คำสวดอ้อนวอนในใจ

ภาพประกอบโดย อัลเล็น การ์นส์

เมื่อเรียนชั้นประถม คุณแม่มักจะยื่นอาหารกลางวันให้ผม จูบหน้าผากผม และพูดว่า “วันนี้ทําให้ดีที่สุด และอย่าลืมสวดอ้อนวอนในใจอยู่เสมอนะลูก” เธอพูดแบบเดิมทุกเช้าตลอดจนถึงช่วงมัธยมปลาย

อันที่จริง “จงสวดอ้อนวอนในใจอยู่เสมอ” เป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอพูดกับผมเมื่อผมขึ้นเครื่องบินไปรับใช้งานเผยแผ่สองปีที่ฟลอริดา ผมได้ยินคําพูดนั้นจนชินตั้งแต่เด็กจนโต จนไม่ได้คิดอะไรมาก ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่คนรุ่นเธอพูดเสมอ เช่น “ขอให้มีความสุขทั้งวัน”

ในฐานะผู้สอนศาสนาเต็มเวลา ผมฝึกพูดภาษาสเปนได้บ้างขณะรับใช้ในไมอามี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ผมพบว่าเพื่อนใหม่ของเรา หลายคนที่มาจากคิวบาและเปอร์โตริโกเหมือนคุณแม่ผมเลย ทุกครอบครัวที่เราไปเยี่ยมส่งเราออกมาด้วยคำอวยพรที่น่ารักคล้ายกัน: “Vaya con Dios” (บายา กอน ดิโอส ไปกับพระเจ้า)

ในที่สุดผมก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าคุณแม่หมายความว่าอย่างไร ผมเริ่มมองหาวิธีที่จะสวดอ้อนวอนในใจอยู่เสมอได้อย่างจริงจัง ขณะทําเช่นนั้น ความสํานึกคุณที่ผมมีต่อพระบิดาบนสวรรค์และพระบุตรของพระองค์พระเยซูคริสต์เพิ่มขึ้น ผมมีประสบการณ์เรื่องความอดทนนานที่ลึกซึ้งเป็นพิเศษในช่วงของการทดลองและความยากลําบาก ผมรู้สึกรักคุณพ่อคุณแม่และซาบซึ้งต่อการเสียสละที่พวกท่านทำเพื่อผมมากขึ้น

วันหนึ่งผมอ่านเรื่องพระผู้ช่วยให้รอดเสด็จเยือนชาวนีไฟหลังการฟื้นคืนพระชนม์ ในวันที่สองของการเสด็จเยือน “พระองค์ทรงสั่งสานุศิษย์ของพระองค์ให้พวกท่านสวดอ้อนวอน” ขณะพวกเขาสวดอ้อนวอน พระผู้ช่วยให้รอดทรงสวดอ้อนวอนเช่นกัน โดยตรัสพระวจนะที่ “สําคัญและน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก” เมื่อพระองค์ทรงสวดอ้อนวอนจบ พระองค์ทรงสั่งฝูงชน “ไม่ให้หยุดสวดอ้อนวอนในใจ” (3 นีไฟ 19:17, 34; 20:1)

วิธีหนึ่งในการทําเช่นนั้นคือคิดว่าการสวดอ้อนวอนเป็นกรอบที่ล้อมกิจกรรมประจําวันของเรา กรอบการสวดอ้อนวอนนั้น ควบคู่กับความรักและความสํานึกคุณ ช่วยให้เราจดจ่อกับพระผู้ช่วยให้รอดและรักษาพันธสัญญาของเรา

ผมสํานึกคุณต่อคําแนะนําของคุณแม่ที่ท่านพูดทุกวันให้ “ไม่หยุดสวดอ้อนวอน” ในใจ สิ่งนี้ทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมากในชีวิตผม