําในสัปดาห์ที่ผ่านมาและฟังพระวิญญาณว่าฉันจะปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้าง

• ฉันตั้งเป้าหมายและวางแผนที่จะบรรลุเป้าหมายเหล่านั้นและเขียนไว้บนกระดานไวท์บอร์ดในห้องนอน

• ในระหว่างสัปดาห์ เมื่อสวดอ้อนวอน ฉันสนทนาเป้าหมายของฉันกับพระบิดาบนสวรรค์ ทูลขอความช่วยเหลือจากพระองค์ในการบรรลุเป้าหมาย และรายงานกลับไปว่าเป็นอย่างไรบ้าง คอยฟังการนําทางเพิ่มเติมและการยืนยันว่าฉันคงอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้อง

เราไม่เป็นเหมือนพระเยซูคริสต์ด้วยการเอาชนะบาปใหญ่สองสามอย่างในคราวเดียว ฉันคิดว่าการตัดสินใจเล็กๆ น้อยๆ ในแต่ละวันที่จะพึ่งพาพระองค์—ดีขึ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ในแต่ละวัน—ซึ่งนําไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงเมื่อเวลาผ่านไป

เราเลือกติดตามพระเยซูคริสต์ทุกวันได้ และเมื่อเราทําผิดพลาด เรามีพรของการกลับใจ เลือกติดตามพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่า และเติบโตอย่างต่อเนื่องผ่านทั้งหมดนี้ นั่นคือการกลับใจทุกวันสําหรับฉัน