‘Je hebt je oma blij gemaakt’, Liahona, september 2025.
Onder heiligen der laatste dagen
Je hebt je oma blij gemaakt
De nicht van mijn grootmoeder wist niet hoeveel haar geschenk en boodschap voor mij betekenden.
Trouwfoto van grootmoeder van auteur
Omdat ik met dove ouders ben opgegroeid, was ik me er terdege van bewust dat mijn familie anders was. Toen ik jong was, was er niemand die tijdens kerkbijeenkomsten of -activiteiten voor mijn ouders tolkte, dus we gingen niet vaak naar de kerk.
Ik voelde me altijd een buitenstaander. Ik wilde graag wat anderen in mijn wijk hadden – een gezin dat samen bad en studeerde.
Tegen het einde van mijn laatste jaar op de middelbare school werden we actiever in de kerk. Mijn ouders werden in de Mesatempel (Arizona) aan elkaar verzegeld, en twee van mijn vier broers en zussen en ik werden aan hen verzegeld.
Vijf jaar later bereidde ik me voor op mijn begiftiging en tempelhuwelijk. De avond voor mijn tempelverzegeling gingen mijn broer en zijn vrouw naar de tempel om plaatsvervangend werk voor de ouders van mijn moeder te doen, ter voorbereiding op hun verzegeling de volgende dag. Mijn moeder was toen bijna twintig jaar lid van de kerk en stond te popelen om aan haar familiegeschiedenis en tempelwerk te beginnen.
De volgende dag werden onze grootouders aan elkaar verzegeld. Mijn broer en zijn vrouw traden weer als plaatsvervangers op. Het was mijn trouwdag, maar die had extra betekenis voor mij. Mijn grootouders, die ik nog nooit had ontmoet, deelden deze bijzondere dag met mij.
Toen mijn man en ik enkele dagen later de huwelijkscadeaus openmaakten, zagen we een heel bijzonder cadeau van de nicht van mijn oma. Ze was gelovig en had een hechte band met mijn grootmoeder. Het geschenk was een foto van mijn grootmoeder op haar trouwdag. Op het kaartje stond: ‘Je oma is zo blij met je en houdt je vanuit de hemel in de gaten.’
Die nicht had geen idee hoeveel haar boodschap voor mij betekende. Ze wist ook niets van het tempelwerk dat onlangs voor mijn grootmoeder was verricht. Op dat moment wist ik in mijn hart dat mijn grootmoeder blij met me was en dat onze familie aan de belangrijke reis van familiegeschiedenis en tempelwerk was begonnen.
We waren nu een eeuwige familie, op weg om onze voorouders te vergaderen en geleid door mijn moeder om onze familie aan de andere kant van de sluier tot zegen te zijn.